Share

บทที่ 12

last update publish date: 2026-01-17 19:41:12

ขออนุญาตอธิบายเรื่องของโรคนิมโฟมาเนีย (Nymphomania)

หรือที่เรียกอีกชื่อเป็นภาษาไทยว่า โรคคลั่งไคล้ในเพศสัมพันธ์เกินปกติ

และนั้นคือโรคประจำตัวของนางเอกของเรา ในเรื่อง Don't call me angel

หรือ แซมมี่ที่ทุกคนเกลียดชังนั้นเองค่ะ

โรคนี้คืออาการป่วยทางจิต และความผิดปกติของฮอร์โมนอย่างรุนแรง

ซึ่งทำให้ผู้หญิงที่ป่วยเป็นโรคนี้จะมีความต้องการทางเพศที่สูงกว่าคนปกติ คลั่งไคล้และบ้าคลั่งในเซ็กส์อย่างควบคุมไม่ได้

จากการวินิจฉัยทางการแพทย์ สรุปได้ว่า มดลูกพวกเธอจะขยายใหญ่ขึ้น ช่องคลอดจะหลั่งสารหล่อลื่นมากผิดปกติ และปุ่มกระสันจะขยายกว้าง แน่นอนว่าพวกเธอแทบจะไม่สามารถควบคุมหรือสั่งการให้สมองหยุดร่างกาย ของตัวเองได้ ซึ่งแน่นอนว่าไม่สามารถระงับอารมณ์และความต้องการในเรื่อง เซ็กส์

นอกจากนั้นจะมีความผิดปกติทางสภาพจิตใจ และมีอาการซึมเศร้ามากกว่า คนปกติ ถึงแม้ว่าจะมีการตอบสนองทางเพศไปแล้วหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีทางเพียงพอสำหรับร่างกายของหญิงสาวที่ป่วยเป็นโรคนี้

สาเหตุของโรคเกิดได้จากหลายสาเหตุ

1 ความผิดปกติในสมองตรงบริเวณที่ส่งผลต่อการเกิดอารมณ์ทางเพศ

2 ฮอร์โมนแอนโดรเจน ในตัวที่สร้างความผิดปกติต่อการควบคุมทางเพศ

3 ปัญหาทางภาวะอารมณ์และจิตใจ

4 พันธุกรรม

5 สภาพแวดล้อม

6 ความเครียด

และข้อสุดท้าย...การได้รับยาบางชนิดมากเกินไป เช่น สารเสพติด อย่าง มอร์ฟีนและเฮโรอีน ยาเลิฟ หรืออื่น ๆ

ผู้ป่วยโรคนี้ยังพยายามจะใช้ชีวิตได้ปกติเช่นกับคนอื่น ๆ ถ้าได้รับการรักษา และพบแพทย์อย่างต่อเนื่อง

แต่ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขายังคงต้องต่อสู้ทั้งกับตัวเอง และสภาวะสิ่งเร้าต่าง ๆ รอบตัว

ที่พร้อมจะปลุกให้ปีศาจร้ายในตัวของพวกเขาตื่นขึ้นมาได้ง่าย ๆ และปัญหา ที่มักจะเกิดขึ้นต่อผู้ป่วยโรคนิมโฟมาเนียก็คือ

- บางครั้งผู้ป่วยต้องการที่จะปลดปล่อยความต้องการทางเพศที่สูงมาก ของตัวเอง โดยไม่คำนึงถึงความเสียหาย หรือเจ็บปวดใด ๆ ที่จะเกิดขึ้นกับตัวเอง หรือการมีเซ็กส์ที่อันตรายและรุนแรงแบบซาดิสม์

- หลังจากสำเร็จความใคร่ ทุกคนจะเผชิญหน้ากับความเศร้าและ เครียด ภาวะจิตตก และอาการทางจิต

