LOGINNagpatuloy ang kabilang linya, “Si Denver at si Mr. Danilo ay hindi mag-ama, ngunit magkadugo sila.”“Ipadala ninyo agad ang resulta ng paternity test.”“Naiintindihan ko.”Pagkababa ng telepono, awtomatikong inabot ni Vicento ang isang pakete ng sigarilyo, ngunit nang mapansin niyang nasa tabi niya ako, ibinalik niya ito.“Vicento...” narinig ko rin ang buong usapan.Iba ang manghula, at iba kapag naging katotohanan na ito. Malaking presyon ang biglang bumagsak kay Vicento.Sa loob ng maraming taon, palagi niyang iniisip na si Denver ay anak ng kanyang hipag. Ang hipag niya ang nagligtas ng kanyang buhay, at ang tanging hiling nito ay alagaan ni Vicento ang kanyang anak—kaya naman lagi niyang binibigyan ng espesyal na pag-aalaga si Denver.Ngunit ngayon, si Raul pala ang tunay na anak ng kanyang tagapagligtas, at siya mismo ang halos pumatay kay Raul sa bugbog.Pakiramdam niya ay nabigo niya ang tiwala ng kanyang hipag, at malamang ay pinahihirapan siya ng konsensya—lalo na’t si Raul
Ang mga balita nitong mga nakaraang araw ay lalo pang naging nakakagulat. Ang marinig na si Raul ay miyembro ng pamilya Victorillo ay kasinggulat lamang ng may nagsabi sa akin na si Nica ay hindi ko tunay na kapatid.Tuluyan akong nanlumo.“Pa-paano… paano nangyari iyon? Sigurado ka ba? Baka may nagmaniobra sa resulta?”Palagi kong iniisip na likas sa dugo ni Raul ang pagiging malupit—na ang ama niya ay maaaring kriminal o demonyo.Sino ba naman sa mundong ito ang pumapatay nang hindi man lang kumukurap?Pero ngayon sinasabi na miyembro siya ng pamilya Victorillo? Napakaimposible niyon.“Ganap na imposible na mali ito. Para maiwasan ang anumang problema, ipinakumpara ko ang DNA ko sa kanya. Magkadugo kami.”“Mayroon bang nawawalang mga bata sa mga sangay ng pamilya Victorillo?”“Wala. Kabilang siya sa mismong pangunahing linya ng pamilya.”Mas lalo akong nalito.“Kung hindi siya mula sa ibang sangay, ibig bang sabihin ay anak siya sa labas ng nakatatanda mong kapatid? May iba pa ba si
Tahimik akong umalis. Sa sandaling iyon, katatapos lang mananghalian ng matanda at nagsasanay siya ng kaligrapiya sa kanyang silid-aralan.Si Aurora naman ay karaniwang nasa beauty treatment o nag-sha-shopping. Kapag may libreng oras siya, nananatili siya sa bahay, nagluluto ng sopas, inaalagaan ang matanda, at sinusubukang mapasaya ito. Para lamang siyang isang karaniwang mayamang babae—walang anumang kahina-hinala.Kaya naman hindi pa rin kami sigurado ni Vicento kung kabilang ba siya sa parehong organisasyon ni Nica.Nagpakabit si Vicento ng maraming camera sa loob ng bahay ng pamilya Victorillo—may lantad at may nakatago—kaya hindi mahirap malaman kung sino ang naglagay ng lason kay Raul.Wala ring napalitan sa aming mga tauhan sa kalagitnaan ng proseso, kaya ang natitirang posibleng gumawa nito ay ang kusinero.Kapag sinuri ang CCTV sa kusina, magiging malinaw ang lahat. Ang naglagay ng lason ay isang matandang katulong na ilang taon nang nagtatrabaho sa pamilya Victorillo— hindi
Pagkarinig ko nito, biglang bumigat ang aking dibdib.Ilang taon na ang nakalipas nang pumunta si Carlos sa ibang bansa upang paunlarin ang kanyang karera, at dahil doon ay lumamig nang husto ang relasyon namin. Hindi ko kailanman inisip na ganoon siya kalupit na papatayin kaagad matapos siyang bumalik sa ng bansa.Naalala ko na mahilig siya sa motorsiklo, kahit na medyo nabawasan na iyon nitong mga nakaraang taon.Noong bata pa ako at natutong magbisikleta, siya ang matiyagang nagturo sa akin—paulit-ulit, hanggang sa matuto ako.Akala ko ay wala na akong magiging kaugnayan sa pamilya De Leon, ngunit nang marinig ko ang balita ng kanyang kamatayan, napuno pa rin ako ng panghihinayang.Napakabata pa nila.Matapos ang mahabang katahimikan, sa wakas ay nakapagsalita rin ako. “Paano siya namatay?”“Nahulog daw siya sa tulay nang aksidente matapos makainom. Nang matagpuan siya, wala na siyang buhay.”“Sa tingin mo ba ganoon siya katanga para mahulog sa tulay? Siguradong may pumatay sa kany
