บททั้งหมดของ ROMRANคนเลว: บทที่ 1 - บทที่ 10

ใบหน้าสวยเริ่มมีเหงื่อผุดพราย ความร้อนระอุตีตื้นขึ้นมาทำให้ร่างกายของอิงฟ้ารู้สึกกระสับกระส่ายจนต้องยกฝ่ามือขึ้นมาลูบแขนเรียวซ่าเธอใช้มือทั้งสองข้างขึ้นมาซับไปตามกรอบหน้าเผื่อว่าจะช่วยดับความร้อนได้ แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ช่วยอะไร "บ้าที่สุด"อิงฟ้าสบถออกมาอย่างคนหัวเสีย เธอไม่ได้โง่พอที่จะไม่รู้ว่าตนเองกำลังเผชิญอยู่กับอะไรในตอนนี้ผู้ชายคนนั้นเล่นสกปรก "กว่าจะออกมาได้นะครับ"เสียงเย็นยะเยือกเอ่ยทักก่อนจะมีร่างสูงใหญ่ของชายคนเดิมเดินมาดักหน้าของเธอเอาไว้ไม่ให้เดินหนีออกไปไหนได้"หลีกไป"อิงฟ้าถอยหลังหนีทันทีเมื่อชายคนนั้นยื่นมือมาราวกับต้องการสัมผัสตัวของเธออีก"จะเล่นตัวไปทำไมกันครับ คุณต้านทานความต้องการของตัวเองไม่ไหวหรอกนะ"ชายคนนั้นแสะยิ้มเดินเข้ามาใกล้จนอิงฟ้าถอยหลังหนีติดเข้ากับกำแพง "เราสองคนมาสนุกด้วยกันดีกว่า""อย่ามาแตะต้องตัวฉัน โอ๊ย""จะหนีไปไหน"ชายหนุ่มยื่นมือไปคว้าท่อนแขนไม่ให้อิงฟ้าวิ่งหนีไป เธออยากจะบ้าตายกับโซนห้องน้ำวีไอพีที่มันเงียบจนไม่มีใครเดินผ่านไปมา"อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลย สวย ๆ อย่างเธอคงผ่านมาหลายคนแล้วซินะ""ปล่อย อือ"ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหาทันทีเมื่อชาย

เปลือกตาที่หนักอึ้งแทบจะเปิดไม่ขึ้น แต่ด้วยสิ่งที่กำลังขยับอยู่ร่างกายของอิงฟ้าในตอนนี้ทำให้เธอต้องลืมตาตื่นขึ้นมา แม้ว่าอาการปวดศีรษะกำลังเล่นงานเธออย่างหนักก็ตามปึก! ปึก! ปึก!"ไง""...""ตื่นได้สักทีสินะ""นะ...นาย""แม่ง มันเป็นบ้า"เสียวกระสันของชายแปลกหน้าสบถออกมาในขณะที่ร่างกายเปลือยเปล่าของชายผู้นั้นกำลังขยับอยู่บนร่างกายของเธออย่างหนักหน่วงจนช่วงล่างสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดจนแทบจะขาดใจตายแก่นกายที่ไร้ซึ่งสิ่งห่อหุ้มที่เรียกว่า'ถุงยางอนามัย'กำลังขยับเข้าออกช่องทางรักบวมช้ำของอิงฟ้าอย่างรัวเร็วจนเธอรู้สึกจุกหน่วง"แม่ง เสียวเป็นบ้า อ๊าส์""ปะ...ปล่อยนะ""ปล่อนใน!! เรื่องนั้นเธอไม่ต้องเป็นห่วง ถุงยางฉันใช้มันหมดตั้งแต่เมื่อคืนละ""สารเลว""ขอบคุณที่ชม"มุมปากหยักของรันเวย์กระตุกยิ้มก่อนเขาจะจับเธอเปลี่ยนให้อยู่ในท่าคลานเข่า ฝ่ามือใหญ่ของเขาประคองบั้นท้ายกลมกลึงของเธอเอาไว้ก่อนจะจับแก่นกายที่เคลือบไปด้วยน้ำเมือกใสสอดใส่เข้าไปในช่องทางรักบวมช้ำของเธออีกครั้งปัก! ปัก! ปัก!"ฮึก โรม""กูบอกว่ากูไม่ใช่ชื่อโรมไง"ตับ! ตับ! ตับ!ชายหนุ่มไม่สนใจว่าคนใต้ร่างจะเจ็บปวดหรือไม่ เขาใช้กำลังกร

