Chapter 3-Drama

Malungkot na umupo si Amelia sa gilid ng kama at hinaplos ang tiyan habang kinakausap ang anak. "Baby, please kumapit ka lang sa mommy. Huwag mo sanang manahin ang sama ng loob na nadarama ko ngayon."

"Bitch, humanda ka sa pagbalik ni kuya!" Banta ni Danica at sinipa ang p***o.

Napaigtad sa kinaupuan si Amelia at nagulat sa ginawa ng hipag. Alam niyang natawagan na ni Leslie si Liam at hindi pa ito nakalayo. Mabilis siyang humiga sa kama at nagkunwaring tulog. Pero biglang nagbago ang isip niya at mabilis na bumamgon. Ginawa ang naisip dahil nahulaan na niya ang gagawing kuwento nila Danica upang magalit sa kaniya si Liam. Ilang minuto pa ang lumipas ay dumating na nga ang asawa niya.

"What happened?"

Dinig ni Amelia na tanong ng asawa kaya lalo niyang inihanda ang sarili.

"Kuya. Mabuti at dumating ka na. Gutom na si Leslie pero ayaw siyang ipaghanda ni Amelia ng pagkain!" Sumbong ni Danica sa kapatid.

Napatingin si Liam kay Leslie na naka upo sa wheelchair at hawak nito ang sikmura.

"I just want an apple pero hindi ko daw deserve ang kumain ng kahit anong pagkain dito sa bahay niya." Naiiyak na sumbong ni Leslie sa binata.

"She said that?" Hindi makapaniwalang tanong ni Liam at napakuyom ang kamao.

"Yes, kuya at saksi ako. Nagkulong din siya sa silid at nag lock upang hindi namin siya maisturbo!" Pang gagatong ni Danica upang lalong magalit ang kapatid sa asawa nito.

Tiim bagang na pinihit ni Liam ang door knob at naka lock nga iyon. Hindi na siya kumatok, mabilis niyang kinuha ang susi na laging dala at binuksan ang p***o. Mabuti na lang at hindi naka double lock mula sa loob kaya agad iyonhk nabuksan.

Nakangising nag palitan ng tingin sina Danica at Leslie dahil tiyak nilang sasaktan ni Liam ang asawa nito for being disobey. Mabilis na itinulak ni Danica ang wheelchair ni Leslie upang sumunod sa kapatid.

"Amelia, what's wromg with you—" hindi natapos ni Liam ang dapat sabihin nang makita ang asawa.

Napatda rin sa kinatayuan si Danica at unti unting nabura ang ngiti sa mga labi nang makita ang hitsura ni Ameila.

"Huwag kayong lumapit, ahhhh stop hurting me please! Maawa kayo sa baby ko!" Itinapat ni Amelia ang unan sa tiyan upang protektahan ang anak habang umiiyak at mukhang na naglilikot ang tingin sa paligid.

Ang galit na nadarama ni Liam ay napalitan ng labis na pag aalala nang makita ang kalagayan ng asawa. Magulo ang buhok nito at namumula ang magkabilang pisngi saka mga braso. Lalo siyang nag alala nang makita na may nakas din ng mga daliri sa leeg nito at suot na damit ay halos sira na kaya exposed sa punong dibdib nito.

"What the hell?" Naibulalas ni Danica at nag alala ring lumapit kay Amelia pero lalo lamang ito natakot na para bang takot na saktan niya.

"Stay away from her!" Galit na tinabig ni Liam ang katawan ng kapatid at niyakap ang asawa. "Shhh, its, fine. I'm here!" Pang aalo niya sa asawa upang tumigil sa pag wawala.

Napahigpit ang hawak ni Leslie sa handle ng kinaupuan at inis na pinanood ang dalawa. Hindi niya akalaing mas magaling mag drama at gumawa ng eksina si Amelia. Sino ang mag aakala na ang mabait, masunurin at mukhang mahina ay may tinatagong ganitong kakayahan?

"Sino ang may gawa nito sa iyo?" tanong ni Liam sa asawa habang marahang hinahaplos ang pisngi nito at agad ding nabawi ang kamay dahil nasaktan ito.

Biglang kinabahan si Danica nang ma salubong ang tingin nila ni Amelia at umangat ang isang sulok ng labi nito bago umaktong naiiyak.

"Hi-hindi ko alam kung bakit gusto akong pahirapan ng husto ng kapatid mo. Nagalit siya dahil mabagal akong maglakad pababa sa hagdan upang sundin ang utos nilang dalawa. Muntik na ako madulas dahil tinulak niya ako upang bumilis ang lakad ko."

