Chapter 1.1: Having a Child in Secret

HABANG NAKA-BREAK SA duty niya bilang night shift, paulit-ulit na pinakinggan ni Isla ang soft at inosenteng voice message ng kanyang anak na lihim niyang pinalalaki sa probinsya ng Batangas habang ang trabaho naman niya ay sa isa sa pinakamalaking hospital sa Maynila. Ilang beses siyang humugot ng malalim na hininga. Padausdos ng nakalapat ang likod niya sa sandalan ng bangko na kulang na lang ay mahiga na siya dito. Ito ang naging libangan niya kada breaktime.

‘Mommy, why have I never seen my Daddy? Bakit wala akong Daddy gaya ng ibang playmate ko? Sila lahat ay may Daddy, tapos ako wala. Is he dead? Please answer my question, Mommy…’

Nakagat ni Isla ang labi. Mariing naipikit ang mga nata. Ilang beses na iyong pinag-isipan ni Isla ng seryoso. Harleigh’s father didn't die, literally. But it's about the same. Para sa kanya ay pareho lang iyon sa patay sa buhay nilang mag-ina. Her daughter has recently started to have her own little thoughts, and a new problem has begun to arise in her little head.

“Oh, my poor baby. Alam kong nasasaktan ka dahil sa kakulangan ng imahe ng isang ama.”

Ilang beses na kinusot ni Isla ang mga mata. Naiiyak siya. Naantig ang puso niya sa tanong. Bilang ina, hindi niya kayang tiisin pa iyon. Kada lumilipas na araw, patuloy na lumalago ang curiosity ng kanyang anak sa ama niya. Isla loves Harleigh so much that she was seriously considering whether to try to be honest with Silas that they actually had a five-year-old child, at maaari niyang laktawan ang mahirap na panahon ng pagiging magulang. Maging isang ama ng walang hirap pa. Handa niya iyong gawin kahit na labag sa kanyang kalooban. Gusto niyang isaalang-alang ang mararamdaman ng anak.

“Paano kung hindi pa rin niya tanggapin?” muli pang kausap ni Isla sa kanyang sarili, litong-lito na. Tiyak na mas masasaktan ang kanilang anak kapag ganun ang nangyari. Masasaktan ang bata sa pagkakaroon ng ganitong klaseng ama. “Paano naman kung tanggapin niya at magbagong bigla ang pananaw niya sa pagkakaroon niya ng anak na kasing-cute ni Harleigh?” kontra ng kabilang bahagi ng kanyang isipan sa naunang sinabi ng kabiyak. “Ah, bahala na. Ang mahalaga ay ipinaalam ko sa kanya. Tanggapin niya man o hindi, it's up to him. Wala ako ditong magiging kasalanan. At least sinabi ko, ‘yun naman ang mahalaga. Hindi na ako nagtago sa kanya.”

After exiting the chat interface with Harleigh, binilang ni Isla ang natitirang buwan ng kanilang kasunduan ng asawa niyang si Silas tungkol sa tagal ng kanilang magiging kasal. Nalalapit na ang kanilang paghihiwalay ng legal ayon sa agreement na kanyang pinirmahan. Pitong taon lang ang itatagal ng kanilang kasal at pagkatapos ay legal na silang maghihiwalay. Ito ang nakasaad sa kasunduan. 

“Tatlong buwan na lang pala…malapit ng matapos…”

Matapos na maingat pag-isipan ang kanyang mga sinabi, nag-type si Isla ng isang linya ng message sa chat window na kasama ang kanyang asawa, kaunti lang ang mensahe nito na naroon. Mahina siyang natawa nang muling basahin kung tungkol saan lang ang kanilang mga naging usapan ni Silas.

Isla:

Silas, kung sakali na malaman mo na mayroon tayong anak, ano ang gagawin mo sa kanya?

Hindi niya pa iyon nase-send dahil nahahati pa rin ang isipan niya kung ipapaalam na ba niya ang kanyang lihim. Napapitlag si Isla at biglang napatayo nang biglang maingay na bumukas ang pintuan ng staff quarter nila. Pumasok ang isang nurse na nagmamadali at puno na ng pag-aalala ang kanyang mukha.

“Doc, we have an emergency patient. Tila nagkaroon siya ng matinding pakikipagtalik gayong nasa mga unang buwan pa lang siya ng kanyang pagbubuntis. Iyon ang maaaring ang naging sanhi ng pagputok ng corpus luteum.”

Mabilis na inilagay ni Isla sa loob ng bulsa ang kanyang cellphone matapos na patayin ang ilaw ng screen. Alerto ng tumayo at halos patakbong sinundan ang nurse na nauna sa kanyang tumakbo. Hindi na mapigilan ang pagkulubot ng kanyang noo. Iniisip ang huling sinabi ng nurse na sumundo sa quarter nila.

“Isn't this ridiculous? Hindi ka pwedeng makipagtalik nang malala habang nasa early pregnancy! Hindi ba siya naturuan doon? How could you just not be able to resist—” 

As the nurse pulled back the bed curtain and saw the familiar woman on the bed, Isla's disapproving words instantly fell silent. Kilala niya ang babaeng tinutukoy ng nurse na mayroong problema sa pagbubuntis. Ilang segundo siyang nag-alinlangan na lumapit. Mali, napa-preno ang mga paa niya papalapit.

“Shirley?”

It turned out to be her husband's soon-to-be cousin-in-law. Fiancee ito ng pinsan ni Silas.

“Ikaw ba iyong may problema?”

Nang makita naman ni Shirley si Isla ay bigla siyang napabangon sa kama at natigilang napaawang na ang bibig. Tuluyan na itong nawalan ng imik sa biglaang pagdating ni Isla. Hindi niya inaasahan na sa hospital pa lang iyon nagtra-trabaho ang babaeng ito. Kung alam niya e ‘di sana hindi siya doon pumunta. 

Isla subconsciously observed the other person's situation. Ito nga ang tinutukoy nila.

Shirley is her husband's cousin's fiancée. Wala namang problema doon, iyon nga lang sa pagkakaalam ni Isla ay limang buwan na itong nakakulong nang dahil sa company accounting issues and was sentenced to a year and a half na makulong.