LOGINNang marinig ko ang putok ng baril, biglang lumundag ang puso ko at nanlambot ang mga tuhod ko.Tumama ang bala sa kanang braso ng lalaking may hawak ng baril. Dahil napakalapit ko sa kanya, hindi ko naiwasang matalsikan ng dugo ang mukha ko.Mukhang hindi niya inaasahang mahusay pa ring bumaril ang matanda. Nawalan ng lakas ang kamay niyang may hawak ng baril kaya nalaglag ito sa sahig. Ang target niya ay si Papa Arnulfo, kaya wala na siyang pakialam sa akin.Sa malapitan, hindi ko talaga siya kayang labanan.Nang makita kong halos kasinlaki ng mukha ko ang kamao niyang papalapit, alam kong kapag tumama iyon, magiging mukha na akong Garfield.Kapag ganitong klaseng tao na dumaan na sa bundok ng bangkay at dagat ng dugo ang umatake sa iyo, malinaw mong mararamdaman na ang ilang araw mong self-defense training ay parang manipis na papel lamang—walang silbi.Ngunit sa mismong sandaling iyon, isang matangkad na pigura ang dumating na parang unos. Hinablot niya ang braso ng lalaki, saka n
Habang papunta ako sa bahay ng pamilya Victorillo kanina, marami akong pinag-isipan matapos kong makasama ang apat na miyembro ng pamilya ni Tito Armando.Napagtanto ko na ang isa niyang anak ay inosente at mabait, samantalang ang isa naman ay ginagawa ang lahat upang maprotektahan ang kanyang pamilya.Ang nasa isip ni Tita Vivian ay si Vicento lamang. Si Tito Armando naman ay iisa lang ang hangarin—ang makapaghiganti sa pamilya De Leon—kaya wala siyang panahon para pakialaman ang pamilya Victorillo.Ibig sabihin, ang tunay na target ng organisasyon ay ang pamilya Victorillo. Ginamit lamang nila ang pamilya Aurelio.Ngayong pinag-iisipan ko ito, malamang na napakataas pa rin ng katayuan ng mag-asawang iyon sa organisasyon.Hiniling ng asawa ng gobernador kay Lola na lipulin ang pamilya Aurelio.Inaya rin niya si Lola na sumama sa kanya upang kumita ng malaking pera. Ngunit matagal nang hindi umaalis ng Santa Catalina ang pamilya De Leon. Pinaghihinalaan kong ang tinutukoy niyang "nego
Kumunot ang noo ko at tumingin kay papa."Batay sa nilalaman ng liham, mukhang maganda ang relasyon ni Lola sa asawa ng gobernador, o kahit paano ay hindi sila magkaaway. Pero kung ganoon, bakit niya ipinadala ang babaeng iyon sa gobernador?"Mapaklang ngumiti si papa."Ganoon ba kasimple ang mga bagay sa mundo ng kapangyarihan at interes? Nahirapan si Alissa, ang matandang Aurelio sa panganganak. Pagkatapos niyang manganak, pauwi na siya mula sa ospital nang maaksidente. Nang iangat niya ang kurtina ng karwahe para tingnan ang nangyayari sa labas, nakita siya ng gobernador sa isang sulyap.""Nang malaman ng gobernador kung sino siya, ipinahiwatig niya sa kanyang ina na gusto niya ang manugang ng mga Aurelio. Noon, umaasa pa ang pamilya De Leon sa gobernador, kaya alang-alang sa pamilya, hindi nangahas ang nanay ko na tumanggi. Naipit siya sa pagitan ng gobernador at ng asawa nito. Totoong nagkamali ang pamilya De Leon, pero ang tunay na pinakamalalaking kontrabida ay ang gobernador a
Pagbalik ko sa munting tahanan namin, tumaba ang kuting sa buong taglamig. Para itong isang munting mascot—malambot, mabalahibo, at napakakyut.Wala nang ibang nanggulo sa akin. Pagkatapos kong maligo, humiga ako sa sofa at nagsimulang mag-scroll sa tablet.“Vicento, bakit ang daming disenyo ng wedding gown? Mas maganda pa ang isa kaysa sa isa.”Habang maingat na pinuputulan ni Vicento ang mga kuko ko sa paa, sumagot siya nang hindi man lang itinataas ang ulo. “Binili ko lahat. Ang kailangan mo lang isipin ay kung alin ang gusto mo. Huwag kang mag-alala sa pera.”Hindi siya nagmamalabis. Bukod sa napakarami na niyang pera, si Edmund—ang matandang iyon—ay naging napakabukas-palad at paulit-ulit akong binibiggyan ng malaking halaga. Dagdag pa roon, napakaraming gintong bar ang nakatago sa ilalim ng kama ko. Kahit wala kaming gawin ni Vicento, kaya naming mamuhay nang marangya sa loob ng habang-buhay.“Isa lang naman ako. Wala akong tatlong ulo at anim na kamay. Paano ko maisusuot lahat
