Mag-log inนางฟ้ากัดฟันสู้อดทนกับความปวดร้าวระบมตามเนื้อตัวช่วยแม่บ้านทำงานตลอดเช้า กว่าจะได้นั่งพักหายใจหายคอก็ปาไปสิบเอ็ดโมงครึ่ง
เพราะไม่อยากได้ชื่อว่ามานั่งๆ นอนๆ กินหรูอยู่สบายบ้านเขา หล่อนจึงกัดฟันทนไม่นึกถึงอาการเจ็บไข้ที่กำลังรุมทึ้งร่างเล็กจนแทบฉีกขาด ขณะที่สามีกำนันเอาแต่ขลุกอยู่กับไก่ชนของเขาในฟาร์มหลังบ้านตลอดเช้าเช่นกัน
"พี่นางฟ้านั่งพักกินน้ำเย็นๆ ก่อนนะจ๊ะ เดี๋ยวใบปอเอาผ้าไปตักก่อน"
"อื้อ" ใบหน้าเล็กพยักขึ้นลงสองทีเป็นการตอบรับ หยิบแก้วน้ำเย็นที่มีไอน้ำหยดเล็กๆ เกาะรอบแก้วใสยกขึ้นมาจิบดื่มอย่างกระหาย
มือนุ่มสั่นริกจนแทบไม่มีแรง ไม่ใช่แค่มือ แต่สองขาก็สั่นพั่บๆ จนแทบยืนไม่อยู่ ต้องทรุดนั่งม้าหินอ่อนใต้ต้นกัลปพฤกษ์ข้างบ้านในโซนซักล้างเพื่อเอาแรง
ปกตินางฟ้าไม่ใช่คนอ่อนแอ ไม่ใช่ลูกผู้ดีที่หยิบจับทำอะไรไม่เป็น เธอทำงานหามเลี้ยงครอบครัวมาตั้งแต่เด็ก
ตั้งแต่รับจ้างเดินขายพวงมาลัยในตลาดตลอดจนช่วยงานเล็กๆ น้อยๆ แล้วรับค่าจ้างเป็นเศษเงินติดกระเป๋าก็เคยมาแล้ว
หาเงินส่งเสียตัวเองเรียนไม่เคยยื่นมือขอจากทางบ้านสักครั้ง และถึงแม้ว่าจะขอ ก็คงไม่มีใครสามารถหยิบยื่นให้ได้ มีแต่จะแบ่งจากค่าแรงน้อยนิดของตัวเองให้ครอบครัวร่ำไปเสียมากกว่า
แต่ที่มามีอาการอ่อนแอแรงน้อย ทำงานนิดๆ หน่อยๆ ก็เป็นมือไม้สั่นไม่ได้เรื่อง มันเพราะกิจกรรมเข้าหอเมื่อคืนนี้ต่างหาก
นอกจากอดหลับอดนอนแล้วยังต้องเพลียแรงเจ็บระบมตามเนื้อตัวอีก สามีกำนันของเธอแทบไม่ปรานีครั้งแรกของเธอเลย!
"อ๊ะ!"
