03 - Trapped

SAMANTHA'S POINT OF VIEW

Napatitig ako sa salamin na dingding.

"Tristan," mahinang sambit ko.

Mula sa kabilang silid na may pagka dim light ang ambiance, tumambad sa paningin ko si Tristan.

Tanging ang glass wall ang namamagitan sa aming kinaroroonan..

I paused.

Just a second.

And I swallow hard.

Ngayon ay imprende nakasalampak sa couch ang asawa ko.

Topless, wet look at nakababa ang suot nitong pants. Habang nakasubo ang pagkalalaki sa isang babaeng nakaluhod sa harapan nito.

`Wait,. I know her. She is Janeth Romualdez. Anak ni Cong. Romualdez. Hindi ako pwedeng magkamali madaming beses na akong nakapag organized nang event sa pamilya nila. Mga private party, social event at maging victory party ng pagkapanalo sa pulitika ng ama nito.

Kumunot ang noo ko at napa-kuyumos ng palad. Hindi makapaniwala.

Nilibot ng paningin ko ang silid na kinaroroonan ko. Naghahanap ng pwedeng labasan ngunit wala akong makitang ibang pwedeng daanan.

Ngayon ko napagtanto kong bakit ganon akong kausapin ng baklang `yon.

`Kainis napagkamalan pa ata akong p****k! Anong sinasabi niyang ako na ang kasunod, huh! Mukha ba akong nagbibigay ng aliw.'

`Sa kapal ng eye glasses ko,. hindi ba halatang nagsunog ako ng kilay para makatapos. Disente naman itong suot ko. Madalas pa nga akong mapagkamalan nerdy sa itsura ko.'

Lumapit ako sa glass wall, hindi para panoorin sila sa kalaswaan nila kundi para pindutin ang intercom na nakita ko sa gilid. Naka-dikit ang intercom sa wall.

Wala na akong choose kundi abalahin sila, kesa naman panoorin ko sila at intayin matapos. Kailangan kung ipapaalam sa kanila nandirito ako at kailangan kong makaalis dito.

Pinindot ko ang intercom sa gilid ng glass wall saka nagsalita. Sinubukan kong hindi ma-distract sa biglang naririnig ko.

"I'm sorry to disturb both of you,. But I need help. Tristan, Ni-lock ako ng isang staff mo dito sa loob. I think one of the staff misunderstood me.. wrong assumption."saad ko habang iniiwasan kong tumingin sa glass wall. Dahil ng pindutin ko ang button ng intercome lumabas ang sounds ng ginagawa nila mula sa loob. Naririnig ko na ngayon ang ungol at dirty talk nila mula sa kung anong ginagawa nila.

"Nalintikan na!" nasambit ko ng mapagtanto kong hindi nila ako naririnig pero sila dinig na dinig ko mula sa kinatatayuan ko.

"Stop,. please stop!" ani ko habang gigil na pinipindot ng paulit-ulit ang intercom button.

"Bakit ayaw gumana?!" Iritable ko pang sambit.

Hindi ko alam, bakit hindi nila ako naririnig pero sila dinig na dinig ko.. "Tristan, did you hear me?"

Pinaghahampas ko pa ang glass wall ngunit kamay ko lang ang nasaktan dahil makapal ang bubog na pader.

Bukod sa ako lang ang nakakarinig sa kanila mukhang ako lang din ang nakakakita sa ginagawa nila. Sila walang access sa nangyayari sa akin.

Dama ko ang pag-iinit ng katawan ko. Hindi dahil mainit dito sa silid na kinaroroonan ko kong di dahil nahahagip ng ulirat ko ang ginagawa nila mula sa kabilang silid.

Para akong biglang nakakita ng live p**n.

Nag-iinit ang buo kong katawan. At ang malala dama ko ang pamamasa ng maselan ko.

Buwisit na Tristan toh! Hindi pa kami nagsasama kunsumisyon na agad ang bigay nya sa akin.

Umupo ako pasalampak sa sahig. Patalikod sa kanila at tsaka sumandal sa glass wall upang hindi ko makita ang kababuyan nila.

Tinakpan ko rin ng dalwang palad ko ang magkabila kung tenga. Umasang hindi ko na sila maririnig dahil ng pindutin ko ang button na 'yun hindi na tumigil ang sounds na nagmumula sa silid na kinaroroonan nila.

Ayaw ng isip ko sa mga nasasaksihan ko pero ang katawan ko ay kay bilis nagre-react. Kahit ipikit ko ang mga mata ko may kung anong pumapasok sa isip ko ang mga ginagawa nila base sa mahinang nasasagap ng tenga ko.

Pero ang mas hindi ko kayang pigilaan ang kaunting sakit na nadarama ko.

Kaunti dahil hindi ko magawang aminin, pero ngayon masmalinaw na sa akin ang lahat.

