서재
검색
홈 / Romance / Romance Under Contract / Chapter 81

공유

Chapter 81

작가: Dolly
last update 최신 업데이트: 2026-01-01 19:35:14

Ysabelle's POV

Tahimik ang kwarto.

Masyadong tahimik—parang sinadya. Parang hinahayaan akong marinig ang sarili kong paghinga, ang tibok ng puso ko na hindi ko na mapigil. Nakaupo ako sa gilid ng kama, magkayakap ang sarili ko, nakatingin sa pader na walang kahit anong marka. Walang bintana. Walang orasan.

Oras ang unang inagaw nila sa akin.

Hindi ko alam kung umaga na ba o gabi. Hindi ko alam kung ilang oras na akong gising. Pero alam ko isang bagay—

Hindi pa tapos si Matteo sa akin.

Bumukas ang pinto nang walang babala.

Hindi ako tumalon. Hindi ako nagulat.

Good, sabi ko sa sarili ko. Sanay na sila sa takot ko. Hindi na nila kailangang makita pa.

Pumasok si Matteo, maayos ang suot, parang may meeting lang siya. May hawak siyang tablet, at sa likod niya, dalawang guard—tahimik, parang mga anino.

“Ysa,” bati niya, parang wala lang. “Mukhang cooperative ka na.”

Hindi ako sumagot agad. Pinili kong maghintay ng dalawang segundo bago tumango.

“Sinusubukan ko,” sagot ko, mahina.

Umupo siya
이 책을.
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • Romance Under Contract   Chapter 112

    Ysabelle’s POVHindi agad putukan ang sumunod.Una, boses.Malalakas. Malalapit. Organisado.Sa labas ng gusali, malinaw kong narinig ang sigawan—hindi hysterical, hindi magulo—kundi yung klaseng sigaw na sanay mag-utos.“Attention! This is the Philippine National Police!”Nanigas ang buong katawan ko.“The building is surrounded. Armed units are in position. This is your final warning—”May kaluskos ng boots. Mabibigat. Marami. May ilaw na dumaan sa basag na bintana—pula at asul, paulit-ulit na humahampas sa dingding na parang tibok ng puso ng lungsod.Totoo ‘to.Hindi ako nag-iisa.At sa unang pagkakataon mula nang posasan ako, may sumiklab na maliit na apoy ng pag-asa sa dibdib ko.Pero bago pa man ako tuluyang makahinga—Ring.Isang tunog ang umalingawngaw sa maliit na opisina.Cellphone.Napatingin ako sa direksyon ng pinto.Si Matteo.Nasa labas lang siya—naririnig ko ang yabag niya, papalayo sana, nang biglang huminto. Isang mahinang mura. Isang buntong-hininga na parang iritas

  • Romance Under Contract   Chapter 111

    Ysabelle’s POVHindi ko alam kung ilang minuto akong nakaupo roon, nakaposas, tahimik, habang si Matteo ay nakatayo sa harap ko na parang siya ang may hawak ng lahat ng sagot—at lahat ng kasinungalingan.Ang ilaw sa maliit na opisina ay kumikislap-kislap, parang hinihingal din. Sa labas ng pinto, wala akong marinig. Walang sigawan. Walang yabag. Wala ring putok. Ang katahimikan ay mas lalong nakakabingi ngayon, parang sinasadya para pilitin akong makinig sa kanya.“Hindi ko ‘to ginagawa para saktan ka,” sabi ni Matteo, marahan ang boses, halos parang nagmamakaawa. “Ginagawa ko ‘to dahil ayokong mawala ka.”Napatawa ako. Hindi yung masaya—kundi yung pagod na pagod na, yung klaseng tawa na ginagamit mo kapag wala ka nang ibang panlaban.“Talaga?” tanong ko, pilit na pinapakalma ang panginginig ng boses ko. “Ganito ka magmahal? Kinukulong?”Tumingin siya sa posas na nakapulupot sa pulso ko. May bahagyang pag-aalinlangan sa mga mata niya, pero hindi niya tinanggal.“Kailangan,” sagot niya

