Kabanata 1

"Sa ating nagbabagang balita... Isang malakas na pagsabog ang naganap sa isang experimental facility sa kanlurang bahagi ng Mindanao. Itinaas na ng militar na red alert ang buong lugar gawa ng kemikal mula sa laboratory na maaaring makasama sa sinumang makakalanghap o makakaamoy. Naitalang kasama sa nasawing ang grupo ng mga research pharmacist at mismong Master Sergeant na si Reon Nicolo Romanov kasama na ang buong team nito..."

Hindi na narinig pa ni Autumn Quinn Gonzales ang iba pang sinabi ng reporter. Pakiramdam niya nanginginig siya sa takot at pag-aalala sa kanyang fiance na walang iba kundi si Nicolo. Bukas dapat ang uwi ng lalaki mula sa misyon na nakaassign para sa binata at sa team nito.

"Autumn!" Nag-aalala namang wika ng ama ni Autumn na si Rodolfo Gonzales nang makita niyang babagsak sa sahig ang kanyang anak.

Mabilis na naalalayan ng kanyang ama si Autumn at pinaupo sa pinakamalapit na sofa. At dahil kasalukuyan silang nag-uusap tungkol sa isasagawang medical mission ng Gonzales Medical Hospital, naroon sa opisina ng kanyang ama si Autumn. But she didn't expect that her supposed to be normal day will turned out into a nightmare.

"Si Nicolo, Dad..." Humihikbi niyang turan.

"I know... I know... Just relax—"

"How can I relax, Dad?! Nicolo is out there in danger! The reporter said he's dead! Kailangan ko siyang puntahan. I will save him!" Naghihisterikal na iyak ni Autumn.

Tumayo siya mula sa sofa at akmang tatakbo na palabas subalit mabilis siyang napigilan ng kanyang Daddy. Kahit anong pagpupumiglas niya, hindi siya nito hinayaang makawala.

"Dad please... Puntahan natin si Nicolo. Kailangan niya ako... Kailangan niya tayo..."

"Hindi ka pwedeng magpunta sa area ng pgasabog. You know that's dangerous, Autumn—"

"Wala akong pakialam! I will go to him! Hindi mo ako mapipigilan!" Nagwawala niyang asik.

She was a calm person given that she's a cardiothoracic surgeon yet she can't calm herself down as of the moment. Her boyfriend. Her fiance. Her one and only man is said to be dead.

Sinubukan niyang muli na makawala subalit sa pagkakataong iyon ay nakaramdam siya ng pagkahilo hanggang sa tuluyan na siyang nilamon ng kadiliman...

Nagising siya sa isang pamilyar na kisame. Being in the hospital for almost half of her life, memorize na niya ang bawat sulok ng ospital nila. Subalit nang maalala niya kung bakit siya hinimatay ay mabilis siyang bumalikwas ng bangon.

Agad na sumalubong sa kanya ang nag-aalalang mukha ng kanyang Mommy Adela. Dinaluhan siya nito hinawakan ang magkabila niyang pisngi.

"I'm so worried about you, hija," maluha-luha nitong wika.

But she couldn't care much about it. Ang mahalaga ay si Nicolo. "Mom, mamaya na tayo mag-usap. Kailangan kong puntahan si Nicolo—"

"No Autumn! You won't do that," mariin nitong tanggi.

Pero wala ng makakapigil sa kanya. Agad niyang binunot ang swero na nakalagay sa kanyang kamay at pinilit na bumangon kahit paman nahihilo siya. Nicolo needs her right now. She's a doctor. She can save him.

"For God'sake Autumn! Wag matigas ang ulo mo!" Ani ng kanyang Mommy at bahagya ng napataas ang boses.

"Hindi mo ba ako naiintindihan, Mom? I want to see Nicolo! Hindi ako naniniwala sa reporter na iyon na wala na ang boyfriend ko! Maybe... Maybe mali lang ang impormasyon niya."

