Semua Bab Rhythm of the Dead Heart (Guns & Roses Series 1): Bab 1 - Bab 10

"Sa ating nagbabagang balita... Isang malakas na pagsabog ang naganap sa isang experimental facility sa kanlurang bahagi ng Mindanao. Itinaas na ng militar na red alert ang buong lugar gawa ng kemikal mula sa laboratory na maaaring makasama sa sinumang makakalanghap o makakaamoy. Naitalang kasama sa nasawing ang grupo ng mga research pharmacist at mismong Master Sergeant na si Reon Nicolo Romanov kasama na ang buong team nito..."Hindi na narinig pa ni Autumn Quinn Gonzales ang iba pang sinabi ng reporter. Pakiramdam niya nanginginig siya sa takot at pag-aalala sa kanyang fiance na walang iba kundi si Nicolo. Bukas dapat ang uwi ng lalaki mula sa misyon na nakaassign para sa binata at sa team nito."Autumn!" Nag-aalala namang wika ng ama ni Autumn na si Rodolfo Gonzales nang makita niyang babagsak sa sahig ang kanyang anak.Mabilis na naalalayan ng kanyang ama si Autumn at pinaupo sa pinakamalapit na sofa. At dahil kasalukuyan silang nag-uusap tungkol sa isasagawang medical mission ng

Pakiramdam ni Autumn tumigil sa pagtakbo ang oras. Nakatitig siya ngayon sa isang napakapamilyar na mukha. Ang mukhang ilang taon na niyang iniiyakan dahil sa pangungulila."Nicolo..." Mahina niyang sambit, sakto lang na marinig siya ng lalaki.Pero hindi ito lumingon sa kanya at nanatili lang ang atensyon kay Mateo. "Diba sabi ko sayo wag lalabas ng hindi nagpapaalam?" Masuyo nitong sambit."Sorry, Papa. Gusto ko lang ng tutubi kaya takbo ako dito," nakanguso nitong wika. "Galit po ba ikaw?Huminga ito ng malalim bago muling nagsalita. "Hindi naman. Nag-aalala lang si Papa," anito sabay buhat kay Mateo.At ang mas lalo pang dumurog sa puso ni Autumn ay ang paglapit ni Elara sa lalaki. "Hayaan mo na. Ang importante hindi naman siya napano. Tsaka si Doc Autumn naman ang nakakita sa kanya, at ginamot pa ang sugat niya," anito at iminuwestra ang kinatatayuan niya.Autumn felt like her world began spinning slowly but when their eyes met, she saw no recognition in them. Naaalala pa niya no

"Diyos ko! Blackout! Ano ng gagawin natin?!" Nag-aalang wika ng mga mamamayan sa baryo na naroon sa loob ng barangay.Inilinga ni Autumn ang mga mata sa dilim. Kahit na blackout, kailangan niyang ipagpatuloy ang pagtatahi sa sugat ni Efren at baka maubusan na ito ng dugo."Wala bang generator dito, Kap?" Tanong niya."Wala po, Doc."Nasapo niya ang kanyang noo. Hindi niya lubos akalain na hindi lang aspetong medical ang kakulangan sa lugar na kinaroroonan niya ngayon."May flashlight akong dala. Pwedeng ako na ang mag-aasist sayo habang ginagamot mo si Efren," presinta ni Dmitri.Nakahinga siya ng maluwag sa kanyang narinig. "That's great! Magsimula na tayo!" Maawtoridad niyang utos.Binuksan ni Dmitri ang flashlight na dala nito. Hindi iyon isang ordinaryong flashlight lang kundi kagaya ng tactical flashlight na ginagamit ng mga sundalo. Pero wala na siyang panahon pa para isipan ang tungkol sa bagay na iyon. Mas mahalaga ang magamot niya ang sugat sa binti ni Efren.Agad niyang tini

Imbes na sayangin ang oras niya sa panonood, itinuon nalang niya ang kanyang atensyon sa mga pasyente niyang nakapila. Naging magtagumpay naman siya sa pagbaling niya sa kanyang atensyon sa ibang bagay dahil lumipas ang ilang oras na hindi na hinahanap pa ng kanyang mga mata si Dmitri. Sumapit ang tanghalian kung saan dumating si Elara. Sa pagkakataong iyon, hindi na maiwasan pa ni Autumn ang mapatingin sa gawi nina Dmitri at ni Elara. Agad na sinalubong ng lalaki ang asawa nito at kinuha ang dala nitong malaking tupperware. "Magandang tanghali po, Kap. Nagluto po ako ng dagdag na ulam para sa mga doctor at sa mga tauhan sa barangay," nakangiting wika ni Elara. "Naku, maraming salamat, ineng. Ang bait-bait mo talaga," masaya namang anas ng kapitan. "Ang swerte talaga ni Dmitri sayo, Elara. Bukod sa sexy at maganda, marunong pang magluto," kinikilig na sambit ng isang staff sa barangay. "Naku, maswerte din naman ako sa asawa ko. Bukod sa gwapo na, masipag pa," masiglang sagot ni El

"Dmitri!" Gulat niyang sambit. "Good evening, Doc" kaswal nitong bati sa kanya. "G—good evening," mahina niyang sambit. "Bakit kayo nandito? Gabi na." Iniangat niya ang kanyang cellphone. "I need to make a call." Napatango-tango naman ang lalaki. "How about you? Bakit nandito ka?" Tanong niya at pilit na pinapakalma ang kanyang sarili. Hindi niya talaga maintindihan kung bakit ganun nalang kung magwala ang puso niya kahit pa ilang ulit na niyang sinabi sa sarili niya na hindi si Nicolo si Dmitri. Iniangat nito ang isang bote ng alak na itinago nito sa likuran nito. "Pampa-antok." Napatango-tango naman si Autumn. "Ganun ba? Sige Dmitri, mauna na ako sayo," aniya at akmang lalamapasan na ang lalaki nang bigla nalang itong humarang sa daraanan niya. "Ihahatid na kita, Doc." Napalunok siya at agad na umatras ng dalawang hakbang. "Hindi na Dmitri. Kaya ko namang umuwi ng mag-isa at malapit lang naman ang bahay." "Kahit na. Ihahatid parin kita," pamimilit pa nito. Huminga siya n