สี่สาวมองรถคันหรูของรันเวย์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกไปจนลับสายตา และทันทีเมื่ออิงเดือนหมุนตัวกลับมาเธอก็ต้องชะงักไปเมื่อเห็นสายตาทั้งสามคู่กำลังจ้องมองมาที่เธอร่างสวยในชุดนักศึกษากระโปรงพลีทคลุมเข่าเดินก้าวขาเข้ามาหาผู้เป็นพี่สาวพลางก้มหน้าไม่กล้าสบตา เพราะรู้ว่าตัวเองทำผิด"ใคร"อิงฟ้ายกแขนขึ้นมากอดอกจ้องหน้าน้องสาวเพียงคนเดียวอย่างไม่วางตา เธอรู้อยู่เต็มอกว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร แต่ที่อยากรู้ก็คือสองคนนี้ไปรู้จักกันตั้งแต่ตอนไหน"พะ...พี่อิงฟ้า""พี่ถามว่าหมอนั่นเป็นใครเดือน""เฮ้ย อิงฟ้าแกใจเย็นก่อนสิ""เงียบ แล้วก็นั่งลงลูกพีช"เสียงเข้มฟังดูดุดันออกคำสั่งทำให้ลูกพีชไม่กล้าที่จะเข้ามาห้ามปราม"อิงเดือน""พี่เขาชื่อรันเวย์ค่ะ เรียนอยู่วิศวะมหาลัย...""...""เขาเอ่อ""ตามจีบ"ริมฝีปากสีชมพูหวานของอิงเดือนเม้มเข้าหา ก่อนจะพยักหน้าขึ้นลงเป็นจังหวะ ทำเอาอิงฟ้าที่ได้เห็นท่าทีของน้องสาวในตอนนี้ถึงกับต้องหลับตาพยายามระงับอารมณ์ไม่ให้มันปะทุออกมา"ไปเจอกันได้ยังไง ทำไมหมอนั่นถึงได้เข้ามาจีบ""เอ่อ""อิงเดือน""เดือนเจอเขาที่ร้านสะดวกซื้อหน้าหมู่บ้านค่ะ ตอนนั้นเดือนกำลังให้อาหารเจ้าด่างเขาเลยเข้ามา

ฝ่ามือสวยของอิงฟ้ากำหมัดแน่น เธอพยายามกดข่มอารมณ์โกรธเอาไว้ ได้แต่ยืนมองผู้ชายใจร้ายตรงหน้าพลางคิดว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ใจร้ายกับเธอ ทั้งที่เธอไม่เคยไปทำอะไรให้ และเธอก็มั่นใจเลยว่าเธอไม่เคยพบเจอหน้าผู้ชายคนนี้"ช้าอยู่ทำไมล่ะ หรือว่าเปลี่ยนใจแล้ว ก็ได้นะ""...""อิงเดือนน้องสาวเธอ น่าจะว่าง่ายไม่เรื่องมากชักช้าเหมือนเธอ"ร่างสูงใหญ่ของรันเวย์ดันตัวลุกขึ้นยืน ในดวงตาของเขาฉายแววเย็นยะเยือกทำเอาคนมองอย่างเธอหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจ"อย่าทำอะไรน้องสาวฉัน"ฝ่ามือเล็กเอื้อมไปคว้าท่อนแขนใหญ่ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะก้าวขาเดินผ่านร่างของเธอออกไป"อย่าทำอะไรอิงเดือน"อิงฟ้าไม่คิดเลยว่าตนเองจะตกอยู่ในสภาวะที่น่าสมเพชถึงขนาดนี้ ดวงตาที่มักจะมองผู้อื่นด้วยความเย็นชา ตอนนี้มันกับแดงก่ำอย่างคนที่กำลังจะร้องไห้เมื่อหันไปมองหน้าของผู้ชายใจร้าย"ได้สิ ฉันจะไม่ทำอะไรน้องสาวเธอ แต่เธอรู้ใช่ไหม ถ้าไม่อยากให้ฉันทำอะไรน้องสาวของเธอ เธอจะต้องทำตัวยังไง""อืม"คนที่ไม่มีทางออกทำได้แค่เพียงพยักหน้าเบา ๆ ครางรับในลำคอด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเศร้า ก่อนหญิงสาวจะวางกระเป๋าสะพายลงบนโซฟาด้วยท่าทีเหนื่อยล้า อิงฟ้ายกมือขึ้น

"วันนี้พี่ฟ้าไม่ได้เข้าเรียนเหรอคะ"เสียงหวานของน้องสาวเอ่ยถามทันทีเมื่ออิงเดือนก้าวขาขึ้นมานั่งบนรถ"อืม ไปทำธุระมา""อ๋อค่ะ จริงด้วยสิคะ วันนี้มีผู้ชายคนหนึ่งมาถามหาพี่ เขาบอกว่าจะจีบ""แล้วเดือนได้บอกไปหรือเปล่าว่าพี่มีแฟนแล้ว"น้ำเสียงราบเรียบของอิงฟ้าดังขึ้นในขณะที่เธอขับรถออกจากมหาลัย"บอกค่ะ แต่ดูเหมือนว่าผู้ชายคนนั้นเขาจะไม่เชื่อ""ชั่งเถอะ โลกมันคงไม่ได้กลมขนาดนั้นถึงขั้นทำให้ฉันเจอกับหมอนั่นทุกวันหรอก""แม้ว่าเขาจะเรียนอยู่มหาลัยเดียวกันกับเราอย่างนั้นเหรอคะ"อิงฟ้าลอบถอนหายใจออกมา ความจุกเสียดตรงบริเวณน้องสาวทำให้เธอเผลอเม้มริมฝีปากเข้าหา"ถ้าผู้ชายคนนั้นมาอีก ก็ถือซะว่าเวรกรรมของฉันยังไม่หมดก็แล้วกัน""คนสวยใจร้ายจัง"อิงเดือนในตำแหน่งคนนั่งข้างอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา "โสดมาตั้งนานแล้วแท้ ๆ ทำไมไม่ลองเปิดใจดูบ้าง""...""ไม่อยากให้พี่ฟ้ายึดติดอยู่กับอดีตแบบนี้""บางทีอดีตที่เธอว่า มันอาจจะเป็นความสุขเพียงสิ่งเดียวที่พี่ได้สัมผัสจนไม่อยากลืมมันเลยก็ได้""พี่ฟ้า เดือนขอโทษนะคะ เดือนไม่น่าพูด""ไม่เป็นอะไร พี่ไม่คิดโกรธเธอเลยอิงเดือน"ผู้เป็นน้องสาวนั่งน่าเศร้า สองแขนกอดกระเป๋าสะพ