LOGIN"Oi graveh ka naman, ano naman ang mali sa damit ko? kailan ka pa naging concern sa hitsura ko? Hindi na bale Don na hindi ako nakakasunod sa mga usong damit ang importante ay nakakatulong ako sa mga kapatid ko, alam muna naman na sila ang priority ko sa buhay," ganti niya rin.
"Malaking mali na pabayaan mo ang sarili mo beshie, sige na okay na akong tulungan mo ang mga kapatid mo pero magtira ka naman para sa sarili mo, paminsan-minsan magsaya ka naman at magtira ka para sa sarili mo," wika pa ni Donna. "Beshie, alam ko naman iyon pero mas mahalaga talaga ang kapakanan ng mga kapatid ko sa ngayon, kakayanin ko lahat ng hirap mabigyan ko lang sila ng magandang kinabukasan,"matapat niyang sabi. "Oo na beshie ikaw na ang nagwagi sa pagiging ulirang ate ever, pero besh seryoso ano na ang desisyon mo? you are running out of time, kailangan munang pumili perlas mo o kapakanan ng pamilya mo?" untag pa ni Donna. "Hindi ko talaga alam Don, litong-lito pa talaga ako, haist... maskin nga pamasahe wala ako, eh, paano naman kasi nawalan na ako ng ganang kunin ang mga kakanin sa supplier ko dahil sa isiniwalat na problema nila inay," desperada niyang sabi. "Hay naku, beshie, siguro mabuti pa samahan mo ako mamayang gabi magwalwal naman tayo, akong bahala sa iyo, eselebreyt naman natin ang napipinto mong graduation, ibigay muna iyan sa sarili mo," nakangiting suhestiyon ni Donna. "Ano naman iyang naiisip mo Donna? alam mo naman na hindi ako mahilig sa mga ganyan, huwag na okay na ako dito magpalipas ng sama ng loob," angal niya sa kababata. "Napakakill joy mo naman beshywapz, ngayon lang naman kasi wala akong kasama magbar hopping, may importanteng lakad kasi si boyfie, sige na para naman mawala kahit sandali iyang problema mo," pang-iingganyo pa ni Donna. "Hay naku, Don, huwag mo na ako isama diyan dahil hindi naman ako umiinom ng alak," tanggi niya pa. "Iyon na nga beshie, subukan mo kayang magliwaliw paminsan-minsan lalo na ngayong nalilito ka kung ano ang magiging desisyon mo sa problemang pinasa sa iyo ng magaling mong tiyuhin, live a life beshie!" turan pa ng kababata. "Hay naku, beshie, huwag muna nga akong pilitin diyan isa pa wala akong isusuot, mabuti pa nga itulog ko na lang itong problema ko baka sakaling paggising ko may maisip na akong mabuting solusyon," awat niya sa kinakapatid sa pamimilit nito sa kanya. "Basta beshywapz mamaya isasama kita sa ayaw at gusto mo," pilit pa ng kaibigan na hindi niya pinakinggan dahil humiga na siya sa hindi kalakihan na kama nito sa maliit nitong silid. Kasalukuyan kasi siyang nasa bahay ng kababata matapos niyang umiyak ng umiyak sa kuwarto niya.Naisipan niyang kausapin si Donna at humingi ng tulong ngunit wala din siyang nahita dahil pareho lang din sila na estudyante pa lamang at umaasa pa rin sa mga magulang. Ngunit kung siya any masipag maghanap ng raket na pagkikitaan, ang kababata naman ay liwaliw lang ang alam na gawin.Palibhasa ay nag-iisa lang itong anak ng mga magulang nito.At lagi din wala sa bahay ng mga ito ang mga magulang ni Donna dahil may maliit itong sakahan sa bukid.Siya naman ay abala rin sa pagpalago ng kanyang negosyo. As the only heir of his family real estate and condominuem businesses kayang-kaya niyang buhayin si Andrea at ibigay dito ang karangyaan. He can make her a queen basta't nasa tabi niya lang ang syota. Maraming beses na rin may nangyayari sa kanila ni Andrea ngunit