LOGINSaglit na naging awkward ang paligid sa dining table. Naintindihan ni Zoe ang ibig sabihin ni Nathaniel, pero parang may bagyo ng pag-aalinlangan sa loob niya. Napatingin siya sa lalaki. Sa ilalim ng mga engrandeng ilaw ng dining room, mas lalong naging sharp ang kaniyang features. Parang illusion lang para kay Zoe—sinabi ba niya talaga iyon? Pero nang magtama ang mga mata nila, doon siya nakasiguro. Yes. He meant it. Uminit ang kaniyang pakiramdam sa ilalim ng titig ni Nathaniel. Bahagyang yumuko si Zoe, tinatago ang kaniyang nanginginig na mga pilik-mata para iwasan ang burning gaze ng lalaki. May kung anong emosyon na bumubuhos sa loob niya na hindi niya mapigilan. Si Solenn naman, parang walang pakialam kahit ma-reject. Confident pa rin ang kaniyang mukha. "Let's make a bet. Tingnan natin kung sino ang unang bibigay—kung ikaw ba sa akin, o 'yung taong 'yun sa 'yo." Feeling second-hand embarrassment si Winston. Malamig niyang hinarap ang kapatid. "Hindi mo ba halata na
Bata pa lang si Solenn, mahilig na siyang makipag-agawan ng atensyon kay Clarisse noong sanggol pa lang ito. Habang lumalaki, hindi lang pagiging arrogant ang naging ugali niya sa Puerto Azul. Dahil sa kanyang extraordinary background, madalas siyang gumagamit ng impluwensya para makuha ang gusto, at dahil laging nakakaramdam ng utang na loob sa kaniya si Señor Gustavo, lagi itong nakahandang linisin ang anumang gulo niya. Dahil dito, tuluyan nang nakalimutan ni Solenn kung saan siya dapat lulugar sa mundo. "Okay po," tumango si Zoe, ang kaniyang malinaw na mga mata ay nakatingin kay Simon. "Are you... alright?" Nararamdaman niya kasing nag-iba ang aura ni Simon simula nang mabitawan ni Solenn ang huling hirit nito tungkol kay Clarisse. Bahagyang natawa si Simon. "I'm fine. You should rest for a while." Dahil siguro sa hindi maayos na tulog sa ospital, agad na nakatulog si Zoe pagkahiga niya sa kama. Pagkagising niya, ang ginintuang sikat ng araw sa labas ng bintana ay nagbigay sa
Natigilan si Zoe. Hindi tunay na anak ng mga Valderrama si Solenn? Lalong nagulat si Solenn, hindi makapaniwalang tiningnan niya si Simon. "Kuya, paano mo nagagawang itrato ako nang ganito sa harap ng isang outsider na gaya niya?" Simula nang dalhin siya ni Señor Gustavo sa pamilya, ipinakilala na siya sa lahat bilang pangatlong anak ng mga Valderrama. Walang nagduda sa kanyang pagkatao. At dahil nawala si Clarisse, ang alam ng lahat ay apat ang magkakapatid: sina Beatrice, Simon, Solenn, at Winston. Si Simon, na sadyang pormal at lumaking may respeto sa mga babae, ay hindi pumasok sa loob ng kwarto. Nanatili lang siya sa may pinto, malamig at kalmado ang boses. "Ang alam ko lang, si Dr. Zoe ay bisitang inimbitahan ni Mommy at Ate Beatrice. Kung itinuturing mong pamilya ang sarili mo, dapat marunong kang rumespeto sa bisita. Eh, ikaw na mismo ang nagsasabing hindi ka namin pamilya, kaya bakit mo inaasahang ituring kitang kapatid?" "Hindi naman sa ganoon..." Nakaramdam ng guilt s
Kinaumagahan, pagkatapos mag-ayos ni Zoe, handa na siyang lumabas ng ospital. Pagbukas niya pa lang ng pinto, nagulat siya dahil nandoon na si Simon at naghihintay. Naka-casual lang ito, malayo sa karaniwang pormal na suot niya sa trabaho. "Kakarating ko lang dito sa Puerto Azul kagabi. Inutusan ako ni Mommy na sunduin ka," magalang na bungad nito. "Wala ka nang aayusing papers para sa discharge. Kung wala ka namang dalang mabigat na gamit, let’s go?" Dapat sana ay si Beatrice ang susundo sa kaniya, pero biglang nagkaroon ito ng emergency meeting sa kabilang lungsod at bukas pa ang balik. Napangiti si Zoe. "Sige, tara na." Wala na siyang masyadong dinala dahil ang mga gamit na kinuha niya mula sa Maynila ay dinala na ni Doña Soledad sa mansyon ng mga Valderrama kahapon pa. Habang nasa biyahe, nabanggit ni Simon ang tungkol sa aksidente. "Tumawag ako sa presinto kaninang umaga. Mukhang malapit na ring kumanta 'yung driver, kaya don't worry too much. We got this." Hindi ak
