Chapter 3 The Proposal

Ang sumunod na araw ay naging parang laro ng pusa at daga. Bawat sulok ng school na lakaran ni Aria, pakiramdam niya ay may nagmamasid sa kanya. Akala niya ay kung anong pisikal na pambubully o harassment ang gagawin ni Roxy, pero nagkamali siya. Mas matindi ang ginawa ng rebelde—ginalaw nito ang kaniyang pinakaiingatang reputasyon.

Pagpasok niya sa unang klase sa umaga, nakasulat sa whiteboard ang malalaking letra: "Aria Dizon, ang bagong laruan ng Rebelde." Sa cafeteria naman, sadyang tinatabig ng mga kaibigan ni Roxy ang upuan niya kapag dadaan siya. Hindi pisikal na pananakit, kundi isang psychological warfare na unti-unting umuubos sa pasensya ni Aria.

Nakarating ang tugatog ng inis ni Aria nang hapon na iyon. Paglabas niya ng building matapos ang isang mahabang laboratory class, nagulat siya nang makitang nakaparada ang pamilyar na black motorcycle ni Roxy sa tapat mismo ng daanan. Nakasandal doon ang rebelde, may hawak na softdrink, at prenteng naghihintay habang pinapanood ng mga naglalabasang estudyante.

"Sumabay ka na sa akin," walang paligoy-ligoy na utos ni Roxy nang makalapit si Aria.

"At bakit ko naman gagawin 'yan?" asik ni Aria, nilalagpasan ito. "Hindi ako sasakay sa motor mo kahit bayaran mo pa ako."

Hindi sumagot si Roxy, ngunit mabilis nitong hinablot ang braso ni Aria at hinila siya patungo sa likod ng lumang gymnasium—ang lugar na tahimik at walang tao. Agad na binawi ni Aria ang kaniyang kamay at hinarap si Roxy nang may nagpupuyos na galit.

"Ano ba talaga ang problema mo?!" sigaw ni Aria. "Kung gusto mo akong pahirapan, sige! Pero huwag mo akong i-text, huwag mo akong sundan, at huwag mo akong gawan ng eksena sa harap ng mga tao! May buhay ako, Roxy! Hindi tulad mo na walang inatupag kundi magpasikat!"

Imbis na magalit, tumitig lang si Roxy sa kanya. Kitang-kita ang pagod sa mga mata nito, at may kakaibang seryosong aura na wala noong mga nakaraang araw.

"Gusto kong makipag-deal sa'yo," biglang sabi ni Roxy. Mababa ang boses nito, malayo sa mapang-asar na tono kagabi.

"Deal? Pagkatapos ng lahat ng ginawa mo sa akin?" natawa nang mapait si Aria. "Salamat na lang, pero hindi ako interesado."

"Makinig ka muna!" mariing sabi ni Roxy, hinawakan ang magkabilang balikat ni Aria para hindi ito makatalikod. "Bumalik na si Bianca sa siyudad. Pero ang akala niya, wala na akong kwenta dahil palagi akong nasasangkot sa gulo. At ang mas malala, 'yung mga bwisit na kaibigan niya, pinipilit siyang ipakasal o ipakipag-date sa isang mayabang na galing sa kabilang school."

Kumunot ang noo ni Aria, medyo nababawasan ang galit dahil sa pagkataka. "O ngayon? Ano ang kinalaman ko sa love life mo?"

Binitawan ni Roxy ang balikat ni Aria at huminga nang malalim, tila ba nahihirapang sabihin ang mga susunod na salita. "Gusto kong magpanggap ka na girlfriend ko."

Napatitig si Aria sa kanya, sandaling nawalan ng boses bago sumabog sa tawa. "Ano?! Nababaliw ka na ba talaga? Pagkatapos mo akong hiyain sa buong school, gusto mo maging fake girlfriend mo ako? Para ano, para mapagselos ang ex mo? No way!"

"Hindi lang para mapagselos siya," paglilinaw ni Roxy, seryosong-seryoso ang mukha. "Kung makikita ni Bianca na ang isang tulad mo—isang matinong estudyante, top ng klase, walang bad record—ay nagkagusto sa isang tulad ko, iisipin niya na nagbago na ako. Iisipin niya na may pag-asa pa akong maging matinong tao. At hihinto na rin ang pang-gugulo ng mga kaaway ko dahil iisipin nilang soft spot kita at hindi na ako pwedeng hamunin basta-basta."

"Gagamitin mo ako para sa sarili mong kapritso?" galit na tanong ni Aria. "Paano naman ako? Ang reputasyon ko? Ang tahimik kong buhay?"

"Kapag pumayag ka, hihinto ang lahat ng bulung-bulungan," pangako ni Roxy. "Walang sino man sa school na 'to ang pwedeng humawak o magsalita ng masama sa'yo dahil girlfriend ka ng isang Roxy dela Rosa. At higit sa lahat..." Lumapit si Roxy at bumulong, "Alam kong kailangan ng pamilya mo ng pera para sa panggamot ng kapatid mo. Pwede kong bayaran ang buong matrikula mo hanggang makatapos ka."

Napatigil si Aria. Natamaan si Roxy sa kaniyang kahinaan. Ang kaniyang bunsong kapatid ay may malubhang sakit, at ang kaniyang ina ay halos magkandarapa na sa pagtatrabaho para lang matustusan ang kanilang pamilya. Malaking tulong ang perang alok ni Roxy.

"Ilang buwan?" mahinang tanong ni Aria, bagamat labag sa loob niya.

Isang tagumpay na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Roxy. "Hanggang sa bumalik sa akin si Bianca. O hanggang sa matapos ang semester na 'to. So, deal?"

Tinitigan ni Aria ang nakalahad na kamay ng rebelde. Alam niyang pinapasok niya ang isang mapanganib na kasunduan, ngunit para sa pamilya niya, handa siyang isakripisyo ang kaniyang tahimik na mundo.

Huminga siya nang malalim at tinanggap ang kamay nito. "Deal. Pero sa mga patakaran ko."