Home / Romance / REBORN: His Forbidden Bride / CHAPTER 2: A PROPOSAL TO THE UNCLE

Share

CHAPTER 2: A PROPOSAL TO THE UNCLE

Author: _ccwmn
last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-19 08:17:29

Ara's Point of View

Hindi ko alam kung anong klaseng kabaliwan ang sumapi sa akin nang magpasiyang humingi ng tulong kay Sebastian Alcantara.

Sa lahat ng taong maaari kong lapitan, bakit siya pa?

Siya ang tiyuhin ng lalaking sumira sa buhay ko. Siya rin ang isa sa pinakamakapangyarihang miyembro ng pamilyang Alcantara. Isang taong hindi basta-basta pumapayag sa anumang bagay na hindi niya napag-aralan nang mabuti.

At ngayon, pupuntahan ko siya upang mag-alok ng isang kasunduang maaaring magpabago sa buhay naming dalawa.

Kasal.

Hindi ko kailanman inakalang darating ako sa puntong mag-aalok ng kasal sa isang lalaking halos hindi ko kilala. Ngunit kung may paraan upang makalaya kay Lucas at mapigilan ang ama kong ipakasal ako kay Don Octavio, kailangan kong samantalahin iyon.

Nang makarating ang sasakyan ko sa pribadong villa ni Sebastian sa Tagaytay, ilang sandali muna akong nanatili sa loob nito. Malawak ang lupain, napapalibutan ng matataas na puno at maayos na hardin. Sa di-kalayuan ay tanaw ang malamig na kabundukan, ngunit hindi sapat ang ganda ng tanawin upang maibsan ang kaba ko.

“Ma'am Arabella?” tawag ng lalaking lumapit sa sasakyan.

Si Nathaniel Cruz iyon, ang assistant ni Sebastian.

“Oo. Good morning, Mr. Cruz.”

“Good morning, Ma'am. Please come with me. Nasa loob na po si Sir.”

Tumango ako at kinuha ang maliit kong bag. Sinundan ko siya papasok sa villa, habang pilit na pinananatiling maayos ang aking paghinga.

Pagbukas ng p***o, agad kong napansin ang malawak na sala. Simple ngunit elegante ang disenyo. Walang masyadong dekorasyon, ngunit halatang mamahalin ang bawat kasangkapan. May ilang larawan sa dingding, ngunit wala akong nakitang personal na gamit na maaaring magpahiwatig na palaging may ibang taong nananatili roon.

“Dito po kayo maghintay. Ipapatawag ko si Sir.”

“Salamat.”

Naupo ako sa sofa at inilapag ang bag sa tabi ko. Ilang minuto ang lumipas bago bumukas ang p***o sa kabilang bahagi ng sala.

At doon ko siya nakita.

Sebastian Alexander Alcantara.

Matangkad siya, malapad ang balikat, at may tindig na hindi nangangailangan ng anumang pagsisikap upang magmukhang makapangyarihan. Nakasuot siya ng itim na pantalon at puting long-sleeved shirt na bahagyang nakatiklop ang manggas. Walang kurbata, ngunit hindi nabawasan ang awtoridad sa kaniyang anyo.

May ilang hibla ng buhok na bahagyang bumagsak sa kaniyang noo. Matalim ang kaniyang mga mata at seryoso ang ekspresyon, na para bang palagi siyang may iniisip na mas mahalaga kaysa sa mga taong nasa paligid niya.

Hindi siya ngumiti nang makita ako.

“Ms. Valmonte.”

Tumayo ako. “Mr. Alcantara.”

Tinuro niya ang sofa sa tapat ng kinauupuan ko.

“Please, sit.”

Umupo ako muli habang siya naman ay naupo sa kabilang sofa. Inilapag niya sa mesa ang hawak na folder at sandaling pinagmasdan ako.

“Mr. Cruz mentioned that you requested a private meeting. May I know what this is about?”

