로그인Ang mga tanong na hindi ko maintindihan noon ay nagkaroon na rin ng sagot.Siya lang ang may kakayahang magplano nang napakaraming taon at akayin pa ang sarili niyang anak sa landas ng paghihiganti.Siya lang din ang kayang sirain nang ganoon kadali ang kasal ng kanyang anak at paatrasin ang mga tauhan ni James.Higit pa roon, siya lamang ang taong matagal nang nasa tabi ni Tita Vivian at nakaaalam tungkol sa muling pagkabuhay ko.Ginamit niya si James bilang pain upang ilayo ang tigre sa bundok at sadyang iligaw si Vicento.Ang taong binanggit ni James sa telepono ay si Armando. Kaya hindi nagkataon na nakita ko siya sa basement kagabi.Siguradong may ginawa na siya sa pamilya De Leon noon pa.Nang pumunta ako roon, hindi talaga natutulog ang mga iyon. Marahil ay pinatulog sila gamit ang gamot.Kaya hindi sila nagpakita ngayong umaga.Nakahinga ako nang maluwag nang mapagtantong siya iyon. Kahit paano, alang-alang kay Tita Vivian, hindi niya sasaktan si Vicento.Ayos lang basta walan
Hindi ako mapakali at nakatitig habang biglang isinadsad ni Ivan ang Cullinan sa gitna ng kalsada upang harangan ang huling sasakyan. Sa kasamaang-palad, direktang tumama ang kotse sa bahagi ng driver's seat.Isang nakabibinging tunog ng banggaan ang umalingawngaw mula sa telepono.“Hindi! Ivan!” Nag-iba ang boses ni Mariel.Kahit noong nasa bingit na kami ng kamatayan, nagawa pa rin niyang manatiling kalmado. Matagal na niyang tinanggap ang kapalaran mula nang malaman niya ang magiging wakas namin. Paulit-ulit niyang sinasabi na sapat na ang mamuhay nang maayos sa bawat araw.Hindi siya natatakot mamatay.Pero sa sandaling ito, natakot siya na baka si Ivan ang mamatay.“Ivan? Magsalita ka! Hindi ko na babanggitin ang diborsyo. Huwag kang mamatay, okay? At isa na lang na interseksyon pa, ikaw—”Hindi pa natatapos si Mariel nang biglang may isa pang sasakyan na sumulpot mula sa kabilang bahagi ng green belt.Walang babala.Wala nang silbi kung ikabig ko ang manibela o tapakan ang silin
Sa sandaling iyon, parang tumigil ang tibok ng puso ko. Pakiramdam ko ay bumagal ang daloy ng oras.Hindi naman siguro talaga mamamatay si Ivan, hindi ba? Hindi naman kasali ang kotse niya sa natamaan ng trak, hindi ba? Pilit kong kinukumbinsi ang sarili ko na walang nangyaring masama kina Vicento at Ivan.Pero ang puso ko, napakalakas ng kabog nito.Kahit madalas magbangayan noon sina Mariel at Ivan, naniniwala ako sa sinabi ni Vicento. Ang mga kaibigan na pinipili niya ay hindi maaaring maging masamang tao.Kung magkakatuluyan man sina Mariel at Ivan o hindi, ayokong mamatay siya rito.Pagkatapos ng napakalakas na banggaan, tila umingay ang aking mga tainga. Lahat ng tunog sa paligid ay parang napakalayo sa akin.Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa unahan. May dalawa pang buhay na nakasalalay sa akin sa loob ng sasakyan, kaya hindi ako maaaring huminto.Patuloy kong inapakan ang silinyador at humarurot. Sinabi ni Ivan na tatlong interseksyon na lang ang natitira. Wala akong ib
Habang tahimik na naghihintay ang lahat sa ilaw-trapiko, ako naman ay biglang humarurot at inapakan nang todo ang silinyador.Doon ko tuluyang naunawaan kung bakit nagpakita si Michelle. Ginamit siya ng isang tao bilang pain upang iligaw sina Vicento at James.Kami ang tunay na target. Napakalupit ng planong iyon. Dahil nagawa niyang mapalitan ang mga tauhan ni James, malinaw na may kaugnayan siya sa pamilya Aurelio.Sinamantala niya ang araw ng kasal ni James upang lipulin ang pamilya De Leon. Kasama si Melissa at ako.Mahigit sampung sasakyan ang humabol sa amin at tumawid din sa ilaw-trapiko. Mabuti na lamang at may isa pang linya ng kalsada. Lumabag kami sa mga patakaran sa trapiko at dumaan doon, habang isang malaking trak ang dumiretso sa normal na ruta at naharang ang maraming sasakyan.Apat na sasakyan pa rin ang humahabol sa amin, at ang iba ay tiyak na makakahabol sa lalong madaling panahon.Kaunti na lamang ang oras namin. Katatapos lang naming makapatay ng tao. Kapag tumaw
