LOGINLimang taon. Limang taon na ang nakalipas at heto si Therese, isang sumisikat na scriptwriter ng GL Media, ay muling nagbabalik sa Manila — isang lugar kung saan maraming alaala ng nakaraan ang ayaw na niyang balikan pa. