Chapter 4-Desperate

Umubo si Amelia upang kunin ang atensyon ni Liam. Alam niyang siya na ang mahal ng asawa at nabubulag lamang ito o namaling pagmamahal ang nararamdaman nito sa kaibigan sa halip na guilt.

Mabilis na binawi ni Liam ang kamay na naka lapat sa pisngi ni Leslie at nilingon ang asawa.

"Liam, biglang sumakit ang binti ko!" Agaw muli ni Leslie sa attention ng binata.

"Kuya, dalhin mo muna si Leslie sa silid niya at lagyan ng cream ang paa them massage, ako na ang bahala kay Amelia." Payo ni Danica sa kapatid.

"Babe, I'm scared!" Pigil ni Amelia sa asawa nang buhatin nito si Leslie.

"Amelia, I need to take care of her. Hindi na kayo mga bata ni Danica kaya mag usap kayong dalawa at magka ayos." Pagkasabi niyon ay nagmamadali nang lumabas ng silid si Liam habang buhat si Leslie.

Gustong maiyak ni Amelia dail sa inis at selos. Pero itinago niya ang tunay na nadarama dahil nasa harapan niya si Danica. Hindi niya hayaang magbunyi ito sa tuwa dahil mukha siyang kawawa.

Biglang dumilim ang anyo ni Danica nang wala na ang kapatid at galit na hinarap ang hipag. "Hayop ka at gusto mo pa kaming pag awayin ng kapatid ko"

Mabilis na kinuha ni Amelia ang hanger at inamba kay Danica bago pa siya masaktan nito. "Sige, ituloy mo at tingnan ko lang kung hindi lalanat sa balat mo itong hawak ko!"

Napaurong si Danica at hindi naituloy ang pag lapit kay Amelia. "Wow, saan ka kumukuha ng tapang ngayon para lumaban?"

"Ano ang pakiramdam nang ma frame up?" Balik tanong niya kay Danica sa halip na sagutin ang tanong nito.

Sandaling natigilan si Danica at hindi napag handaan ang tanong ng babae. Parang ibang tao ang kaharap niya ngayon. Nakakapikon pa ang ngiting naka paskil sa labi nito.

"Huwag kang magtaka at sa inyo lang din ako natuto ng kagagohan." Taas noo na ani Amelia.

"Bitch, pagsisihan mo ito at tingnan ko kung hanggang saan ang tapang tapangan mo!" Angil ni Danica rito saka nag mamadali nang umalis ng silid.

Nang magsara na ang p***o ng silid ay nanghihinang napa upo sa gilid ng kama si Amelia. Nakapanghina pala ang mag drama at nakakaba rin dahil hindi siya sanay mag sinungaling. Nalungkot siya sa isiping kailangan niyang gayahin sina Danica para lang kampihan ng asawa. Per talo pa rin siya da bandang huli.

Natawa siya nang maalala kung paano buhatin ni Liam si Leslie. "Kung parehong nasa bingit ng panganib ang buhay namin ni Leslie ay pipiliin niya kaya ako?" Parang inaasar ang sarili na tanong niya.

"Kailangan pa ba iyang itanong? Nakita ka na ngang nasaktan at mukhang kawawa pero mas pinili pa rin niyang alagaan ang babaing iyon!" naiinis na kastigo ng isang bahagi ng isipan ni Amelia sa sarili.

Napabuntong hininga si Amelia at nagiha sa kama. Ayaw niyang malungkot nang husto at ma stress dahil ramdam niyang naapiktohan ang anak na nasa sinapupunan. Kailangan niyang magpahinga kaya matulog muna siya upang sandaling mapayapa ang sarili.

Napatingin si Liam sa p***o nang bumukas iyon. "Bakit iniwan mo si Amelia doon?" Sita niya sa kapatid.

Napasimangot si Danica. "Ang arte niya at ayaw tanggapin ang apology ko!" Pagsisinungaling niya sa kapatid.

Napabuntong hininga si Liam saka tinapos na ang pag masahe sa binti ni Leslie. "Silipin ko lang siya."

"Liam!" Pigil ni Leslie sa binata. "Gusto kong mag shopping ngayon."

"Hindi maganda ang pakiramdam ni Amelia kaya hindi ka masamahan."

Pinakita ni Leslie na nalungkot siya at ayaw niyang maudlot ang plano ngayong araw. Gusto niyang pahirapan si Amelia hanggang sa malaglag ang batang nasa sinapupunan nito.