นางฟ้าอุทานเสียงหลง ตกใจความเย็นที่จู่โจมอย่างไม่ตั้งตัวเข้ากลางหน้าผากมน
แหงนหน้าเงยขึ้นมอง ก็พบว่าเป็นกำนันเข้มที่ยืนทำหน้าเข้มจริงจังจ้องกันอยู่ พร้อมกับยื่นมืออังหลังมือใหญ่กับหน้าผากเกลี้ยงเกลาร้อนผ่าว
"นั่งเหม่ออะไร" เสียงไม่ดูใจเย็นเลยสักนิด คล้ายคนกำลังอารมณ์ไม่ดีมากกว่า
"หนูไม่ได้เหม่อ แต่เหมือนจะ.. หลับ~" ใช่! หลับทั้งที่นั่งลืมตาดูใบปอตากผ้าอยู่นี่แหละ
"เมื่อเช้ากินยาหรือยัง ทำไมตัวยังร้อนอยู่อีก"
"หนูกินแล้ว พ่อ.. คุณก็เห็นนี่คะ" ทั้งยาแก้ปวดแก้อักเสบและยาคุมฉุกเฉินเม็ดเล็กๆ นั่น เธอกระดกเข้าปากกลืนทีเดียวทำเอาแทบอ้วก ต้องรีบกลืนน้ำตามพร้อมกับหน้าแหยไม่ชอบใจ
ใบหน้าเล็กเบี่ยงออกจากมือใหญ่เย็นๆ ของเข้ม งุดหน้าลงพลางยกมือลูบหน้าผากมนป้อยๆ ให้ความเย็นคลายตัว
ร้อนกับเย็นเข้ากันไม่ได้สักนิด ขณะที่ตัวเธอร้อนเร่าดั่งเพลิงไฟ แต่เข้มกลับเย็นเยียบเหมือนก้อนน้ำแข็ง พอสัมผัสกัน เหมือนจะเสียดบาดลึกลงมากลางหัวทำเอาหนักอึ้งทรมานไม่น้อย
หลังลูบให้อาการเย็นคลายตัวเปลี่ยนเป็นความอุ่น ก็รู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อย
"ขึ้นไปนอนพักบนห้อง หัดดูสังขารตัวเองบ้าง ป่วยก็อย่าทำเก่งทำตัววุ่นวาย ฉันไม่อยากให้มีคนตายในบ้าน"
ฟังเขาทั้งหมดเลย ทั้งเป็นเจ้าของบ้านและเจ้าของตำแหน่งสามีของเธอ ทำไมจะไม่ฟังเขาพูดกัน
"อุ้มหนูหน่อยค่ะ หนูเดินไม่ไหว ขามันสั่นไปหมดแล้ว~" และเพราะฟังเขา นางฟ้าจึงชูสองแขนขึ้นอ้อนให้อุ้มไปส่งบนห้อง
เบะปากคว่ำ กะพริบตาปริบๆ น้ำตาคลอหน่วย พวงแก้มใสแดงปลั่งลามไปทั่วดวงหน้าเล็กเมื่อพิษไข้รุมเร้าจนร่างกายอ่อนเพลียเกินกว่าจะทนไหว
ลมหายใจร้อนผ่าวไม่ต่างจากสภาพฟ้าอากาศตอนเที่ยงตรงเลย แค่กะพริบตา เปลือกตาสวยก็พลันหนักอึ้งจนไม่อยากลืมตากลับขึ้นอีก คล้ายร่างกายอยากชัตดาวน์มันตรงนี้เอาดื้อๆ
เข้มถอนหายใจเบาๆ รู้สึกเหมือนกำลังเลี้ยงลูกสาวตัวน้อย ทั้งที่เขาไม่เคยเฉียดความคิดอยากมีสิ่งมีชีวิตตัวเล็กนั่นเลยสักครั้ง
ถึงอย่างนั้น ก็ย่อตัวลงมาช้อนร่างอวบอิ่มของเมียเด็กขึ้นอุ้มท่าเจ้าสาว แล้วเดินกลับเข้าบ้านไปพร้อมกัน
.
.
