Chapter 3.2: The Mistress

IPINAGPATULOY NI ISLA ang pag-iimpake ng mga gamit na kanyang ginagawa na bahagyang naudlot. After seven years as a wealthy socialite, all she ended up with were two suitcases. Muling ibinaba ng babae ang tingin sa singsing na diyamante na nasa kanyang palasingsingan. She gently stroked it. Even though it had become warm and smooth from wearing it for a long time, it still felt like it was being cut by a knife. Huminga nang malalim si Isla, at walang pag-aalinlangan, hinubad niya ito at inilagay sa ibbaw ng file folder para sa kanilang naging kasunduan. Under the cover of night, the boxes were loaded into the car. It's too late. Isla went to sleep fully clothed after returning home.

“Bukas, tiyak magbabago na ang lahat.” 

Kinabukasan, nagising si Isla sa ingay at mga galaw ng taong nasa ibabang palapag. Tatlong oras pa lang ang nagiging tulog niya, at ang marinig ang mga ingay na iyon pakiramdam ni Isla ay may gumagamit ng electric drill upang biyakin ang bungo niya. Despite feeling uncomfortable, after washing up, Isla placed the file containing the agreement in the center of the now empty vanity. Sinigurado niyang makikita iyon agad ni Silas kapag pumasok na ito ng kanyang silid. Matapos noon ay tahimik na siyang lumabas ng kwarto. Hindi na iyon muling nilingon pa kahit sa huling pagkakataon.

“Wala kang dapat na pagsisihan, Isla…” 

Nagawa na siyang hanapan ng kaibigang si Eli ng apartment na kanyang malilipatan pag-alis niya sa tahanang iyon. Bilang konsiderasyon sa anak niyang si Harleigh na titira kasama niya sa future, a three-bedroom apartment was specially prepared. Doon muna niya ilalagay ang kanyang mga gamit pansamantala habang wala pa rin doon ang anak. As Isla reached the top of the stairs, she saw a girl of about twelve or thirteen years old standing in the living room. Minamanduhan ang mga naglilipat ng gamit na para bang pag-aari niya ang tahanang iyon kung kaya pinapakialaman. Walang tunog na natawa si Isla. Nang makita naman siya nito ay nakapameywang na itong tumingala saka ngumisi. 

“You'd better pack your things and vacate this place! My sister-in-law will be moving in later, so don't make her space dirty!” mataas ang tono ng boses ng dalagita na para bang nakikipag-usap lang siya sa kagaya ng kanyang edad noon. 

Spoiled beyond belief. Never siyang tinawag nitong ate o kung minsan ay iginalang bilang kanyang hipag. 

“Sino?” tipid na tanong ni Isla kahit na alam na niya kung sino ang tinutukoy ni Sheryl. 

“Si Ate Morgana. Ganung klase ng babae ang nababagay sa Kuya ko, hindi mo kagaya. You've been dominating my brother and my family for so many years, what else can you do besides being our family nanny?” 

Hindi na iyon pinag-ukulan ng pansin ni Isla. Nilipat na lang niya ang kanyang paningin sa mga gamit na nasa sala na. The new vanity, the new sofa, the new full-length mirror—all were styled to match Morgana's taste.

“At sino ang nagbigay sa inyo ng permismo?” malamig niyang tanong na muling ibinalik ang tingin sa bata pang hipag. 

Napapitlag si Sheryl sa ginamit na tono sa kanya ni Isla. 

“Of course, si Kuya Silas. Who else could it be?” 

Mapang-alipusta ang mga mata ng dalagita na humagod na sa kanya. 

“Ayaw na niya sa’yo. He thinks you're disgusting. A woman who's been used like a rag. If you know what's good for you, make room for him!” muli nitong turan na makikita ang pagiging dugong maldita, porket hinahayaan ng pamilya niya.

Mariing tinikom ni Isla ang kanyang bibig. It felt like being struck hard in the chest with a blunt object. Ilang sandaling na-blangko ang kanyang isipan. Hindi niya expected na ganun pala ang plano ni Silas. Ano pa nga bang aasahan niya? Isla  had just discovered yesterday the absurd things Silas had done with Morgana, who was pregnant, and today he was being so blatant. Ganun kabilis magdesisyon ng kumag na lalaki pagdating sa ibang babae. Ipinilig ni Isla ang kanyang ulo. Bakit ba kailangan pa niyang mag-aksaya ng lakas sa kanila? Kung ano ang binibigay sa kanya, ito dapat ang ibalik niya.

Is this a plan to furnish the bridal chamber and welcome the new bride? 

Ngayong palihim na pinayagan ni Silas na lumipat ang mga gamit ni Morgana, hayagang ipinapakita niya sa lahat kung gaano siya kawawa at naging bigo bilang Mrs. Kensington nito dati. Kahit na gusto na niya itong hiwalayan. Kahit na sabik na siyang ibigay ang titulo kay Morgana, hinding-hindi ni Isla hahayaang ipahiya siya nang ganito ng dating hipag niya bago pa man sila magparehistro ng kanilang kasal at mapawalang sala ang sa kanila ni Silas.

‘Let’s see kung kaya niyo ako.’

Dahan-dahang bumaba si Isla sa hagdan, kalmadong nakatingin na sa mga workers. Mayroong ngiti na rin ang kanyang labi habang itinuturo ang bawat gamit na dinala nila papasok kanina. 

“Ang mga gamit na ito ay mukhang mamahalin, ibibigay ko na lang ang lahat ng ito sa iyo. Pwede niyo silang ibenta bilang segunda-mano. Pakilabas na lang. Ang sakit sa mata. Napakaraming mga kalat.” 

Makahulugang nagkatinginan ang mga workers. 

“Sandali!” malakas ng sigaw ni Sherly na dumipa pa nang makitang sumusunod na ang mga workers kay Isla. 

Nilingon na niya ang hipag, sa sobrang galit niya ay nagawa na niyang duruin ang babae. 

“Who do you think you are? This is a gift my mother gave to my sister-in-law! Do you think you have the right to make decisions? Palalayasin ka na talaga ng kapatid ko!” halos mapunit ang lalamunanni Sherly sa ginawa nitong pagsigaw.

Tuluyang luminaw na ang lahat. Bukod sa kanyang asawa na si Silas, may pahintulot din pala iyon mula sa biyenan. Puno ng pagbabantang tiningnan na siya ni Isla. Hindi na talaga niya kinakaya ang tabas ng dila ni Sherly. Naiirita na siya dito. 

“Fine, I'll go to your school tomorrow and tell your classmates that you set up your brother with your other cousins' wives, that the Kensington family's values ​​are infidelity, and that they take pride in moral depravity. Since you like Morgana so much, I'll spread the word for you and make you famous at school. Gagawan kita ng pabor dear sister-in-law.”

Isla’s choice of words was really unpleasant. She had never spoken to Sheryl so harshly before. She had always coaxed her, which left Sherly staring in astonishment. Pulang-pula na ang buong mukha niya sa galit. 

“You really are a vicious, wicked woman! How dare you!”