- อาจจะเกิดการตั้งครรภ์ที่ไม่พึงประสงค์

- ต้องโกหกคนรอบข้าง คนรักหรือครอบครัว อาจจะสูญเสียความสัมพันธ์ดี ๆ ไป

- พวกเขาต้องต่อสู้กับความรู้สึกผิด อับอาย และความต่ำทรามของการกระทำ ที่ตัวเองควบคุมไม่ได้

นี้เป็นตัวอย่างของปัญหาที่คุณหมอส่วนใหญ่เจอกับผู้ป่วยในโรคนี้

การบำบัด และรักษา

แน่นอนว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะหายจากโรคบ้า ๆ นี้ อย่างที่เห็นว่าแซมมี่เอง รักษาตัวมาตั้งแต่ยังเด็กจนถึงตอนนี้อาการของเธอก็ยังไม่ได้ดีขึ้นมากนัก แต่ก็ถือว่าเธอยังโชคดีกว่าผู้หญิงหลาย ๆ คนที่ป่วยแต่ไม่ได้รับการรักษา

ต้องขอบคุณพ่อ และอาหมอที่สนใจและใส่ใจในตัวของเธอ จนเธอเอง ยังสามารถใช้ชีวิตเฉกเช่นวัยรุ่นปกติได้แบบทุกวันนี้ และถึงจะพลาดแต่ยังถือว่า เป็นการพลาดที่ไม่รุนแรงเท่า ๆ กับเคสอื่น ๆ ของผู้ป่วยในโรคนี้

การเข้ารับการบำบัด จะต้องต่อเนื่องและรับยาตามอาการป่วยไปเรื่อย ๆ

คนในครอบครัวและคนรอบข้างมีส่วนช่วยอย่างมากในการบำบัดจิตใจ ของผู้ป่วย

การใช้ยารักษา เช่น ยาคลายเครียด ยาลดระดับฮอร์โมน และกล่อมประสาท ช่วยเธอได้

การนวด การโยคะ และออกกำลังกายช่วยบำบัดผู้ป่วยได้

ทั้งนี้ การรับมือต่อโรคนิมโฟมาเนียนั้น จำเป็นต้องอาศัยความเข้าใจ และแรงสนับสนุนจากคนรอบข้างที่มีผลต่อจิตใจของผู้ป่วยคอยให้กำลังใจ เป็นที่เหนี่ยวรั้งจิตใจให้ผู้ป่วยอดทน และพยายามควบคุมอาการของโรคนี้ได้

ถ้าเจอผู้ป่วยโรคนี้ หรือมีคนรอบตัวที่ป่วยเป็นโรคดังกล่าว อย่าเพิ่งมอง พวกเขาในด้านลบเสมอไป แต่กันมาทำความเข้าใจต่อสิ่งที่พวกเขาเป็น แทนการตัดสินแต่เพียงสิ่งที่เราเห็นเขาแค่เพียงภายนอกจะดีกว่าค่ะ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • LOVEAHOLIC ชีวิตที่ขาดผู้ชายไม่ได้   บทที่ 180

