Share

CHAPTER 5

Author: mirxev
last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-18 20:22:47

Huh?

Tama ba ang narinig ko?! Gusto niya akong pakasalan?

Why? Para ipagyabang kay Raymond na siya ang nanalo sa pustahan nila? Ano role ko dun? Trophy wife?

Is marriage just a game to him??

Nagngitngit ang ngipin ko, “Why would you want to marry me? Parte parin ba ito ng pustahan niyo ni Raymond?”

Halata ang gulat sa mukha niya.

“Anong pustahan ang sinasabi mo, hija?” taka at nag-aalalang tanong ni Lolo Vic.

Lumingon ako sa kanya, “Itanong mo po sa magaling mong apo, Lolo Vic. Dahil siya ang nakakaalam ng katotohanan.”

“What is the meaning of this, Victorino? Anong pustahan?!” bulyaw ng matanda sa apo niya.

Naguiguilty ako na dinamay ko si Lolo Vic dito. Pero buhay ko ang nakataya. Future ko yun!

Alam ko ang pangako niya sa Lolo Caesar ko, pero… wala siyang alam sa pinaggagawa ni Victorino!

“Gramps, let me explain.” may takot sa tono ng boses niya ngayon.

Pilit na humakbang si Lolo Vic palapit ngunit napasapo siya bigla sa dibdib niya.

Agad akong tumakbo sa kanya at inalalayan. Si Victorino naman'y nakatayo at gulat sa nangyayari.

“Tobias Victorino! Ano ba?! Tawagin mo yung caregiver ni Lolo Vic!” sigaw ko.

Tumakbo siya palabas at ilang segundo lang bumalik siya kasama ang dalawang nurse at isang resident doctor.

Ilang minuto kaming nakaupo sa isang bakanteng kwarto ng mansion ng mga Devereux. I think drawing room ang tawag? Basta yun!

“Caitlin—”

“Don't. Talk to me.” banta ko.

Natahimik uli ang kwarto.

“Caitlin, plea—”

“Ang kulit mo! Ano ba ang di mo gets sa dont talk to me? “ nilingon ko siya at tiningnan ng masama.

Napahawak siya sa ulo niya at nagsalita ulit sa iritadong boses, “Look, Caitlin. Pakinggan mo muna ako, pwede?”

Aba! At ikaw pa ang inis dyan?

Tumingin siya sakin, “Matagal ko na alam yung kasunduan nila gramps at lolo Caesar—.”

“Gaano katagal?” singit ko.

Kita sa mukha niya ang lalong pagka-inis. “Sabi mo pakinggan kita, pero di mo sinabing wag ako magsasalita.” pagtataray ko.

Napamura siya ng mahina bago nagsalita ulit. “Before he died, bumisita kami ni gramps sa ospital. On his deathbed, wala siyang ibang binilin kundi ang nag-iisang apo niya. You, Caitlin.”

Nanikip ang dibdib ko. Lahat ng desisyon ko noon, lagi ko iniisip ‘ano kaya ang sasabihin ni Lolo?’.

“Kaya nangako kami ni gramps sa kanya na hindi ka namin pababayaan. That we'll care for you.” dugtong niya.

Kumunot ang noo ko, “Hindi pababayaan, huh? Thanks for the care, Victorino. Pero care parin bang matatawag yung pakikipag pustahan mo kay Raymond? So ano ako dun? Trophy? Care parin ba yun?” pumiyok ang boses ko.

No.

Hindi ka iiyak. Calm down.

Hindi ka iiyak.

Naglakad siya palapit sakin at lumuhod sa paanan ko, “Raymond was— is immature. And I'll admit, i was too. He provoked me, i indulged him. But that's no excuse para pagpustahan ka. And for that, I'm sorry.”

Nagulat ako sa sinabi niya. He's sorry, and i can see it in his eyes that he's sincere.

Yumuko at pilit na pinipigilan ang luha. Bakit masakit? But at the same time, gumaan ang pakiramdam ko.

