ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / STEP LOVE Loving My Wife's Daughter / Chapter 76 The Peace Before the Ruin-Drake’s POV

แชร์

Chapter 76 The Peace Before the Ruin-Drake’s POV

ผู้เขียน: Trendsterchum Chronicles
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-11-14 13:13:46

Hindi ko agad namalayan na umaga na, not until sumayad ang unang guhit ng liwanag sa mukha ni Liza. She’s curled against my chest, quiet, breathing steady, hair nakakalat sa braso ko. And for a moment—maybe the first in years—I felt something dangerously close to peace.

Hindi ako dapat nakakaramdam nito.

Hindi ako sanay gumising nang may kasama.

Hindi ako sanay na may babae sa dibdib kong nakahiga na parang… akin siya.

Pero eto ako, hawak-hawak ang babaeng ilang taon ko nang sinusubukang iwasan—at ilang linggo ko nang hindi kayang bitawan.

“Drake…” bulong niya habang gumagalaw nang konti, parang ina-adjust ang sarili.

Shit. I pulled her,niyakap ko siya closer to me, automatic, parang reflex.

I shouldn’t. Pero ginagawa ko pa rin.

Huminga siya nang malalim, then nagmulat ng mata—slow, groggy, soft.

“Good morning,” she whispers.

And God help me — gusto kong ulitin ‘to every morning.

“Morning,” sagot ko, boses ko mas mababa kaysa dapat. “You okay?”

She nods gently. “Yeah… surprisingly.”

S
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • STEP LOVE Loving My Wife's Daughter    Chapter 119 Last Toast (Drake POV)

    “‘“‘Hindi ka pa rin talaga magpapatalo, Drake?’”Bumukas ang pinto ng private lounge na parang eksena sa isang bangungot na ako mismo ang nagdirek. Nandoon siya—si Mirielle—nakapula, nakangiti, hawak ang baso ng alak na parang tropeo. Ang mga mata niya, maliwanag. Walang bahid ng takot. Para bang siya ang reyna ng gabing ito at ako ang inimbitahang saksi.“Hindi pa,” sagot ko, diretso ang tingin. “Hindi pa hangga’t humihinga ka.”Tumawa siya, mahina pero malinaw. “Ganyan ka talaga magsalita kapag nasasaktan ka. Parang gusto mong manakot, pero ang totoo, gusto mo lang sumigaw.”Lumapit ako sa mesa. Ang lounge ay sarado—walang ibang tao, walang ingay mula sa labas. Isang eksenang sinadya. Isang bitag na siya ang nagdisenyo. Amoy ko ang mamahaling alak, ang pabango niya, ang tensyon na parang usok sa hangin.“Nasaan ang laro mo?” tanong ko. “Tinawag mo ako rito para sa isang toast lang?”“Para sa pagtatapos,” sagot niya. “At para sa katotohanan.”Pinagmasdan ko ang baso sa kamay niya. A

  • STEP LOVE Loving My Wife's Daughter    Chapter 118 Before the Fall (Drake POV)

    “Hindi ka pa rin tapos, Mirielle.”Bulong ko ’yon—halos walang tunog—pero sa loob ng dibdib ko, parang may sumabog na salamin. Nakatayo ako sa harap ng puntod ni Cynthia. Basa ang lupa, parang bagong sugat na hindi pa tinatahi ng panahon. Ang mga bulaklak, puti at sariwa, may halimuyak na sumisingit sa ilong ko—nakakapanlinlang, dahil paalala iyon na may mga bagay pa ring maganda kahit may namatay na mundo sa loob ko.Humihip ang hangin, malamig, at sa bawat dampi nito sa balat ko, parang may dalang bulong ng huli niyang hininga. Ilang linggo na ang lumipas mula nang ilibing ko ang asawa ko, pero hindi pa rin humuhupa ang galit. At mas lalo—ang guilt. Ang uri ng guilt na hindi sumisigaw, kundi tahimik na umuukit, araw-araw, oras-oras.“Drake,” mahinang tawag ni Mama—si Betina—mula sa likuran ko. Ang boses niya ay pagod, pero matatag. “Sapat na muna.”Hindi ako lumingon. Ayokong makita ang awa sa mga mata niya. Ayokong marinig ang parehong linyang paulit-ulit nilang sinasabi sa akin—Hi

  • STEP LOVE Loving My Wife's Daughter    Chapter 117 “No Turning Back” (Liza POV)