    "ขายอวัยวะมาใช่ไหม ติดหนี้ใครมารึเปล่า ?" นานะถามแบบไม่เว้นช่วงให้อีกฝ่ายคิดคำแก้ตัวใด ๆ"แกเพ้อเจ้ออะไรวะ ดูหนังมากไปรึไง?"“โน้น ๆ เจ้านายแกมาตามไปทำงานโน้นแล้ว..ไว้ฉันแชร์โลเคชั่นให้อีกที” ไอโตะรีบบ่ายเบี่ยงและเดินกลับออกไปทันที“เจอกันนะ แล้วก็อย่าไปสายละ” ไอโตะรีบวิ่งออกไปก่อนที่นานะจะถามอะไรไปมากกว่านี้“มันอาจจะแค่ฝันแหละ ช่วงนี้เราน่าจะเครียดไป” นานะเดินใจลอยกลับเข้ามาในร้านยังไม่ทันจะได้ตั้งสติเสียงเอ็ดเบาๆ ผู้จัดการร้านก็ดังขึ้น"นี่ปล่อยให้ลูกค้านั่งรอแบบนี้ได้ยังไง... รีบเอาเมนูไปรับออเดอร์ลูกค้าเลยนะ ฉันเสิร์ฟคุกกี้ไปแล้ว แต่ลูกค้ายังไม่ได้สั่งอะไร เธอรีบ ๆ ไปดูแลเลยไป..ฉันจะรีบออกไปซื้อของเข้าครัว”"เอ่อ..ขะ... ขอโทษค่ะผู้จัดการ นานะจะรีบไปเดี๋ยวนี้ค่ะ" เธอก้มหัวผงกๆ รีบคว้าสมุดเมนูและถาดกาน้ำชาเดินตรงไปยังโต๊ะโซฟามุมที่ลึกที่สุดในร้านมันก็น่าแปลกเหมือนกันที่ บรรยากาศในร้านเงียบสงัดผิดปกติ ไม่มีลูกค้าคนอื่นอยู่เลยแม้แต่คนเดียว ทั้งที่ปกติแล้วร้านแทบไม่เคยว่างมาก่อนเลยนานะก้าวเท้าเข้าไปใกล้โต๊ะตัวนั้น แต่แล้วสายตาของเธอกลับไปสะดุดเข้ากับจานขนมที่วางอยู่บนโต๊ะ...ซึ่งน

  • LOVEAHOLIC ชีวิตที่ขาดผู้ชายไม่ได้   บทที่ 179

    ติ๊ด... ติ๊ด...คริดดด เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือที่หน้าจอสว่างวาบซ้ำ ๆดึงสติของนานะกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง"ตายแล้ว! สายแล้ว!!"เธอเบิกตากว้างเมื่อเห็นเวลาบนหน้าจอ รีบกระโดดลงจากเตียง สลัดภาพผู้ชายทรงเสน่ห์ทั้งสี่คนออกจากหัวแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองอย่างรวดเร็วเพียงไม่กี่นาทีต่อมา นานะก็อยู่ในชุดยูนิฟอร์มเดรสสีชมพูอ่อนประดับลูกไม้สีขาวสไตล์เมดคาเฟ่ซึ่งเป็นชุดทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านเบเกอรี่เล็ก ๆ แห่งหนึ่ง เธอรีบคว้ากระเป๋าผ้าแล้ววิ่งหน้าตั้งออกจากห้องเช่าไป..........................................................>>> ฝันร้าย กลายรัก ณ ร้านเบเกอรี่Çreamy Çloundกลิ่นเนยสดและวานิลลาหอมอบอวลไปทั่วร้าน นานะยืนนวดแป้งคุกกี้อยู่หลังเคาน์เตอร์ด้วยท่าทีเหม่อลอยแม้ร่างกายจะทำงานง่วนอยู่กับการอบขนมและชงกาแฟให้ลูกค้า แต่ภายในใจกลับสลัดเรื่องราวในความฝันเมื่อคืนออกไปไม่ได้เลยมันก็เป็นฝัน ร้านที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงและร่างกายร้อนผ่าวทุกครั้งที่นึกถึงแววตาของ'เขา' ในวินาทีสุดท้ายด้วยความเหม่อลอย ปลายนิ้วเล็ก ๆ ที่เปื้อนแป้งก็เผลอเขียนตัวอักษรลงบนถาดคุกกี้ก่อนนำเข้าเต

