LOGIN"ถึงหอพักแล้วครับคนขี้เซา ตื่นได้แล้วนะ แฟนใครเนี่ยนอนน้ำลายยืดเชียว"เสียงทุ้มกลั้วเสียงหัวเราะดังขึ้นข้างใบหูพร้อมกับสัมผัสแผ่วเบาที่พวงแก้มทำให้ใบตองค่อยๆ ปรือตาขึ้นมา หญิงสาวขยับตัวบิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะหันไปค้อนวงโตใส่คนขับรถกิตติมศักดิ์ที่กำลังยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน"พี่ฟินน์มั่วแล้ว ตองไม่ได้นอนน้ำลายยืดสักหน่อย" หญิงสาวยกมือขึ้นเช็ดมุมปากตัวเองอัตโนมัติเรียกเสียงหัวเราะเอ็นดูจากร่างสูงได้เป็นอย่างดี"พี่ล้อเล่นครับ แฟนพี่นอนหลับยังสวยเลย ปะ ขึ้นห้องกันเถอะเดี๋ยวพี่ถือกระเป๋าไปส่ง" ฟินนิกซ์เตรียมจะเปิดประตูรถแต่ใบตองรีบคว้าแขนแกร่งเอาไว้ก่อน"ไม่ต้องเลยค่ะ ตองถือเองได้ กระเป๋าใบแค่นี้เอง พี่ฟินน์ขับรถมาตั้งไกลรีบกลับหอไปพักผ่อนเถอะค่ะ ตองเกรงใจ""เกรงใจอะไรกันครับ เราเป็นแฟนกันแล้วนะ หน้าที่ดูแลตองเป็นของพี่ครับ ขับรถแค่นี้พี่ไม่เหนื่อยหรอก ให้พี่ขึ้นไปส่งนะ พี่อยากแน่ใจว่าตองเข้าห้องเรียบร้อยปลอดภัยดี" แววตาออดอ้อนของเขาทำเอาใบตองต้องถอนหายใจอย่างยอมจำนน"ก็ได้ค่ะ ตามใจพี่ฟินน์ก็แล้วกัน แต่ส่งแค่หน้าประตูพอนะคะ ห้ามเนียนขอเข้าไปกินน้ำในห้องเด็ดขาด""รู้ทันตล
ใบตองหน้าแดงซ่านรีบหยิบถุงสร้อยข้อมือแล้วเดินหนีไปอีกทาง ทิ้งให้คนหน้ามึนยืนหัวเราะชอบใจอยู่หน้าร้านฃระหว่างทางเดินกลับไปที่รถตู้ ฟินนิกซ์ก็ยังคงทำหน้าที่กางร่มและถือของฝากทั้งหมดให้ใบตองอย่างไม่มีบ่นแม้แต่คำเดียวชายหนุ่มคอยเอาตัวบังแดดและคอยระวังรถที่วิ่งผ่านไปมาให้เธอตลอดเวลา ความเอาใจใส่และการดูแลที่สม่ำเสมอของเขาทำให้ใบตองรู้สึกอบอุ่นในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก"พี่ฟินน์เหนื่อยไหมคะ ถือของตั้งเยอะแยะ ร่มก็ต้องกางอีก ให้ตองช่วยถือถุงขนมไหมคะ?" หญิงสาวเอ่ยถามเมื่อเห็นเหงื่อผุดซึมตามไรผมของเขา"ไม่เหนื่อยเลยครับ เพื่อแฟนคนสวยพี่ทำได้ทุกอย่าง ขอแค่ตองยิ้มให้พี่แบบนี้ก็พอแล้ว""ปากหวานตลอดเลยนะ ตั้งแต่คบกันมาตองยังไม่เคยเห็นพี่ฟินน์บ่นว่าเหนื่อยเลยสักครั้ง พี่ฟินน์ทำดีกับตองขนาดนี้ ตองชักจะกลัวแล้วนะว่าถ้าวันนึงพี่ฟินน์เปลี่ยนไปตองจะทำยังไง" น้ำเสียงของใบตองอ่อนลงและแฝงไปด้วยความกังวลเล็กๆฟินนิกซ์หยุดเดินก่อนจะหันมาสบตากับคนรักด้วยแววตาจริงจังที่ไร้แววล้อเล่น ชายหนุ่มขยับร่มในมือให้บังแสงแดดมิดชิดขึ้นก่อนจะเอื้อมมือไปเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากเนีย
"โห ไอ้บ้า หวงเกินเบอร์ไปไหมวะ มาทะเลแต่ไม่ให้ลงเล่นน้ำแล้วจะมาทำไมเนี่ย" ปืนส่ายหน้าอย่างเอือมระอา"พี่ฟินน์คะ ตองไม่ได้เป็นอะไรแล้วนะ แค่ใส่ชูชีพตองก็ลงเล่นน้ำได้แล้ว อย่ามาตั้งกฎบ้าๆ แบบนี้นะคะ ตองไม่ยอมหรอก" ใบตองหันไปแหวใส่คนเผด็จการทันที"ไม่ได้ครับ เรื่องนี้พี่ไม่ยอมเด็ดขาด ตองแพ้น้ำทะเลแล้วรู้ตัวไหม เมื่อวานผิวตองแดงไปหมดเลย พี่ไม่อยากให้ตองผิวเสีย นั่งกินอาหารทะเลสวยๆอยู่บนฝั่งนี่แหละดีแล้ว มาครับเดี๋ยวพี่ตักข้าวต้มให้"ฟินนิกซ์ไม่เปิดโอกาสให้แฟนสาวได้เถียงต่อ เขาจัดการตักข้าวต้มกุ้งชามโตมาวางตรงหน้าพร้อมกับใช้ช้อนตักข้าวต้มเป่าจนคลายความร้อนแล้วยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากบาง"พี่ฟินน์ ตองมีมือนะ ตองตักเองได้ค่ะ""ไม่ได้ครับ ตองเพิ่งฟื้นไข้ ร่างกายยังอ่อนแออยู่ พี่ต้องดูแลให้ดีที่สุด อ้าปากเร็วคนเก่ง กุ้งตัวนี้พี่คัดมาให้ตองโดยเฉพาะเลยนะ""ตองไม่ได้เป็นไข้สักหน่อย ตองแค่สำลักน้ำค่ะ พี่ฟินน์เลิกทำเหมือนตองเป็นผู้ป่วยติดเตียงได้แล้วนะ ตองอายพวกพี่ปืนเขา" หญิงสาวกระซิบลอดไรฟันพลางส่งค้อนวงโตไปให้"กูว่ามึงเอาสายน้ำเกลือมาเจาะแขนน้องเขาเลยดีไหมวะไอ้ฟินน์ ทะนุถนอมเบอร์นี้กูนึกว่าน้องตองเ
"พี่ฟินน์คะ ปล่อยตองก่อนได้ไหม ตองหายใจไม่ออกแล้วนะ"เสียงหวานเอ่ยประท้วงอู้อี้อยู่กับแผงอกกว้างที่เบียดชิดจนแทบจะหลอมรวมเป็นร่างเดียวกัน ใบตองขยับตัวยุกยิกเพื่อหาช่องว่างให้ตัวเองได้หายใจสะดวกขึ้นหลังจากที่ลืมตาตื่นขึ้นมาในยามเช้าแล้วพบว่าตัวเองถูกท่อนแขนแกร่งรัดแน่นราวกับโดนงูเหลือมพันธนาการไว้"ไม่ปล่อยครับ ขอพี่กอดแบบนี้อีกสักพักนะ พี่ไม่อยากห่างตองเลยแม้แต่วินาทีเดียว"น้ำเสียงทุ้มต่ำงัวเงียตอบกลับมาพร้อมกับกระชับวงแขนให้แน่นขึ้นไปอีก ฟินนิกซ์ซุกใบหน้าลงกับกลุ่มผมหอมกรุ่นพลางสูดลมหายใจเข้าลึกราวกับต้องการยืนยันว่าคนในอ้อมกอดนี้มีตัวตนอยู่จริงๆ"แต่ตองปวดเข้าห้องน้ำนี่คะ ปล่อยตองไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ เดี๋ยวค่อยกลับมากอดใหม่ก็ได้""งั้นเดี๋ยวพี่อุ้มไปส่งที่ห้องน้ำเอง ตองไม่ต้องเดินหรอกเดี๋ยวหน้ามืดล้มไปจะทำยังไง""บ้าเหรอคะ ตองแค่สำลักน้ำเมื่อวานนะ ไม่ได้ขาหักสักหน่อย ตองเดินเองได้สบายมากค่ะ ปล่อยเลยนะคนฉวยโอกาส" หญิงสาวพยายามดันแผงอกของเขาออกแต่ก็ไม่เป็นผล"ไม่ได้ครับ ตั้งแต่วันนี้ไปพี่จะดูแลตองทุกฝีก้าว พี่จะไม่ยอมให้ตองคลาดสายตาพี่อีกแล้ว มาครับเดี๋ยวพี่อุ้ม"ชายหนุ่มไม่ฟังเสียงคัด