  • Romance Under Contract   Chapter 110

    Ysabelle’s POVHindi ako natulog.Kahit anong pilit kong ipikit ang mga mata ko habang nakaupo sa eroplano, kahit gaano ko kagustong i-shut down ang utak ko, ayaw niyang tumigil. Parang sirang makina na paulit-ulit inuulit ang parehong eksena—yung putok, yung sigaw, yung biglaang katahimikan sa linya.The cabin lights dimmed. May mga pasaherong humilik. May mga kumot na hinila hanggang baba. May batang umiyak sa bandang likod, tapos pinatahan. Normal. Ordinaryo.Pero ako, pakiramdam ko, hindi na ako bahagi ng mundong ‘to.I stared at the small screen in front of me, hindi ko alam kung ilang oras na akong nakatitig sa parehong frame ng flight map. UK to Manila. Mahabang linya. Mahabang paghihintay. Mahabang distansya na parang sinasadya ng tadhana para pahirapan ako.What if he’s hurt?The thought came uninvited, sharp as a blade.What if that bang…Hindi ko tinapos sa isip ko. Hindi ko kaya.I reached for my phone again, kahit alam kong wala akong signal. Kahit alam kong walang magbab

  • Romance Under Contract   Chapter 109

    Ysabelle’s POVTahimik ang buong bahay.Hindi yung tahimik na payapa—kundi yung klaseng katahimikan na mabigat, parang may nakabantay sa bawat sulok. Alas-tres ng madaling araw. Kahit ang radiator sa hallway parang huminto sa paghinga. Sa dilim ng kwarto, gising na gising ako, nakatitig sa kisame, pilit binibilang ang bawat segundo na lumilipas.Hindi na ako umiiyak.Mas nakakatakot pala ‘yon—kapag naubos na ang luha, pero buhay pa ang takot.Tatakas ba ako?Paulit-ulit kong tinatanong ang sarili ko. Alam kong mali. Alam kong delikado. Alam kong kapag nalaman ng mga magulang ko, baka tuluyan na akong hindi patawarin. Pero sa tuwing pipikit ako, iisa lang ang bumabalik sa isip ko—Yung putok.Yung katahimikan pagkatapos.At yung tawag na hindi na binalikan.What if that was the last time I heard his voice?Umupo ako nang biglaan. Hindi na ako nag-isip pa.Kasi minsan, kapag masyado kang nag-iisip, lalo kang hindi kikilos. At may mga desisyon na kailangan mong gawin bago ka pa maunahan

  • Romance Under Contract   Chapter 108

    Ysabelle’s POV“Wait,” I said into the phone, my voice barely holding together. “Sino ka?”Silence.“Hello?” I pressed the phone harder against my ear, as if that would pull the answer out of the void. “You said you’re from our company— anong pangalan mo? Anong department?”A breath. Slow. Measured. Too calm for someone delivering news that had just cracked my world open.“That information isn’t necessary, ma’am.”My chest tightened. “Necessary sa’kin,” I snapped. “You can’t just call me, sabihin na hostage ang kumpanya namin, tapos—”“You should have stayed,” he repeated, colder now.“Who are you?” My voice shook. “Who did this?”A faint sound on the other line—like fabric brushing against a mic, or maybe a finger sliding over glass.Then—Click.The call ended.I stared at my phone like it had just betrayed me.My mom grabbed my shoulders first. “Ysa, anak, kausap mo pa ba siya? Sino ‘yon?”I shook my head slowly. “Hindi ko alam,” I whispered. “Hindi niya sinabi.”My dad was already

  • Romance Under Contract   Chapter 107

    Ysabelle’s POVThey’re looking for you.Paulit-ulit siyang umuukit sa utak ko, parang sirang plaka na ayaw tumigil. Kahit tapos na ang tawag, kahit tahimik na ulit ang paligid, nandun pa rin ang bigat.My mom was the first one to speak.“Anak…” maingat niyang sambit, “kailangan nating sabihin ‘to kay Papa.”Tumango lang ako. Wala na akong lakas para magsalita.Bumaba kami ng hagdan na parang mga multo — mabagal, tahimik, puno ng kaba. My dad was in the study room, still in his work clothes, halatang hindi pa rin mapakali. Pagkakita niya sa mga mukha namin, alam na niya agad.“Ano?” tanong niya. “Tumawag na ba ulit si Evan?”“Opo,” sagot ko, halos pabulong. “At kailangan na po naming umalis.”Hindi na siya nagtanong pa. Hindi na siya humingi ng paliwanag. Isang malalim na buntong-hininga lang ang ginawa niya bago tumayo.“Sige,” sabi niya, firm pero halatang mabigat ang dibdib. “We’ll leave.”Ganon lang.Parang desisyon na matagal nang hinihintay ng tadhana.Mabilis kumilos ang lahat,

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 책을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 책을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status