"What? Bitch, hindi ko ginawa iyan sa iyo!" Halos umusok ang ilong ni Danica dahil sa galit ngunit sinamaan siya ng tingin ng kapatid upang manahimik at hindi pa tapos nag salita si Amelia.

"Una ay pinakuha ako ng ubas pero nang madala ko na sa silid ni Leslie ay ayaw niya at ibang pruras naman ang gusto. Naka ilang baba at akyat ako sa hagdan hanggang sa mapagod ang mga binti ko at sumakit ang tiyan." Tumulo ang nga luha ni Amelia upang ipakita sa asawa kung gaano siya nahirapan.

"How could you do that to her, Danica? Alam mong buntis siya at—"

"Kuya? Naniniwala ka sa kasinungalingan ng babaing iyan?" Galit at hindi makapaniwalang ani Danica habang dinuduro si Amelia. "Bakit ka namin tatawagan pabalik kung sinaktan ko siya?"

Natigilan si Liam at may punto ang kapatid.

Mukhang takot na kumapit si Amelia sa braso ni Liam at nagtago doon. "Please don't hurt me!" Nanginig pa ang mga kamay niya. "Leslie is good at dapat akong mag pasalamat sa kaniya dahil tinawagan ka niya upang matigil sa pananakit sa akin ang kapatid mo."

Nanlaki pareho ang mga mata nila Danica at Leslie. Hindi makapaniwalang gawing kakampi ni Amelia ang isa sa kanila.

Muling dumilim ang anyo ni Liam at matatalim ang tinging ipinukol sa kapatid.

"No, kuya, that's not true!" Tarantang ani Danica ngunit sinampal siya ng kapatid. "Kuya?" Gulat at hindi makapaniwala si Danica dahil nagawa siyang saktan ng kapatid.

"Servers you right!" bulong ni Amelia sa isipan lamang. Nang magsalubong ang tingin nila ni Leslie ay ngumiti siya rito.

Mariing naglapat ang mga labi ni Leslie at hindi alam kung ano ang dapat sabihin. Bigla siyang naipit sa pagitan ng tatlo. Talagang pinalalabas pa ni Amelia na mabait siya kaya paano niya ngayon ipag tanggol ang kaibigan at sabihing nagsisinungaling si Amelia? Tiyak na mapaisip si Liam. Asawa pa rin kasi nito ang babae at buntis pa kaya kapag sinabi niya ang totoo ay parang lalabas na bully na rin siya at hindi totoong mabait.

"Leslie, say something! Tell him the truth!" Naiinis na utos ni Danica sa kaibiban habang sapo ang pisnging nasaktan dahil ayaw siyang pakinggan ng kapatid.

"Leslie, thank you so much. From now on ay kaibigan mo na rin ako at mamahalin kita katulad sa pag mamahal ng asawa ko sa iyo." Mukhang senserong pasalamat ni Amelia sa babae at diniinan ang huling sinabi.

Pilit na ngumiti si Leslie kay Amelia at umiwas ng tingin sa kaibigan. "Its just misunderstanding. Kasalanan ko kung bakit nagalit sa iyo si Danica. I'm so sorry at gulo lang ang dala ko dito sa bahay niyo." Nagyuko siya ng ulo at nagkunwaring nagpunas ng luha sa mga mata.

Lalong nawindang si Danica dahil sa halip na ipagtanggol siya ng kaibigan ay inamin pa nitong ginawa nga niya ang mga bintang ni Amelia. Magagalit na sana siya rito pero natigilan siya nang mag salubong ang tingin nila ng kaibigan at umiling ito.

Napasimangot si Amelia nang bigla siyang bitawan ng asawa at nagkukumahog na lumapit kay Leslie upang aluin ito.

"Hey, wala kang kasalanan kaya huwag mong sisihin ang iyong sarili." Pinunasan ni Liam ang pisngi ng dalaga gamit ang likod ng palad.

Lalo pang inilapit ni Leslie ang pisngi sa kamay ng binata at pa side view na tumingin kay Amelia. Nang mag salubong ang tingin nila ay humulma ang nang aasar na ngiti sa labi nito.

Napangiti na rin si Danica at nawala ang galit sa kaibigan. Naintindihan na niya kung bakit kumampi to kay Amelia. Hindi nila dapat minaliit si Amelia.