aaminin niya sa sarili hindi na ito birhen ng makuha niya ito.Inamin din ng dalaga na ikatatlo na siyang lalakeng dumaan sa dalaga. Tanggap niya naman lahat sa dalaga dahil mahal na mahal niya si Andrea ngunit may kumalat na larawan ni Andrea na may kasamang lalake na nagpaahon ng kinukubling pagdududa sa nobya. Kaya't pinaimbestigahan niya ito at nakumpirma nga niya ang totoo na niloloko siya ng fiancee niya. May iba nga itong karelasyon na modelo rin na British national sa New York. Kaya niyang tanggapin ang nakaraang karanasan nito sa mga lalake pero ang lokohin siya habang sila pa ay iba ng usapan. Doon na siya magsimulang magloko rin at eenjoy ang kanyang bac
"Ting," biglang tunog ng evelator hudyat na dumating na sila sa palapag kung nasaan ang sinasabing boss ng tiyuhin niya. Mabilis ang mga kilos ng katulong na lumabas sa pinto ng elevator ng lumabas ito. Ilang metros pa ang kanilang binagtas bago napahinto ang katulong sa tapat ng sa isang tinted glass door. Hindi na ito kumatok pa at derederetsong pumasok sa loob kaya't nangangatog man siya sa nerbiyos ay kailangan niya ng lakasan ang loob. "Bahala na," sa loob-loob niya, hindi niya alam kung anong hitsura ng boss ng tiyuhin niya, kung matanda at panot na, hughugin, kulubot o bungi ba.Ang panalangin niya ay kahit ano pa ang hitsura nito ay kaya niyang pakisamahan basta't hindi lang maniakis at masama ang ugali. Nauna ng nakapasok ang kanyang inay Salve.Nakasunod lamang siya dito at pilit na ikinukubli ang sarili sa likod nito.Ang akala niya'y pansamantala pa siyang makakatago ngunit biglang tumabi sa gilid ang inay Salve niya at naiwan siya sa gitna ng silid at sabay na nag
"Dito muna kayo, ako muna kakausap kay boss," sabi pa ng tiyo Berting niya ng makapasok sila sa loob at inuwestra sila paupo sa malapad na couch sa magarbong sala ng villa. "Sige po," saad niya bagamat may kaakibat na kabang nadarama, ang inay Salve niya naman ay panay ang ngisi na tumango at parang nananabik ring makapasok sa napakaengrandeng villa. "Inay, pumirmi nga kayo, mamaya niyan makasira at makabasag pa kayo ng gamit, eh, dagdag bayarin na naman natin," saway niya sa ina na panay pa rin ang pakikialam at hawak sa mga bagay sa loob ng sala na bago sa mga mata nito. "Naku, Margo, napakayaman pala ng boss ng tiyong Berting mo, ako pa sa iyo pikutin muna ng makatikim naman tayo ng ginhawa sa buhay," wala sa loob na saad ng inay Salve niya na parang napakadali lang ng pinapaggawa nito sa kanya. "Inay, ano po ba iyahang pinagsasabi mo? Baka may makarinig sa inyo, nakakahiya!!," awat niya sa ina. "Sus, huwag ka ng mag-inarte diyan, saan pa ba patungo itong ginagawa natin
"Manong, heto po ang bayad," abot niya ng bayad sa drayber ng huminto ang traysikel sa tapat mismo ng matayog na gate ng isang magarbong tahanan sa loob ng pribadong subdibisyon. Napailing-iling na lang siya talaga sa mga magulang sa pagiging palaasa nito sa kanya.Ultimo pasahe sa jeep kanina at ngayon siya pa ang nagbayad. Mabuti na lang ay may natira pa siyang perang binigay sa kanya ni Ate Bebang. Huling pera na lang niya ang ipinangbayad niya sa drayber ng traysikel.Sa isip isip niya papaano mamayang pag-uwi nila sino kaya ang magbabayad ng pasahe nila?Kakapalan niya na lang talaga ang pagmumukha niya sa amo ng tiyuhin niya mamaya na manghihiram siya ng pera at idagdag na lang sa pagkakautang nila. Total magtratrabaho rin naman siya sa amo ng tiyuhin ay lulubos lubusin niya na rin. Hindi lang pasahe ang pinoproblema niya sa ngayon pati ang pangkain at pangbaon ng mga kapatid niya sa eskuwela. Hindi niya mawari sa inay at tiyuhin niya kung kailan pa tumanda ay nagiging batu
