บทนำ

‘ฉันรักเธอนะใบข้าว’

สิ้นสุดคำบอกรักแสนหวาน ใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ก็โน้มต่ำลงมา ดวงตาสีเทาเข้มตราตรึงจนเผลอยืนนิ่ง ปล่อยให้ริมฝีปากหยักร้ายที่มีจิวสีดำประดับอยู่มุมขวา กดแนบลงมาบนความอวบอิ่ม ลิ้นใหญ่กวาดลากไปมาช้าๆ ไม่นานก็แทรกผ่านเข้ามาข้างในได้สำเร็จ ไล่ต้อนลิ้นเล็กของเธอไปทั่วโพลงปาก และไม่นาน เขาก็สามารถเกี่ยวเอาลิ้นของเธอไปดูดได้สำเร็จ

จ๊วบ!

“กะ กรี๊ด!”

เสียงกรีดร้องดังระงมลั่นห้องนอนสี่เหลี่ยม ขนาดสามคูณสี่เมตร ดวงตาคู่หวานปิดทับด้วยแพรขนตาหนา เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจเพราะความฝันที่เสมือนจริงเมื่อครู่ เอื้อมมือขวาไปหยิกแขนด้านซ้ายเพื่อเช็คให้แน่ใจว่ามันเป็นแค่ฝันจริงๆ ความเจ็บปวดลามจากจุดที่ลงน้ำหนัก แผ่ซ่านไปถึงกลางแผ่นหลังรวมกันเป็นความสยดสยอง

หนังผีที่เปิดดูเมื่อคืน ยังเทียบไม่ได้กับความสยองของฉากจูบเมื่อครู่นี้เลย

“บรื้อ! ฉะ ฉันจูบกับ อะ ไอ้ ไอ้บ้าครามเนี่ยนะ! ฮือ โลกคงจะถึงกาลอวสานแล้วแน่ๆ”

ใบข้าว นักศึกษาสาวชั้นปีสุดท้ายของคณะนิเทศศาตร์ สาขาการสื่อสารการตลาด ที่พ่วงตำแหน่งประธานสภานักศึกษาของมหาวิทยาลัยมาด้วย ทำท่าขนลุกขนพองประกอบคำพูดของตัวเอง เมื่อนึกถึงใบหน้าของ เขตคราม หนุ่มหล่อสุดฮอตของคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเครื่องกลเรือ ที่พ่วงหลังมาด้วยตำแหน่งต่างๆ ทั้งเฮดว๊ากเอย เดือนคณะเอย และตำแหน่งล่าสุด หัวหน้าชมรมดนตรีประจำมหาวิทยาลัย

ซึ่งเธอจะไม่แสดงท่าทีรังเกียจเขาแบบนี้เลย ถ้าหากว่าเขาไม่พ่วงตำแหน่งตัวปัญหามาด้วยอีกหนึ่งตำแหน่ง

เขตครามถูกคนทั้งมหาวิทยาลัยโหวตให้เป็นผู้ชายที่หล่อที่สุด ดูดีที่สุด และร่ำรวยที่สุดในมหาวิทยาลัย แต่เป็นเพราะไอ้ฐานะลูกชายมหาเศรษฐีที่ใครสรรเสริญเยินยอต่อท้ายความหล่อของเขานั้นแหละ ที่ทำให้เธอกับเขากลายเป็นศัตรูกันมาตั้งแต่เรียนอยู่ปีหนึ่ง เพราะเขตครามมีเงินทองหนุนอยู่เบื้องหลัง เขาจึงกลายเป็นผู้ชายที่หน้าตาดีแต่สันดารเน่าเสีย เสียแบบแก้ไม่ได้ และเธอคิดว่าสันดารเน่าๆของเขาน่าจะติดตัวไปจนตาย ในอนาคตใครได้เขาเป็นผัวถือว่าซวยสุดๆ

‘เธอจะแต่งงานกับฉันใช่ไหมใบข้าว’

‘อื้อ! ตกลง ฉันจะแต่งงานกับนาย เขตคราม’

ใบหน้าคนตอบเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข ดวงตาฉายแววความรักออกมาชัดเจน มันเป็นภาพของเธอกับเขตคราม ในช่วงวัยที่โตกว่าตอนนี้มากๆ ภาพที่อยู่ดีๆก็ผุดเข้ามาในโสตประสาท ทำเอาใบข้าวที่กำลังขนลุกขนพองเพราะฉากจูบเร่าร้อนในความฝัน แทบจะซ่อนตัวเองไว้ในห้องพัก ไม่อยากก้าวออกไปเผชิญหน้ากับเขตครามที่มหาวิทยาลัยเลย

แต่เธอต้องไป!

วันนี้เธอมีภารกิจทวงคืนห้องซ้อมดนตรี ที่เขตครามกับคนของเขายึดไปเป็นห้องซ้อมส่วนตัว กลับคืนมาให้เหล่านักศึกษาคณะของเธอใช้ทำกิจกรรม ถึงแม้กระบวนการต่างๆ จะทำให้ห้องซ้อมนั้นอยู่ในความดูแลของเขาอย่างถูกต้องแล้วก็ตาม แต่เธอมีวิธีเอามันกลับคืนมาจากคนอย่างเขาแน่

แค่คิดถึงใบหน้าของเขตคราม ที่สูญเสียความมั่นใจหลังจากนี้ เธอรู้สึกมีแรงฮึดไปมหาวิทยาลัยขึ้นมาเลยแฮะ