Nagpadala ako ng mensahe kay Vicento upang itanong kung ano ang nangyayari. Nasa telepono pa rin siya kaya hindi niya agad ako nareplyan.Nakatungtong ang mga kamay ni Melissa sa kanyang mga tuhod, ngunit wala sa mukha niya ang pananabik ng isang babaeng ikakasal.Samantalang si Mariel ay abalang nilalaro ang hawak na bulaklak ni Melissa. Unang beses niyang sumakay sa bridal car kaya halatang sabik siya sa lahat ng bagay.Ako lamang ang balisa at naghihintay sa sagot ni Lu Yanchen.Makalipas ang ilang minuto, siya mismo ang tumawag.“Ria, lumitaw na si Michelle.”“Nasaan siya?”“Kakababa lang niya ng eroplano. Natanggap ng mga tao ko ang record ng pagpasok niya sa bansa. Nasa paliparan pa siya ngayon, at nakapagpadala na ako ng mga tao roon.”Si Michelle ang pangunahing dahilan ng pagkamatay ko. Noon, para iyon sa alitan ng pamilya. Ngunit ngayon, nawalan siya ng anak at ng lalaking mahal niya, kaya tiyak na kinamumuhian niya ang lahat.Malinaw na ngayon ang sitwasyon. Kahit buhay pa
Talagang nag-aalala pa rin siya para sa mga taong iyon.Dahil sa pakiusap niya, inayos nga ni James na makapaligo sila nang gabing iyon.Walang pakialam si Tita Vivian sa pamilya De Leon. Hindi ko alam kung napagod na ba siya sa pangungulit ko, pero nag-impake siya at bumalik sa pamilya Sarmiento nang magdamag. Buong araw ko siyang hindi nakita.Bukas ng gabi ang kasal nina James at Melissa.Hindi ko alam kung bakit, pero hindi mapakali ang puso ko. Pakiramdam ko ay may masamang mangyayari. Dahil noong bisperas din ng kasal ko noon, ganoon din ako—balisa at kinakabahan.Hindi ako makatulog. Nagising si Vicento at tumingin sa akin. “Ano'ng problema, Ria?”“Pupuntahan ko ang pamilya De Leon.”Malalim ang tingin niya sa akin. “Ria...”“Kinakabahan lang ako. Baka may mangyaring masama sa araw ng kasal. Natatakot akong may mangyari kay Melissa.”“Hindi si Denver si James. Mahal na mahal niya si Melissa at pinahahalagahan niya ang kasal na ito. Dalawang taon niyang inihanda ang wedding gown
Sa ilalim ng ayaw ngunit napipilitang ekspresyon ni Nica, mahinahon niyang iniabot ang kuwintas. Hindi naman talaga ako sanay mang-agaw ng gamit ng iba — lalo na ng kuwintas — marami namang pagpipilian.Pero naisip ko ang mga ginawa niya noon, kung paanong pinabigat niya ang loob ko kagabi, kaya ng
Natakot si Nica sa akin. Tinulak niya ako palayo na may halatang takot sa mukha, na para bang isa akong masamang multo. Ang mga sinabi ko ay sapat na para magdulot sa kanya ng mga mapanirang isipin at hindi mapakaling damdamin.Matagal bago siya nakapagsalita. “Miss Canlas, nagbibiro ka ba? Bakit n
Lahat ng mga manonood na nakakakilala sa akin ay nagsimulang magsibulungan. Si Susan ay palaging naniniwala na mas magaling si Sofia sa akin sa lahat ng bagay.Ang totoo, halos hindi nga pumasa sa pamantayan ang anak niya. Kaya paano ko raw siya malalampasan?Kaninang-kanina lang ay nagyayabang pa
“Sumali ka talaga? Nakakatawa naman. Tingnan mo nga, wala man lang ang pangalan mo sa listahan.”Si Sofia ay sumali upang makilala, kaya ginamit niya ang kanyang tunay na pangalan. Ito rin ang dahilan kung bakit ginamit ni Nica ang kanyang tunay na pangalan, at hindi ang RS.Wala man lang nabanggit







