เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่6
วันที่เผยแพร่:
2026-08-19 16:28:01สี่สาวมองรถคันหรูของรันเวย์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกไปจนลับสายตา และทันทีเมื่ออิงเดือนหมุนตัวกลับมาเธอก็ต้องชะงักไปเมื่อเห็นสายตาทั้งสามคู่กำลังจ้องมองมาที่เธอ
ร่างสวยในชุดนักศึกษากระโปรงพลีทคลุมเข่าเดินก้าวขาเข้ามาหาผู้เป็นพี่สาวพลางก้มหน้าไม่กล้าสบตา เพราะรู้ว่าตัวเองทำผิด "ใคร"อิงฟ้ายกแขนขึ้นมากอดอกจ้องหน้าน้องสาวเพียงคนเดียวอย่างไม่วางตา เธอรู้อยู่เต็มอกว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร แต่ที่อยากรู้ก็คือสองคนนี้ไปรู้จักกันตั้งแต่ตอนไหน "พะ...พี่อิงฟ้า" "พี่ถามว่าหมอนั่นเป็นใครเดือน" "เฮ้ย อิงฟ้าแกใจเย็นก่อนสิ" "เงียบ แล้วก็นั่งลงลูกพีช"เสียงเข้มฟังดูดุดันออกคำสั่งทำให้ลูกพีชไม่กล้าที่จะเข้ามาห้ามปราม "อิงเดือน" "พี่เขาชื่อรันเวย์ค่ะ เรียนอยู่วิศวะมหาลัย..." "..." "เขาเอ่อ" "ตามจีบ"ริมฝีปากสีชมพูหวานของอิงเดือนเม้มเข้าหา ก่อนจะพยักหน้าขึ้นลงเป็นจังหวะ ทำเอาอิงฟ้าที่ได้เห็นท่าทีของน้องสาวในตอนนี้ถึงกับต้องหลับตาพยายามระงับอารมณ์ไม่ให้มันปะทุออกมา "ไปเจอกันได้ยังไง ทำไมหมอนั่นถึงได้เข้ามาจีบ" "เอ่อ" "อิงเดือน" "เดือนเจอเขาที่ร้านสะดวกซื้อหน้าหมู่บ้านค่ะ ตอนนั้นเดือนกำลังให้อาหารเจ้าด่างเขาเลยเข้ามาทัก แล้วเราสองคนก็แลกเบอร์กัน"อิงเดือนเล่าทุกอย่างพลางก้มหน้า สองฝ่ามือจับสายกระเป๋าสะพายเอาไว้แน่น "ต่อไปห้ามติดต่อกับหมอนั่นอีกเข้าใจไหม" "ทำไมคะ"อิงเดือนรีบเงยหน้าขึ้นมาสบตาผู้เป็นพี่สาวด้วยความไม่เข้าใจ "ดูภายนอกก็รู้ว่าหมอนั่นไม่ใช่คนดี ผู้ชายสมัยนี้ไว้ใจกันได้ซะที่ไหน แล้วนี่ถึงขั้นต้องให้แม่บ้านมาโกหกพี่ว่าเพื่อนจะไปรับ แบบนี้คิดว่ามันดีแล้วอย่างนั้นเหรอเดือน" "ขะ...ขอโทษค่ะ แต่พี่ฟ้าคะพี่รันเวย์เขาเป็นคนดีนะคะ" "รู้จักเขาได้กี่วัน เดือนถึงรู้ว่าเขาเป็นคนดี"คราวนี้อิงเดือนได้แต่ยื่นก้มหน้าไม่กล้าเอ่ยปากโต้พี่สาวกลับไป แต่ลึก ๆ ในใจของอิงเดือนก็คาดหวังให้ผู้ชายที่เธอเจอนั้นเป็นคนดีไม่ได้เลวร้ายอย่างที่พี่สาวของเธอคิดไป "ห้ามติดต่อกับผู้ชายคนนั้นอีกนะ ถ้าไม่เชื่อฟังพี่จะบอกเรื่องนี้กับพ่อ" "อย่านะคะพี่ฟ้า"อิงเดือนโผเข้ามาจับแขนของผู้เป็นพี่สาวด้วยความร้อนใจ "ห้ามบอกพ่อนะคะ นะคะพี่ฟ้า"ดวงตาออดอ้อนที่ส่งมาทำเอาอิงฟ้าใจอ่อน จำต้องพยักหน้าว่าตนเองจะไม่บอกเรื่องนี้กับบิดา "อืม