  • LOVEAHOLIC ชีวิตที่ขาดผู้ชายไม่ได้   บทที่ 178

    “ไม่รู้เหมือนกัน” โรมันตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่า แต่แววตาของเขากลับอธิบายความรู้สึกทุกอย่างที่ชัดเจนว่าเขารักเธอ..แม้จะไม่ได้เป็นความรักที่เหมือนคนอื่นทั่วๆไป แต่มันชัดเจนแล้วว่าเขายอมตายเพื่อเธอได้โดยไม่ต้องหยุดคิดแม้สักนิดในเวลาเดียวกันนั้นเอง"มึงต่างหากที่ต้องตาย"เจสซี่คลั่งจะฆ่านานะให้ได้ปัง..ปัง.ปืนยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องและร่างของลอนดอนกระตุกเฮือกเมื่อกระสุนจากการยื้อแย่งลั่นเจาะเข้าที่หน้าท้องของเขาอย่างแรงเลือดสีสดทะลักออกมาก่อนที่ร่างสูงจะทรุดฮวบลงกับพื้นพร้อมกับกุมบาดแผลไว้"กรี๊ดดด! ไม่นะลอนดอน!ไม่นะ" เจสซี่ เมียของเขากรีดร้องด้วยความตกใจหนักกว่าเดิม“เพราะแก..เพราะแกคนเดียว” เจสซี่ยังคงมองที่นานะอย่างคับแค้นใจเธอหันปากกระบอกปืนที่ยังเหลือกระสุนไปทางนานะที่อยู่ในอ้อมกอดของโรมันด้วยมือที่สั่นเทา"โรมัน!ลอนดอน!" แฟรงก์เฟิร์ตและมอสโกตะโกนลั่นด้วยความเดือดดาลถึงขีดสุดเขาเตะอัดบอดี้การ์ดจนสลบแล้วแย่งปืนจากเอวของมันขึ้นมา ยิงบอดี้การ์ดของเจสซี่ทั้งหมดปัง!! เสียงปืนดังขึ้นอีกนัด ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!แม้ว่าเสียงปืนจะดังสนั่น แต่สติของนานะ มันริบหรี่ลงอย่างช

  • LOVEAHOLIC ชีวิตที่ขาดผู้ชายไม่ได้   บทที่ 177

    หลายคู่กำลังวิ่งกระหืดกระหอบตรงมา เสียงประตูโถงถูกกระชากเปิดออกพร้อมกับเสียงตะโกนลั่นที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและบ้าคลั่งของใครบางคน... หรืออาจจะหลายคนโรมัน... ลอนดอน... มอสโก... แฟรงก์เฟิร์ต…สติของนานะค่อย ๆ เลือนรางลงทุกที ภาพรองเท้าที่กระทืบลงมาเริ่มพร่ามัวเสียงด่าทออื้ออึงราวกับมาจากที่ไกลแสนไกล…ในห้วงสุดท้ายของลมหายใจ... เธอได้ยินเสียงฝีเท้าหนัก ๆ หลายคู่กำลังวิ่งกระหืดกระหอบตรงมาเสียงประตูโถงถูกกระชากเปิดออก พร้อมกับเสียงตะโกนลั่นที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและบ้าคลั่งของใครบางคน...หรืออาจจะหลายคน"หยุดเดี๋ยวนี้นะ..เจสซี่!!!"เสียงของลอนดอนตวาดลั่นอย่างตกใจกลัวลอนดอน... มอสโก... แฟรงก์เฟิร์ต… พุ่งพรวดเข้ามาอย่างพร้อมเพรียงกันภาพร่างที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดของนานะทำเอาหัวใจของชายฉกรรจ์ทั้งสี่กระตุกวูบหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มความโกรธแค้นและจิตสังหารแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วบริเวณ“ฉันไม่หยุด ทำไม..แค่คนใช้คนเดียว..ทำไมฉันจะฆ่ามันไม่ได้?”เมียของลอนดอนเบิกตากว้างเมื่อเห็นสามีตัวเองและพี่น้องของเขาวิ่งเข้ามาด้วยแววตาโกรธเคืองความริษยาและโทสะทำให้เธอขาดสติอย่างสมบูรณ์ เธอพุ่งไปกระชากปืน

