Honey

DOS POINT OF VIEW

I guess ito na rin yung pinaka una at pinaka malalang away namin na mag-asawa. Unang beses ko nakita ang asawa ko na umiyak sa galit. Ito rin yung first time na hindi ako nagpakumbaba. I don't say sorry to her. Hindi pwede kasi hindi ko pwedeng aminin na nagkasala ako sa kaniya.

I felt guilty. Still can't imagine na nagawa kong lokohin ang asawa ko dahil lang sa sex. God knows na pinagsisisihan ko ang nangyari kagabi. Umalis ako nh bahay na hindi okay ang asawa ko. Sobrang guilty ako.

"So, nag-away kayo and then? how about the girl? Do you enjoy her?" tanong ni James sa akin. Nandito na ako sa office at sobrang lakas ng hang over ko. Ikaw ba naman ang makipag-sex buong gabi. Latang-lata pa ako.

"Pwede bang huwag ka ng magtanong tungkol sa nangyari kagabi? Sobrang epic!" I said it lazily. Maloko rin itong si James at gusto pa talagang pag-usapan namin.

"Anong epic? Magkuwento ka na kasi. Anong epic?" Pangungulit niya. Naupo pa siya sa gilid ko

"Brad, Virgin yung binigay mong babae sa akin." Hindi ko maiwasan na hindi madismaya. Paano niya nagawang magreto ng inosenteng babae sa akin.

"No, way! That’s impossible! Baka lasing na lasing ka lang talaga kagabi. Paanong magiging virgin yun eh, entertainer ang trabaho no'n." pagpupumilit niya.

"Brad, lasing nga ako pero natatandaan ko yung nangyari. there's a blood stain. I also feel it. Sobrang inosente nong babae. Sigurado ka bang entertainer 'yon?" Lasing ako kagabi pero nawala yung lasing ko noong may napunit. Nakita ko, naiyak pa yung babae.

"Wait, tatawagan ko siya."

Nakita kong kinuha ni James sa bulsa niya ang kaniyang cellphone at nag-dial. Marahil yung babae kagabi ang tinatawagan niya. Napahilamos na lang ako ng mukha.

"Huwag na!" para saan pa? Innocent or not, wala nang sense 'yon.

Ayoko nang magkaroon pa ng contact sa kaniya.

"Tatanungin ko lang." he inssisted.

"Bahala ka!"

I let James call the girl. Hindi ko na lang pinakinggan ang pag-uusap nila. Sa ngayon, gustong kong kalimutan ang nangyari kagabi at bahala na si James ang magpatahimik sa kung sino mang babae 'yon.

"Brad, hindi raw siya yung babaeng sinakay mo sa kotse. Iba daw. Tinanggihan mo raw kasi siya."

Nagulat ako nang patayin ba ni James ang kanilang pag-uusap. He is saying na hindi yung nireto niya ang kasama ko kagabi.

"Kung ganoon, sino yung babae na 'yon?" bigla ko tuloy naalala ang paulit-ulit na sinasabi no'ng babae kagabi. Na hindi raw siya bayaran. "Kaya pala nagpupumiglas siya kagabi?" lalong sumakit ang ulo ko.

"F*ck, Brad! sino yon? Basta ka na lang humila ng babae tapos dinala mo sa hotel? Tapos virgin pa? naku, malaking problema yan pag nagkataon. May asawa kang tao baka mamaya guluhin ka niyan."

"Yun na nga ang iniisip ko ngayon. But--- Tinanggap naman niya yung bayad meaning nagpabayad siya."

"Baka perahan ka niyan."

"I don't think so. Bahala na! for now, kailangan kong bumawi sa asawa ko. Kailangang maalis ko ang pagdududa niya."

Hindi ko na lang pinahahalata sa kaibigan kong si James na sobra akong nagi-guilty at nag-aalala. Una sa asawa ko, pangalawa, doon sa babae. Kung bakit ba kasi nagpakasagad ako kagabi? Paano nga kung guluhin ako noong babae na 'yon?

