5- MARGO

HER POV

"Bibigyan ka namin ng panahon upang makapagdesisyon Margo, kailangan sa susunod na araw ay sana buo na ang desisyon mo dahil iyon ang araw na ang bigay na palugit sa akin ni boss, hindi nagbibiro si boss sa banta niya Margo sa katunayan ay naisampa niya na ang kaso sa akin sa pulisya pero napigilan ko at nakahingi pa ako ng huling palugit, sana pag-isipan mong mabuti ana," mahabang sabi ng tiyo Manuel niya na hindi niya tinapos pakinggan dahil dali-dali na siyang tumakbo sa kanyang silid upang doon ibuhos lahat ng hinanakit at desperasyon sa kinasasadlakang sitwasyon.

"Beshie, wala talaga din akong maitulong sa iyo, alam mo naman poorness din itong beshywapz mo, pero may alam akong paraan upang gumaan iyang pakiramdam mo," mungkahi pa sa kanya ni Donna ang kanyang kababatang kaibigan.

"May igagaan pa ba sa nararamdaman ko ngayon,Don, sa tingin ko wala hangga't hindi ako makakahanap ng ibang paraan upang hindi ako tuluyang maging pambayad utang ng tiyuhin ko," palatak niya.

"Beshie, naiintindihan kita, naku, kasi iyang tiyuhin mo may tinatago din palang masamang ugali, biruin mo ikaw pa itong naisipang gawing pangtapal sa utang niya, eh, hayaan muna lang kayang mabulok sa kulungan ng magtanda," suhestiyon pa ni Donna.

"Kung puwede lang sana, beshie, pero paano naman ang kinabukasan ng mga kapatid ko?paano na si inay at pamilya namin kung makukulong si tiyo Manuel," sabi niya pa.

"Haler, beshie, naririnig mo ba iyang sarili mo, so ibig sabihin pala niyan ay pumapayag ka na sa gusto nilang mangyari sa iyo, tandaan mo beshie, wala ng atrasan iyan kapag pumayag ka ay magiging pag-aari ka na ng boss ng tiyuhin mo, ang sabi mo pa ay mahilig daw iyon sa mga birheng mga babae, naku, beshie, lagot na iyang iniingatang mong perlas pihadong wasak iyan," mahaba pa nitong sabi.

"Iyang bunganga mo talaga Donna napakahalay, at sa tingin mo hahayaan ko iyong mangyari, mamatay muna ako bago ko ipagkanunulo ang aking sarili, ngayon pa talaga na abot kamay ko na ang tagumpay ito nangyari, basta't hahanap ako ng paraan para mabayaran ang utang ni tiyo Manuel," mariin niyang sabi.

"Aber, sige nga saan ka hahanap ng three hundred thousand pesos ngayon mismo? eh, kahit singkwenta pesos nga wala ka if I know yon kita mo sa paglalabada at pagtitinda ayon inubos munang pabaon sa mga kapatid mo," parang sinong marites na nagtatalak ang kanyang kababata na kung hindi lang niya kilala at kaclose ay kanina niya pa gustong lapirutin ang pisngi dahil sa inis niya dito kung kampi ba ito sa kanya o gusto na nitong mapurnada ang kanyang perlas.

"Kasi naman Don, ayaw ko naman magutom iyong mga kapatid ko, alam mo na man ang buhay estudyante kain lang ang panglaban hindi ba?" ganti niya pa.

"Oo na alam ko na, mahal mo lang kasi ang mga kapatid mo kaya pati sarili mo pinapabayaan mo na, tingnan mo nga iyan sarili mo,kadalaga mong tao wala ka man lang kaalam alam ng bagong fashion trend, ewwww... iyang damit mo, ang chaka beshie, pinaglumaan pa yata iyan ng inay Salve mo iyang palda mong pangmanang," hindi magkamayaw na untag ng kababata sa kanya.