  • LOVEAHOLIC ชีวิตที่ขาดผู้ชายไม่ได้   บทที่ 176

    ร่างบอบช้ำของนานะถูกชายฉกรรจ์สองคนหิ้วปีก ลากร่างบางออกมาจากห้องพักแคบ ๆ ไปตามระเบียงทางเดิน รอยครูดตามพื้นซีเมนต์สร้างความแสบสันให้ผิวเนื้อที่เต็มไปด้วยรอยช้ำและรอยรักจากค่ำคืนที่ผ่านมา แต่ร่างกายที่ชาหนึบจากพิษไข้ทำให้นานะแทบจะไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดทางกายอีกต่อไปแล้วตุบ! ร่างของเธอถูกเหวี่ยงลงไปกองกับพื้นโถงกว้างอย่างแรง หญิงสาวนิรนามในชุดเดรสหรูหราเดินกรีดกรายตามมายืนค้ำหัว สายตาเหยียดหยามมองกดลงราวกับนานะไม่ใช่คน“...” นานะเงยหน้ามองเธอนิ่ง ๆ เธอไม่ได้มีความรู้สึกกลัวอะไรเลยแม้แต่นิดฟุ่บ รองเท้าส้นเข็มเหยียบลงบนไหล่บอบบางของนานะและออกแรงขยี้เบา ๆ"ฉันคือภรรยาของลอนดอน! เป็นผู้หญิงที่เขาแต่งงานและยกย่องให้ออกหน้าออกตา ไม่ใช่อีขี้ข้าชั้นต่ำ... ที่คอยอ้าขาให้ผู้ชายในบ้านนี้ไปทั่วแบบแก!" หญิงสาวตวาดลั่นด้วยความโกรธและเกลียดอย่างชัดเจนเพียะ! ฝ่ามือที่ประดับด้วยแหวนเพชรเม็ดโตฟาดฉาดลงบนใบหน้าหวานอย่างเต็มแรงจนหน้าหัน เลือดสีสดซึมออกมาจากมุมปากที่แตกช้ำ"แกกล้าดียังไงถึงเอาร่างกายสกปรกของแก..มาใช้ผัวร่วมกับฉัน" เธอกระชากจิกกลุ่มผมยาวสลวยของนานะขึ้นมาอย่างแรง บังคับให้ใบหน้าที่เปื้อนเลือดเงยข

  • LOVEAHOLIC ชีวิตที่ขาดผู้ชายไม่ได้   บทที่ 175

    นานะกัดฟันข่มความเจ็บปวด พยุงร่างที่เปลือยเปล่าลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเลมือสั่นเทาเอื้อมไปหยิบเศษซากชุดเมดที่ถูกฉีกขาดวิ่นซึ่งกองอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมใส่ลวกๆ เพื่อปกปิดเรือนร่างที่เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งราคะ เธอใช้มือยันกำแพงห้องเพื่อพยุงตัวให้ลุกขึ้นยืน..แค่กลืนน้ำลายลงคอคราบราคะที่ฝากไว้ในริมฝีปากก็ทำให้เธอเหนียวคอจนกลืนแทบไม่ลงทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องเก็บไวน์ ความเย็นยะเยือกของอากาศภายนอกก็ปะทะเข้ากับร่างกายที่บอบช้ำทำให้นานะหนาวสั่นไปถึงขั้วกระดูก เธอเดินโซซัดโซเซไปตามโถงทางเดินที่เงียบสงัดราวกับร่างไร้วิญญาณขาที่อ่อนแรงแทบจะพยุงน้ำหนักตัวไม่ไหว ทุกย่างก้าวคือความทรมานที่แสนสาหัส ร่องรอยความเจ็บปวดเสียดแทงขึ้นมาที่ช่วงล่างทุกครั้งที่ขยับตัวเมื่อกลับมาถึงห้องพักส่วนตัว นานะรีบตรงดิ่งเข้าห้องน้ำ เปิดฝักบัวให้น้ำเย็นไหลผ่านร่างกายเพื่อชำระล้างคราบไคลและร่องรอยแห่งราคะที่เปรอะเปื้อนไปทั่วตัวน้ำที่ไหลลงสู่ท่อระบายน้ำกลายเป็นสีแดงจางๆ จากคราบไวน์และเลือดฝาด...ผสมกับคราบขาวขุ่นที่เกาะกรังตามผิวเนื้อ..แต่ทุกสัมผัสของพวกเขากลับทำให้เธอรู้สึกหวิวๆ ในช่องท้องแบบยากที่จะอธิบายคล้ายกับว่า

