SLEEP WITH NAUGHTY BASTARD

SLEEP WITH NAUGHTY BASTARD

last updateÚltima actualización : 2021-06-03
Por:  Di_evilEn curso
Idioma: Bahasa_indonesia
goodnovel16goodnovel
No hay suficientes calificaciones
8Capítulos
3.1Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

Sinopsis

"Sudah jelas aku masih gadis." Adaline berucap dengan nada bangga. Walau, berujar pelan. "Kau tidak bisa membedakan mana perempuan yang masih gadis? Kau payah sekali." "Haha. Kau masih gadis rupanya." Titans pun menjawab dengan santai. Tak lupa menyeringai. "Jadi, kau belum pernah tidur dengan pria mana pun, Miss Adaline? Kau tidak ada kelainan bukan?" "Tidak! Aku normal, Mr. Titans!" Adaline berseru dalam intonasi yang tinggi, tak ada keraguan. "Aku tidak mungkin bisa menyukai sesama jenis. Aku hanya suka pria. Apalagi, macam dirimu." Adaline meneruskan. Bicara blak-blakan. "Dan, aku yang akan pertama untukmu, benar bukan? Bagaimana cara aku memuaskanmu? Kau ingin yang seperti apa, Miss Adaline?" "Berikan aku percintaan yang paling panas. Aku sudah membayarmu dengan mahal." Adaline sedikit mesra, kali ini. Kedua tangannsudah berada di dada bidang Titans yang keras. ……………………. Di usia sudah menginjak 26 tahun, Adaline Hernandez tak mempermasalahkan dirinya yang belum pernah bercinta dengan seorang pria mana pun. Bahkan, tak menjalin kasih juga. Hanya sekadar berteman dekat bersama mereka yang menyukainya. Dan, saat mulai mengenal Titans Genon, hasrat terbangkitkan. Bahkan, sejak pertama kali bertemu pria itu, ia sudah membayangkan mereka akan terlibat dalam percintaan-percintaan membara di tempat tidur. Namun, Adaline tak membayangkan jika dirinya juga harus melibatkan perasaan. Ditambah muncul masalah kehamilan yang mengharuskannya menikah dengan Titans. Dan, sebuah rahasia pria itu juga terbongkar.

Ver más

Capítulo 1

1 - Ide Licik Adaline

ผมไม่เคยเห็นฟู่หย่าหนิงแสดงสีหน้าที่อ่อนโยนขนาดนั้นมาก่อนเลย

แม้ตัวเธอจะสั่นเทาด้วยความกลัว แต่เธอกลับเบียดกายเข้าหาชายคนนั้นแน่นขึ้น พร้อมกับกระซิบปลอบโยนเด็กน้อยอย่างแผ่วเบา

วินาทีนั้น ผมยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่และทำอะไรไม่ถูก

ท่ามกลางเปลวเพลิงที่ร้อนระอุจนน่ากลัว ผมกลับรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว ราวกับมีมีดแหลมคมทิ่มแทงลงมากลางใจซ้ำ ๆ

“กู้เฉิน! อย่าเหม่อสิวะ! เดี๋ยวฉันช่วยสามคนพ่อแม่ลูกนี่เอง นายรีบไปดูห้องถัดไปเร็ว!”

เสียงตะโกนของหัวหน้าทีมปลุกผมให้ตื่นจากภวังค์ ก่อนที่เขาจะพุ่งตัวเข้าไปช่วยพวกเขาอย่างไม่ลังเล

ฟู่หย่าหนิงเงยหน้ามองมาที่ผมด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ

กู้เฉิน สามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของเธอ...

ต่อให้มีหน้ากากกันไฟกั้นอยู่ ผมก็รู้ว่าเธอจำผมได้

เมื่อสายตาเราประสานกัน ความเจ็บปวดพลันแล่นพล่านจนหัวใจผมแทบฉีกขาด

พวกเขาดูเหมือนครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูก แล้วผมล่ะ ผมเป็นตัวอะไร?