Sa wakas, nakabalik din ako sa sariling bayan.Sa totoo lang, hindi naman gaanong matagal ang pagpunta namin sa El Hermosa City. Wala pang isang buwan ang lumipas.Pero sa loob ng panahong iyon, napakaraming nangyari kaya pakiramdam ko, para akong nabuhay sa ibang mundo nang makabalik ako sa Santa Catalina.Sa wakas ay nagpaalam na ang mahabang taglamig ng Santa Catalina at sinalubong ang mainit na simoy ng tag-init.Namumulaklak nang napakaganda ang mga bulaklak na nakatanim sa gilid ng mga kalsada.Humihip ang banayad na hangin, at tila umuulan ng mga talulot ng dahon, na nagbigay ng kakaibang lambing at romansa sa buong lungsod.Si Vicento mismo ang nagmamaneho. Mabagal niyang pinaandar ang sasakyan. Binuksan ko ang bintana at hinayaang yakapin ako ng banayad na simoy ng tag-init.Parang kasabay ring tinangay ng ulan ng mga bulaklak ang madugong alaala ng nakaraan.Sinamahan ako ni Vicento pabalik sa bahay ng pamilya De Leon. Pagdating namin, nakita kong nakatulala si Melissa sa sw
Medyo hindi ako komportable nang makita ang isang tapat na taong tulad niya na nakaluhod sa harap ko. “Jason, huwag kang ganyan. Alam kong wala ka ring magawa noon. Tumayo ka muna.”Namumula ang mga mata ni Jason habang tumitingin kay Vicento. Mula sa kanyang kinatatayuan, malamig siyang tiningnan ni Vicento at nanatiling tahimik.“Alam mong si Ria ang buhay ko, pero nagawa mo pa ring itago sa akin ang bagay na iyon.”“Sir… patawad po.”“Kahit alam mong hindi sasaktan ni Jander si Ria, paano kung may nangyaring hindi inaasahan sa gitna? Paano kung may nangyari sa kanya? Sa tingin mo ba mabubuhay pa ako kung mawala siya?”Malamig ang kanyang tingin.“Jason, kaya kong tiisin ang anumang uri ng pagtataksil mo. Pero si Ria ang hangganan ko. Dapat mong ipagpasalamat na hindi siya nasaktan. Kung hindi, hindi kita patatawarin.”Naglabas siya ng tseke.“Matagal na kitang nakasama. Naipasok ko na ang kapatid mo sa isang prestihiyosong paaralan. Sa kakayahan niya, magiging maayos ang kinabukasa
Ang halagang para sa akin lumiit nang lumiit pero hindi ko na iyon ininda. Nang mga panahong iyon ay patay na ang pagmamahal ko kay Denver. Kasabay ng pagkawala ng anak ko ay nawala na rin ang pagpapahalaga ko sa mga materyal na bagay.Walang halagang maaaring ibayad upang maibalik ang anak kong hi
Matapos ang ilang segundong katahimikan, dinurog ni Denver ang baso sa mesa, tila handa nang isugal ang lahat."May kilala akong mga taong may koneksyon sa mga sindikatong ito. Ngayong ako mismo ang humihingi ng pabor, hinihiling ko sa inyo— hanapin ninyo siya para sa akin. Kapag naibalik ninyo siy
Painom pa lang sana ng tsaa si Denver pero nang marinig ang sinabing iyon ni Vicento ay nalaglag ang tasa mula sa kanyang kamay na. Bumagsak iyon sa carpet at dahan-dahang sumipsip ang tsaa sa mamahaling tela.Kita sa mukha ni Denver ang pagkabigla. "Anong sinasabi mo?"Ngunit sa halip na sagutin s
Nang bumalik si Denver sa mansyon ng mga Victorillo ay nadatnan niyang naglalaro ng chess sina Vicento at si Lolo Arnulfo.Isang bihirang tanawin.Dati ay si Vicento at ang matanda ay parang mortal na magkaaway. Pero ngayon? Halatang nagbago na ang lahat. At ramdam ni Denver ang banta ng magiging p







