Masukเมื่อเลขาคนสวย ที่เขาเขมือบหล่อนไปแล้วเต็มพุง และแอบเลี้ยงไว้กะจะให้เป็นนางบำเรอ เพราะตัวเองก็มีคู่หมายอยู่แล้วมาบอกกับเขาว่าท้อง ปพล ตกใจมาก คาดไม่ถึงว่าจะเกิดสิ่งนี้ขึ้น สับสนไปหมดกับเรื่องที่เกิด มันเร็วเกินไป มันทำให้เขาปากไวและพูด โพล่งออกไปว่าเรามีลูกไม่ได้! ทยิดา ใจสลาย ยอมออกมาจากชีวิตเขา หนีเขาออกมา เธอไม่หยิ่ง มองโลกความเป็นจริง เรื่องอะไรจะยอมให้เขามาไล่ เธอไปฟ้องแม่ของเขาและเรียกขอเงินซะเลย คนชั่วนั่นต้องให้แม่สั่งสอน เอาทั้งทีก็เอาให้เริด เงินเขามีเป็นร้อยล้าน ขอมาเลี้ยงลูกแค่สิบล้านจะเป็นไรไปละ หี! เธอบอกแม่เขาว่าจะเอาไปกำจัด สิ่งที่ไม่ต้องการและเอาไปมีผัวใหม่ เอาลูกชายนิสัยเสียคุณแม่ไปโลดค่ะ ฉันไม่ต้องการ และจะไปจากชีวิตพวกคุณให้ไว
Lihat lebih banyakนัยน์ตากลมโตกำลังมองแถบสีขาวในมือที่ขึ้นสองขีดอย่างชัดเจน...
เธอเม้มริมฝีปาก ใจเต้นตึกตัก อา...เธอบอกเขาแล้ววันนั้น ว่าเธอไม่ปลอดภัย เขาก็ไม่เชื่อกันเลย ยังดึงดันจะทำแบบนั้น แล้วผลก็กลายเป็นแบบนี้จนได้
ทยิดากำมันไว้แน่น เธอขาอ่อนจนต้องทรุดลงนั่งกับชักโครก มือเย็นไปหมด สิ่งที่เกิดนี้เป็นความไม่ได้ตั้งใจของทั้งเธอและเขา...ผู้ชายที่ตอนนี้นอนอยู่บนเตียงของ...เรา
จะใช้คำว่าเราได้ไหม? ระหว่างสถานะของเธอกับเขา จนถึงตอนนี้ ทยิดาก็ยังคิดว่ามันไม่ชัดเจนในหลายเรื่อง ถ้าเป็นหัวใจของเธอไม่ต้องสืบค้นว่าชัดเจนไหม มันเป็นของเขาไปหมดแล้วทั้งดวง ถึงได้กล้าให้ตัวกับเขา และพาตัวเองเข้ามาในสถานะเมียลับ...ของเจ้านาย การคบหาที่ไม่เปิดเผย ขนาดว่าตอนเลิกงานนั้นเธอก็ต้องขึ้นรถไฟฟ้าออกมาก่อนแล้วมาลงตรงสถานีใกล้บ้านรอเขามารับกลับคอนโดของเขาด้วยกัน
เรื่องมันเริ่มมาจากคืนนั้น...