เนื่องจากสถานการณ์วิกฤต ผมจึงไม่มีเวลาคิดฟุ้งซ่าน รีบไปช่วยผู้ประสบภัยในห้องถัดไปทันที

เพลิงไหม้ครั้งนี้ใช้เวลากว่าสามชั่วโมงกว่าจะสงบลง แต่โชคดีที่ไม่มีผู้เสียชีวิต

แต่เมื่อผมเดินออกมาจากซากกองเพลิงด้วยความรู้สึกสับสนซับซ้อน ฟู่หย่าหนิง ชายคนนั้น และเด็กคนนั้นกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย

เธอไม่แม้แต่จะรออธิบายอะไรกับผมเลยสักคำ

ผมได้แต่ยิ้มเยาะให้ความเขลาของตัวเอง

จู่ ๆ ผมก็รู้สึกว่าการประคับประคองชีวิตคู่ตลอดห้าปีที่ผ่านมา มันเป็นเรื่องตลกที่น่าสมเพชสิ้นดี

เมื่อกลับถึงบ้าน ฟู่หย่าหนิงที่ปกติมักจะทำโอทีจนดึกดื่นกลับนั่งรออยู่ที่บ้าน

ผมหลงคิดว่าเธอจะอธิบาย

ถ้าเธอบอกได้ว่าทำไมถึงไปอยู่ที่โรงแรมนั้น ทำไมถึงดูเป็นเหมือนครอบครัวกับคนอื่น บางทีผมอาจจะยอมยกโทษให้

บางทีความเจ็บปวดที่บาดลึกนี้อาจเทียบไม่ได้เลยกับความผูกพันห้าปี

แต่เธอกลับเปิดโน้ตบุ๊กเพื่อเริ่มประชุมวิดีโอคอล

ผ่านไปชั่วโมงกว่า เธอไม่ปรายตามามองผมเลยแม้แต่นิดเดียว ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จนกระทั่งประชุมเสร็จ เธอถึงหันมองผมด้วยสายตาเย็นชา แล้วโยนเอกสารฉบับหนึ่งลงตรงหน้า

“ทะเบียนรับบุตรบุญธรรม?”

ตัวอักษรสีแดงนั้นทิ่มแทงประสาทของผมจนเจ็บแปลบ ๆ

“อืม เด็กคนที่คุณเห็นที่โรงแรมวันนี้แหละ ต่อไปนี้เราจะรับเขามาเลี้ยง”

“ทำไม? คุณกับเด็กคนนั้นเกี่ยวข้องกันยังไง แล้วคุณกับผู้ชายคนนั้นเป็นอะไรกัน?”

“เขาชื่อ หลินอวี๋เฮ้า เป็นพ่อของตงตง เราเป็นแค่เพื่อนร่วมงานกัน เรื่องที่เหลือไม่ใช่กงการอะไรของคุณ ไม่ต้องถาม”

นี่น่ะหรือคือคำอธิบาย?

ผมผิดหวังจนจุกอก ได้แต่ยิ้มเยาะออกมาอย่างเจ็บปวด

นี่มันไม่ใช่การอธิบาย แต่มันคือการออกคำสั่งฝ่ายเดียวชัด ๆ

น้ำเสียงของเธอไม่ได้เปิดโอกาสให้ผมปฏิเสธเลย

“เพื่อนร่วมงานประเภทไหนถึงต้องไปโรงแรมด้วยกัน? แล้วตอนที่ผมเจอคุณ ทำไมคุณถึงอยู่ในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยแบบนั้น!”

“ฟู่หย่าหนิง ตอบผมมา... เด็กคนนั้นมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับคุณใช่ไหม!”

ผมตะโกนถามด้วยความสติแตก แต่ฟู่หย่าหนิงกลับเพียงแค่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“คุณคิดมากไปแล้ว คนถือศีลอย่างฉันถือข้อห้ามเรื่องการทรยศหักหลัง ฉันไม่มีวันทรยศชีวิตแต่งงานของเราเด็ดขาด”

ไม่มีวันทรยศงั้นเหรอ?

ผมยิ่งหัวเราะอย่างขมขื่น “คุณยังบอกเลยว่าเกลียดกามราคะ เดือนนึงยอมมีอะไรกับผมแค่ครั้งเดียว แต่ทำไมคุณถึงซบในอ้อมกอดผู้ชายคนนั้นได้ง่ายดายนักล่ะ?”