ตลอดบ่ายจนย่ำเย็น นางฟ้าใช้เวลาไปกับการนอนพัก กว่าจะลืมตาตื่นได้ท้องฟ้าก็เปลี่ยนสีแล้ว เหลือเพียงแสงสีทองโรยราเหนือเส้นขอบฟ้าเพียงบางเบา และอีกเพียงไม่กี่นาทีข้างหน้า ก็คงจะมืดสนิท
ร่างอวบอิ่มนวยนาดออกจากห้องนอนหลังอาบน้ำล้างคราบไคลจนรู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้างแล้ว พอได้นอนพัก ร่างกายก็เหมือนได้ชาร์จพลัง มีเรี่ยวมีแรงมากขึ้นกว่าก่อนหน้านี้มาก
แกรก~
ดวงตาสวยตวัดมองตามเสียงตามสัญชาตญาณ ร่างกายหยุดการเคลื่อนไหวอัตโนมัติ เมื่อความสนใจถูกเสียงปริศนาฉุดรั้ง
ก่อนจะพบว่าประตูห้องนอนแขกอีกห้องที่อยู่ถัดออกไปจากห้องนอนใหญ่ของเธอกับสามีถูกเปิดออก และเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ร่างสูงกำยำของเจ้าของบ้านก็เดินออกมาจากในห้องนั้น
"อืม แค่นี้ก่อน" เขาปรายตามองคนตัวเล็กเพียงนิด พลางครางเสียงในคอรับและบอกปลายสายในประโยคเดียวกัน
เข้มเดินเข้ามาหยุดตรงหน้านางฟ้าหลังชิงตัดสายปลายสายแล้วหย่อนโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง พร้อมกับของบางอย่าง ที่คนที่เพิ่งคุยกันวานให้เขาช่วยดูให้ในห้องนอนแขก
มือหนาเอื้อมแตะหน้าผากมนเกลี้ยงเกลาอย่างถือวิสาสะวัดไข้คนตัวเล็ก พอเห็นว่าอาการไข้เริ่มทุเลาลงแล้ว ตัวไม่ร้อนมากเหมือนตอนบ่าย จึงวางใจลงได้เปลาะหนึ่ง
"ยังรู้สึกปวดตรงไหนอีกหรือเปล่า" มันเป็นคำถามราบเรียบ เหมือนไม่ใส่อารมณ์ใดลงไปในขณะถามไถ่ แต่คนฟังกลับรู้สึกอุ่นวาบไปทั้งทรวงอก ซึ้งใจจนใจเต้นแรง
"ดีขึ้นแล้วค่ะ เหลือแค่... ตรงนั้น นิดหน่อย" สาวน้อยอ้ำอึ้งพูดไม่เต็มเสียงนัก ช้อนตามองคนตัวโตพลางกัดปากเขินอาย
คิ้วเข้มกระตุกเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ งุนงงสงสัย แต่เพียงเวลาต่อมา ก็เดาคำพูดของนางฟ้าออก
"ทำบ่อยๆ เดี๋ยวก็ชิน"
"..."
มันเป็นคำพูดทั่วไปที่คนเขาใช้สื่อสารกันหรือไง เรื่องแบบนี้สามารถพูดออกมาโทงๆ แบบนี้ได้เลยหรือ
แต่ที่น่าอายกว่า ก็คงจะเป็นนางฟ้าเอง ที่ไปฉุดภาพเคลื่อนไหวร้อนแรงบนเตียงของชายหญิงขึ้นมาในหัว และก็พลันร้อนผ่าวไปทั้งตัว ท้องน้อยเสียววาบ วาบหวามไปทั้งจุดอ่อนไหว
"หึ" ไม่รู้หูฟาด ได้ยินเสียงเขาขำ หรือเขาขำสีหน้าเก้อเขินแทบมุดดินหนีของเธอจริงกันแน่
ทว่า พอเงยหน้าขึ้นมา ก็แทบไม่เห็นคลื่นความรู้สึกใดบนใบหน้าหล่อเหลานั้นเลย
เข้มขยับเข้ามาใกล้อีกนิด โอบแขนรั้งเอวคอดดึงคนตัวเล็กให้เข้ามาแนบชิด ก่อนจะใช้มืออีกข้างเชยคางมนให้เงยหน้าอยู่นิ่งๆ
"อย่าลืมดูเวลากินยาคุมอีกเม็ด ถ้าไม่อยากพลาด"
"หนูตั้งเวลาไว้แล้วค่ะพ่อกำนันไม่ต้องห่วง"
"..อ้าปากสิ" รู้สึกขัดหูกับสรรพนามเรียกแทนผัวของเมียเด็กชะมัดยาด พอลืมตัว ก็เรียกพ่ออีกแล้ว เขาไม่ได้แก่ขนาดนั้นเสียหน่อย!
"อื้อ~" นางฟ้างุนงง แต่ก็อ้าปากตามคำสั่งของกำนันหนุ่ม เขามีกฎข้อเดียวที่เธอต้องทำตาม นั่นก็คือตามใจเขาทุกอย่าง
พอเผยออ้าปาก เข้มก็โน้มลงจูบปากเล็กแทบทันทีอย่างไม่รอช้า เรียวลิ้นอุ่นแทรกเกี่ยวพันลิ้นนุ่มอย่างโหยหาและรุนแรง บดคลึงกลีบปากอิ่มอย่างเอาแต่ใจช่ำชองจนเธอหายใจไม่ทัน
.
