บทที่5

'อย่าคิดว่าจะหนีคนอย่างกูพ้นนะอิงฟ้า เก็บเอาข้อเสนอของกูไปคิดทบทวนให้ดี ๆ หรือมึงอยากเป็นนางเอกเอวีก็ได้นะ'

น้ำเสียงเอาจริงของรันเวย์ยังคงตามหลอกหลอนเธอมาหนึ่งอาทิตย์เต็ม นับตั้งแต่วันที่เขาขับรถมาส่งเธอถึงหน้าบ้านวันนั้น ชายหนุ่มทิ้งท้ายด้วยคำขู่ก่อนจะขับรถออกไปทำเอาอิงฟ้ากินไม่ได้นอนไม่หลับอยู่หลายวัน

"บ้าที่สุด ช่วยออกไปจากหัวสมองของฉันสักที"

ร่างสวยในชุดนักศึกษาสบถออกมาอย่างหัวเสีย เมื่อคำขู่ของรันเวย์ยังคงคอยตามรบกวนเธอไม่หยุดจนอิงฟ้าไม่สามารถที่จะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขได้

ครืด ครืด ครืด

เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ที่ตั้งวางอยู่ไม่ไกลดังติดต่อกันเข้ามารัว ๆ ทำให้เธอต้องละสายตาหันไปมองก่อนเธอจะถอนหายใจด้วยความอัดอั้นออกมา

'เจ้ากรรมนายเวร'

สายที่ไม่ได้รับ แปดสิบเก้าสาย

อิงฟ้าสูดลมหายใจลึก ๆ เข้าเต็มปอด ไม่สนใจสายเรียกเข้าจากรันเวย์ที่กำลังพยายามต่อสายมาหาเธอตลอดระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา

เขาพยายามติดต่อหาเธอ แต่มีหรือที่เธอจะยอมกดรับสาย แต่ในขณะเดียวกันอิงฟ้าก็พยายามนึกหาวิธีที่จะเอาคลิปวิดีโอจากชายหนุ่มมาให้ได้เพื่อจะทำลาย

'แล้วเธอควรจะต้องทำยังไง เพื่อจะเอาคลิปที่อีกฝ่ายแอบถ่ายเอาไว้มาให้ได้'

ปึง

"บัดซบ"นึกคิดถึงผู้ชายคนนั้นก็พานจะทำให้เธอหัวเสีย หญิงสาววางแปรงสำหรับแต่งหน้ากระแทกลงบนโต๊ะจนเกิดเสียง สายตาที่ดูเหวี่ยงไม่สบอารมณ์ช่างดูน่ากลัวมากกว่าสายตาที่แสนจะเย็นชาหลายเท่าตัว

"จะไปมหาลัยแล้วเหรอคะคุณหนู"

"ค่ะ แล้วนี่อิงเดือนแต่งตัวเสร็จแล้วหรือยังคะ จะได้ไปมหาลัยพร้อมกัน"

"คุณหนูอิงเดือนฝากป้ามาบอกคุณหนูว่าวันนี้จะมีเพื่อนมารับไปมหาลัยพร้อมกันค่ะ คุณหนูไปก่อนได้เลยไม่ต้องรอ"

"เพื่อน!!! เหรอคะ"

"ค่ะ คุณอิงเดือนบอกมาแบบนั้น"

"ป้ามีอะไรก็ไปทำเถอะค่ะ"

สาวใช้วัยกลางคนพยักหน้าก่อนจะเดินออกไปท่ามกลางความสงสัยที่รบกวนอิงฟ้าอยู่ในตอนนี้

"เพื่อน เพื่อนที่ไหน ยัยน้ำแข็งไสอย่างนั้นเหรอ"คิ้วทั้งสองข้างของอิงฟ้าขมวดเข้าหา เพราะเพื่อนของน้องสาวที่สนิทมีแค่เพียงคนเดียวอย่าง'น้ำแข็งไส' ซึ่งรายนั้นอย่าว่าแต่ขับรถยนต์เลย แม้แต่มอเตอร์ไซค์ที่บ้านก็ไม่ยอมให้จับซึ่งแน่นอนว่าผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างน้ำแข็งไสย่อมขับรถไม่เป็น