พี่จะไม่บอกพ่อ แต่พี่ขอเดือนอย่างเดียวห้ามติดต่อกับผู้ชายคนนั้นอีกเข้าใจไหม" "ค่ะ"น้ำเสียงตอบรับของหญิงสาวฟังดูเศร้า คนอื่นคงคิดว่าอิงฟ้าห่วงน้องสาวเกินกว่าเหตุ แต่ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าพี่สาวคนนี้ที่รู้ถึงนิสัยและสันดานของผู้ชายคนนั้นว่าเป็นยังไง "ขึ้นไปเรียนเถอะ เย็นนี้กลับบ้านพร้อมกับพี่ เรียนเสร็จมานั่งรอพี่อยู่ตรงนี้เข้าใจไหม" "เข้าใจค่ะ" "น้ำแข็งไส พี่ฝากดูอิงเดือนด้วยนะ" "ค่ะ พี่อิงฟ้า ไปเถอะเดือนใกล้ถึงเวลาเรียนแล้ว" "อืม" ดวงตากลมโตที่อัดแน่นเต็มไปด้วยความเป็นห่วงมองแผ่นหลังเล็ก ๆ ของน้องสาวที่เดินออกไปไกล ในสมองนึกคิดไปถึงผู้ชายสารเลวคนนั้น "วันนี้ฉันไม่เข้าเรียนนะ บอกอาจารย์ด้วยว่าฉันไม่สบาย" "เดี๋ยว แล้วนั่นแกจะไปไหน"ลูกพีชรีบถามออกไปเพราะท่าทีของเพื่อนสนิทในตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าสบายดีไม่ได้เจ็บปวดอะไร "ไปธุระ จะรีบกลับมารับอิงเดือนให้ทัน" อิงฟ้าหมุนตัวเดินกลับไปยังลานจอดรถ ดวงตาอ่อนโยนที่มีต่อน้องสาวถูกแววตาแข็งกร้าวเข้ามาแทนที่ ตอนนี้หัวใจของเธอนั้นร้อนรนแทบจะอยู่ไม่เป็นสุข การที่รันเวย์เข้าหาอิงเดือนมันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันเกิดขึ้นหลังจากที่เธอไม่ยอมรับสายเอาแต่หลับหน้าชายหนุ่ม ซึ่งนั่นก็หมายความว่าเป้าหมายของรันเวย์ไม่ใช่น้องสาวของเธอตั้งแต่ตอนแรก แต่มันคือการใช้เนื้อล่อให้เหยื่อออกมา อิงฟ้าก้าวขาขึ้นมานั่งบนรถคันหรูก่อนจะรีบสตาร์ทรถ เธอไม่รอช้ากดต่อสายหาเบอร์ที่ก่อนหน้านี้เธอไม่คิดที่จะรับสายเบอร์โทรนั้น "สวัสดีครับ" "อยู่ไหน" "นี่เบอร์ใครครับ call center หรือเปล่า" "อย่ามาเล่นลิ้นกับฉันรันเวย์ ตอบฉันมาว่าตอนนี้นายอยู่ที่ไหน"อิงฟ้าพยายามระงับอารมณ์ เธอสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ใช้มือเพียงข้างเดียวหมุนพวงมาลัยขับรถไปตามเส้นทางออกจากมหาลัย "อยากรู้เหรอว่าฉันอยู่ที่ไหน" "ใช่" "อยากรู้ไปทำไม ตอนนี้ฉันไม่ได้สนใจเธอแล้ว" "รันเวย์"อิงฟ้าเสียงแข็งใส่เรียกเสียงหัวเราะในลำคอของชายหนุ่ม "หึ ทำไมล่ะ แต่จะว่าไปน้องสาวของเธอก็ไม่เลวนะ หัวอ่อนดี" "หุบปากหมา ๆ ของนาย แล้วบอกฉันมาซะว่าตอนนี้นายอยู่ที่ไหน" "ทำไม จะมาหาเหรอ" "เออ" "พูดให้มันเพราะ ๆ หน่อยอิงฟ้า" "ไม่ใช่พ่อไม่ต้องมาสั่งสอน บอกฉันมา" "RR SUPPORT " "ได้ แล้วเจอกัน" ติ๊ด อิงฟ้ารีบตัดสายเมื่อรู้ว่าเป้าหมายของเธออยู่ที่ไหน