ตลอดหนึ่งพันแปดร้อยกว่าวัน ผมไม่เคยระแวงฟู่หย่าหนิงเลยแม้แต่น้อย กลับสนับสนุนความเชื่อและความศรัทธาของเธออย่างเต็มที่

แต่ตอนนี้ ผมเริ่มรู้สึกว่าการถือศีลปฏิบัติธรรมเป็นแค่ข้ออ้างของเธอเท่านั้น

ฟู่หย่าหนิงขมวดคิ้วแน่นขึ้น น้ำเสียงเย็นเฉียบลงทันที

“คนที่บริสุทธิ์ใจ ไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศ คุณจะคิดยังไงก็ช่าง”

“ในเมื่อคุณคิดว่าฉันมั่วผู้ชาย ถ้าอย่างนั้นวันที่ 16 ของทุกเดือน คุณก็ไม่ต้องมาที่ห้องฉันอีก ยังไงตอนนี้เราก็มีลูกแล้ว”

“ถ้าไม่ใช่เพราะต้องมีทายาทไว้สืบสกุล ฉันก็ไม่อยากทำเรื่องน่าเบื่อพรรค์นั้นกับคุณหรอก”

คำพูดของฟู่หย่าหนิงเหมือนคมมีดที่กรีดลงกลางหัวใจของผมซ้ำ ๆ ผมปวดร้าวรุนแรงจนแทบหายใจไม่ออก

ที่แท้... การใช้เวลาด้วยกันเดือนละครั้งที่ผมเฝ้ารอนักหนา สำหรับเธอแล้วมันคือความทรมานงั้นเหรอ?

เทพธิดาไร้ใจ ผู้หลุดพ้นจากกิเลสทั้งหก เธอไม่เคยคิดจะเปิดใจหรือทำลายกฎเกณฑ์เดิมของตัวเองเพื่อสามีธรรมดา ๆ อย่างผมเลย

ข้อยกเว้นกรณีพิเศษของเธอ ไม่เคยเป็นผม

“ตามนี้แหละ แยกย้ายไปนอนเถอะ”

ขณะที่ฟู่หย่าหนิงเก็บโน้ตบุ๊กเตรียมจะเดินจากไป ผมฝืนความเจ็บปวดเรียกเธอไว้

“เรื่องรับเลี้ยงตงตงเป็นลูกบุญธรรม ผมยอมรับได้ แต่อย่าให้ผมเห็นคุณติดต่อกับคนไม่เกี่ยวข้องอีก อย่างน้อยก็ช่วยให้เกียรติผมในฐานะสามีบ้าง!”

ฝีเท้าของฟู่หย่าหนิงชะงักลง

“เด็กจะแยกจากพ่อแท้ ๆ ของเขาไม่ได้ในเร็ว ๆ นี้หรอก เป็นเพราะใจคุณมันสกปรกเอง ถึงได้มองว่าคนอื่นไม่ให้เกียรติ”

แล้วเธอก็เดินจากไป

คืนนั้นผมเจ็บปวดจนนอนไม่หลับเลยแม้แต่นาทีเดียว พลิกตัวไปมาด้วยความทรมานจนเริ่มหูแว่ว ได้ยินเหมือนเสียงหัวเราะต่อกระซิกของเธอกับหลินอวี๋เฮ้าดังออกมาจากห้องนอน

เช้าวันถัดมา ตงตงก็ถูกส่งตัวมาที่บ้าน

กระเป๋าสัมภาระของเด็กชายวางเต็มห้องนั่งเล่น ฟู่หย่าหนิงดูมีความสุขมากขณะช่วยเขาเก็บข้าวของ

ผมมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก

ที่แท้เทพธิดาก็ยิ้มเป็นเหมือนกัน...