Diretso siya magsalita. Walang paligoy-ligoy at walang pagtatangkang magpakitang-gilas.

Mas mabuti na rin iyon.

“May kailangan po akong hingin sa inyo.”

“Anong klaseng tulong?”

Huminga ako nang malalim.

“Gusto kong magpakasal sa inyo.”

Natahimik ang buong silid.

Hindi gumalaw si Sebastian. Hindi rin nagbago ang ekspresyon niya. Ngunit napansin ko ang bahagyang paghinto ng kaniyang mga daliri sa ibabaw ng folder.

Ilang segundo siyang nakatitig sa akin bago nagsalita.

“Excuse me?”

“Gusto ko po kayong maging asawa.”

Napaatras siya nang bahagya sa sandalan ng sofa. Hindi ko alam kung nagulat siya o sadyang hindi makapaniwala sa narinig.

“Ms. Valmonte, may asawa ka.”

“Alam ko po.”

“Ang pamangkin ko.”

“Alam ko rin po.”

“Then I suggest you think carefully about what you're saying.”

“Matagal ko na po itong pinag-isipan.”

Napatingin siya sa akin nang mas matalim.

“Talaga? Dahil kung hindi ako nagkakamali, dalawang araw pa lang ang nakalilipas mula nang magkaroon kayo ng problema ni Lucas.”

Nanlamig ang aking mga daliri.

Mabilis pala siyang nakakuha ng impormasyon.

“Hindi lang po problema ang nangyari sa amin.”

“May kinalaman ba ito sa pagtataksil niya?”

Hindi ako sumagot agad.

“Paano ninyo nalaman?”

“Hindi mahirap malaman ang mga nangyayari sa pamilya ko. Lalo na kung ang sangkot ay ang pamangkin ko.”

Napayuko ako sandali.

“Kung ganoon, alam ninyong hindi na maayos ang pagsasama namin.”

“Hindi ibig sabihin niyon na kailangan mong magpakasal sa akin.”

“Hindi ko po hinihinging mahalin ninyo ako.”

“Then what exactly are you asking for?”

Tumingin ako nang diretso sa kaniya.

“Proteksiyon.”

Bahagyang kumunot ang kaniyang noo.

“Explain.”

“Gusto kong makalaya kay Lucas. Gusto kong matapos ang kasal namin nang hindi niya ako muling nagagamit o nasasaktan. Pero hindi ko kayang basta umalis at magsimula ng bagong buhay nang walang sapat na suporta.”

“May pamilya ka.”

Napangiti ako nang mapait.

“Hindi po lahat ng may pamilya ay may matatakbuhan.”

Hindi siya agad sumagot.

“May plano ang ama ko na ipakasal ako sa isang matandang negosyante para sa kapakanan ng kanilang negosyo. Hindi ako papayag. At kung babalik ako sa bahay namin, malamang na wala na akong magagawa kundi sumunod sa gusto nila.”

“Don Octavio Aragon?”

Napatingin ako sa kaniya.

“Opo.”

Bahagyang nagbago ang ekspresyon niya. Hindi ko alam kung ano ang iniisip niya, ngunit tila may kung anong impormasyong naalala siya.

“Interesting.”

“Hindi ko po gustong maging bahagi ng anumang kasunduan nila. Gusto ko lang magkaroon ng pagkakataong magdesisyon para sa sarili ko.”

“Kung ganoon, bakit kasal ang naisip mong solusyon?”

Dahil sa nakaraan ko, gusto kong sagutin.

Dahil minsan na akong namatay at ayaw kong maulit iyon.

Dahil ang babaeng nagtulak sa akin sa hagdan ay hindi magdadalawang-isip na gawin iyon muli kung magkakaroon siya ng pagkakataon.

Ngunit hindi ko maaaring sabihin ang mga bagay na iyon.

“Dahil alam kong hindi ako basta-basta gagalawin ng sinuman kapag nasa ilalim ako ng proteksiyon ninyo.”