แม้จะเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจโลกภายนอกสักเท่าไหร่ แต่เธอจะไม่ยอมให้น้องสาวเพียงคนเดียวเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้โดยเด็ดขาด "มึงคิดจะล่อผู้หญิงคนนั้น ถ้าน้องมึงรู้เข้าบ้านแตกแน่"คำพูดของเพื่อนที่ดังขึ้นทำให้ชายหนุ่มในชุดนักศึกษาอย่าง'รันเวย์'กระตุกยิ้มร้าย ร่างสูงใหญ่เดินไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้ากระจกใสซึ่งสามารถมองเห็นสนามแข็งรถของตัวเองได้ "แล้วไง" "ไม่กลัวน้องมึงจะคลั่งอีกหรือไง เดี๋ยวก็ได้หัวแตกอีกหรอกมึง" "หึ"บุหรี่ที่อยู่ในมือถูกเจ้าตัวสูบจนแทบหมดมวล ดวงตาคมหรี่มองบรรยากาศในสนามแข็งรถของตัวเองซึ่งตอนนี้มีเหล่าลูกน้องกำลังทำงานตามหน้าที่ของตนเอง "หัวเราะแบบนี้แสดงว่ามึงไม่กลัว" "กูไม่ใช่คนที่กลัวอะไรง่าย ๆ แบบมัน"รันเวย์หันไปมองหน้าเพื่อนสนิทอย่างไต้ฝุ่น "ในเมื่อมันไม่กล้าทำอะไรคนพวกนั้น กูก็จะทำให้พวกมันลิ้มรสความเจ็บปวดนั้นเอง" "แต่นั่นมันแฟนเก่าน้องชายมึงเลยนะ มึงก็รู้ว่าโรมยังรักผู้หญิงคนนั้นอยู่" "แล้วไง" "กูไม่คิดจะรักผู้หญิงที่เกือบจะทำให้น้องชายกูเกือบตายหรอกนะ" ก๊อก ก๊อก ก๊อก "เฮียเวย์ครับ มีคนมาหา" "ผู้หญิงหรือผู้ชาย" "ผู้หญิงครับ เธอบอกว่าชื่ออิงฟ้า" "อืม ให้เข้ามาได้"ลูกน้องที่เข้ามารายงานเดินออกไป รันเวย์หันไปสบตากับไต้ฝุ่น "อยากดูหนังสดไหมล่ะ" "หึ ก็ได้นะ ถ้ามึงไม่อาย"
บทล่าสุด
ROMRANคนเลว บทที่73
"ผมขอโทษครับคุณโรม ต่อไปผมจะไม่ทำแบบนี้อีกปล่อยผมไปเถอะนะครับลูกกับเมียของผมรออยู่ที่บ้าน"เสียงร้องขอของชายวัยกลางคนที่คิดจะลองดีคิดโกงการเล่นภายในกาสิโนของเขา ดวงตาคมกริบดูเยียบเย็นหรี่มองชายที่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นตรงหน้าร้องขอให้เขาปล่อยอีกฝ่ายไป ก่อนที่ชายชุดดำลูกน้องของเขาจะเอาหลักฐานการคิดโกงของชายคนนั้นมาให้เขาได้ดู"ผมสัญญาครับว่าต่อไปผมจะไม่ทำแบบนี้อีก ไว้ชีวิตผมด้วยเถอะครับ"ร่างสูงใหญ่ของโรมนั่งสูบบุหรี่ปล่อยควันสีขาวผ่านทางริมฝีปากอย่างใจเย็นตึก ตึก ตึกแกรก"นายหญิงมาครับนาย"ประตูห้องใต้ดินถูกเปิดออกก่อนลูกน้องจะเดินเข้ามารายงานถึงการมาของผู้เป็นภรรยาอย่างอิงฟ้า ชายคนนั้นคิดว่าตัวเองจะต้องรอดพ้นจากสถานการณ์นี้แน่นอนเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของโรมลุกขึ้นยืนก่อนจะทิ้งมวลบุหรี่ที่อยู่ในมือลงกับพื้นและใช้รองเท้าหนังราคาแพงบดขยี้จนมันดับไป"เก็บกวาดให้เรียบร้อย อย่าให้เหลือซาก""ได้ครับนาย""ไม่นะครับคุณโรมผมขอโทษ โอ๊ย"ทันทีเมื่อร่างสูงใหญ่ของโรมก้าวขาออกมาจากห้อง เสียงร้องของความเจ็บปวดจากคนที่คิดจะลองดีกับเขาก็ดังขึ้นมาจากด้านใน กลิ่นอายของความตายและกลิ่นคาวจากหยาดเลือดสีแดงสดลอย
