Masuk“สักปีหน้า เด็ก ๆ โตขึ้นอีกหน่อย เราน่าจะพากันไปเที่ยวทั้งครอบครัวนะ” พี่สาวของไลออนเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมา เพราะเธอเองก็คิดถึงครอบครัวตัวเองทางฝั่งนี้มาก ๆ แต่ด้วยภาระเรื่องลูก ๆ และงานของสามีทำให้เธอขยับตัวไปไหนมาไหนลำบาก“งั้นให้เหมาเครื่องบินไปทัวร์ยุโรปกันสักสองเดือนดีไหม?” ไลออนเองก็เหมือนจะเห
เสียงถาโถมกายเข้าหาเนื้อแนบเนื้อดังกังวาน ตับ ตับ ตับ...เตียงขนาดใหญ่โยกย้ายไปตามแรงขับเคลื่อน คนตัวเล็กยกมือขึ้นปิดริมฝีปากตัวเองแน่นไม่ให้เปล่งเสียงครางออกมาแม้ว่าจะทั้งจุกและเจ็บในช่วงแรก ๆ ริมฝีปากร้อนไซ้ตามลำคอก่อนจะลงไปบีบสองเต้าและสลับดูดดื่มน้ำนมสดจากเต้าของเธอ พร้อมกับขย่มเข้าหาไปพลาง ๆ บี
สามเดือนต่อมา แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอนใหญ่ที่ถูกดัดแปลงให้เหมาะสำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน เสียงหัวเราะคิกคักเบา ๆ ดังขึ้นจากมุมห้อง ลิเดียกำลังนั่งพิงหมอนสามเหลี่ยม มือหนึ่งประคองลูกสาวตัวน้อย“ลูน่า” ที่กำลังดื่มนมจากอกแม่อย่างเพลิดเพลิน ส่วนอีกมุมหนึ่งของเตียง ไลออนกำลังนั่งกับลูกช
ณ ห้องคลอด โรงพยาบาลฮ่องกงวันที่ 31 ธันวาคมเวลา 23:30 น.เสียงร้องครวญครางของลิเดียดังก้องไปทั่วห้องคลอด เธอกัดฟันแน่น พยายามสูดลมหายใจเข้าออกตามที่หมอแนะนำ ความเจ็บปวดที่บีบรัดทั่วร่างทำให้เธอแทบหมดแรง ไลออนยืนอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง มือใหญ่ของเขากอบกุมมือเล็กของเธอแน่นจนเธอรู้สึกถึงความอบอุ่นนั้น“
“คืนนี้มันสวยงามราวกับความฝันเลยนะคะ” ลิเดียพูดเบา ๆ เสียงของเธอแทบจะกลมกลืนไปกับสายลม แต่ไลออนได้ยินทุกคำชัดเจน“แต่มันไม่ใช่แค่ฝันนะ… เพราะเราสองคนทำให้มันกลายเป็นความจริงแล้วนี่ไง” น้ำเสียงของเขาหนักแน่น แฝงความรักและความมุ่งมั่นลิเดียหันหน้าขึ้นมาสบตาเขา ใบหน้าของเธออยู่ใกล้เพียงลมหายใจเดียว ไล
“ยังไม่หิวน่ะ ว่าแต่นี่ทำกระทงเองเหรอเลย?” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยื่นมือใหญ่จับกลีบดอกบัวมาวางบนใบตองตามเธอ ซึ่งใบตองก็แหลกคามือของเขาเลย“….” ร่างสูงยิ้มเจื่อน ๆ เพราะจากที่จะช่วยทำน่าจะช่วยพังกระทงเสียมากกว่า“มือหนักแบบคุณน่ะ นั่งมองเฉย ๆ ดีกว่านะคะ” ลิเดียหยุดมือที่กำลังจัดดอกไม้แล้วหันมามองเขา
“ซี้ด…โอ่ว...ฮันนี่ ๆ” ไลออนครางออกมาอย่างเสียงกระสันกับความแน่นและร้อนผ่าว ๆ ร่างสูงขบเม้มข้างแก้มของเธอพลางพ่นลมหายใจร้อน ๆ รดใส่ใบหน้าสวย และออกแรงดันแท่งรักเข้าไปจนมิดด้าม สวบ ตับ!!“อะ...เฮ่อ...ซี้ด...โอ๊ยเบา...เบา ๆ” ใบหน้าหวานข่มตาลง พร้อมกับขยุ้มผ้าปูเตียงเพื่อระบายความเจ็บปวดลงไป ฝ่ามือหนาบ
แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านสีทองในห้องพักสุดหรูของโรงแรม แสงนั้นทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นและเงียบสงบอย่างน่าประหลาด ลิเดียค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา ความเจ็บปวดจากเหตุการณ์เมื่อคืนทำให้เธอขยับตัวได้อย่างยากลำบาก ท่อนแขนแกร่งของไลออนยังพาดอยู่บนร่างเธอ ราวกับจะตอกย้ำถึงความเป็นเจ้าของเธอพยายามขยับตั
“อะ อ๊า!” คนตัวเล็กสะดุ้งเฮือกจังหวะที่ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาถลำลึกเข้ามาในร่องรักของเธอจนมิดด้าม และยังคงดึงเข้าดึงออก ขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงขยี้จูบไป ปลายนิ้วก็แหย่เข้าไปซ้ำ ๆ ๆ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ เสียงนิ้วกลางเข้า ๆ ออก ๆ ร่องรักของเธอจนน้ำเมือกสีใสเปื้อนเกือบทั้งนิ้ว“อ๊ะ อ๊ะ อ่าส์ ไม่ อื้อ ๆ ๆ” คนต
“แน่ใจ?” ร่างสูงเลิกคิ้วถามย้ำอีกครั้ง“ค่ะ” ลิเดียเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับไลออนด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาแต่มั่นคง“จริง ๆ แล้วสำหรับฉันน่ะ...ถ้าของเล่นชิ้นไหนที่มันไม่น่าเบื่อ” คำตอบของเธอทำให้ดวงตาคมของไลออนจ้องหญิงสาว ดวงตาสีเทาเข้มของเขาดูเหมือนมีบางอย่างที่แฝงไปด้วยเลศนัย“ฉันก็สามารถที่







