Chapter 1: Gintong Hawla

Nakatanaw sa bintana si Yuna, sa malayo tinangay ang kanyang kamalayan. Sa mga panahon ‘yon ay simple lamang ang kanyang gustong mangyari— ang makamit ang nag-iisang bagay. Pang-ilang araw na ba? Palagay niya ay matagal na. 

Inikot ni Yuna ang paningin sa labas ng mansyon ng mga Altamirano. Magara, matayog, malawak… pero salat sa ligaya, salat sa lahat. Sagana sa kung anumang makakapagpaligaya sa mata ang kanyang paligid ngunit nababalot ng lungkot at kadiliman ang puso niya.

“Miss Yuna, dumating na po ang Senyorito Felix,” pukaw sa kanya ng nag-iisang katulong na  kakampi niya sa malaking hawlang iyon. Dumagundong ang kaba at excitement sa dibdib ni Yuna nang marinig ang sinabi ni Manang  Asun.

“Totoo bang nandito na siya? Bumalik na siya?” Walang mapagsidlan ang  kaligayahan at tuwa si Yuna. Hinawi niya ang kurtinang tumatakip sa isa pang bahagi ng bintana saka tumanaw sa  malawak na bakuran. Humantong ang mga mata sa sasakyang nakahinto sa malawak na  garahe.

Kakaibang tuwa, kilabot na may halong excitement ang nararamdaman niya ng makita ang  pamilyar na itim na Porsche. Iisa lamang ang taong kilala niyang nagmamay-ari ng sasakyang iyon. Bago pa man nabanggit ni  Yuna ang pangalan ng lalaki ay bumukas na ang driver seat ng sasakyan at iniluwa ang isang matangkad at may katamtamang katawan, nakasuot pa ito ng kanyang Dior Dark eye  glasses. Matipuno at autoritibo ang dating ng lalaki. Kagalang-galang ito sa suot na polo at kurbata.

Nang mawala sa paningin ni Yuna ang lalaking tinatanaw ay nataranta siya at biglang sinipat ang sarili. Sa kakatunganga niya sa bintana at sa kaka-emote ay hindi man lamang niya napansin na ni hindi man lang siya nakapag-ayos!

Binalot ng insecurities ang puso ni Yuna, nilalamon na naman siya ng awa sa sarili at ng  katotohanan na gano’n lamang siya. Sinikap niyang magpunas ng pawis at sipatin ang kanyang suot nang pabalang na  bumukas ang pinto. Dire-diretso ang lalaking pumasok ng silid at padabog na inilapag ang hawak na  messenger bag sa single couch at pagkatapos ay kumunot ang noo habang inikot ang  paningin sa buong silid. Saka nagtama ang kanilang paningin.

Magsasalita sana si Yuna para batiin ito at tanungin na rin kung kumain na ito dahil medyo ginabi na ito ng uwi. Pero hindi na niya nagawa pang makapagsalita pa. Natameme na siya  sa malalaking hakbang nito na tila ba galit habang niluluwangan ang sariling kurbata.

“Felix, mabuti naman at—” Isang nakakapugtong hiningang halik ang pumutol sa  pagbating iyon ni Yuna.  Natuwa ang puso niya. Kahit papaano ay parang hinaplos ang buo niyang pagkatao sa tila sabik na halik na iyon. Nangarap ang puso niya na sana umuwi ito dahil nami-miss siya ng asawa. Ngunit alam niyang isa lamang ‘yong ilusyon.

Kasunod ng saglit na mapupusok na halik na iyon ay ang  pagsibasib nito sa kanyang dibdib na nasa ilalim ng manipis niyang worn out t-shirt.  Itinulak at isinandal siya nito sa pader sa gilid ng bintana nang walang ingat kaya nauntog pa siya sa semento pagkatapos ay sinibasib nito ang dibdib niya matapos itaas ang  kanyang damit.

Naging mapusok, malikot ang mga kamay nitong may suot n mamahaling relo na nababagay sa maugat nitong mga kamay.  Pumasok pa ang isang kamay nito sa suot niyang garterized short at pagkatapos ay doon  gumalugad. Napapakislot at napapangiwi si Yuna sa magaslaw na kilos at madiing pagpasok ng daliri  nito sa kanyang pagkababae. 