.
"พี่สิงห์!""คร้าบบบบ!!!"ทุ้มเสียงตื่นเต้นของสิงห์หนุ่ม เจ้าของอาณาจักรพิภักดิ์อมร เสือหนุ่มผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้เหยื่อคนไหนมาก่อน แต่ตอนนี้กลายร่างเป็นทาสรักรับใช้ของนายหญิงเมียเพียงผู้เดียวดังลอดมาจากในห้องน้ำก่อนร่างสูงใหญ่ที่เนื้อตัวเปียกชุ่มน้ำ เรือนผมหยักศกที่เพิ่งไปถอยทรงใหม่เพื่อลดวัยอายุบนใบหน้าให้เด็กลงมาสิบปี เดินกึ่งวิ่งออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูผืนเดียวดวงตาคมเสน่ห์แตกตื่นเล็กน้อย ครั้นเห็นเมียรักยืนเท้าสะเอวทำหน้ายักษ์หันหน้าเข้าหาสองแฝดที่นั่งบนโซฟาอย่างสงบเสงี่ยมปรายตามองมาที ทำเอาขนตัวพร้อมใจกันสแตนอัพอย่างพร้อมเพรียง ราวกับนัดหมายกันมาอย่างดิบดี!"หมายความว่าไงคะ"เจสซี่ถอนหายใจแรงๆ ระบายอารมณ์โทสะที่กำลังครอบงำ พยายามใช้สติให้มาก เพื่อให้เกียรติคนรักที่เป็นทั้งสามีและผู้กุมอำนาจของตระกูล...แต่เรื่องในครอบครัว เขายกให้เมียเป็นที่หนึ่งเสมอ!ขณะที่แม่กำลังโกรธจนหน้าแดงก่ำ เด็กน้อยต้นหนาวผู้มีรูปหน้าคมเข้มและดวงตาสวยมีเสน่ห์ก็เอี้ยวตัวหันกลับมามองพ่อที่ยืนตัวสั่นเป็นเจ้าเข้าอยู่ด้วยหลังกะพริบตาปริบท่าทางน่ารัก ดวงตาใสแจ๋วไร้เดียงสา โดยที่คนเป็นพ่อก็กลืนน้ำลายลงคอ
สิงห์ให้ความชัดเจนทั้งความรู้สึกและการกระทำ ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลังกับเจสซี่มากขึ้นทำให้ความสัมพันธ์ครึ่งๆ กลางๆ ไม่มีสถานะ ชัดเจนมากขึ้นจนใครต่อใครต่างรู้กันหมด ว่าผู้จัดการโรงแรมสาขาใหญ่ของพิภักดิ์อมร เป็นเมียสิงห์หนุ่มแห่งอาณาจักรพิภักดิ์อมร คุณนายใหญ่คนต่อไปของตระกูลผู้ใต้บังคับบัญชาก็ต่างให้ความเคารพยำเกรงประหนึ่งเจ้านายแท้ๆ ตั้งแต่ยามหน้าประตู แม่บ้าน พนักงานตำแหน่งงานต่างๆ ขึ้นไปจนถึงระดับผู้บริหาร...