“Overestimating my influence, aren't you?”

“Hindi po. Alam ko kung sino kayo.”

“Then you should also know that marrying me would put you in a more complicated position. I am Lucas's uncle.”

“Hindi ko po iyon nakakalimutan.”

“Magiging usap-usapan ka ng buong pamilya. Hindi magiging maganda ang tingin nila sa iyo. May mga taong mag-aakalang ginawa mo iyon para gantihan si Lucas.”

“Hindi ko po kailangang ipaliwanag ang sarili ko sa lahat.”

“Hindi ka ba natatakot?”

“Mas natatakot po akong bumalik sa dati kong buhay.”

Muli siyang natahimik.

Sa unang pagkakataon mula nang dumating ako, tila pinag-iisipan niya nang mabuti ang sinabi ko.

Gayunman, hindi nagtagal ang katahimikan.

“Hindi ako interesado sa ganitong uri ng kasunduan.”

Naramdaman kong bumigat ang dibdib ko.

“Mr. Alcantara—”

“Hindi ako naghahanap ng asawa. At lalong hindi ako magpapakasal sa isang babaeng kasalukuyang nasa gitna ng gusot sa buhay ng pamangkin ko.”

“Hindi ko naman po hinihinging maging tunay na mag-asawa tayo.”

“Marriage is not a game, Ms. Valmonte.”

“Alam ko po.”

“Then don't treat it like one.”

Napayuko ako.

Hindi ko inaasahang magiging madali ito, ngunit umaasa akong kahit papaano ay pakikinggan niya ang dahilan ko. Sa halip, tila wala akong ibang narinig kundi pagtanggi.

“Kung ganoon, maaari ba akong humingi ng ibang tulong?” tanong ko.

“Anong klaseng tulong?”

“Kung maaari, tulungan ninyo akong makahanap ng abogado. Gusto kong makapagsimula ng legal na proseso para sa annulment o anumang nararapat na hakbang upang matapos ang kasal namin.”

“May sarili kang abogado?”

“Wala po.”

“Then ask your father.”

Napangiti ako nang walang saya.

“Hindi po siya tutulong.”

“Why?”

“Dahil mas mahalaga sa kaniya ang kasunduan sa negosyo kaysa sa kalayaan ko.”

Hindi siya sumagot. Sa halip, tumayo siya at inayos ang manggas ng kaniyang damit.

“I will have Mr. Cruz recommend a lawyer. Beyond that, I don't think there's anything else we need to discuss.”

Naintindihan ko ang ibig niyang sabihin.

Tapos na ang usapan.

Tumayo rin ako at kinuha ang bag ko.

“Salamat pa rin po sa oras ninyo.”

Tumango siya.

“Mr. Cruz will see you out.”

Nasa may driveway na ako nang maalala kong naiwan ko ang isang folder sa mesa. Hindi ko alam kung paano ko iyon nakalimutan, gayong ilang minuto ko ring pinag-isipan ang bawat dokumentong dala ko.

Bumalik ako sa loob ng villa.

Nasa sala si Nathaniel, abala sa pakikipag-usap sa isang empleyado. Nang makita niya ako, agad siyang lumapit.

“May naiwan po ba kayo, Ma'am?”

“May folder po ako sa mesa. Pasensiya na.”

“Ah, yes. I think nasa loob pa po iyon. Sandali lang.”

Habang hinihintay ko siya, napansin kong bahagyang nakabukas ang p***o ng silid na pinanggalingan ni Sebastian. Narinig ko ang boses nito mula sa loob.

“Cancel the meeting with the Aragon group.”

“Sir, they have already confirmed—”

“I said cancel it.”

“Opo, Sir.”

“Also, have the legal department review the Valmonte family's current financial agreements. I want to know exactly what Aragon is trying to secure.”

Napatingin ako sa p***o.

Hindi ko alam kung bakit niya pinapagawa iyon. Wala naman siyang obligasyong makialam sa problema ng pamilya ko.

