Chapter 5

Chapter 5

KINAUMAGAHAN, kahit puyat at pagod dahil hindi nakatulog buong gabi, pumasok pa rin sa tamang oras si Wreyella sa ospital.

Katatapos lang niyang magpalit ng damit at kakalabas lang ng kanyang opisina nang biglang may ilang tao na naglakad sa koridor at dumeretso sa kanya.

Isang may-edad na lalaki na namumula ang mukha at may matatalim na mata ang biglang sumunggab at humawak sa kuwelyo ng white coat ni Wreyella.

"Ikaw ba si Wreyella?! Walang puso kang doktor! Maayos ang lagay ng nanay ko, pero naparalisa siya pagkatapos mo lang turukan ng ilang karayom sa acupuncture! Balahurang doktor!" galit na sigaw ng lalaki.

Marami na ang naghihintay para magpa-acupuncture nung umagang iyon. Nang marinig ang galit na sigaw na ito, napalingon silang lahat para manood.

Saglit na nagpigil ng hininga si Wreyella dahil sa higpit ng hawak ng lalaki sa kanyang kamay. Pinilit niyang pakalmahin ang sarili at buong lakas na tinanggal ang kamay nito.

"Ginoo, kumalma po kayo! Nag-check po ako nang maayos sa pasyente bago siya i-acupuncture. Tama ang lahat ng pwesto at paraan na ginawa ko. Imposibleng maparalisa siya dahil doon. May malaking pagkakamali lang po sa nangyayari," paliwanag ni Wreyella.

"Pagkakamali?" nakangiting asar na sigaw ng lalaki. "Nakahiga ang nanay ko sa kama at hindi makagalaw, tapos ngayon gumagawa ka ng dahilan para takasan ang kasalanan mo?"

Ang babae naman sa likod nito ay biglang umiyak nang malakas at sumugod para sabunutan ang buhok ni Wreyella.

"Anong pagkakamali! Nakakatayo at nakakalakad pa ang nanay ko kahapon. Pagkatapos mo siyang i-acupuncture, bigla siyang bumagsak at hindi na makabangon! Balahura ka, pumapatay ka ng tao!" sigaw ng babae habang mabilis na umiwas si Wreyella, dahilan para matanggal ang isang butones sa kuwelyo ng kanyang white coat.

Pero nanatiling malinaw at kalmado ang kanyang mga mata, walang bakas ng takot. Habang nakatingin sa nagwawalang pamilya ng pasyente, nakaramdam siya ng lamig. Malinaw na plinano ang lahat ng ito para bigyan siya ng matinding bagsak at hindi bigyan ng pagkakataon na magpaliwanag.

"Kung may ebidensya kayo na magpapatunay na pagkakamali ko ito, ilabas ninyo. Handa akong harapin kayo sa korte!" matapang na hamon ni Wreyella.

"Tingnan ninyo ang balahurang doktor na ito na walang pakialam sa buhay ng tao, nakaparalisa na nga at lahat ayaw pa ring umamin," sigaw ng babae habang nakaturo kay Wreyella.

"Tingnan ninyo ang mukha ng babaeng 'yan, may alam ba talaga 'yan sa pagiging doktor?" dagdag pa nito.

Sa gitna ng gulo, mabilis na dumating ang direktor at ang iba pa niyang kasamahan sa trabaho. Dahil seryoso ang sitwasyon, pinapasok ng direktor si Wreyella sa loob ng opisina nito, isinara ang p***o, at nagsalita gamit ang mabigat na boses.

"Wreyella, inoobserbahan pa ang pasyente sa ICU. Ang sabi ng doktor ay naparalisa ang ibabang bahagi ng katawan niya dahil sa pinsala sa spinal cord. Galit na galit ang pamilya at pumunta na sila sa mismong head ng ospital at nagtawag na rin ng media. Para hindi masira ang pangalan ng ospital, nagdesisyon ang management na i-suspend ka muna pansamantala sa trabaho habang ginagawa ang imbestigasyon," paliwanag ng direktor.