ถึงอย่างนั้น สาวน้อยก็ยังคงให้เกียรติและปฏิบัติตนกับทุกคนอย่างเป็นกันเองคงเส้นคงวา ไม่ได้ถือตัวถือยศถืออย่างแต่อย่างใดในบ้านเธอก็ยังอาสาเป็นลูกมือช่วยป้าติ๋มทำอาหารอยู่บ่อยๆ จนเกือบได้เป็นเชฟประจำบ้านไปแล้ว"สองปีที่ผ่านมาคุณสิงห์ทานข้าวที่บ้านน้อยครั้งมากค่ะ สงสัยคงไม่ชอบรสมือป้า""หื้อ? ได้ยังไงกันคะ อาหารฝีมือป้าติ๋มอร่อยที่สุดแล้ว พี่สิงห์เอ่ยปากชมบ่อยมากๆ จะไม่ชอบได้ยังไง" สาวน้อยหันมากะพริบตาปริบคัดค้านคำพูดของคนอาวุโส เพราะตลอดมาชายหนุ่มชื่นชอบรสมือแม่ครัวที่บ้านที่สุด"คุณเจสซี่คงจะยังไม่รู้อีกสินะคะว่าที่บอกชอบนั่นน่ะ มันไม่ใช่ฝีมือป้าเลย""...?" ทำหน้างุนงง แววตาเต
เมื่อคืนเร่าร้อนอย่างถึงใจ ยอมเป็นเบี้ยล่างให้เด็กน้อย ตอกดอกไม้งามจนเอ็นถลอกปอกเปิก เอวเคล็ดลั่นยังเจ็บจี๊ดๆ ถึงตอนนี้แต่พอตื่นเช้ามา เด็กมันกลับบอกเรื่องเมื่อคืนเป็นเพราะน้ำเมาทำให้เกิดเรื่องผิดพลาด ให้คิดเสียว่าเป็นวันไนท์สแตนด์แล้วลืมมันไปซะ...ถือว่าเราแค่มาเจอกันโดยบังเอิญ อย่าเก็บเอามาคิดมากเลยพูดน่ะง่าย แต่กูจะทำได้ไหมนั่นอีกเรื่อง!หล่อนทั้งกอด ทั้งจูบ เลียไปทั่วทั้งตัวกูไม่มีเหลือแม้แต่จุดเดียว สัมผัสยังตราตรึงชัดแจ๋วขนาดนี้แล้วอยู่ๆ มาบอกให้ลืมมันไป ฝัน!?ต่อให้ฝันจริงกูก็ยังจำได้ชัดเจนนั่นแหละ จะลืมได้ไง!"ทำไมยังไม่กลับห้องอีกคะ?"เจสซี่เดินออกจากห้องน้ำมาด้วยสภาพเสื้อคลุมอาบน้ำสีชมพูหวาน ผมยาวถูกโพกด้วยผ้าขนหนูไว้บนหัว หันมองคนตัวโตที่ยังนั่งคอตกทำหน้าหงอยอยู่บนเตียง เนื้อตัวเปลือยเปล่าท่าเดิมไม่ขยับเขยื้อนไปไหนกะพริบตาปริบงุนงง ครั้นหนุ่มใหญ่เงยหน้าขึ้นมา แล้วถอนหายใจพร้อมกับกลอกตาค้อนใส่อย่างแง่งอน เบือนหน้าหนีไปอีกทาง แต่ก็ยังไม่ยอมขยับไปไหน"เธอคิดจะเอาคืนฉันด้วยวิธีนี้งั้นสิ? บอกไว้เลยว่าทำได้ดีมาก!""..." เอาคืนงั้นเหรอ? เธอยังคิดไม่ถึงขั้นนั้น แต่ก็น่าสนใจดี..