Medyo tumatama pa nga sa tuktok ng kanyang pagkababae ang makapal na college ring nito. Ipinagpatuloy nito ang ginagawa kasabay nang paglamas at paglasap ng kanyang dibdib. Marahas at walang pagsuyo ang ginagawa nito ngunit napakakagat-labi pa rin si Yuna at  tinatanggap ang lahat ng ginagawa ng asawa sa kanya. Obligasyon niya iyon. Masuwerte pa  nga daw siya kung tutuusin.

Huminto ito sa pasibasib at marahas na galaw hindi para tigilan si Yuna kundi para lamang  magmadaling buksan ang zipper ng pantalon nito pagkatapos ay pahablot siya nitong  pinatalikod at saka mula sa likuran ay pabiglang ipinasok ang kanyang pagkalalaki.

Napasigaw sa sakit at hapdi si Yuna kahit pa nga ba ilang ulit na rin naman ang ganitong  eksena. Malaking tao si Felix sa taas na 5' 11 at maliit na petite siya sa taas na 5'2. Hindi siya  handa at wala man lang pasubali kaya naman hindi rin handa ang kanyang kailaliman. 

Gumalaw ito nang parang hayok at parang matagal na nawalan ng kaulayaw. Awkward ang  posisyon ni Yuna pero tiniis lamang nito. Ang mahalaga ay kinakailangan siya nito at iyon na  lamang ang kinakapitan niya. Tila naalangan at nahirapan ito sa posisyon ginawa kaya walang babala at paligoy ligoy na  hinatak nito si Yuna sa kama at padapang itinulad saka ito kumubabaw. Hindi ito tumigil  hanggat hindi halos sumigaw si Yuna… sigaw ng sakit ng kanyang pagkababae at sakit sa  kanyang kaluluwa.

“Call my name now… Aah! F*ck! Say it! Shout my name, damn it!” Maging si Felix  ay hindi napigilan ang hinagpis ng puson sa ligayang nararanasan.

“F-Felix…Urgh… y-yes… d-diinan mo pa…” sigaw ni Yuna na mula lamang sa ilong  niya. Ito ang trip ng lalaking kasalukuyang nagpapakasasa sa ibabaw niya. ‘Yung kahit  nasasaktan na siya, ‘yung kahit saliwa ang posisyon o hindi komportable basta mailabas  lamang nito ang pagnanasa at pangangailangan ng katawan bilang lalaki.

Bumilis ito, tila isang hinete habang halos sabunutan ang buhok niya. Hirap na hirap si  Yuna habang nakatuwad at habang nakatingala. Halos maipit ang hininga dahil hila nito  ang buhok niya at sakal pa ang leeg nito. Mabuti na lamang at narating na nito ang  sukdulan kaya binitiwan na ang buhok at leeg niya. Doon lamang nakahinga ng maayos  si Yuna.

Kahit hirap at nasasaktan ay nagkakaroon ng pag-asa si Yuna sa tuwing nagniniig sila ni  Felix. Nagkakaroon ng ligaya ang puso niya na kahit sa sex man lamang ay hinahanap siya ng asawa. Pinapangarap na rin niyang magkaanak dahil baka ang bata ang maging liwanag ng kanilang pagsasama… na baka kung may gumagapang-gapang ng sanggol sa mansyon ay mas madalas na itong uuwi sa kaniya.

Pero laking dismaya ni Yuna nang matapos ang pagniniig ay walang kibo, walang halik man lang at lalo naman walang malambing na usapan sa pagitan nila. Umalis mula sa likod niya si Felix at nagtungo sa  shower. Nang mawala sa paningin ni Yuna ang asawa ay doon niya pinakawalan ang luhang kanina pa niya pinipigilan.

“Wala na ba itong katapusan?” tanong niya sa sarili, tila ang kapalaran ang nais  sumbatan. Sanay na siya dapat pero habang dumadaan ang araw at buwan ay lalong palalim  nang palalim ang sakit at pait ng kapalaran niya. Palaging ganito ang eksena. Kung kaillan lamang  maisipan ni Felix na umuwi sa kanya ay doon lamang parang nabubuhayan si Yuna.

Ilang taon na ba mula nang maikasal siya nang lihim kay Felix? Ilang taon na ba niyang  pinagbabayaran ang kasalanan ng kanyang ama? Hindi pag-ibig ang dahilan kung bakit sila ikinasal. Shotgun wedding ang maaari niyang itawag sa nangyari.  Kilalang tao sa bayan nila si Felix at kausap nito ang kanyang ama para sana sa pag-aangkat ng mga feeds para sa mga manok at pato.