Nang lumabas si Nathaniel dala ang folder, agad akong nagpasalamat at nagpaalam.

Ngunit bago ako tuluyang makalabas, muling nagsalita si Sebastian.

“Ms. Valmonte.”

Napalingon ako.

Nakatayo siya sa may pintuan ng kaniyang opisina, hawak ang isang baso ng tubig.

“Yes, Sir?”

“Make sure you have a lawyer before signing anything your father gives you.”

“Opo. Gagawin ko po.”

“Good.”

Iyon lamang ang sinabi niya bago muling pumasok sa opisina.

Hindi ko alam kung dapat ba akong magpasalamat sa maliit na babalang iyon o ituring lamang itong isang simpleng payo.

Pagdating ko sa hotel, agad kong tinawagan ang aking ama.

“Papa, kailangan nating mag-usap.”

“Nasaan ka ba? Kanina pa kita hinihintay.”

“Hindi ako uuwi.”

“Ano?”

“Sinabi ko na. Hindi ako uuwi sa bahay.”

“Arabella, huwag kang magsimula.”

“Hindi ako magpapakasal kay Don Octavio.”

“Hindi mo naiintindihan ang sitwasyon natin!”

“Ang naiintindihan ko, gusto ninyong gamitin ako para sa negosyo ninyo.”

“Wala kang karapatang magsalita nang ganyan sa akin!”

Napapikit ako. Noon, sapat na ang pagtaas niya ng boses upang manahimik ako. Ngunit ngayon, hindi na.

“May karapatan akong magdesisyon para sa sarili ko, Papa. At iyon ang gagawin ko.”

Pinatay ko ang tawag bago pa siya makasagot.

Ilang minuto akong nakaupo sa kama, hawak ang cellphone. Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang mga susunod na araw. Wala pa akong abogado, wala akong sariling tahanan, at wala pa rin akong kasiguraduhang makalalayo ako kay Lucas.

Ngunit hindi ako maaaring sumuko.

Maya-maya, may natanggap akong mensahe mula kay Nathaniel.

Good evening, Ms. Valmonte. Sir has instructed me to send you the contact details of a lawyer who can assist you with your marital concerns. He also advised that you refrain from signing any documents without legal review.

Napabuntong-hininga ako.

Kahit hindi niya tinanggap ang alok ko, hindi niya naman ako tuluyang pinabayaan.

Nagpasalamat ako kay Nathaniel at itinabi ang cellphone.

Kinabukasan, pupuntahan ko ang abogado. Kailangan kong tiyaking hindi ako muling maloloko sa mga dokumentong ipapapirma sa akin ni Lucas o ng aking ama.

Ngunit hindi pa roon nagtatapos ang lahat.

Kinabukasan ng hapon, habang nasa lobby ako ng hotel, tumawag muli si Nathaniel.

“Good afternoon, Ma'am Arabella.”

“Good afternoon, Mr. Cruz.”

“May gusto lang pong ipaalam si Sir.”

Bahagya akong napatuwid ng upo.

“Ano po iyon?”

“Invited po kayo sa birthday celebration ni Don Esteban sa darating na gabi. Family gathering po iyon, pero nais ni Sir na dumalo kayo.”

Napakunot ang noo ko.

“Bakit?”

“Hindi po niya ipinaliwanag sa akin.”

Saglit akong natahimik.

Ang birthday celebration ni Don Esteban Alejandro Alcantara.

Alam ko ang mangyayari sa pagtitipong iyon. Sa dati kong buhay, dumalo ako kasama si Lucas. Doon din nagsimula ang isa sa mga huling alitan namin ni Bianca bago ang araw ng aking kamatayan.

Ngunit hindi pa iyon nangyayari sa kasalukuyan.

At kung tama ang pagkakaalala ko, doon ko unang makikita kung gaano kalakas ang impluwensiya ni Bianca sa pamilya ng asawa ko.

“Ma'am?” tawag ni Nathaniel nang hindi ako sumagot.