เจสซี่ผล็อยหลับไประหว่างทางกลับบ้าน แต่สิงห์ก็ไม่ได้ปลุกเจ้าหล่อนให้ตื่นหลังจากกลับถึงบ้านแล้วร่างสูงช้อนร่างเล็กปวกเปียกขึ้นอุ้มท่าเจ้าสาวอย่างแผ่วเบา ทะนุถนอมราวกับกลัวว่าหากกระทำการรุนแรง จะไปรบกวนการพักผ่อนของสาวน้อยเข้าแต่ข้อที่สำคัญจริงๆ ที่สิงห์พึงกลัวจับใจ คือหากเธอตื่นแล้วกูจะไม่มีโอกาสแอบทำอะไรต่างหากดีไม่ดี คงได้เดินคอตกตามหลังคนตัวเล็กต้อยๆ ขึ้นห้องไปเท่านั้น แต่ก็ได้แค่เป็นหมาเฝ้าหน้าห้อง ไม่ได้เจียดเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวของเธอ"อือ~"จังหวะที่กำลังวางร่างเล็กลงไปบนเตียงให้สาวน้อยได้หลับนอนสบายมากขึ้น ไอ้สิงห์ก็แทบกลั้นหายใจ เมื่อเจสซี่ทำท่าเหมือนจะตื่นพลิกตัวนอนหงายพลางเอียงศีรษะมาพอดีกับใบหน้าคมคายที่กำลังโน้มลงมา จนจมูกโด่งคมจรดจมลงไปบนจมูกเล็กลมหายใจหอมสะอาดและกลิ่นหอมละมุนเป็นเอกลักษณ์ของเจสซี่ กดดันให้กายหนุ่มร้อนเร่าขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้สิงห์กลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื้อก ตาคมจับจ้องใบหน้าเล็กนิ่ง คล้ายว่าถูกกดสต็อปเอาไว้ให้หยุดนิ่งท่าเดิม ...สวนทางกับจังหวะเต้นระรัวของใจแกร่ง ที่มันบ้าคลั่งจวนจะกระเด็นออกมานอกอกอยู่รอมร่อสักนิดได้ไหม?สมองสั่งการพร้อมกับหัวใ
ปึก!"อ๊าสส!!! ซี๊ดดด! กูล่ะแสบคอแทนเจ้านายพี่เลยว่ะ""นายมึงเหมือนกันนั่นแหละ""แต่พี่สนิทกว่าไง เป็นทั้งเลียขาคู่ใจและมือขวา ขาดพี่ไปคนนายต้องเดี้ยงแน่""แต่กูว่าตอนนี้ปากมึงจะเดี้ยงก่อนนะไอ้ทัพ กูเลขา มึงสิเลียขาไอ้ห่า!""แฮ่ๆๆ ขำๆ อะ พี่วินก็นะไม่รู้จักสร้างบรรยากาศบ้างเลย"ทัพยกแก้วเหล้าพร้อมกับตูดหนีลูกพี่ไปนั่งเก้าอี้อีกตัว ที่อยู่ห่างจากเจ้านายมากกว่าเดิม แต่สามารถมองเห็นกลุ่มคนด้านล่างได้ถนัดกว่าวันนี้เลิกงานเย็นลูกพี่อย่างวินก็ต่อสายเรียกให้รีบมาหา พร้อมกับปักหมุดร้านเหล้ายอดฮิตที่เพิ่งเปิดใหม่ บอกจะเลี้ยงเหล้าไอ้กูมันก็ชอบของฟรีด้วยไง เลยรีบบึ่งมาด้วยมอเตอร์ไซค์คันเก่าจากบ้านมาเพราะไม่ได้อยู่ไกลจากที่พักมาก เพียงสิบนาทีไอ้ทัพก็เดินหน้าสลอนยิ้มแฉ่งเข้ามาเยือนกลิ่นอายที่คุ้นเคยแต่ พอประจันหน้าเท่านั้นแหละ มันไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเลย!กูต้องมารอรับหน้านายเหนือหัวที่อาจเมาแล้วอาละวาดไปทั่วเหมือนหมาบ้า เมื่อเห็นว่าไอ้ที่มานั่งร้านเหล้านั่งชิลข้างทางแบบนี้ได้ เพราะกำลังตามเฝ้าเมียอยู่วันดีคืนดี บรรยากาศดีๆ กำลังได้ที่ ดันมีหนุ่มมาจีบเมียนาย แล้วคนเมามันหัวร้อนง่าย ยิ่งอยู่ใน
