Chapter 4

Dahan-dahang lumayo si Villamor mula sa kanilang halik, ngunit nanatiling nakadikit ang noo nito sa noo ni Mylica.

“Sigurado ka ba?”

“Oo.”

Sarili ni Mylica ang sagot na iyon.

Hindi iyon para kay Jim, sa kanyang pamilya, o sa sakit na gusto niyang takasan.

Hinalikan siyang muli ni Villamor bago siya inakay papasok.

Walang galit, paghihiganti, o desperasyon sa pagitan nila. Nanatiling maingat at mapagpasensiya si Villamor, hinahayaan si Mylica na magpasya kung hanggang saan ito maaaring lumapit.

Nang gabing iyon, hindi naramdaman ni Mylica na siya ang bride na iniwan at pinagtaksilan ni Jim.

Pakiramdam niya ay gusto siya, pinoprotektahan, at malaya.

Pagsapit ng umaga, nagising si Mylica sa mga bisig ni Villamor.

Pumapasok ang liwanag ng araw sa pagitan ng mga kurtina. Sa loob ng ilang sandali, tahimik lamang siyang nakinig sa mahinahong paghinga nito.

Idinilat ni Villamor ang mga mata.

“Good morning.”

Ngumiti si Mylica. “Good morning.”

“May pinagsisisihan ka ba?”

Pinag-isipan niya ang tanong bago umiling.

“Wala.”

Bakás ang ginhawa sa mukha ni Villamor.

Marahan nitong inalis ang hibla ng buhok na nakatakip sa kanyang mukha.

“Ako rin.”

Ilang linggong sinubukan ni Mylica na huwag umasa nang labis kay Villamor. Ngunit nang umagang iyon, inamin niya rin sa kanyang sarili ang katotohanan.

Unti-unti na siyang nahuhulog kay Villamor Caspero.

Sa unang pagkakataon, naniwala siyang maaaring may tunay at magandang dahilan kung bakit nawala sa kanya ang dati niyang buhay.

Hindi niya alam kung gaano kabilis susubukin ang pag-asang iyon.

Makalipas ang Isang Linggo

Pumunta si Mylica sa opisina ni Villamor para sorpresahin ito at sabayan sa lunch.

Wala sa mesa ang assistant nito, kaya naglakad siya patungo sa opisina ni Villamor. Bago pa siya makatok, narinig niya ang galit na boses ni Jim mula sa bahagyang nakabukas na p***o.

“Sa pamilya namin mapupunta ang mana ni Mylica.”

Natigilan si Mylica.

Malamig na sumagot si Villamor.

“Walang nagmamay-ari kay Mylica.”

“Wala kang karapatang makialam.”

“Nawala ang karapatan mong magsalita tungkol sa kanya nang pagtaksilan mo siya.”

Mapait na tumawa si Jim.

“Wala ka namang pakialam kay Mylica. Ginagawa mo lang ito dahil gusto mo akong talunin.”

May isang folder na nakapatong sa gilid ng mesa ni Villamor. Mula sa kinatatayuan ni Mylica, nabasa niya ang mga salitang nakasulat sa harapan nito.

Francia Inheritance Claim

Kumirot ang kanyang sikmura.

Hindi sinabi sa kanya ni Villamor na iniimbestigahan nito ang kanyang mana.

Muling nagsalita si Jim.

“Palagi mong kinukuha ang pag-aari ng iba. Una ang kompanya, ngayon naman si Mylica.”

“Ang pananatiling malapit kay Mylica ang tanging paraan,” sagot ni Villamor.

Biglang tumunog ang cellphone ni Mylica.

Tumigil ang mga boses sa loob ng opisina.

Dahil sa takot, agad niyang pinatay ang tawag at mabilis na umalis bago pa mabuksan ng alinman sa dalawang lalaki ang p***o.

Hindi na niya narinig ang kabuuan ng sinabi ni Villamor.

Ang pananatiling malapit kay Mylica ang tanging paraan para pigilan kang nakawin ang para sa kanya.

Habang palabas si Mylica ng gusali, paulit-ulit sa isip niya ang bahaging kanyang narinig.

Ang pananatiling malapit kay Mylica ang tanging paraan.

Lalo lamang lumala ang kanyang pagdududa dahil sa folder tungkol sa mana.

Alam na ba ni Villamor mula pa sa simula ang plano ni Jim? Bahagi rin ba ng labanan ng dalawang makapangyarihang magpinsan ang pagliligtas nito sa kanya?

Gusto niyang harapin si Villamor, ngunit pinigilan siya ng takot.

Nagtiwala siya kina Jim at Jonalyn, ngunit pareho lamang palang may kailangan sa kanya.

Hindi na niya alam kung makakayanan pa niyang pagtaksilan muli.

Nang gabing iyon, tinawagan siya ni Villamor.

“May biglaang meeting. Hindi ako makakauwi hanggang bukas ng umaga.”

Humigpit ang hawak ni Mylica sa kanyang cellphone. “Sige.”

“May problema ba?”

Muntik na niyang sabihin dito ang lahat ng kanyang narinig.

Ngunit naalala niya ang folder na may pangalan ng kanyang pamilya.

“Wala. Pagod lang ako.”

“Magpahinga ka. Magkikita tayo bukas ng umaga.”

Tinapos ni Mylica ang tawag at nilibot ng tingin ang guesthouse.

Naalala niya ang gabing nadatnan siya ni Villamor na umiiyak matapos ang aksidente. Naalala niya kung gaano siya kapanatag sa mga bisig nito at kung gaano kaingat nitong nakamit ang kanyang tiwala.

Iyon mismo ang dahilan kung bakit napakasakit isipin na baka isa na naman itong pagtataksil.

Nag-impake si Mylica bago pa siya mawalan ng lakas ng loob.

Wala siyang iniwang address.

Isang maikling sulat lamang.

Salamat sa pagtulong sa akin. Pero kailangan kong malaman kung sino talaga ako nang walang ibang taong nagdedesisyon para sa aking kinabukasan.

Bago sumikat ang araw, wala na siya.

Nakita ni Villamor ang sulat pagbalik niya.

Agad niya itong tinawagan, ngunit hindi na active ang numero ni Mylica.

Hinalughog niya ang guesthouse at natuklasang wala na ang mga damit, passport, at dokumento nito.

Naglaho na naman si Mylica.

Ngunit sa pagkakataong ito, alam na ni Villamor kung gaano kasakit ang mawala siya.

Makalipas ang Tatlong Linggo

Nakatayo si Mylica sa loob ng isang maliit na bathroom sa ibang bansa habang nakatitig sa test na hawak niya.

Dalawang guhit.

Muli niyang binasa ang instructions kahit alam na niya ang ibig sabihin ng resulta.

Buntis siya.

Dahan-dahang naupo si Mylica sa gilid ng bathtub at ipinatong ang nanginginig na kamay sa kanyang tiyan.

Takot at paghanga ang sabay na pumuno sa kanyang puso.

Anak ni Villamor ang dinadala niya.