4- MARGO

"Mabuti na rin at narinig muna Margo ng sa gayon hindi na kami mahihirapan pa ng ina mong ipaalam sa iyo, hindi ba Salve?" baling nito sa ina niya.

"Totoo ba inay? Pumapayag kayo na gawin akong pambayad utang ni Tiyo Manuel?" naiiyak niyang pagkukumpirma sa ina.

"Ah..ehhhh.. Margo, makukulong ang tiyong Manuel mo kung hindi tayo makapagbayad sa boss niya, paano na ang mga kapatid mo anak? sinong magtataguyod sa pag-aaral nila at sa pamilya natin," pahayag pa ng ina niya na tila sumasang-ayon din sa hangal na desisyon ng amain niya palibhasa'y sunod-sunuran ito palagi sa asawa nito.

"Nay, tiyo, marami pong paraan upang makapagbayad tayo ng utang sa boss ninyo, isa pa gagradweyt na ako sa susunod na linggo, makakahanap na ako ng trabaho at makakabayad na tayo ng utang, hindi naman siguro kalakihan ang utang ninyo tiyong," positibo niyang sabi sa mga ito.

"Three hundred thousand ang utang ko sa boss ko Margo, kaya mo ba iyon bayaran ngayon din dahil sa susunod na araw na ang binigay na palugit ng boss ko, kung hindi ko kayang bayaran ang halagang iyon ay sa kulungan ang bagsak ko," siwalat pa ng tiyo Manuel niya na ikinagulat niya.

"Saan mo naman ako papahagilapin ng ganyan kalaking halaga tiyo? Diyos ko, saan ninyo nawaldas ang perang iyan at paanong nakahiram kayo ng ganyan kalaking halaga sa boss ninyo?" usisa niya.

"Inutusan kasi ako ni boss na ideposito ang pera sa bangko dahil absent ang sekretarya niya pero hindi ko iyon naggawa dahil nasilaw ako sa pera at dahil na rin sa suhestiyon ni pareng Fred na ipusta ang pera sa sugal baka kasing domoble ang halaga at magkakapera tayo, ayon sunod sunod ang talo ko at hindi ko na nabawi ang three hundred thousand," malungkot na paliwanag ng tiyuhin niya sa kanya.

"Pati nga ang konti kong natabi para sa graduation mo anak ay naipusta ko rin sa sugal dahil gusto ko rin manalo para makatulong man lang sa tiyo Manuel mo anak pero bigo pa rin kami," pag-amin ng ina niya.

"Bakit ngayon n'yo lang sinabi sa akin ang lahat ng ito, sana sa umpisa pa lang upang masugpo ko iyang pagkalulong n'yo sa sugal, kahit kailan walang maidudulot na maganda sa ating buhay iyang bisyo n'yong ganyan!" ganting bulyaw niya sa mga ito dahil sa pagkabigla at pagkainis sa sitwasyon kinasasangkutan ng pamilya niya ngayon.

"Kahit pa magalit ka sa amin Margo, wala ng silbi kahit sisihin mo pa kami ang mabuti mong gawin ay tulungan mo ang tiyuhin mong malagpasan ang unos na ito, parang awa muna anak pagbigyan muna ang tiyo Manuel mo na ikaw ang gagawin naming pambayad utang," pakiusap pa ng inay Salve niya.

"Naririnig mo ba ang sinasabi mo Inay, hindi ka ba naaawa sa akin at paano naman kayong nasisiguro na papayag ang boss mo tiyo na ako ang magiging pambayad utang ninyo sa kanya," angal niya pa na gusto niya na lang mawala na parang bula sa mga ito upang matakasan ang ginagawang pambubugaw ng mga ito sa kanya.

"Tiyak kong magugustuhan ka ng boss ko Margo dahil mahilig iyon sa mga chicks na tulad mo," malisyosong tugon pa sa kanya ng tiyo Manuel niya.

"Nahihibang ka na talaga tiyong, inay, huwag naman kayong pumayag, maawa naman kayo sa akin, magtatapos na ako ng pag-aaral, hindi ko inaasahan na dahil din sa inyo mayuyurakan ang aking pagkatao na kayo pa sana ang taong magtatanggol at magproprotekta sa akin laban sa kapamahakan," hindi niya na talaga napigilan umiyak at ipakita ang kanyang pagkadismaya sa desisyon ng mga ito.

"Anak, patawarin mo kami ng tiyo Manuel mo pero iyon lang ang naiisip naming paraan upang hindi tuluyang makulong ang tiyo mo, sana pumayag kana anak," umiiyak na rin sabi ng inay Salve niya.

"Pag-iisipan ko nay dahil mahirap ito para sa akin sana naiintindihan n'yo rin ako.