Buong araw akong hindi nakapag-focus sa trabaho. Ngayon ko nare-realize na dapat talaga ay bumawi ako sa asawa ko. Alam kong galit siya sa akin at kailangan kong manuyo. Hindi ako aamin sa kasalanan na nagawa ko pero pinapangako kong hindi na mauulit.

Maaga akong nag-out sa trabaho. Diretso agad sa bahay at hinanap ang asawa ko. Saktong nakasalubong ko siya pagbaba ng hagdan. May dala siyang maleta at hindi man lang niya ako hinintuan.

"H-honey! Saan ka pupunta? bakit may dala kang maleta? A-anong ibig sabihin nito?" Sinubukan ko siyang pigilan. hinawakan ko siya sa braso niya at kinuha sa kaniya ang maleta. Maybe the reason is tungkol nga sa lips stain.

"Ayoko na! Niloloko mo 'ko! Napakababaw na dahilan lolokohin mo ako? Bakit, Dos? sex lang ba ang gusto mo sa akin? na kapag hindi ko naibigay maghahanap ka kaagad ng iba?" Mangiyak-ngiyak si Zahara sa galit. Randam ko na masamang masama ang loob niya sa nakitang lipstick stain sa kwelyo ko.

"Honey naman... inuman yung pinuntahan ko kagabi. Ofcourse, may mga bumati sa akin. Baka nadikit lang sa kwelyo ko yun. Do you believe na magagawa kitang lokohin? Sa buong limang taon ng relasyon natin niloko ba kita? hindi 'di ba? Never pa ako nag-cheat sa 'yo. Ikaw lang ang mahal ko. Please, huwag ka namang ganiyan. It’s just a Simple mis understanding. I love you that's why I marry you."

Niyakap ko ang aking asawa at hindi hinayaang makawala. Totoo naman ang lahat ng sinabi ko na mahal na mahal ko siya. Maaaring nakagawa ako ng kasalanan pero in the end of the day siya at siya pa rin.

Mabuti at napakalma ko naman si Zahara sa pamamagitan ng aking yakap. Mukhang napaniwala ko naman siya.

"Sige, naniniwala na ako sa 'yo. Sorry kasi mahal na mahal lang talaga din kita kaya siguro ganito ako mag-isip."

"Wala kang dapat na ipag-alala, Honey. Mas mahal kita!"

Pinakuha ko na sa katulong namin ang maleta at pinabalik sa kwarto namin. Ako naman ay naka-akbay pa rin sa asawa ko. Mukhang stress lang siguro talaga siya this fast few days kaya naisipan kong ayain siyang kumain sa labas.

Buhat nang ikasal kami ay ngayon ko lang siya ulit niyaya ng date. Tuwang-tuwa siya. Dali-dali siyang pumasok ng kwarto para magpalit ng damit.

Samantala, isang tawag mula sa bangko ang aking natanggap. May nag-cclaim daw ng pera through cheque under my name.

Bigla kong naalala ang tungkol sa babae kagabi. I forgot to ask her name before i gave her the payment. At kaya tumatawag yung bangko dahil kino-confirm kung ako ba talaga ang nag-release non. "Yes." sagot ko sa kausap. I want to be fair. Kailangan din tanggapin ng babae yung pera bilang kabayaran at ebidensya na rin na tumanggap nga siya ng bayad kung sakaling gagawa siya ng problema.

Feeling ko naman walang magiging problema dahil mukhang maayos naman kausap yung babae saka hindi siya lugi. Isang katulad ko natikman niya tapos binayaran pa siya? "Ang swerte niya!"

Maya maya pa ay bumaba na ang asawa ko at nakasuot na ng damit na pang alis. Napakaganda talaga niya! I love everything about her. I'm obsessed with my wife and I Wish na sana ay matapos na ang kaniyang Monthly period para maangkin ko na siya ulit sa kama.

"Okay lang ba? bakit ganiyan ang tingin mo?" Tanong niya sa akin. Iba kasi ang pagkakatitig ko sa kaniya. lalo siyang gumanda.

"Nothing. It’s just you look so damn beautiful with your Red dress. Mas lalo tuloy akong naiinlove sa 'yo. So, shall we?" Niyaya ko na siyang lumabas ng bahay humawak siya sa braso ko like nothing happened earlier.