Tumingala ako at suminghot, “Okay. I'll agree to marry you if, only if, you tell me kung ano yung game at pinagpustahan niyo ni Raymond.”

Nagdilim ang mga mata niya at sandali siyang natahimik.

Ilang minuto pa kami nagtitigan bago siya tumayo sa pagkaluhod at umupo sa tabi ko.

Pinagsalikop niya ang dalawang kamay niya, “The game was truth and dare. We both chose dare.”

“So ano yung dare?” tanong ko.

Sumulyap siya sakin, “You. Kung sino samin ang pakakasalan mo ay siyang panalo. At first akala ko laro laro lang. Until i found out na nililigawan ka niya. Nagkasagutan kami at sinabihan ko siyang itigil ang ginagawa niya. Then, he called me a coward.”

Tahimik akong nakikinig sa kanya. Kahit ang totoo ay hindi na ako makahinga.

“Pinagbigyan ko siya. Tapos sinama niya sa plano si Janessa. To make you jealous, he said. At kahit daw magloko siya, di mo siya kayang hiwalayan. Dahil ganun mo siya kamahal.”

True. Back then, di ko kayang humiwalay sa presensya ni Raymond. Iniisip ko palang noon na malayo sa kanya, umiiyak na ako.

Peeo mula nung nagising ako sa ospital at nalaman ang katotohanan ng relasyon namin… Gagi siya!

“And? What else?” tanong ko.

Tumingin siya sakin at tila nag iisip ng sunod na sasabihin.

“May pinaplano siya…”

“What plan?”

“I overheard them talking. Raymond and Janessa. Di ko pwede sabihin sayo lahat ng narinig ko dahil walang sapat na ebidensya. Ang alam ko lang ay gagamitin ka niya.” deretso niyang sagot.

Alam ko. Kaya nga ako namatay at bumalik sa nakaraan eh. Dahil nagtanggumpay sila noon.

“At ikaw? Ano ang pakay mo kung bakit agree ka kay Lolo Vic na magpakasal tayo?” tanong ko sa kanya.

Tumikhim siya, “Well, hindi din ako inosente, Moriah Caitlin. And I'll admit, may plano din ako laban sa kanila Raymond at Janessa. But… “ natigilan siya.

“But what? But kelangan mo tulong ko? But kelangan mo ako gamitin para mahuli yung dalawa?” pag papatuloy ko sa kanyang nabitin na salita.

He paced back and forth in front of me. So tama ako, huh? Gagamitin mo lang din ako.

“I'm sorry, Caitlin. Hindi ka dapat nadadawit dito. But… I don't think i have a choice.” aniya

“You always have a choice, Victorino.”

“No. Not this time, Caitlin. If i don't marry you, gagamitin ka ni Raymond sa mga plano nila. If i marry you, he'll still do the same. Ipit ako sa gitna.”

“He can't use me. Tinanggihan ko ang alok niya ng kasal—” humakbang siya bigla palapit sakin.

Napasandal ako sa sofa, “You don't know him like i do, Cait. He may be immature, but he's still smart. He can find a way to get you.” nag aalala niyang sabi.

Bakit ba worried na worried toh?

“Ano ba kasi yung plano nila?” umakto akong kuryuso at naiirita.

“I'll tell you soon. Pag tapos na imbestigasyon ko. So, wait for me.” aniya.

“Everything will end soon. Wait for me.”

Yun ang huling sinabi niya sakin bago ako binaboy at pinatay.

Tinitigan ko siya sa mga mata niya, “Alright. I'll marry you. Just don't fall for me, Victorino. Pangatlong beses ko na yan inulit sayo.”

Ngumiti siya, “Why? Kapag ba na fall ako sayo, talo ako?”

“Oo. Gusto pustahan tayo kung sino unang mahuhulog?” taas kilay kong hamon.

Ngumiwi siya nang marinig ang salitang ‘pustahan’.

Marriage. Is it even okay to use marriage for revenge?