คืนวันงานเลี้ยงบริษัท เธอเป็นเลขานุการของเขา ปพล วัชระโชติ เขาเพิ่งมาทำงานแทนบิดาของเขาที่เสียชีวิตไปได้หนึ่งปี ผู้ชายหล่อ เท่ มาดดี ทำให้ทยิดานั้นถึงกับเพ้อ ยิ่งได้ทำงานใกล้ชิดกัน ใจก็ยิ่งเผลอ เขาทำดีกับเธอ ดูแลเธอ สายตานั้นบอกว่าเขาคิดอะไรกับเธอเช่นกัน ก็ยิ่งทำให้ทยิดาค่อยๆ เขยิบหัวใจไปใกล้เขาทีละน้อย
จนมาถึงคืนที่ได้เปิดเผยใจ
และเธอก็ได้มอบกายให้เขารวมถึงหัวใจของทยิดา
การคบหาระหว่างกัน ราวกับเธอเป็นเมียลับไม่เปิดเผย เขาซื้อคอนโดหรูให้และให้เธอย้ายมาอยู่ ให้เงินเธอนอกเหนือจากเงินเดือน มานอนกับเธอเกือบทุกคืน เสาร์อาทิตย์หรือวันนักขัตฤกษ์เขาอาจจะต้องกลับบ้านบ้าง ในบริษัทพวกเขาเป็นเจ้านายลูกน้อง และในห้องพวกเขาเป็นคนรักที่แสนจะดื่มด่ำ
เธอเป็น เมียลับ ของเขาได้สามเดือนแล้ว
และเดือนนี้ทยิดาก็ พลาด
เธอไม่รู้ว่าตัวเองควรจะดีใจหรือควรจะทำยังไงดี ทยิดาอายุ 26 ปีแล้วไม่ใช่เด็กสาว มีความสัมพันธ์แบบนี้เธอควรรับผิดชอบตัวเองได้ เธอเม้มปากน้อยๆ ลูบหน้าท้องตัวเองเบาๆ แกน่าจะยังไม่ถึงเดือนดี ลูกจ๋า ลูกแม่ หรือว่าหนูมาทำให้แม่กับคุณปาย ได้เปิดเผยเปิดตัวกันสักทีนะ
เรื่องเธอมีเขา บิดาของเธอยังไม่รู้ ยังไม่มีญาติ หรือเพื่อนคนไหนรู้ เพราะเขาและเธอยังอยู่ในช่วงทดลองคบหา เขาอ้างว่ามารดาของเขานั้นท่านยังไม่ซาเสียใจเรื่องบิดา แล้วท่านเป็นคนค่อนข้างดุ เอาแต่ใจ การเปิดตัวว่าคบกับเธออาจจะมีผลทางธุรกิจ และอำนาจการบริหารของเขาในบริษัท เขายังไม่พร้อม แต่เขารักเธอและจะอย่างไร วันหนึ่ง เวลาพร้อม ทยิดาจะเป็นคนเดียวที่เขาจูงมือเข้าหอ
แล้วเขาจะว่าอย่างไรนะถ้าเธอบอกเขาว่าท้อง
จะดีใจ?
หรือจะรู้สึกสับสนแบบเธอ
แต่ถ้าเขารักเธออย่างที่บอก เขาก็ต้องดีใจ
ทยิดากัดริมฝีปาก ผลักประตูออกไป ปพลนั้นกำลังแต่งตัวเพราะวันนี้เขามีนัดกับครอบครัว เขาหันมายิ้มให้กับเธอแล้วเอ่ยทักทายเสียงนุ่ม
“นิ้ง เข้าห้องน้ำนานจัง พี่ห่วงว่าเป็นลมไปหรือเปล่า เกือบไปเคาะแล้ว”
“พี่ปาย”
เธอยังคงสั่น...ตื่นเต้นที่จะได้บอกเขา แถบตรวจการตั้งครรภ์ถูกซ่อนไว้ด้านหลัง เธออยากจะทำให้เขาประหลาดใจ
“คะ? ไหนมาจูบที พี่ต้องรีบไปละ คุณแม่โทรตามสามรอบแล้ว วันจันทร์พี่กลับมานะ”
เขาดึงเธอมาจูบที่ริมฝีปาก คลอเคลียดูดดื่มจนเกือบลืมตัว ทยิดานั้นเกือบทำของเซอร์ไพรส์หล่นลง
เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของเขาดังขึ้น ชายหนุ่มเลยผละออกจากเธอ แล้วกดรับ เขาทำยกมือโบกลาให้เธอ หันไปคว้ากุญแจรถที่แขวนไว้ตรงผนังประตูห้อง แล้วเดินออกไปเลย
ทยิดาเม้มปากน้อยๆ ไม่เป็นไร รอเขากลับมาก่อนก็ได้...เธอจะได้เตรียมใจด้วย
ขบวนขันหมากถูกจัดขึ้นที่บริเวณหน้าหมู่บ้าน เจ้าหนมโก๋วันนี้แต่งหล่อ ตื่นเต้นไปกับพวกผู้ใหญ่เพราะนี่คือหนแรกของเด็กสิบเอ็ดขวบจะได้ร่วมพิธี แต่งงาน “โฮ ฮิ้ว โฮ ฮิ้ว โฮ ฮิ้ว โฮ ฮิ้ว โฮ ฮิ้ว โฮ ฮิ้ว โฮฮฮฮฮ” “ฮิ้วววววววววว สิ้นเสียงโฮ เสียง ฆ้องแห่แตรวงดังขึ้น หัวขบวนมีขนมหวานมงคล สินสอด กล้วยอ้อย คนที่ถือต้นกล้วยต้นอ้อยออกลีลาเมามันที่สุด รับบทโดยตรีดาว ถืออ้อย ส่วนลุงยามที่ถูกเชิญมาในพิธีนี้ด้วย ถือต้นกล้วย เต้นเซิ้งกันแบบจ้างร้อยเล่นล้าน ตรีดาวกะมาม่วนไม่ได้กะมาสวย แต่งตัวมาเป็นสีสัน เดี๋ยวกลางคืนค่อยสวยเอาก็ได้ ในพิธีแห่ขันหมาก มีญาติเจ้าบ่าวครบครัน นำทัพโดยคุณปณิตา ที่วันนี้อุ้มหลานสามขวบมาด้วย ยัยหนูณจันทร์สวยในชุดกระโปรงสีชมพูเหมือนนางฟ้าน้อยๆ ตามองคนนี้คนนั้นหัวเราะเอิ๊กๆ ใครก็อุ้มได้เพราะแม่หนูไม่หวงตัวเลย เลยต้องระวังกันหน่อยเพราะมันเสี่ยงกับการโดนอุ้มพาหนี ข่าวมีบ่อย ต้องระวังไว้ก่อน พิธีจัดขึ้นที่บ้านของทยิดา เป็นพิธีง่ายๆ มีแขกคือคนกันเอง คือคนในหมู่บ้านที่สนิทๆ ตอนนี้ชักจะตีวงกว้างเพราะช่างเทิด ที่ซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าเล็กๆ
เวลาแห่งความสุข เวลาแห่งครอบครัว ที่หายไปนาน ตอนนี้ปพลและทยิดาได้กอดคว้ามันไว้อีกครั้ง... พวกเขามาพักผ่อนกันที่เกาะพีพี เป็นการมาทะเลหนแรกของเจ้าตัวน้อย...ถือโอกาสมาฉลองวันเกิดสี่ขวบเจ็ดเดือนของแกไปด้วย ตอนนี้แฟชั่นแต่งตัวเป็นสัตว์ตัวน้อยของนะนายไม่ค่อยตามใจพี่หนมโก๋แล้ว บางวันงอแงไม่ใส่แล้วด้วย...แต่ชอบใส่หมวกกระต่ายสีชมพู ที่ลุงปริ้นซ์ซื้อให้ ลุงปริ้นซ์นี้มาแรงแซงทางโค้งมาก เพราะทุกสิ่งที่ลุงปริ้นซ์ซื้อให้หลาน จะเป็นที่ถูกใจของนะนายเป็นอย่างมาก ม่วงม่วงแคร์แบร์ที่ลุงซื้อให้ ตอนนี้มอมไปบ้าง แต่ก็ยังหอบหิ้วไปไหนมาไหนด้วยตลอด เป็นของเล่นชิ้นโปรดของสาวน้อยที่ต้องพาไปด้วยทุกที่ ที่ต้องรอจนถึงสี่ขวบเจ็ดเดือน ก็เพราะ...แพลนตอนแรก ที่จะมาหลังจากที่รอหนมโก๋สอบเสร็จต้องเลื่อน เนื่องจากเสน่ห์จันทร์คลอด รอน้องแข็งแรงจะได้มากันทั้งครอบครัวที่ตอนนี้กลายเป็นครอบครัวใหญ่ เนื่องจากรวมสมาชิกของบ้านอุไรวรรณเข้าไปด้วย เธอกับเขายังอยู่กันที่บ้านของเธอ...ซื้อบ้านข้างๆ เพิ่มแล้วต่อเติมให้หลังใหญ่ขึ้น เขายังคงทำงานเป็นรองประธานที่วีอาร์ เข้าบริษัทอาทิตย์ละสามวัน มีแพลนจะย้