แต่ก็เอาเถอะ บางทีน้ำแข็งไสอาจจะนั่งแท็กซี่มารับน้องสาวของเธอก็ได้

อิงฟ้าส่ายหน้า ก่อนจะก้าวขาเดินออกจากบ้านไปโดยไม่รู้เลยว่าภัยพิบัติรอบใหม่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้เธอภายในไม่ช้า

บรืน

เสียงเครื่องยนต์ของรถสปอร์ตสีดำเคลื่อนตัวเข้ามาในรั้วมหาวิทยาลัยชั้นนำของเมืองไทย เรียกทุกสายตาให้หันไปมองยังรถหรูคันนั้น พลันจินตนาการว่าใครนั่งอยู่ด้านหลังพวงมาลัย

ใบหน้าสวยดูเรียบนิ่งมีแว่นกันแดดสวมทับของอิงฟ้า ฝ่าเท้าสวยสวมรองเท้าส้นสูงกดเหยียบคันเร่งขับรถไปยอดยังโรงจอดรถของคณะท่ามกลางทุกสายตาของนักศึกษาหลายคนที่กำลังมองมาด้วยความสนใจ

'มองอะไร ไม่เคยเห็นคนหรือไง'

หญิงสาวคิดในใจ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมากดต่อสายหาเพื่อนสาวไม่คิดจะสนใจเบอร์ที่เธอไม่ได้กดรับสายของชายหนุ่ม

อิงฟ้า"อยู่ไหน"

ลูกพีช"อยู่หน้าคณะ นั่งอยู่กับน้ำแข็งไส"

อิงฟ้า"อะไรนะ แกอยู่กับน้ำแข็งไส"

ลูกพีช"ใช่ ทำไมอะ"

อิงฟ้า"รออยู่ตรงนั้นเดี๋ยวฉันไป"

ภายในใจของอิงฟ้าร้อนรุ่มราวกับมีกองไฟสุมอยู่ เธอรีบเปิดประตูเดินลงจากรถคันหรูมุ่งหน้าไปยังโต๊ะม้าหินอ่อนด้านหน้าคณะด้วยท่าทีเร่งรีบในขณะที่ใช้มือกดโทรศัพท์ต่อสายหาน้องสาวด้วยความร้อนใจ

"บ้าที่สุด"อิงฟ้าสบถออกมาเมื่ออิงเดือนไม่ยอมกดรับสายไม่ว่าเธอจะพยายามต่อสายหาสักเท่าไหร่

"อิงฟ้าทางนี้"เสียงของเพื่อนสนิทที่ดังขึ้นมาทำให้อิงฟ้าเงยหน้าหันไปมอง ก่อนจะเจอเข้ากับร่างของเพื่อนสนิทของตัวเองและน้ำแข็งไสที่กำลังนั่งส่งยิ้มโบกมือมาให้เธอ

"พี่อิงฟ้า"

"น้ำแข็งไส"

อิงฟ้ารีบเดินปรี่เข้าไปหาด้วยสีหน้าตื่นตกใจ พลางกวาดสายตามองหาร่างของน้องสาวทำเอาลูกพีชและน้ำแข็งไสต่างพากันงงเข้าไปใหญ่

"อิงฟ้า แกเป็นอะไรไปเนี่ย"

"พี่อิงฟ้ากำลังมองหาใครอยู่เหรอคะ"

"อิงเดือนล่ะน้ำแข็งไส อยู่ไหน"