“Opo. Naiintindihan ko.”

“Should I arrange transportation?”

“Hindi na po kailangan. Pupunta ako.”

Pagkatapos ng tawag, matagal akong nakatitig sa cellphone.

Hindi ko alam kung bakit ako inimbitahan ni Sebastian. Hindi rin ako sigurado kung ano ang balak niya.

Ngunit kung may pagkakataon akong makita ang tunay na mukha ng mga taong sumira sa akin, hindi ko iyon palalampasin.

Sa pagkakataong ito, hindi ako pupunta sa pagtitipon bilang babaeng desperadong makuha ang pagmamahal ni Lucas.

Pupunta ako bilang babaeng alam na ang lahat ng kasinungalingan nila.

At kung may magtangkang muli akong yurakan, hindi na ako basta mananahimik.

Dahil hindi na ako ang babaeng maaari nilang itulak sa hagdan at asahang hindi na babangon.

Sa pagkakataong ito, ako ang magpapasya kung sino ang mananatili sa buhay ko.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • REBORN: His Forbidden Bride   CHAPTER 5: THE MARRIAGE AGREEMENT

    Ara's Point of View“Bago tayo magpatuloy, may gusto akong linawin.”Napatingin ako kay Sebastian mula sa dokumentong hawak ko.Nasa loob kami ng kaniyang pribadong opisina. Sa harap namin ay nakalatag ang ilang papeles na inihanda ng kaniyang abogado. Tahimik ang buong silid, maliban sa mahinang tunog ng pagbuklat ng mga dokumento.“Ano iyon?” tanong ko.Sandaling pinagmasdan niya ako bago sumandal sa kaniyang upuan.“Ang pagpapakasal natin ay hindi basta kasunduang maaari nating tapusin kapag nagsawa na tayo. Kapag nagpatuloy tayo rito, kailangan nating harapin ang lahat ng magiging bunga nito.”“Alam ko po.”“Sigurado ka?”Tumango ako. “Hindi ako pumunta rito dahil hindi ko pinag-isipan ang desisyon ko. Alam kong maraming magbabago sa buhay ko, pero mas gugustuhin kong harapin iyon kaysa bumalik sa dati kong sitwasyon.”Hindi na siya sumagot. Sa halip, bumaling siya sa lalaking nakaupo sa kabilang bahagi ng mesa.“Simulan na natin.”Tumango ang abogado at inayos ang mga dokumentong

  • REBORN: His Forbidden Bride   CHAPTER 4: HIS UNCLE'S INTERVENTION

    Ara's Point of View“Are you sure you want to do this?”Napatingin ako kay Sebastian.Nasa loob kami ng pribadong lounge ng hotel. Tahimik ang paligid maliban sa mahinang tugtog mula sa main ballroom. Nakaupo ako sa sofa habang hawak ang isang baso ng tubig. Pinalitan na ng staff ang damit kong may mantsa ng wine. Isang simpleng itim na gown ang ipinahiram nila sa akin, sapat upang hindi na ako bumalik sa bulwagan na suot ang damit na sinira ni Bianca.“Aling bahagi po?” tanong ko.“Your proposal.”Hindi ako agad sumagot.Matagal ko nang pinag-isipan ang desisyong iyon. Hindi ko naman basta naisip na magpakasal sa kaniya dahil lamang sa galit ko kay Lucas. Kung iyon lang ang dahilan, marami pang ibang paraan upang makaganti.Ang kailangan ko ay kalayaan.Kailangan ko ng proteksiyon laban sa mga taong gusto akong kontrolin. Kailangan ko ng pagkakataong makapagsimula nang hindi umaasa sa perang hindi ko naman malayang magagamit.At sa ngayon, si Sebastian lamang ang nakikita kong may ka