Biglang bumukas ang pintuan at niluwa non ang matandang Devereux kasama buong angkan.

Sa bigla ay di agad naka kilos si Victorino.

“Dios mio. Di pa kayo kasal, ganyan na closeness niyo. Maghiwalay muna kayong dalawa! Toby, dun ka sa kabilang dulo ng sofa!” sita ni Tita Tabitha, ina ni Victorino.

Agad na tumayo ng deretso ang isa. Pati ako’y tumayo din.

Babati sana ako nang biglang sumugod si Raymond.

“Kasal? Hindi ako papayag na ikasal si Riah kay Tobias!” sigaw nito at akmang kwekwelyuhan si Victorino. Ngunit natapilok ito sa paa ng coffee table at sumubsob sa sahig.

Umaalingasaw ang amoy ng alak mula sa kanya dahilan para umasim ang mukha ko.

“Janessa. Get your boytoy out of here. This is family business and he's not part of this family.” striktong sabi ni Lolo Vic.

“Yes po, lolo.” sumunod agad si Janessa.

Dahil malapit lang sakin ang binagsakan ni Raymond, narinig ko ang huling sinabi ni Janessa bago niya ito inakay palabas.

“Ingat ka. Ingatan mo ang mommy mo.”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Reborn for the Revenge Game of Marriage   CHAPTER 5

    Huh? Tama ba ang narinig ko?! Gusto niya akong pakasalan? Why? Para ipagyabang kay Raymond na siya ang nanalo sa pustahan nila? Ano role ko dun? Trophy wife? Is marriage just a game to him?? Nagngitngit ang ngipin ko, “Why would you want to marry me? Parte parin ba ito ng pustahan niyo ni Raymond?” Halata ang gulat sa mukha niya. “Anong pustahan ang sinasabi mo, hija?” taka at nag-aalalang tanong ni Lolo Vic. Lumingon ako sa kanya, “Itanong mo po sa magaling mong apo, Lolo Vic. Dahil siya ang nakakaalam ng katotohanan.” “What is the meaning of this, Victorino? Anong pustahan?!” bulyaw ng matanda sa apo niya. Naguiguilty ako na dinamay ko si Lolo Vic dito. Pero buhay ko ang nakataya. Future ko yun! Alam ko ang pangako niya sa Lolo Caesar ko, pero… wala siyang alam sa pinaggagawa ni Victorino! “Gramps, let me explain.” may takot sa tono ng boses niya ngayon. Pilit na humakbang si Lolo Vic palapit ngunit napasapo siya bigla sa dibdib niya. Agad akong tumakbo sa kan

  • Reborn for the Revenge Game of Marriage   CHAPTER 4

    Baby, my ass!Nilayo ko ng bahagya ng ulo ulo ko sa kanya, “So in love ka na sakin niyan? May baby ka pang nalalaman.”Laglag panga niya akong tiningnan, magsasalita pa sana siya nang may kumalabog. Sa harap namin.“Moriah! Ito ba?! Siya ba dahilan kung bakit mo tinanggihan ang alok kong kasal?!” bumulaga sa harap ko si Raymond. Sa likod naman niya si Janessa. “Faundo, hold your temper. Baka nakakalimutan mo kung nakanino kang teritoryo?” banta ni Victorino sa kanya. Natawa si Raymond, “Shut the hell up, Tobias! Hindi ikaw ang kinakausap ko!”Nagulat ako nang kwelyuhan siya ni Victorino, “She's my date, stupid. So kung kakausapin mo siya, kakausapino din ako.”Umangat ng isang dangkal sa lupa ang mga paa ni Raymond. Ngayon ko lang napansin na mas matangkad at malaki sa kanya si Victorino. “Toby, stop! Ibaba mo si Ray!” natatarantang sigaw ni Janessa. Pero di siya pinakinggan ng pinsan. “Victorino, put him down.” tikhim ko, at agad naman niyang sinunod. Tumawa si Raymond ng makawa