"เดือนยังไม่มาถึงมหาลัยเลยนี่ค่ะ น้ำแข็งก็นึกว่าเดือนจะมากับพี่ฟ้าซะอีก"คำพูดของเพื่อนน้องสาวทำเอาอิงฟ้าขาอ่อนแรงขึ้นมา เธอยกโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อสายหาน้องสาวอีกครั้งแต่ทุกอย่างก็ยังเป็นเหมือนเดิม

อิงเดือนเป็นน้องสาวที่มีนิสัยอ่อนหวาน ยิ้มง่าย แต่ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของใคร และชอบใจอ่อนและด้วยนิสัยที่ไม่ทันใครของอิงเดือนมักจะสร้างความเป็นห่วงให้กับคนในบ้านอยู่ไม่น้อย

"เดือนไม่ได้มากับพี่นะ แม่บ้านบอกว่าเดือนจะมาพร้อมกับเพื่อน พี่ก็นึกว่าน้ำแข็งจะ..."

"ไม่นะคะ เมื่อคืนเดือนเป็นคนส่งข้อความไปบอกให้น้ำแข็งมานั่งรอที่หน้าคณะก่อนเลย วันนี้เดือนอาจจะมาสาย"พูดจบน้ำแข็งไสก็เปิดข้อความที่อิงเดือนส่งมาให้เมื่อคืนให้อิงฟ้าได้อ่าน และมันก็จริงอย่างที่น้ำแข็งไสว่า

ทุกคนต่างหันมองหน้าสบตา ในเมื่อคนที่สนิทกับอิงเดือนอยู่ที่นี่ แล้วใครกันที่ไปรับตัวอิงเดือนที่บ้าน

บรืน

เสียงเครื่องยนต์ของรถคันหรูดังขึ้นดึงดูดความสนใจของทุกคนให้หันไปมอง ดวงตาโฉบเฉี่ยวของอิงฟ้ามองจ้องเขม็งรถหรูคันนั้นด้วยสัมผัสอะไรบางอย่าง แต่แล้วทุกอย่างก็ได้กระจ่างเมื่อเห็นร่างสวยของน้องสาวก้าวขาลงมาจากรถหรูคันดังกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้มดูมีความเขินอาย ซึ่งรถหรูคันดังกล่าวจอดห่างออกไปไม่ไกลจากจุดที่เธอยืนอยู่สักเท่าไหร่อิงฟ้าจึงสังเกตเห็นใบหน้าของน้องสาวตัวเองในตอนนี้ได้

"รถใครอะ ดูจากการแต่งไม่น่าจะใช่รถผู้หญิง"

"นั่นสิคะ ยัยอิงเดือนโบกมือให้ด้วย"อิงเดือนยกมือโบกไปมาอย่างที่น้ำแข็งไสว่า ริมฝีปากหยักสวยเผยรอยยิ้มหวานส่งไปให้คนขับรถที่อยู่ด้านใน โดยมีสายตาของอิงฟ้าจ้องมองอย่างไม่ละสายตาไปไหน

รถคันหรูสีดำด้านจัดชุดแต่งรอบคัน กระจกติดฟิล์มดำทำให้คนด้านนอกไม่สามารถมองเห็นคนที่อยู่ภายในได้ แต่ดูเหมือนว่าสวรรค์จะเป็นใจหรือไม่ก็ผีผลักเมื่อคนที่อยู่ภายในรถกดเปิดกระจกโผล่ใบหน้าหล่อเหลาออกมา

"ตั้งใจเรียนนะครับคนเก่ง เดี๋ยวตอนเย็นพี่มารับ"

"ค่ะ พี่รันเวย์"

รอยยิ้มตรงมุมปากของชายหนุ่มมันอาจจะกระชากหัวใจของผู้หญิงคนอื่นได้แต่ไม่ใช่กับอิงฟ้า สายตาที่เขาเหลือบมองมามันเหมือนสัญญาณเตือนว่าถ้าเธอยังทำตัวมีปัญหาเอาแต่หลบหน้า คนที่จะรับเคราะห์กรรมคนถัดไปมันอยู่ไม่ไกลจากตัวเธอ

'สัส'