"Suspended sa trabaho?" gulat na tanong ni Wreyella habang bahagyang nanginginig ang mga daliri. "Direktor, wala akong ginagawang masama! Hindi kailanman magiging ganito ang resulta ng acupuncture. Sigurado akong may nagplano ng lahat ng ito!"

"Alam kong naapi ka," buntong-hininga ng direktor na may bakas ng lungkot sa mga mata. "Pero hindi ito bagay na madaling maipaliliwanag ngayon. Matigas ang pamilya ng pasyente na ikaw ang may kasalanan. Naiipit din ang ospital. Magpahinga ka muna ng ilang araw at hintayin natin ang resulta ng imbestigasyon."

Lumabas ng opisina si Wreyella na parang nagyeyelo ang buong katawan. Isang planadong gulo? Bukod kay Frank, wala na siyang maiisip na ibang gagawa nito sa kanya.

Naririnig pa rin niya ang mga pananakot nito kagabi. Hindi niya akalain na magagawa ng sarili niyang ama ang ganito kagaspang na bagay sa sarili nitong anak. Para lang kay Ciara, handa nitong sirain ang kanyang trabaho at bigyan siya ng masamang pangalan!

Pinigil ni Wreyella ang galit sa kanyang puso, kinuha ang kanyang cellphone, at nakiusap sa isang kilalang nurse para itanong kung nasaan si Ciara.

Tama nga ang hinala niya, na-admit si Ciara kagabi pero hindi sa emergency room o sa ordinaryong kwarto, kundi nasa maternity ward ito.

Sa maternity ward? Buntis si Ciara?

Matapos makuha ang numero ng kwarto sa station ng mga nurse, naglakad si Wreyella at pagkadating sa tapat ng p***o ay narinig niya ang masayang kuwentuhan ng tatlong magkakapamilya sa loob.

"Ciara, ano'ng nararamdaman mo ngayon? Sabi ng doktor ay hindi pa ayos ang pagbubuntis mo, kaya kailangan mong magpahinga at huwag nang magagalit," nag-aalalang tanong ni Angie.

"Opo, hindi na ako magagalit. Para sa baby sa tiyan ko, hindi na ako lalapit pa kay ate," sagot naman ni Ciara.

"If she bullies you once again, sabihin mo agad sa akin!” biglang pasigaw na sabi ni Frank na puno ng galit.

"Ang lakas ng loob niyang apihin ang anak ko! Bibigyan ko siya ng leksyon! Sobra na siya! Kung hindi ko siya tuturuan ng leksyon, aakalain niyang pwede na niyang gawin ang kahit ano sa pamilyang ito!" dagdag pa ng lalaki.

Binuksan ni Wreyella ang p***o at pumasok, habang ang kanyang tingin ay nakatutok kay Frank.

Nang makita si Wreyella, biglang namutla ang mukha ni Frank sa galit at mabilis na lumabas ang mapang-asar na mga salita sa kanyang bibig.

"Di ba napakatapang mo kagabi? Ano'ng ginagawa mo rito ngayon?" tanong ni Frank.

"Ikaw ba ang nagbayad sa mga nanggugulo sa akin?" tanong ni Wreyella habang nakatitig nang napakalamig kay Frank.

"Paano naman magagawa ng tatay mo ang ganyang bagay? Nagkakamali ka lang ng hinala," sabi ni Angie sabay pilit ng isang pilit na ngiti.

Ang sariling ama na nagpaplano ng masama laban sa sariling anak—ito ay isang napakasakit na katotohanan.

Humarap si Wreyella at tiningnan si Angie.

"Kahit ang mga staff sa maternity ward ay walang alam sa nangyari sa akin, pero mukhang kayong lahat ay alam na alam ang nagaganap?" tanong ni Wreyella.

Natahimik si Angie at hindi nakasagot.

Mukha namang mabait at masunurin ang babaeng ito noong una, pero ngayon ay lalo na siyang nagiging mahirap pakisamahan. Dahil hindi naman niya kailangang sumali sa usapan, nanahimik na lang si Angie at nagsimulang magbalat ng mansanas para kay Ciara.