Sa loob ng mahabang oras, nanatiling nakayuko si Nathaniel at hindi sumasagot.Tila wala siyang pakialam sa ingay at gulo sa paligid niya.Hindi na nakatiis si Winston at tinabig siya. "Ano ba talagang nasa isip mo? Puputulin mo na ba ang ugnayan mo kay Zoe dahil lang dito?"Cut off contact.Nagawa na ito ni Nathaniel noon. Dapat ay madali na lang itong ulitin, pero bakit sa tuwing naiisip niya ang ideyang iyon, tila may tsunami ng kawalan ng pag-asa na lumalamon sa kaniyang katinuan?Nanatili siyang nakayuko, ang mga mata ay namumula at ang boses ay paos—tila pinagtatawanan ang sarili. "Puputulin? Paano?""Matagal na akong... hindi kayang mabuhay nang wala siya."Siya, si Nathaniel, ang hindi kayang mabuhay nang wala si Zoe. Sa kabilang banda, kapag iniwan siya ng dalaga, tila wala itong epekto rito.Sa ibaba, sa gitna ng mainit na dance floor, suot ni Solenn ang isang tight top at mini-skirt na hantad ang kaniyang hubog ng katawan.Isang kaibigan ang lumapit sa kaniya at sumigaw par
Huminga nang malalim si Elijah, ngumiti, at pabirong nagsabi: "Ano bang pinuproblema mo? Magkaibigan naman kami, hindi ko naman siya ipapakulong."Bahagya siyang natigilan bago nagpaliwanag, "Napadala lang din ako ng emosyon kanina, kaya nasabi ko 'yun kay Nate."Ang tinutukoy niya ay ang tungkol sa batang dinadala ni Zoe.Tumango si Zoe. "Alam ko."Tinitigan siya ni Elijah sa mga mata. "Pero kung sakaling magsisi ka balang araw, ako mismo ang magpapaliwanag sa kaniya."Magtatanghali na nang bumalik si Doña Soledad sa ospital dala ang isang nutritious meal para kay Zoe. Pinilit niya itong pakanin nang marami."Sabi ng doktor, pwede ka na raw ma-discharge bukas?" tanong ni Doña Soledad.Alam ni Zoe na sincere ang pag-aalala nito kaya tumango siya agad. "Opo, sabi ko naman sa inyo wala lang 'to. Huwag na kayong mag-alala.""O, kapag lumabas ka na, saan ka tutuloy?"Sinabihan din kasi ng doktor si Doña Soledad na hindi muna pwedeng mag-biyahe nang malayo si Zoe."Sa hotel muna siguro ako
Umiling si Zoe nang hindi nag-iisip. "Hindi na masakit."Gasgas lang naman iyon, at noong ginagamot niya ang sugat, wala siyang naramdamang hapdi. Halos mag-langib na nga ito ngayon; basta hindi lang mabibigla ng pwersa gaya ng ginawa ni Nathaniel kanina, hindi na iyon iinda.Sa sandaling umiling s
Hindi alam ni Zoe kung paano nakarating ang balita kay Madam Rebecca nang ganoon kabilis. Pero hindi siya nagpakita ng kaba. Nanatiling kalmado ang kaniyang mukha."Anong gusto ninyong palabasin?" tanong ni Zoe habang nakatingin sa malayo.Nang makita ang reaksyon ni Zoe, lalong nakumpirma ng matan
Natigilan si Zoe sa narinig. Halos mag-freeze ang mundo niya sa isang sandali. "So, ganoon pala 'yun," mahinang sagot niya. Turns out, mas palihim at mas masalimuot ang relasyon ni Nathaniel kaysa sa iniisip niya. Kaya naman pala hindi na kataka-taka ang closeness nina Sabrina at Nathaniel—siya l
Hindi akalain ni Mariana na magiging ganito ka-infatuated ang anak niya kay Zoe. Ang akala niyang planong magpapasuko kay Elijah, biglang nag-backfire. Pero maging si Zoe ay hindi rin ito inaasahan. Talagang puputulin na ni Elijah ang ugnayan kay Athena at ayaw na siyang i-divorce? Buti na lang,