HER BRAVEST POV "Oi Angel, saan ka nanggaling? Kababaeng tao gabi nasa kalsada pa rin!" saway ng inay Salve niya. "Ang nanay naman, bumili lang po ako ng colored paper at paste sa tindahan para sa proyekto namin," katwiran pa nito. "Si Jerry asan pala?" tanong ng tiyuhin niya. "Nandito po ako itay!" agap ni Jerry na mula sa pinto ng likuran ng bahay nanggaling na pawisan mukhang nanggaling sa paglalaro ng basketball. "Mabuti at nandito na kayo, aalis muna kami ng inay at ate Margo ninyo, ipapasok ko lang si Margo sa pinagtratrabuhaan kong opisina, ngayon oras lang kasi libre si boss, kaya umayos kayo dito habang wala kami," pahayag pa ng tiyong Manuel niya. "Talaga ate, magtratrabaho ka na! Yehey! Mabibilhan na ako ni ate ng bagong cellphone....neeh! Luge ka sa akin kuya, magkakaroon na ako ng bagong cellphone," pagmamayabang pa ni Angel. "Hoy,bunso, mag-aaply pa ng trabaho si ate Margo, hindi pa magsusuweldo, kaya tumigil ka muna sa pagmamayabang, excited?" kontra ni Je
HER BRAVEST POV "Tiyong, nay, handa na po ako!" ang sabi niya pagkalabas ng kanyang maliit na silid. Nagsuot lang siya ng mahabang tokong na itim at maluwag na puting blusa na karaniwan niya ng sinusuot. Hindi na kailangan pang magpaganda at magbihis ng bonggang-bongga dahil makikipagkita lang naman siya sa amo ng tiyuhin niya upang ilako ang sarili upang maging pambayad utang sa perang pinusta at itinalo nito sa sugal. "Bakit ganyan naman ang ayos mo Margo, paano ka magugustuhan ng boss ko niyan para kang manang sa damit mo!" angal pa sa kanya ng tiyo Manuel niya. "Oo nga anak, palitan mo naman ng medyo kita ang konting balat mo," suhestiyon pa ng inay Salve niya. "Nay, hindi naman sa kabaret ang punta natin, makikipagkita at makikipag-usap po tayo sa opisina ng boss ni tiyo Manuel, hindi pa nga tayo sigurado kung tatanggapin ako nito bilang kabayaran sa perang winaldas ni tiyong Manuel," katwiran niya. "Kaya nga Margo, kailangan mong magpaganda at magsuot ng sexy para na
HER HURTFUL POV "Congratulations dear graduates, soar high and hit your wagon to a star," huling katagang binitawan ng guest speaker bago ito bumaba ng entablado at masigabong palakpakan ang pumaibabaw sa loob ng auditorium kung saan ginaganap ang pagtatapos nila ng hindi baba sa isang daang estu
"Bakit mo alam te?" nahihiwagaan niyang alam. "Bago ka pa dumating dito ay nanggaling lang naman ang inay mo dito at hinahanap ka, kinuwento nga nito na umalis ka ng bahay ninyo at sinabi din nito ang dahilan," bulalas pa nito. "Siyanga? Ano pong sinabi ninyo sa kanya te?" kuryoso niyang tanong
At siya naman dahil mahal niya ang kasintahan ay pumayag siya sa desisyon nito. Sa araw din iyon ay laking tuwa niya nagbigay ng motibo si Beatrics sa kanya ng may mangyari sa kanilang dalawa. Noong una ay hindi sana siya padadala sa tukso gusto niyang makuha ang pagkababae nito matapos silang maik
He had succeeded in life because of his persistent hardwork and honesty. Wala siyang inagrabyadong tao sa lipunan at sa mundong ginagalawan niya ngayon. Sa edad niyang 32 ay nanatili siyang nasa tugatog ng tagumpay at inalagaan niya ang kanyang pangalan at repustasyon sa malinis na pamamaraan. O