เจ้ากระต่ายน้อยสีชมพู หยีตาขึ้นแล้วลุกขึ้นอย่างงัวเงีย แกมองไปรอบๆ ห้อง เห็นรูปตัวเอง รูปแม่นิ้ง กับรูปพ่อจ๋าเต็มไปหมด ที่นี่ที่ไหนนะ? คว้าม่วงม่วงได้ ก็เดินลงจากเตียง ห้องไม่ได้ปิดประตูแง้มไว้ เลยเปิดออกมาข้างนอก เสียงเล็กๆ เรียกดัง “แม่ขา แม่ขา อยู่หนาย อยู่หนาย” “อุ๊ย” เสียงเรียกของลูกทำให้ทยิดาสะดุ้ง เธอขยับตัวในอ้อมแขนของสามี แล้วมองสบตากัน ก่อนที่ทยิดาจะหน้าแดงก่ำ มือคว้าเอาเสื้อผ้าที่ตกเกลื่อนมาสวมอย่างลนลาน เป็นการสวมเสื้อผ้าที่เร็วที่สุด เธอกระโดดออกจากตัวของเขา แล้วขานตอบลูกสาว ที่พอได้ยินเสียงแกก็เดินอุ้มม่วงม่วง มาหาแม่ “อยู่นี่จ้ะ แม่อยู่นี่” “แม่ขา ที่ไหน...” แกถาม มองแม่กับพ่อตาแป๋ว ปพลสวมกางเกงแล้วแต่ยังไม่ได้ใส่เสื้อ เผยให้เห็นอกเปลือยล่ำ ที่มีร่องรอยข่วนจางๆ คนทำตอนนี้หน้าแดงตัวแดง รับลูกสาวมากอด “ห้องของพ่อค่ะ” “นะนายเห็นรูป เต็มหมดเลย” เจ้าตัวเล็กว่า ปพลลุกขึ้นยืน เขามองหาเสื้อมันหล่นอยู่ตรงนี้นี่เอง ก่อนจะคว้ามาสวม เขาไปยืนซ้อนหลังของทยิดาถือโอกาสกอดไว้ทั้งแม่ลูกก้มลงหอมทยิ
ริมฝีปากของเขาและเธอบดเคล้า ดูดดื่มกันอย่างอ่อนหวาน ก่อนจะค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนขึ้น “พี่รักนิ้ง” เขาบอกย้ำ เมื่อถอนจูบแค่หายใจ ก่อนจะจูบอีก และอีก เหมือนไม่พอ ไม่หยุด ทยิดานั้นจูบตอบเขา ไม่พอ ไม่หยุด...เธอกับเขา บาดหมางไม่เข้าใจ โหยหากันและกันมานานเหลือเกิน ตอนนี้ความปรารถนาไหลหลั่งทะลักทะลาย ไม่มีอะไรมากั้นได้อีกแล้ว เขาช้อนอุ้มเธอขึ้น ขณะที่ยังคงจูบกัน วางเธอลงบนโซฟาเบธ ตัวเดิม ที่เดิม...ที่เคยมีประสบการณ์แสนสุขด้วยกัน มือร้อนๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอและของตัวเองไปพร้อมกัน ทุกขณะที่ทำทุกสิ่งนั้น ปากของคนทั้งคู่ยังไม่เคลื่อนจากกัน ความปรารถนาอันเร่งร้อนและเร่งเร้า ทำให้เธอเปียกชื้น ร้อนผ่าวด้วยความปรารถนาเขาเองก็เช่นกัน เมื่อเธอและเขาเปลือยเปล่า เพียงแค่มองสบตา...เขาเลื่อนมือลงไปคลี่แย้มกลีบกุหลาบที่แสนฉ่ำของทยิดา เธอพร้อมแล้ว เขาก็เกินจะกลั้น เขาต้องการเธอมานานเกินไป ทยิดาเองก็เช่นกัน “อื้อ” “นิ้ง นิ้งของพี่” เสียงครางของเธอดังคลอกับเสียงบอกรักของเขา เมื่อเขาสอดประสานเข้ามา ยังคงแนบแน่น