"I'll go with you kaya huwag ka nang malungkot." Bawi ni Liam sa dalaga.

Ngumiti si Leslie, talagang mahal siya ng binata at ayaw nitong malungkot siya o masaktan. "Pero baka may importante kang gagawin sa kompanya?"

"Mas importante ka kaysa sa trabaho ko kaya don't worry."

Nadaklot ni Amelia ang dibdib at parang may pumiga sa puso niya. Ang sakit na marinig mula sa bibig ng asawa na walang iba nang importante sa buhay nito kundi si Leslie. Bigla siyang nagsisi na bumangon pa siya para sundan ang asawa. Pero sa kabilang banda ay maganda na ring narinig niya mismo iyon mula sa bibig ng asawa. Umalis na siya sa likod ng p***o at bumalik sa silid nilang mag asawa. Ilang sandali pa naramdaman niya ang pag pasok ng asawa.

Napatingin si Liam sa asawang nakatagilid ng higa at naka talikod sa gawi niya. Alam niyang gising ito. "Ako na ang sasama kay Leslie sa mall at mag pahinga ka na lang rito."

Hindi siya sumagot at nagkunwaring tulog.

"Alam ko na masama ang pakiramdam mo kaya—"

"Alam mo pero iiwan mo pa rin akong mag isa dito." Himig nagtatampo na aniya at hindi na pinatapos sa pasasalita ang asawa.

"Amelia, ano ang iniisip mo? Alam mo na hindi pa kaya ni Leslie ang mag lakad kaya kailangan niya ng alalay." Himig naiiritang ani Liam.

"Marami kang tauhan na maaring—"

"Hindi sanay si Leslie na makisalamuha sa ibang tao lalo na sa mga lalaki." Putol muli ni Liam sa pagsasalita ng asawa.

"Ok." Maiksi niyang sagot sa asawa. "Enjoy."

"You become unreasonable! Nairitang ani Liam saka humakbang patungo sa damitan upang mag palit.

Malungkot na sinundan ng tingin ni Amelia ang asawa. Maging sa pananamit nito ay naka depende na rin sa kung ano ang gusto ni Leslie. Alam niyang ayaw nj Leslie na naka damit pang office ito kapag lumabas na kasama ang babae.

"Amelia, are you mad?"

Napatingin si Amelia sa bungad ng p***o at naroon si Leslie at mag isa na pinagugulong ang wheelchair.

"Shit, bakit ka mag isa lang? Nasaan si Danica?" Mukhang natatarantang nilapitan agad ni Liam ang dalaga.

Nagsalubong ang mga kilay ni Amelia nang makita ang ginawa ng asawa. Hubad pa ito pang itaas at hindi nagawang tapusin ang pagbihis dahil sa pag alala kay Leslie. Na para bang kamay ang may injured sa babae kaya nag aalala ito na baka napuwersa iyon.

"Liam, I'm fine. Paa lang ang may injury sa akin." Malambing na ani Leslie sa binata.

Sandaling natigilan si Liam at parang natauhan na labis ang inakto. Agad niyang nilingon ang asawa at hindi niya alam kung ano ang iniisip nito. Nakatingin lang sa kanilang dalawa ni Leslie ito habang nakahiga. Tumikhim siya bago nagsalita. "Tinatanong ka ni Leslie."

"May dahilan ba para magalit ako sa kaibigan mo?" tanong niya sa asawa at nanatiling blangko ang expression ng mukha.

Muling natigilan si Liam qt naninago sa pagiging kalmado ng asawa at hindi sinasabi kung ano ang laman ng isipan. Isang buntong hininga ang pinakawalan niya bago na salita muli. "Ano ang gusto mong kainin mamaya at bilhin ko."

Sa halip na matuwa ay lalo lamang nainis si Amelia. Para siyang bata na papasalubungan nito matapos sumama sa kabit nito. "Kung ano ang gusto ni Leslie."

Inis na naikuyom ni Leslie ang isang kamay. Hindi siya natutuwa sa inaasta ng babae ngayon. Lalo siyang nainis at parang gusto na rin siya nitong gayahin at hindi siya makapapayag.

Nangunot ang noo ni Liam sa naging sagot ng asawa. Mataman niya itong pinag masdan pero bumangon ito at kinuha ang polo shirt niya. Nang magsalita ito ay natigilan siya at biglang nag alala para sa maramdaman ni Leslie.