  • REBORN: His Forbidden Bride   CHAPTER 3: THE PERFECT HUSBAND

    Ara's Point of View“Smile, Arabella. We're attending a birthday celebration, not a funeral.”Napatingin ako kay Lucas habang inaayos niya ang cufflinks ng kaniyang damit sa harap ng salamin.Kung hindi ko alam ang tunay niyang pagkatao, marahil ay maniniwala akong isa siyang perpektong asawa. Maayos manamit, magalang sa matatanda, at mahusay makitungo sa mga taong may impluwensiya. Hindi mahirap maintindihan kung bakit maraming humahanga sa kaniya.Ngunit alam ko ang lahat ng ginagawa niya kapag walang ibang nakatingin.“Hindi naman ako nakasimangot,” sagot ko.“Then stop looking so serious.”Hindi na ako sumagot. Inayos ko na lamang ang laylayan ng suot kong dark emerald gown. Simple ang disenyo nito, ngunit elegante ang pagkakatahi. Pinili ko ang damit na iyon dahil hindi ko kailangang magpakitang-gilas para lamang mapansin.Sa dati kong buhay, halos maghapon akong nag-ayos para sa mga pagtitipon ng pamilya ni Lucas. Gusto kong maging karapat-dapat sa apelyidong dala ko. Gusto kong

  • REBORN: His Forbidden Bride   CHAPTER 2: A PROPOSAL TO THE UNCLE

    Ara's Point of ViewHindi ko alam kung anong klaseng kabaliwan ang sumapi sa akin nang magpasiyang humingi ng tulong kay Sebastian Alcantara.Sa lahat ng taong maaari kong lapitan, bakit siya pa?Siya ang tiyuhin ng lalaking sumira sa buhay ko. Siya rin ang isa sa pinakamakapangyarihang miyembro ng pamilyang Alcantara. Isang taong hindi basta-basta pumapayag sa anumang bagay na hindi niya napag-aralan nang mabuti.At ngayon, pupuntahan ko siya upang mag-alok ng isang kasunduang maaaring magpabago sa buhay naming dalawa.Kasal.Hindi ko kailanman inakalang darating ako sa puntong mag-aalok ng kasal sa isang lalaking halos hindi ko kilala. Ngunit kung may paraan upang makalaya kay Lucas at mapigilan ang ama kong ipakasal ako kay Don Octavio, kailangan kong samantalahin iyon.Nang makarating ang sasakyan ko sa pribadong villa ni Sebastian sa Tagaytay, ilang sandali muna akong nanatili sa loob nito. Malawak ang lupain, napapalibutan ng matataas na puno at maayos na hardin. Sa di-kalayuan

  • REBORN: His Forbidden Bride   CHAPTER 1: TWO DAYS BEFORE MY DEATH

    Ara's Point of View“Arabella, huwag kang magpanggap na wala kang alam. Matagal mo nang dapat tinanggap na hindi ka mahal ni Lucas.”Nanginginig ang mga daliri ko habang nakahawak sa gilid ng pinto. Sa harap ko ay ang babaeng ilang taon kong pinagkatiwalaan, nakatayo sa tabi ng lalaking pinakasalan ko.Si Bianca Elise Sarmiento.Ang matalik kong kaibigan.Ang babaeng ilang beses kong pinatuloy sa sarili kong tahanan, ipinagtanggol sa harap ng ibang tao, at itinuring na bahagi ng pamilya.At ngayon, siya ang babaeng nakasuot ng damit ko habang nakatayo sa tabi ng asawa ko.“Lucas…” mahinang tawag ko.Hindi siya umiwas ng tingin. Sa halip, inayos lamang niya ang manggas ng kaniyang kamiseta na para bang wala akong nadatnang kahindik-hindik sa silid.“Bakit ka ba nandito?” malamig niyang tanong.Napatitig ako sa kaniya.Ako pa ang tinatanong niya?“Dito ako nakatira, Lucas. Asawa mo ako.”Napangiti si Bianca. Hindi iyon ang ngiting nakasanayan kong makita sa kaniya. Wala itong lambing o

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status