Hinawakan ni Adela ang dalawang kamay ng kanyang anak at marahan iyong pinisil. "I understand you, Autumn. Alam ko ang nararamdaman mo ngayon pero anak... hindi ka pwedeng basta-basta nalang susugod doon. Nicolo is guarding a very dangerous experiment. Naglabas na ng military protocol ang Task Force Military na hindi pwede pang pumunta doon ang kahit na sino. Even them..."

"Isa pa, mga rebelde ang itinuturong may kasalanan sa pambobomba and anytime, they will attack again. Mas mainam na ligtas ka. Nicolo won't be happy if something bad happens to you..."

"Pero Mom..." Humihikbi niyang turan.

"You have to be strong, anak dahil hindi lang iisang buhay ang dala mo ngayon."

Natigilan siya sa kanyang narinig. "W—what do you mean?" Mahina at sobrang kabado niyang tanong.

"Dahil sa pag-aalala namin ng Daddy mo nang mahimatay ka, he requested a whole body check-up on you at napag-alaman namin na... you are pregnant, Autumn."

Tuluyan ng umawang ang kanyang labi. She's pregnant? She's pregnant with Nicolo's child.

"Kaya kahit na nag-aalala ka kay Nicolo, kailangan mong isaalang-alang ang pagpunta mo doon. You're going to be a mother and a mother should prioritize the safety of her child even how hard it is..."

Unti-unti siyang napaupo sa gilid ng hospital bed. Hindi niya maiwasan na mapatingin sa three stone diamond ring na nasa kanyang daliri. Nicolo gave it to her as a proposal ring promising that she will be his present and his future.

Nicolo is a Master Sergeant of Black Ops Task Force Military. Sabi nito sa kanya na iyon ang huling misyon nito ngayong taon. At nangako sa kanya ang lalaki na magpapakasal na sila pagbalik nito mula sa misyon. They already planned their future together.

But how can he fulfill his promise to her when he's gone already? Paano niya haharapin ang buhay ngayong wala na ang lalaking mahal niya?

Days passed by like blur. Umaasa parin siya na babalik si Nicolo kahit pa ilang balita na ang natanggap niya na wala na nga ito. And what's worse is, she can't even retrieve his body if he's really dead.

She's a doctor who saves lives yet she can't save the man she loves. Sobrang ikli palang ng panahon na nagkasama sila kahit mahal na mahal nila ang isa't-isa noon paman pero binawi rin ito agad sa kanya.

"Kailangan mong kumain, Autumn," ani ng kanyang ina at inilapag ang tray na may lamang chicken soup at kanin.

Isang buntong hininga ang pinakawalan niya bago umiling. "Wala po akong gana, Mom."

"Autumn... Maawa ka naman sa sarili mo," halos magsusumamo na wika ng kanyang ina.

Akmang hihiga na siya para sana tatalikuran ang kanyang ina nang makaramdam siya ng pananakit ng kanyang puson. Agad siyang naalarma sa pagkakataong iyon.

"A—ang baby ko..." Mahina niyang sambit.

Nanlaki ang mga mata ni Adela at agad siyang naalarma. She's an OB before she got married to Autumn's father kaya alam niya kung ano ang nangyayari sa anak niya. But since their home doesn't have a complete facility, dinala nila agad sa ospital si Autumn.

"Advice ko po sa inyo na iwas-iwasan po ang mga bagay ba magbibigay ng stress sa inyo na makakaapekto sa baby, Miss Autumn. I'm afraid that you will definitely lose the baby the next time these will happen," ani ng obstetrician na umasikaso sa kanya.

Marahan niyang hinaplos ang kanyang manipis na tiyan kasabay ng tahimik niyang paghikbi. She was so focused on her own misery that she almost forgot there's also someone who's life was relying on her.

"I'm sorry, anak... Pinapangako ni Mommy na mag-iingat na ako. Your daddy is gone. Tayong nalang dalawa kayaI will be strong for you at aalagaan kita. …”