ROMRANคนเลว บทที่72
ในช่วงบ่ายของวันที่สดใส บนท้องฟ้ามีก้อนเมฆสีขาวล่องลอยอยู่บนชั้นบรรยากาศผ่านไปมา แสงแดดส่องสว่างจ้าลงมาบนพื้นผิวของโลก สายลมพัดผ่านรายล้อมผู้คนที่ออกไปใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางเมืองใหญ่ทำให้ผู้คนไม่รู้สึกถึงความร้อนและหนาวเย็นมากจนเกินไป แตกต่างจากอิงฟ้าในตอนนี้ ที่กำลังนอนคว่ำหน้าโก่งบั้นท้ายอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ภายในห้องทำงานบนชั้นสูงสุดของบริษัทสามีอย่างรันเวย์ปึก ปึก ปึก"ฮึก รันเวย์ พะ...พอได้แล้ว""จะรีบไปไหน"ร่างกายของชายหนุ่มขยับอย่างหนักหน่วง กดแทรกแก่นกายที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำเมือกใสเข้าออกในช่องทางรักของภรรยาสาวไม่ยอมหยุดจนเธอต้องเอ่ยร้องขอออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า"อ๊าส์ พึ่งจะเริ่มรอบที่สามเอง ฉันยังไม่หายคิดถึงเธอเลยนะ"ฝ่ามือใหญ่เอื้อมสอดมาทางด้านหน้า บีบเคล้นเต้าอวบใหญ่ทั้งสองข้างอย่างมันมือ ดวงตาคมกริบของรันเวย์จ้องมองแผ่นหลังของภรรยาสาวที่เปียกชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อ แม้เครื่องปรับอากาศภายในห้องทำงานของเขาจะมีประสิทธิภาพอย่างดีเยี่ยมแต่มันก็คงดีไม่มากพอที่จะสามารถดับความร้อนภายในร่างกายของพวกเขาทั้งคู่ได้"ตะ...แต่ว่าฉัน อ๊าส์ ยังต้องเอาข้าวไปส่งให้กับโรม ฮึก ที่กาสิโนอีกนะ""เดี๋
ROMRANคนเลว บทที่71
ใครว่ามีผัวสองคนแล้วมันสบายอิงฟ้าขอเถียงขาดใจ เพราะในตลอดระยะเวลาสามเดือนที่ผ่านมาหลังจากที่เธอได้หมั้นหมายกับชายหนุ่มพร้อมกับประกาศคบหากับอย่างเปิดเผย ชายหนุ่มก็ประกาศศักดาว่าเป็นสามีของเธออย่างชัดเจน ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยรอยตีตราจองจากฝีมือของพวกเข้า ถ้าหากหลับมาถึงห้องเมื่อไหร่น้อยครั้งที่ทั้งคู่จะปล่อยให้เธอได้นอนอย่างสบายใจ"เป็นเมียของฉัน เธอต้องอดทนหน่อยนะเพราะฉัน กิน ดุ มาก"นี่คือคำพูดของรันเวย์ที่จับเธอกดลงบนเตียงในรอบที่สี่ของคืนวันนั้นจนน้องสาวด้านล่างแดงก่ำจนหุบเข้าหากันไม่ได้"ถ้าฟ้าเหนื่อยก็หลับไปได้ก่อนเลยนะ กว่าโรมจะแตกก็คงเช้าพอดี"นี่คือคำพูดของสามีคนที่สองหลังจากที่เขาเสียบอาวุธร้ายที่ขยายใหญ่เข้ามาในช่องทางด้านหลังจนเธอไม่สามารถที่จะขยับตัวหนีไปไหนได้เพราะถูกร่างกายของทั้งสองหลอมละลายด้วยเปลวไฟสวาทกักขังร่างของเธอจนถึงเช้าวันใหม่ก่อนจะปล่อยให้เธอได้หลับพักผ่อนอย่างสบายใจ"เก่งยัง สงสัยยังมีแรงเหลืออยู่"อิงฟ้าสะดุ้งด้วยความตกใจจนแทบจะปล่อยช้อนที่อยู่ในมือเพราะในขณะที่เธอกำลังยืนทำอาหารเช้าสำหรับทั้งสามอยู่ในครัวอยู่ ๆ ก็มีมืออุ่นของเคยสัมผัสเข้าตรงบริเวณที่เอวโอบกอ
ROMRANคนเลว บทที่70
ช่วงเช้าของวันต่อมา รถตู้คันหรูหลายครับก็เคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ของอิงฟ้า คุณณรงค์ซึ่งอยู่ในชุดสูทดูภูมิฐานก้าวขาลงมาตามด้วยผู้เป็นภรรยาที่อยู่ในชุดผ้าไหมไทยสั่งตัดจากห้องเสื้อชื่อดัง ครืดประตูรถตู้ทางด้านหลังถูกเปิดออก พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของรันเวย์และโรมที่ก้าวขาลงมา อิงฟ้าที่อยู่ในชุดเดรสสีขาวกระโปรงฟูยาวเพียงแค่เข้าส่งยิ้มหวานให้กับทั้งสองชายที่ยืนมือส่งมาให้ เธอไม่มีความคิดลังเลที่จะจับมือของใครคนใดคนหนึ่ง ฝ่ามือเล็กของอิงฟ้าทั้งสองข้างวางลงบนฝ่ามือใหญ่ของชาที่อยู่ในชุดสูททั้งสอง"พร้อมกันแล้วใช่ไหมเด็ก ๆ ""ครับ""ค่ะ"คุณณรงค์กวาดสายตามองหน้าบรรดาเด็กทั้งสามคน ดวงตาของผู้เป็นพ่อไร้ความวิตกกังวล เขารู้สึกดีใจที่อย่างน้อยความรักของลูกทั้งสามสามารถเดินร่วมไปในทางเดียวกันได้ ซึ่งไม่ต่างอะไรกับผู้เป็นภรรยาอย่างคุณกัญญาเมื่อได้รับรู้ข่าวจากปากของลูกชายทั้งสองว่าทางพ่อแม่ของอิงฟ้าอนุญาตให้ทั้งสามได้คบหา แต่มีข้อแม้ว่าทางฝ่ายชายต้องทำทุกอย่างให้มันถูกต้อง"รีบเข้าไปด้านในกันเถอะค่ะคุณ""อืม ไปกันเถอะ"คุณกัญญาเดินคล้องแขนผู้เป็นสามีเดินนำหน้าบรรดาลูก ๆ เข้าไปในบ้านหลังใ
ROMRANคนเลว บทที่69
"เดือน"อิงฟ้าเดินเข้ามาหาผู้เป็นน้องสาว ในขณะที่อิงเดือนยืนตกตะลึงกับชายร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างหลังของผู้เป็นพี่และกำลังจ้องมองมาที่เธอด้วยสายตาที่ไม่ค่อยจะเป็นมิตรสักเท่าไหร่แน่นอนสิ จะให้พวกเขาเป็นมิตรกับเธอได้อย่างไร ในเมื่อเธอทำกับพวกเขาไว้มากมาย สองพี่น้องคู่นี้ไม่ฆ่าเธอทิ้งก็บุญเท่าไหร่แล้ว"เดือน นี่เดือนกำลังจะไปไหน"อิงฟ้าก้มต่ำมองกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่อยู่ใกล้มือของน้องสาว ฝ่ามือสั่นเทาเอื้อมไปสัมผัสใบหน้าที่ตอนนี้กำลังเริ่มปูดบวมเป็นรอยฝ่ามืออย่างเด่นชัด"คนที่เอาแต่คอยก่อเรื่องสร้างความวุ่นวายไม่สมควรที่จะต้องอยู่ที่นี่""แล้วเดือนจะไปอยู่ที่ไหน