MasukKumunot ang noo ni Victor Rivera at sinabihan ang driver na itabi muna ang kotse.Sunod-sunod na bumaba ang dalawa at naglakad patungo sa lilim ng mga puno sa tabi ng kalsada."Nandito ka talaga para lang hintayin ako?"Medyo komplikado ang tono ng boses ni Victor.Kadalasan, nakatutok lang siya sa sarili niyang mga usapin at hindi nakikialam sa kapatid, kaya ang pagpapakita ni Javier dito ay malinaw na hindi lang isang simpleng tiyempo.Nakasuot si Javier ng oversized coat, nakapasok ang isang kamay sa bulsa, at nakatayo nang napakakomportable—pero bumabaha ang napakalamig at matalim nitong aura.Malayong-malayo sa mabait at sunod-sunod nitong attitude kapag nasa harap ni Beatrice."By chance lang."Napakalamig ng boses nito at mahirap basahan ng anumang emosyon. "Pero gusto rin talaga kitang makausap nang kaunti."Tinitigan ni Victor ang reaksyon nito nang walang kahit katiting na pagkagulat.Sa halip, tila nagkaroon pa siya ng kaunting interes. "Tungkol saan naman ang pag-uusapan n
Bahagyang nanigas ang mga kalamnan sa likod ni Victor Rivera. Ipinangkat niya ang kanyang mga labi, at ang boses niya ay medyo paos nang magsalita, "Akala ko... you were just talking out of anger. 'Di ba naging masaya naman tayo sa lahat ng taon na 'to ng pagsasama natin?"Sa lipunang kinabibilangan nila, maituturing silang model couple.Malinis ang kanyang personal na buhay. Bukod sa kaunting pagpapalayaw kay Hazel Lim, kumpara sa ibang mga lalaki sa mundo ng negosyo, maituturing na rin siyang may disiplina sa sarili.Akala niya, magpapatuloy ang kasal na 'to nang ganito na lang habambuhay.Bahagyang itinaas ni Beatrice ang sulok ng kanyang mga labi nang may mapang-uyam na ngiti, "What do you think?"Manatiling pormal at walang gaanong emosyon ang kanyang boses, pero sapat 'yun para manginig at mamulikat ang sentido ni Victor."Mali ko tungkol kay Hazel. Medyo pinagbigyan at pinagpalayaw ko nga siya, pero mula ngayon, sisiguraduhin kong—""TAMA NA."Putol ni Beatrice sa kanya. Walang
Umugong ang malamig na hangin sa paligid.Nakatayo si Victor Rivera sa ilalim ng ilaw ng poste habang nakasuot ng maayos at well-tailored na suit. Mahaba ang anino nito sa kalsada, na nagpapakita ng kaunting kalungkutan at pag-iisa."Nandito ka rin pala, Javier?"Bumati muna siya kay Javier bago ibinaling ang tingin kay Beatrice na nakatayo ilang hakbang ang layo. Bahagyang gumalaw ang kanyang Adam's apple. "Beatrice... gusto kitang makausap."Tumingin si Beatrice sa kanya nang may kalmadong mukha. Halatang inaasahan na niya ang pagdating nito.Inilayo niya ang kanyang tingin at humarap kay Javier na nasa tabi niya. "Javier, magpahatid ka na muna sa driver papuntang hotel. Kapag may kailangan ka, i-message mo ako o si Arjan."After all, may mga limitasyon pa rin ang lalaki at babae.Para sa ilang bagay, mas convenient kung si Arjan ang kakausapin nito."Sige po. Pero kapag may nangyari o kailangan mo ng tulong, Ate... you can reach out to me anytime."Bahagyang tumango si Javier at ma
Pagkatapos na pagkatapos magsalita ng nurse, biglang tumahimik ang buong silid—sobrang tahimik na kahit ang pagbagsak ng karayom sa sahig ay siguradong maririnig mo.Napakadilim ng mukha ni Victor Rivera at tila anumang oras ay sasabog ito sa galit. Matalim niyang tinitigan ang nurse. "Saang ospital niyo siya ililipat? Kanino nanggaling ang utos na 'to?""Mr. Rivera, nakatanggap lang po kami ng direktang abiso na kailangan nang i-transfer si Miss Lim sa ibang pasilidad," nanatiling kalmado at pormal ang nurse. "Kayo na po ang bahalang pumili kung saang ospital niyo siya gustong ilipat. Sa ngayon, ang maipaglilingkod lang po namin ay ang pag-proseso ng kanyang discharge Papers."In short, wala nang puwang para makipagtalo pa.Tumingin si Hazel Lim kay Victor na puno ng pagtataka at kaba, "Boss Victor, galit na galit ba sa akin si Ate Beatrice? Kaya... hindi mo na rin ba ako kayang protektahan ngayon?"Sulyap lang ang ibinigay sa kanya ni Victor.Ang mga matang 'yun na palaging nakating
Sa ospital.Nakahiga si Hazel Lim sa kama, totally drained at wala nang kakuya-kulay ang mukha.Nang makita niyang pumasok si Victor Rivera mula sa balkonahe na napakadiim ng mukha, lihim siyang natuwa. Pero siyempre, nagpanggap siyang aligaga at gustong bumangon. "Boss Victor, sinabi ko naman sa'yo, hindi naman talaga ako sinadyang itulak ni Ate Beatrice. Pakiusap, 'wag ka nang makipag-away sa kanya nang dahil lang sa akin..."Matagal-tagal na ring nakasama ni Hazel si Victor, kaya kabisadong-kabisado na niya ang ugali ni Beatrice.Ang mga tulad niyang mayabang at mataas na alta, hinding-hindi mag-aabalang magpaliwanag kapag pinagbintangan o pinag-isipan nang masama ng asawa.At sa paglipas ng panahon, unti-unting mawawasak ang relasyon nila.Pero hindi niya inasahan na pagtingin sa kanya ni Victor, lalo lang naging malamig at nakakatakot ang mga mata nito.Matalim siyang tinitigan ni Victor, puno ng pagdududa at paninuri.Sa unang dalawang minuto, nakakaya pa ni Hazel na magpanggap
Sa kabilang dulo ng linya, ang boses ng babae ay napakalamig at walang kaunting awa.Para bang balewala lang sa kanya ang buhay ng isang tao.Lalong nagulumihanan si Victor Rivera habang kumikirot ang kanyang mga sentido, pero pinilit pa rin niyang supilin ang galit niya. "Beatrice, hindi ka naman ganyan dati... Kahit ano pa man ang mangyari, hindi mo dapat siya sinaktan nang ganito."May halong pagkadismaya ang kanyang tono.Sa alaala niya, kahit gaano pa man kahinahon at karasyonal si Beatrice, kailanman ay hindi nito tratuhin nang ganoon kalamig at kabalewala ang buhay ng tao.Kahit man lang hindi siya nag-abala na ipaliwanag kung ano talaga ang totoong nangyari sa batang 'yun.Nang una'y ayaw na sanang makipagtalo pa ni Beatrice sa kanya, pero nang marinig ang huling pangungusap na 'yun, isang bahagyang mapang-uyam at sarkastikong ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi.Hindi kalayuan, ang tingin ni Javier ay kaswal na dumaan sa matuwid at pormal na likod ni Beatrice.Nakuha ng kan