ไม่เหมือนวันที่เราแต่งงานและย้ายเข้าบ้านใหม่ เธอทำหน้านิ่งและบอกว่าคนปฏิบัติธรรมไม่ควรแสดงความดีใจจนออกนอกหน้า แล้วก็ทำหน้าตายด้านใส่ผม

วันนี้ผมถึงได้เข้าใจ... เป็นเพราะตัวผมเองที่ไม่คู่ควรกับรอยยิ้มนั้น

หลังจากเก็บของเสร็จ ฟู่หย่าหนิงก็พาตงตงเข้าห้องเพื่อไปอาบน้ำ

จู่ ๆ เสียงร้องไห้ของเด็กก็ดังมาจากห้องของเธอ พร้อมกับเสียงฝักบัวที่เงียบลง

ผมเริ่มเป็นกังวล

ยังไงฟู่หย่าหนิงก็ไม่เคยเป็นแม่คน และไม่เคยดูแลเด็กมาก่อน

ตงตงยังเล็ก ถ้าลื่นล้มหรือกระแทกอะไรในห้องน้ำคงจะเป็นเรื่องใหญ่

ห้าปีที่ผ่านมา ความเป็นห่วงที่ผมมีต่อฟู่หย่าหนิงมันกลายเป็นสัญชาตญาณไปแล้ว

แม้เมื่อคืนเราจะเพิ่งทะเลาะกันรุนแรง แต่ผมก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องไปลงกับเด็ก

ในเมื่อตงตงมาอยู่ที่บ้านแล้ว ผมจะนิ่งดูดายไม่ได้

ผมตัดสินใจผลักประตูเข้าไป

ทว่าสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือเสื้อสูทของผู้ชายแขวนอยู่ที่หน้าประตู

ผมยืนตะลึงงัน

ประตูห้องน้ำในห้องนอนของเธอเปิดแง้มอยู่ ทำให้ผมเห็นภาพข้างในได้อย่างชัดเจน

ตงตงแปรงฟันจนเลือดออกตามไรฟันเลยร้องไห้จ้า ฟู่หย่าหนิงที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จมีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวพันกาย เธอกำลังปลอบเด็กน้อยด้วยเสียงหวานละมุน

และที่ด้านหลังของเธอ... หลินอวี๋เฮ้ากำลังยืนไดร์ผมให้เธออย่างเบามือ พร้อมกับหัวเราะบอกว่าตงตงขี้แยเกินไป

ช่างเป็นภาพพ่อแม่ลูกที่แสนอบอุ่นเหลือเกิน

ทั้งที่นี่คือบ้านของผม และฟู่หย่าหนิงคือภรรยาของผม แต่ตอนนี้ผมกลับรู้สึกเหมือนเป็นคนนอก

หน้าของผมซีดเผือด หัวใจเหมือนถูกกระชากออกเป็นชิ้น ๆ

ภาพตรงหน้าเหมือนสายฟ้าฟาดลงมากลางหัวจนผมยืนแทบไม่อยู่ ต้องเซถอยหลังไปชนกำแพงเสียงดัง

เสียงนั้นทำให้หลินอวี๋เฮ้าสะดุ้ง เขาหันมาสบตาผมด้วยอาการหน้าตาตื่น

“คุณกู้... อย่าเข้าใจผิดนะครับ เมื่อคืนผมมาส่งตงตงแล้วแกไม่ยอมให้ผมกลับ ผมเลยต้องนอนค้างที่นี่คืนนึง”

“ผมแค่มาอยู่เป็นเพื่อนลูก... ไม่มีอะไรเกินเลยจริง ๆ ครับ...”

คำพูดของหลินอวี๋เฮ้าทำให้ผมปวดใจจนแทบไม่เชื่อหูตัวเอง และเพิ่งจะตระหนักได้ในวินาทีนั้น

ที่แท้เขาก็อยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อคืน เสียงที่ผมได้ยินตอนครึ่งหลับครึ่งตื่นไม่ใช่หูแว่ว

หลินอวี๋เฮ้าค้างคืนในห้องนอนของฟู่หย่าหนิงทั้งคืน!

นี่เป็นสิทธิ์ที่แม้แต่ผมที่เป็นสามี... ก็ไม่เคยได้รับมัน

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos

A los lectores

Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.

Sin comentarios
8 Capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status