พี่ไม่ให้เดือนไป""เดือนก็ไม่รู้"อิงเดือนน้ำตาไหล เมื่อสัมผัสได้ถึงความเป็นห่วงใยและสายตาที่เต็มไปด้วยความรักจากผู้เป็นพี่สาว ความรู้สึกผิดถึงเรื่องที่เคยทำเอาไว้ในอดีตแทรกลึกเข้ามาทำให้อิงเดือนน้ำตาไหลอย่างห้ามไม่อยู่"เดือนไม่ต้องไปที่ไหน อยู่กับพี่กับพ่อแม่ที่นี่นะ นะคะคนเก่ง"น้ำเสียงอ่อนโยนที่ยังคงเป็นอย่างดังเดิมไม่เคยเปลี่ยนแปลกมาตั้งแต่ไหนแต่ไรทำให้อิงเดือนทรุดกายนั่งยกมือกราบลงปลายเท้าของผู้เป็นพี่สาว จนอิงฟ้าต้องยกมือขึ
ROMRANคนเลว บทที่68
"เป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้น"รันเวย์ที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้เอ่ยถามด้วยความสงสัยเมื่อเห็นน้องชายของตัวเองกำลังนั่งอ่านอะไรบางอย่างบนหน้าจอโทรศัพท์พลางขมวดคิ้วเข้าหา"แม่ส่งข้อความมาบอกว่า อิงเดือนถูกไล่ออกจากบ้าน""จริงเหรอ""อืม"โรมยื่นโทรศัพท์ไปให้ผู้เป็นพี่ชายได้อ่าน รันเวย์รีบก้มมองร่างสวยที่กำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงของเขาด้วยความเหนื่อยล้าหลังจากที่ได้อ่านข้อความเหล่านั้นจบ"ก็สมควรแล้วที่จะโดนแบบนี้ ยัยนั่นรนหาที่เอง""ก็จริงอย่างที่มึงว่า"รันเวย์ส่งมือถือคืนให้น้องชาย ปลายนิ้วเกี่ยวเส้นผมนุ่มสลวยที่หล่นลงมาปรกใบหน้าหญิงสาวขึ้นมาทัดใบหูขาว"แต่จะว่าไปอิงเดือนนี่ก็ร้ายใช่ย่อย คิดจะงาบทั้งกูแล้วก็มึง ใส่ร้ายบอกอิงฟ้าว่าโดนกูข่มขืน""จริงเหรอ แล้วมึงทำยังไงถึงพลาดท่าให้กับผู้หญิงคนนั้นได้""หึ เล่นไม่ซื่อวางยานอนหลับในแก้วไวน์น่ะสิ กูคงจะลุกขึ้นมาข่มขืนได้อยู่หรอก ยานอนหลับนะไม่ใช่ยาปลุกเซ็ก ถ้าไม่ติดว่าเป็นน้องสาวของอิงฟ้ากูสั่งคนอุ้มฆ่าไปนานละ ไม่ปล่อยให้อยู่ลอยหน้าลอยตาแบบนี้หรอก"รันเวย์ยังคงจำภาพเหตุการณ์ในคืนนั้นได้ และเขาก็มั่นใจเต็มร้อยว่าตัวเขาเองไม่มีทางที่จะมีแรงลุกขึ้นมาท
บางทีคุณอาจจะชอบ
เด็กดื้อของคุณป๋า Nc20+
ลำเจียก91.1K viewsไฟรักเพลิงสวาท
ณ ธารา9.1K viewsพันธะการรัก
แว่นมอลต์17.0K viewsบ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+)
เนตรกวี / Natekavees28.6K viewsกรงรักเถื่อนสวาท [พระเอกมาเฟีย โหด คลั่งรัก]
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง3.4K viewsพ่อเลี้ยงชินกรณ์
Badstyle_1.7K viewsเล่ห์รักบ่วงมหิงค์ศร (Mpreg)
กลิ่นสัตตบงกช87 viewsพรนับพัน | IMPOSSIBLE LOVE
Melyssa566 views