"พี่สิงห์จะทำอะไรคะ!?"ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ ท้องแบนราบเบียดชิดไปกับท้องแกร่ง ไอร้อนจากกายหนาทำให้เจสซี่ตัวเย็นวาบกลิ่นหอมอ่อนๆ ของครีมอาบน้ำและกลิ่นบุรุษเพศมันกดดันให้ใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างหนักฝ่ามือนุ่มที่วางลงไปกับอกกว้างแข็งแรง สั่นระริกด้วยความประหม่าตื่นเต้น"ยังไม่ได้ทำอะไรเลยเธอก็ตัวสั่นขนาดนี้แล้วเหรอ""อย่ามาทำรุ่มร่ามกับหนูนะ หนูไม่ใช่คนเดิมที่จะยอมพี่ทุกอย่างแล้วบอกไว้ก่อน!""รู้แล้ว" รู้ตั้งแต่สบตากันครั้งแรกหลังสองปีอันยาวนานแล้ว...ถึงอย่างนั้น สิงห์ก็ยังอดจะโน้มลงมาจูบขมับเล็กหนักๆ หนึ่งทีด้วยความ... คิดถึงไม่ได้ก่อนจะปล่อยคนตัวเล็กให้เป็นอิสระ ดวงตาเศร้าสร้อยสีหน้าหม่นหมอง แต่มุมปากหยักสวยกลับยกยิ้มเอ็นดูอารมณ์ขัดแย้งกับความรู้สึกและการกระทำอย่างสิ้นเชิง แต่สิ่งหนึ่งที่เขาแสดงออกมาตรงกันทุกจุด คือความคิดถึงที่มันเอ่อล้นอยู่ในทุกอิริยาบถ"หนูขอค้างที่นี่สองคืนก่อนที่คุณพ่อกับคุณแม่จะกลับมา หลังพวกท่านเดินทางมาถึง หนูจะขอย้ายกลับไปนอนข้างนอกเหมือนเดิม" หากไม่ใช่เพราะผู้มีพระคุณบอกให้เธอกลับมาบ้านนี้ เธอก็คงไม่บากหน้ากลับมาหรอก"..." ก็คือจะบอกกูว่าระหว่างนี
"อ๊ะ! อย่าดูดค่ะเดี๋ยวเป็นรอย"เข้มปัดมือเล็กออกจากปาก แล้วซุกหน้าลงไปดูดทำรอยบนแอ่งชีพจรอย่างเอาแต่ใจกลิ่นกายหอมๆ ผสมผสานกับกลิ่นเหงื่อจางๆ และกลิ่นหอมของน้ำยาปรับผ้านุ่มอ่อนๆ มันทำเขาแทบคลั่ง ควบคุมตัวเองไม่อยู่ทั้งที่นางฟ้ายังอยู่ในชุดนักศึกษาเรียบร้อยไม่ต่างจากตอนเช้า เพียงแค่มีรอยยับเล็กน้อย
'เสร็จแล้วส่งข้อความมา จะให้คนไปรับ'เข้มหลุบมองหน้าจอโทรศัพท์ที่ปรากฏข้อความของตัวเองที่ส่งให้เมียเด็กเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน พลางถอนหายใจออกจมูก ดันปลายลิ้นกับกระพุ้งแก้มหญิงสาวไม่เพียงไม่ตอบกลับข้อความเขา แต่หล่อนยังไม่แม้จะเปิดอ่านเลยด้วยซ้ำ!แก้วเหล้าในมือถูกยกขึ้นจิบครั้งแล้วครั้งเล่า กดหน้ามอ
เสื้อนักศึกษาพอดีตัว กับกระโปรงพลีทจีบทวิสความยาวเหนือเข่าเล็กน้อย แต่ทว่ากลับถูกสายตาคมกริบจับจ้องตลอดเวลาจนนางฟ้าอดที่จะรู้สึกประหม่าไม่ได้"มีอะไรหรือเปล่าคะ" กัดปาก พลางแลบลิ้นเลียคราบนมสีขาวตามมุมปาก ผินหน้ากลับไปถามคนตัวโตที่นั่งอยู่หัวโต๊ะอาหารครั้งแรก เขาไม่ตอบ เบือนหน้ากลับมามองตรงแล้วคว้
"อื้อ~"พูดได้ว่าเป็นความสาหัสสากรรจ์ที่สุดในชีวิตของนางฟ้าเลยก็ได้ ร่างกายราวจะแหลกสลายกลายเป็นผุยผงทุกเช้าหลังผ่านค่ำคืนอันแสนเร่าร้อนกับสามีแก่ ใช้คุ้ม!คำนี้ใช้กับเธอได้ดีทีเดียวเลย เธอได้ เขาได้ วินวินกันทั้งสองคน แต่ทว่า กว่าทุกอย่างมันจะจบลง ก็ยังอดหวั่นไม่ได้ว่าร่างกายอวบอัดน่าฟัดของเธอจ