  • LOVEAHOLIC ชีวิตที่ขาดผู้ชายไม่ได้   บทที่ 51

    " ก็แค่นั้น " มอร์ฟินพูดด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย มือของฉันจับเข้าที่ปลายผมท้ายทอยของมอร์ฟินและดึงอย่างแรง เมื่อความต้องการมันบดบังสติสัมปชัญญะไปแล้วทั้งหมดสิ้น ฉันกดใบหน้าของมอร์ฟินลงกับหน้าอกของตัวเอง ด้วยความสับสน " เธอต้องการให้ฉันดูดมันใช่ไหม? " เขาถามขึ้นก่อนจะเหลือบตาขึ้นมองฉัน และกดริมฝีปากล

    last updateLast Updated : 2026-03-24
  • LOVEAHOLIC ชีวิตที่ขาดผู้ชายไม่ได้   บทที่ 43

    แต่ฉันเองก็ลำบากใจที่จะบอกเธอว่าฉันเจอกับอะไรบ้าง เพราะฉันไม่อยากให้อาหมอกับพ่อต้องมานั่งกังวลเรื่องของฉันอีก แค่เรื่องที่ฉันท้อง จนตอนที่เข้าโรงพยาบาล พ่อฉันก็หัวใจสลายซ้ำแล้วซ้ำอีก และฉันไม่ต้องการให้ปัญหาของตัวเองไปทำให้พ่อไม่สบายได้อีก " ถ้าอาได้เห็นแววตาที่เกลียดชังของเขา" " ถ้าอาได้ยินคำพูดข

    last updateLast Updated : 2026-03-23
  • LOVEAHOLIC ชีวิตที่ขาดผู้ชายไม่ได้   บทที่ 45

    แอ๊ดดดด เสียงประตูห้องของฉันมันถูกเปิดอ้าออกช้าๆ " มอร์ฟิน " ฉันเรียกชื่อนั้น อย่างตกใจที่เขาเข้ามาอย่างไม่ให้ซุ่มให้เสียงใดๆก่อน ฉันเรียกชื่อนั้นอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นยืน และเดินเข้าไปหาเขาทีละก้าวทีละก้าว เขามองลงไปที่เข็มฉีดยาที่ปลายเท้าของฉันนิ่งๆ " ใบรับของที่ส่งมาจากไทย เป็นชื่อของเธ

    last updateLast Updated : 2026-03-23
  • LOVEAHOLIC ชีวิตที่ขาดผู้ชายไม่ได้   บทที่ 18

    “ลูกมีแฟนอยู่แล้ว แต่ไปนอนกับผู้หญิงคนอื่นอีก”“ฟินเป็นผู้ชายที่ไม่ดีเลยนะลูก”“ทั้งไม่ซื่อสัตย์ต่อแฟน และยังเป็นคนไม่มีความรับผิดชอบ อีกงั้นหรอ?”“แม่เลี้ยงฟินมาได้แย่ขนาดนั้นเลยงั้นสิ”แม่พูดขึ้นอย่างใจเย็นแต่ทุกคำพูดทำเอาผมทำได้แค่นั่งเงียบ ปกติแม่ของผมตามใจและไม่เคยด่าหรือว่าอะไรผมเลยสักคำ“แม่ไ

    last updateLast Updated : 2026-03-19
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status