"Hindi ko pa nga napaniningil ang utang mo sa pambubully mo kay Ciara kagabi, tapos ngayon ay tinatanong mo na ako. Kung hindi mo siya sinadyang galitin, mapupunta ba siya sa ospital sa gitna ng gabi dahil sa sakit ng tiyan? Dala-dala niya ang anak ng pamilya Santander. Kapag may nangyaring masama sa kanya, talagang papatayin kita!" galit na sigaw ni Frank.

"Kaya ano nga pala ang gusto mong gawin ko noong tinawagan mo ako sa gitna ng gabi para pumunta rito sa ospital? Ang humingi ng tawad kay Ciara?" tanong ni Wreyella habang nakatingin kay Frank nang may matinding pang-aasar.

Ang pagmamahal ng isang ama na hinahangad niya noon ay isa lamang palang pangarap na hinding-hindi magkakatotoo.

"Hindi ba dapat lang na humingi ka ng tawad kay Ciara at aminin ang pagkakamali mo?" galit na tanong ni Frank.

"Frank, nagbayad ka ng pamilya ng pasyente para pagbintangan ako para lang protektahan siya. Wala ka na ba talagang konsensya?" tanong ni Wreyella sabay tawa nang mapang-asar.

"Sobrang bastos mo na, tinatawag mo na ako sa pangalan ko!" sigaw ni Frank habang nagbabago ang mukha at lalong nagiging mukhang galit.

"Pinagbintangan? Malinaw na dahil sa kawalan mo ng galing kaya naparalisa ang pasyente, tapos ngayon may lakas ka pa ng loob na isisi sa akin ang lahat! Wreyella, sinasabi ko sa iyo, kapag may nangyaring masama kay Ciara, hindi ka palalampasin ng pamilya Santander. Linawin natin ito, ginagawa ko ito para sa kabutihan mo!" dagdag pa ni Frank.

"Kaya dapat pa ba akong magpasalamat sa iyo?" tanong ni Wreyella sa boses na nakakatakot sa sobrang kalmado, pero puno ng matinding lamig ang kanyang mga mata.

"Mula noong binantaan mo akong sisirain mo ang trabaho ko kahapon, hindi ko na inisip na ituturing mo pa akong anak. Frank, pwede mong protektahan si Ciara, pero huwag mong isisi sa akin ang lahat ng pagkakamali. Walang utang na loob ang pamilya Shen sa iyo, at wala rin akong utang kay Ciara," matigas na sabi ni Wreyella.

Nanginig sa galit si Frank at dinaluhong si Wreyella para saktan.

Mabilis na umiwas si Wreyella at tiningnan siya gamit ang napakalamig na mga mata.

"Huwag mo akong susubukang hawakan. Kasalukuyan akong suspendido sa trabaho habang nagpapatuloy ang imbestigasyon. Kapag may nangyari pang iba sa akin, lalong magtutuon ng pansin ang media rito. Kung ayaw mong may mangyaring masama kay Ciara at sa anak niya, mas mabuting ipagdasal mo na maging maayos ako!" banta ni Wreyella.

Pagkasabi niyon ay tumalikod agad si Wreyella at lumabas ng kwarto.

"Ang lakas ng loob mong bantaan ako!" galit na sigaw ni Frank mula sa loob ng kwarto, na biglang naputol nang maisara na ang p***o.

Ang malamlam na ilaw sa koridor ay nagbigay-liwanag sa malungkot na itsura ni Wreyella habang naglalakad mag-isa.

Naglakad siya paalis nang may paninindigan, kaya hindi na niya napansin ang isang lalaking naka-suit at may salamin na dumaan sa tabi niya.

Pinanood ng lalaki ang pag-alis ni Wreyella hanggang sa mawala ito sa dulo ng koridor, bago niya kinuha ang kanyang cellphone para tumawag.

"Mr. Santander, nakita ko po si Dra. Valeros," sabi ng lalaki sa kabilang linya.