  • Reborn for the Revenge Game of Marriage   CHAPTER 3

    "Mori! Anak! May bisita ka!" dinig kong sigaw ni daddy mula sa garden kung saan siya nagdidilig ng flowers.Bumaba ako ng treadmill at nag punas ng pawis."Sino po, dad?" tanong ko.Sino naman bibisita sakin ng weekends?"Basta bumaba ka na lang dito!" si mommy naman ngayon.Sumimsim ako sa tumbler ko habang pababa ng hagdan.Muntik na ako maging water spray ng tumambad sa harap ko ang nag isang Victorino.Naka suot siya ng dark gray slacks, coffee brown shirt, at brown dress shoes.Naka sleek back din ang kanyang hanggang liig na curly black hair.Aba! Ano meron??"Good morning, Caitlin. Morning workout?" aniya.Kumunot ang noo ko, "Ano ginagawa mo dito?" Pinagplaplanuhan pa kita. Bakit ka nasa bahay namin?!Ngumiti siya, "Ayain sana kita ng date. Kung hindi ka busy?"Date? Ito ba yung karugtong ng 'pustahan' nila ni Raymond?!Hindi parin pala tapos?!"Busy ako." maikli kong sabi sabay lakad patungong kusina."No, you're not. Kasasabi lang ng parents mo." sumunod siya sakin."Yes, I

  • Reborn for the Revenge Game of Marriage   CHAPTER 2

    I fcking went back to the past! Or did I just time travel? Posible ba yun?? O time travel ang ginawa ko? Pareho lang ba iyon? Posible man o hindi, time travel man o hindi ang mahalaga pwede kong baguhin ang takbo ng buhay ko ngayon! "Uhmm... Riah?" bumalik ang tingin ko sa lalaking kanina pa nakaluhod sa harap ko. "Di mo ba narinig yung tanong ko?" takang sabi ni Raymond. Ngumiti ako, "Of course I heard you." Humanda ka ngayon. Napabuntong hininga siya at ngumiti ulit, "And? What's your answer? Naghihintay ang lahat." aniya. My answer? I said yes in the past. At ginamit mo lang akong panakip butas sa relasyon at mala demonyong plano niyo ni Janessa! Never again. Once is enough, Ray. "My answer is..." "Grabe naman. Pasuspense pa tong si Moriah, eh!" "Kaya nga, naiihi na ako sa kilig kanina. Ngayon naiihi sa kaba." "Same. Paano kung mag 'no' siya?" Dinig ko ang bulong-bulungan nila. Nilakihan ko ang ngiti sa asking mga labi. Kita ko ang hopeful look sa mukha ni Ray, "I'm

  • Reborn for the Revenge Game of Marriage   CHAPTER 1

    "Babe, kelan ba yan mamamatay? Isang buwan na yan sa ospital, buhay parin! Akala ko ba magaling yung hitman mo?! " matinis na boses ng isang babae ang narinig ko. At dahil sa kanya ay nagising ako."Hush, babe. Baka may makarinig sayo." boses naman ng isang lalaki ang narinig ko.Hindi ako pwede magkamali. Boses yun ni Raymond. Ang asawa ko. Sino kausap niya? Sino yung babae? At... babe?"VVIP room naman ito eh. Tyaka comatose si Moriah. So sino makakarinig satin?" sambit nung babae.Sinubukan kong igalaw ang mga daliri ko. Pero di ko sila maramdaman. Bakit di ako makagalaw? Kahit ulo ko di ko mapihit para lingunin kung saan nakatayo sila Raymond."I know, babe. Pero ingat parin tayo. Lalo na sa publiko. Di nila pwede malaman na tayo ang pasimuno ng lahat." mahinang sabi ni Raymond.Pasimuno? Ng lahat?"Oh, right! Before I forget pala," maarteng sabi nung babae.Dinig ko bawat hakbang ng kanyang high heels sa sahig. Sunod dun ay ang tunog ng mga papel na inabot niya kay Raymond."Cong

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status