Bagama’t marami na akong pinagdaanang unos, ito ang unang pagkakataon na nakakita ako ng ganoong kakila-kilabot na eksena. Napasinghal ako sa takot, at agad akong hinila ni Jason sa likuran niya.Tumayo rin si Denver sa harapan ko, tinatakpan ako mula sa amoy ng dugo.Nang makita ko ang naputol na dila na nakahandusay sa paanan ko, nanginginig pa rin ako. Itinulak ko si Denver palayo.“Raul, kung gusto mong mamatay, hindi kita hahayaan. Malalaman ko ang katotohanan at ipapakita ko sa’yo kung paano magtatapos si Nica—kung paano magwawasak ang organisasyon ninyo! Jason, kahit anong mangyari, kailangan mong iligtas ang buhay niya!”“Opo.”Hindi ko na matagalan ang matinding amoy ng dugo sa silid, kaya umatras ako palabas.Si Raul— isang baliw—mas pipiliin pang kagatin ang sariling dila at mamatay kaysa ibunyag ang katotohanan. Sinadya niyang guluhin kami upang mailihis ang aming atensyon, umaasang bababa ang aming pagbabantay bago niya kagatin ang sariling dila at magpakamatay.Matigas s
Sa wakas ay naintindihan ko kung bakit paos ang kanyang boses; nakaligtas pala siya sa isang sunog. Malubha ang mga paso sa kanyang mukha, kaya’t pansamantalang kinailangan kong isantabi ang ideya na imbestigahan siya sa pamamagitan ng kanyang mukha—hindi iyon praktikal.“Ria, nasiyahan ka ba sa nakita mo?”Nang marinig ko ang malamig at mapanghamon niyang tinig, alam kong sinasadya niya akong inisin—gusto niyang magalit ako at atakihin siya, mas mabuti kung mapatay ko siya.“Wala na ngang mukha? Wala rin ba siyang fingerprints? Jason, kunin mo ang fingerprints niya.”“Opo, Madam.”Naghanda si Jason na kunin ang kanyang fingerprints sa isang pirasong puting papel.Ngunit nang hawakan niya ang daliri nito, agad siyang napatingin sa akin nang may helpless na ekspresyon. “Madam, wala siyang fingerprints.”Napatigil ako sa pagsasalita.Sino ba talaga ang Raul na ito? Napakamisteryoso niya.“Ria, huwag mong sayangin ang lakas mo sa akin. Maaari mo akong patayin—isipin mo na lang na iyon an
Lahat ng mga manonood na nakakakilala sa akin ay nagsimulang magsibulungan. Si Susan ay palaging naniniwala na mas magaling si Sofia sa akin sa lahat ng bagay.Ang totoo, halos hindi nga pumasa sa pamantayan ang anak niya. Kaya paano ko raw siya malalampasan?Kaninang-kanina lang ay nagyayabang pa
“Sumali ka talaga? Nakakatawa naman. Tingnan mo nga, wala man lang ang pangalan mo sa listahan.”Si Sofia ay sumali upang makilala, kaya ginamit niya ang kanyang tunay na pangalan. Ito rin ang dahilan kung bakit ginamit ni Nica ang kanyang tunay na pangalan, at hindi ang RS.Wala man lang nabanggit
Isang buong araw nang pinagpiyestahan ng publiko ang isyu, at sa halip na humupa, lalo pa itong naging mainit.Pati si Sofia ay dumating para manlait. “Ria, pumasok ka sa pamilya Victorillo dahil sa kasunduang pangkasal. Sabihin mo nga, ano bang ginawa mo at agad kang binatikos ng ganito? Nakakahiy
Ang mga sinabi ko ay lalo pang nagpagalit kay Mama Sandy. Matapos siyang mapahiya sa akin noon, sa wakas ay nakakita siya ng pagkakataon para maipakita ni Nica ang kanyang galing.Nagkaroon ng kumpiyansa ang boses ni Mama Sandy. “Mukhang hindi ka nasisiyahan sa anak ko. Kung may pagdududa ka, bakit