    “Kung totoo ang hawak mo, ilabas mo na ngayon...dahil kapag sumikat ang araw, hindi na kita mapoprotektahan.”Boses ni Drake ’yon.Mahina, kontrolado, pero punô ng babala—parang kutsilyong hindi itinaas, pero ramdam mong nakatutok na sa leeg mo.Nakatayo ako sa gitna ng library ng villa ni Betina, napapalibutan ng matataas na estanteryang punô ng librong hindi ko alam kung binasa ba talaga o ginamit lang bilang dekorasyon ng kapangyarihan. Mabigat ang hangin. Parang bawat pahina ng librong iyon ay may alam na sikreto—at pinipiling manahimik.Hawak ko ang folder. Makapal. Dilaw ang gilid ng mga papel, parang matagal nang inilibing at saka lang muling hinukay. Pakiramdam ko, mas mabigat pa ito kaysa sa buong katawan ko. Mas mabigat pa kaysa sa mga taon ng pananahimik, pag-iwas, at pagpapanggap na hindi ko naririnig ang mga bulong ng nakaraan.Hindi ko siya tinitingnan.Kapag tumingin ako, baka magbago ang loob ko.Baka makita ko ang Drake na minsang na

  • STEP LOVE Loving My Wife's Daughter    Chapter 116 “Point of No Return” (Liza POV)

    “Sumunod ka kung gusto mong malaman kung sino talaga ang pumatay sa nanay mo.”Tumigil ang mundo ko sa linyang ’yon.Hindi ako nagsalita. Hindi ako huminga nang maayos. Nakatingin lang ako sa likod ng lalaking nakasuot ng itim na jacket habang tinatahak niya ang madilim na eskinita sa likod ng lumang gusali sa Ortigas—isang lugar na hindi ko man lang alam na umiiral hanggang ngayong gabi. Ang mga ilaw ng siyudad ay tila nilulunok ng dilim; ang mga tunog ng trapiko ay unti-unting nawawala habang palayo kami sa kalsada, papasok sa isang espasyong parang sinadyang kalimutan ng mundo.“Kung may bitbit kang recorder,” dagdag niya, hindi lumilingon, “patayin mo muna. Kung ayaw mong mamatay nang mas maaga.”Napahigpit ang kapit ko sa bag ko. Ramdam ko ang malamig na pawis sa likod ng leeg ko, ang tibok ng puso kong parang gustong kumawala sa dibdib ko. Journalist ako. Sanay ako sa banta. Sanay ako sa panganib. Pero iba ang takot kapag personal na ang nakataya—kapag pangalan

  • STEP LOVE Loving My Wife's Daughter    Chapter. 115 “Broken Vows” (Liza POV)

    “Kung sa’kin mo gustong maglaro, Mirielle, siguraduhin mong handa ka sa wakas.”Tahimik ang kabilang linya. Isang segundo. Dalawa. Tatlo. Ramdam ko ang paghinga niya...hindi sa tenga, kundi sa dibdib ko. Parang sinasadya niyang patagalin, parang sinasabi niyang hawak pa rin niya ang ritmo ng mundo ko. Na kahit ako ang tumawag, siya pa rin ang nagdidikta kung kailan ako kakabahan.“Ang tapang ng boses mo,” sagot niya sa wakas, mabagal, parang lason na dinidilaan bago lunukin. “Pero tandaan mo, Liza...ang tapang, mabilis mapagod.”Hindi ko siya sinagot. Hindi dahil wala akong masasabi. Kundi dahil may mga laban na hindi nananalo sa palitan ng salita. Pinatay ko ang tawag. Hindi dahil duwag ako. Kundi dahil may mas mahalagang gagawin kaysa makinig sa boses ng demonyo na matagal nang nakatira sa anino ng mga desisyon namin.Tumayo ako sa gitna ng maliit na sala, ang ilaw dilaw, ang hangin mabigat. Sa mesa, nakahilera ang mga papel...mga resibo ng kasalanan na pilit tinatakpan ng kapangy

  • STEP LOVE Loving My Wife's Daughter    Chapter 114 “Blood Oath” (Liza POV)

    “Akala mo ba hindi ko malalaman na ikaw ang pumatay sa nanay ko?”Tumigil ang pag-ikot ng baso sa pagitan ng mga daliri ni Mirielle. Dahan-dahan siyang ngumiti...hindi ‘yung ngiting nagtatanggol, kundi ‘yung ngiting parang matagal nang naghihintay ng ganitong eksena.“Ang tapang mo,” sagot niya, malamig. “Mag-isa ka pang pumunta rito.”“Hindi ako nag-iisa,” balik ko, kahit alam kong kasinungalingan ‘yon. Ang totoo, nanginginig ang tuhod ko. Pero hindi ko ipapakita. Hindi sa babaeng ‘to. “Kasama ko ang katotohanan.”“Ang cute,” tumawa siya, humigop ng alak. “Pero ang katotohanan, Liza, parang salamin ‘yan. Kahit buo, madali pa ring baliin.”Huminga ako nang malalim. Naririnig ko ang sarili kong tibok—hindi sa tenga, kundi sa dibdib. “Ikaw ang nagplano ng aksidente. Ikaw ang nag-utos. Ikaw ang dahilan kung bakit wala na ang nanay ko.”“‘Aksidente,’” inulit niya, tila nilalasap ang salita. “Napakagandang salita. Walang kasalanan. Walang salarin.” Itinapat niya ang tingin sa akin. “Pero

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status