"Yes! saan mo ba ako dadalhin?" Napaka-pure ni Zahara. Imagine agad niya akong pinaniwalaan. Now she's happy for our date.

"Saan pa ba? edi sa espesyal na lugar para sa pinaka espesyal na babae sa buhay ko. I love you my wife." I said it from my heart.

"I love you more!"

Isang mabilis na halik sa labi ang aming ginawa bago ko pinaandar ang sasakyan. Sa wakas ay nakahinga na ako nang maluwag.

Sometimes you need to make a mistake before you realize what's truly right. And it's right for me to do this now. To regret it before it's too late.

Dinala ko si Zahara sa isang 5 star fine dining resto. Sa paborito naming kainan noong mag-nobyo at nobya pa lang kami. Hindi ako nakapagpa-book dahil biglaan lang ang date na ito. As in biglaan ko lang siyang inaya. Kahit na ganoon, tuwang tuwa pa rin siya. I ordered some of her fav. foods at ito yung isa sa aking love language sa kaniya.

"How's the food?" I asked her and held her hands.

"Good! The food was great!" she smiled at me.

I try to open a topoc for us to make our night sweet and memorable but, hindi pa man din ako nakakapag-open ng aming convo biglang tumunog yung phone niya. Kaagad niya naman itong sinagot.

Sinagot niya ang tawag sa harap ko. Noong una, hindi ko naman iniintindi ang pag-uusap nila hanggang sa nakuha na nito ang atensyon ko. I think it was an emergency. Nakita ko kasi ang biglang pagkalungkot ng mukha ng asawa ko. Para bang hindi niya nagustuhan ang naging pag-uusap.

"What was that? why, Honey? what's wrong?" Hindi tuloy ako mapalagay. Sino yung tumawag? Tungkol saan ang naging pag-uusap nila.

"Si mommy... Si mommy 'yon. lumabas na 'yung result ng biopsy niya and it's possitive. Stage 5 Chronic kidney desease at kailangan niyang ma-operahan sa lalong mabilis na panahon."

Bigla akong naawa para sa asawa ko. Kitang-kita at Damang-dama ko yung lungkot sa mga mata niya. I don't know how I aid that sa dress from her eyes. "Then, pa-operahan na siya right away. If doctors suggested na operahan then may possibility pa na gumaling. Don't be sad, Honey. Tutulong ako. Tutulungan ko kayo sa gastusin." paninigurado ko. I love my wife at hindi ako magdadalawang isip na buksan ang palad ko para sa pagtulong. Hindi mahirap ang pamilya niya pero hindi ko kasing yaman at alam ko na hindi sapat ang perang meron sila para mapagamot ang ina niya.

"Talaga? Naku, maraming salamat! Salamat ng marami, Honey! utang na loob ko ito sa 'yo.: bahagyang sumigla ang boses niya. For me, maliit na bagay lang ito. kung pera lang kasi, marami ako niyan. Importante yung buhay ng ina ng mahal ko.

Yun nga lang, ang masaya sana naming date ay napalitan ng lungkot. Para kasing nawalan na ng gana si Zahara sa pagkain at dali-dali na niya akong niyaya pauwi.

Pagdating namin sa bahay ay nagulat ako ng hawakan niya muli ang maleta. "Bakit mo hawak yan? A-anong gagawin mo diyan?" tanong ko.

"Sasamahan ko si mommy. She wants me to be her side no matter what happened." sagot niya sa akin.

"Pero----" Hindi ako nakapagsalita. Hindi ko alam ang sasabihin. Hindi niya sinabi ang tungkol sa pagsama niya sa pagpapagamot. "Baka pwedeng iba na lang muna ang sumama."

"Hindi pwede. Paano kung biglang may mangyari? Honey, gusto ko rin na nasa tabi lang ako ni mommy. Naiintindihan mo naman ako di ba?"

Napakamot na lang ako sa batok. Wala naman akong magagawa sa sitwasyon ngayon. She has a point. Her Mother needs her and she needs to be there for her Mother.