และแล้วเขาก็เห็นร่างของใบตองที่กำลังค่อยๆจมลงสู่ก้นทะเล ดวงตาของเธอหลับพริ้มและไม่มีการตอบสนองใดๆ ฟินนิกซ์เร่งความเร็วว่ายเข้าไปคว้าร่างบางเอาไว้ในอ้อมแขนก่อนจะถีบตัวพุ่งขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างรวดเร็ว "ตอง ตองลืมตาสิพี่อยู่นี่แล้ว" ชายหนุ่มประคองศีรษะของใบตองให้พ้นน้ำพลางว่ายเข้าหาฝั่งด้วยความทุลักทุเล ปืนและศิลาที่ว่ายน้ำตามมารีบเข้ามาช่วยพยุงร่างของใบตองขึ้นไปวางบนผืนทรายที่แห้งสนิท ใบหน้าหวานที่เคยมีสีเลือดฝาดบัดนี้ซีดเผือด ริมฝีปากบางเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ ฟินนิกซ์ทรุดตัวลงคุกเข่าข้างๆร่างไร้สติ มือหนาสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่ขณะที่ตรวจดูการหายใจ "ตอง!! ตื่นสิตอง อย่าทำแบบนี้พี่ใจไม่ดีนะ!" น้ำเสียงของฟินนิกซ์สั่นเครือและเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เขาไม่รอช้าประสานมือวางลงบนหน้าอกของหญิงสาวแล้วเริ่มทำการปั๊มหัวใจตามขั้นตอนที่เคยเรียนมา หนึ่ง สอง สาม สี่ ฟินนิกซ์นับจังหวะในใจขณะที่กดหน้าอกสลับกับการเป่าปากเพื่อเติมออกซิเจนให้คนรัก น้ำตาของลูกผู้ชายที่หลั่งยากหลั่งไหลออกมาปะปนกับหยดน้ำทะเลบนใบหน้า เขาทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยหัวใจที่แหลกสลาย "ตอง กลับมาหาพี่นะตอง พี่ขอร้อง!! อย
"เกาะนี้ทรายขาวละเอียดจังเลยนะคะพี่ฟินน์ นุ่มเท้ามากเลย" ใบตองหันมาส่งยิ้มหวานให้คนตัวโตที่กำลังเดินกางร่มคันใหญ่บังแดดให้เธออยู่ไม่ห่างหลังจากที่สปีดโบ๊ทพาพวกเขาทุกคนมาถึงเกาะที่สองของทริปซึ่งเป็นเกาะที่มีหาดทรายขาวสะอาดและน้ำทะเลใสแจ๋วจนมองเห็นพื้นทรายด้านล่าง "นุ่มเท้าก็เดินระวังๆนะครับคนดี เดี๋ยวจะไปเหยียบเปลือกหอยเข้า พี่ไม่อยากให้แฟนพี่มีแผลนะ" ฟินนิกซ์เอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับขยับร่มในมือให้บังแสงแดดที่สาดส่องลงมาตกกระทบผิวขาวเนียนของคนรัก "พี่ฟินน์ก็เดินมาใกล้ๆตองสิคะ กางร่มให้ตองแต่ตัวพี่ฟินน์ตากแดดจนจะเกรียมเป็นหมูปิ้งแล้วเนี่ย มาเดินในร่มด้วยกันเร็ว" หญิงสาวดึงแขนเสื้อของชายหนุ่มให้ขยับเข้ามาประชิดตัวจนไหล่แทบจะชนกัน "แดดแค่นี้ทำอะไรความหล่อของพี่ไม่ได้หรอกครับ แต่ถ้าผิวตองคล้ำลงไปนิดนึงพี่คงปวดใจแย่เลย ให้พี่บังแดดให้น่ะถูกแล้ว" "โอ๊ย พวกมึงช่วยเลิกสร้างโลกส่วนตัวกันสักสิบนาทีจะได้ไหมวะ ลงจากเรือมาก็สาดความหวานใส่กันไม่หยุดเกรงใจพวกกูบ้าง" ปืนที่เดินตามหลังมาติดๆเอ่ยแซวขึ้นด้วยความหมั่นไส้ "มึงก็ไปเดินกับน้องมิ้นต์ของมึงสิวะไอ้ปืน จะมาเดินตามหลังกู