"Ma'am Samantha," panibago at mahinang tinig ang narinig ko.

Nang tumunghay ako nakita ko ang bodyguard ng asawa ko. Papalapit siya sa akin.

"Ma'am sorry po, hayaan nyo—"

Nakahinga ako ng maluwag ng makita ko ito.

Dagli akong tumayo at naglakad.

Nilampasan ko siya.

Deretcho akong naglakad palabas ng silid. Kahit naririnig ko siyang humingi ng tawad hindi ko ito pinansin. Nakasunod lang ito sa akin.

Hindi ko na inintindi ang sinasabi nya. Sa isip ko kailangan kong lumabas ng silid na ito.

Pasimple ko rin pinahid ang luha sa mata ko. Hindi ko namalayan na may namuo na palang tubig sa mga mata ko.

Pagkalabas ko agad kung nakita ang hinahanap ng mga mata ko. Ang staff na nagkulong sa akin, siyang naglagay sa akin sa ganoong sitwasyon.

"You.." Inis kong sambit.

Nagmamadali akong lumapit "How dare you,." bulalas ko. Habang siya ay matapang na nakatayo sa harap ko. "I'm talking to you, but you turned your back on me.. You locked me in that room!"

May ilang staff na tumigil sa ginagawa nila at pinanonood kami. Junitor, barista at ilang nag-aayos ng mga lamesa.

"Kasalanan ko ba kong aanga-anga ka! If I know kahit hindi ka bayarang babae isa ka rin sa naghahabol at gustong matikman ang boss namin.. Hmm!," matapang na sagot nito. Tumaas pa ang isang kilay nito kasabay ng pagtaas nang gilid ng nguso. At tsaka confident na pinagkrus ang kamay nito sa dibdib.

Mukhang walang balak magpakumbaba ang isang `to.

"How did you think I was a paid woman? And that I was chasing after your boss! Oh come on.." I took a deep breath. "This is the first time I've experienced being humiliated like this." ani ko.

"Oh really?, di ba kapatid mo `yung malanding si Kristel.. Huh!"

Dinig ko ang pag-singhap at bulungan ng mga nasa paligid namin.

"Kaya pala familiar sya!"

"Magkapatid ba talaga sila?, bakit hindi sila magkamukha?"

"Si Sir Tristan ba ang susunod na target nila."

"Sayang mukha pa naman matino at disente.."

Some people are really prone to believing rumors, especially on social media.

Inaangasan talaga ako ng isang `to.

"Kaya wag ka ng magmalinis. If we all know here,." tumingin ito sa paligid sa mga staff na naroroon. At tsaka muli ako tiningnan na parang nang-uuri. "Ngayon si boss Tristan naman ang bibigtimahin nyo! Dahil ba hindi naagaw ng malandi mong kapatid si Sir Liam sa asawa nito,. Kaya ikaw naman ang lumalapit kay Sir Tristan. Huh?"

Nakuyumos ko ang palad ko.

Pinipigilan ko ang bumubulusok kong galit.

Hindi naman ito ang unang beses na inatake ako ng mga nang-ba-bush sa kapatid ko, maging ako ay na-bully din. Madaming beses akong nadamay at napapagkamalan na magkapareho kaming magkapatid. Pero hindi dahil magkaibang magkaiba kami ni Kristel.

"I'm a decent and educated woman.. And besides hindi mo ako kilala." Depensa ko para sa sarili.

Nilingon ko ang bodyguard ni Tristan na nasa likod ko. Kanina pa rin itong humihingi ng dispensa sa akin at sumesenyas sa kausap ko na tumigil na.

Nakaantabay rin ang guwardiya sa gilid namin. Ngunit hindi ko papatulan ang isang ito. Dahil para ko lang pinatunayan na cheap akong babae tulad ng iniisip niya.

"Make sure to tell your boss that I came here, and also ask him to meet with me immediately." saad ko sa bodyguard na siyang sumagip sa pagkaka-lock ko sa silid na `yun.

Nang muli kong tingnan ang kinaiinisan ko, masama pa rin ang ipinupukol nitong tingin sa akin.

Bumuntong hininga ako at saka siya inirapan. Naglakad ako paalis.

Walang silbing makipag-away sa kanya.

Mukhang bitter. Baka sya ang gustong makaulyawan si Tristan na hindi pagbibigyan kaya ako ang napagbuntunan.

Habang papalabas nakasunod parin sa akin ang bodyguard ni Tristan at todo paumanhin. Samantalang batid kung nagtataka ang ilang staff na nadadaanan ko. Sino daw ba ako? Ang ilan sa kanila kilala ako bilang kapatid ni Kristel. Ang kapatid ko kilalang gumawa ng masama para lang maagaw si Liam De Vera mula sa asawa nito.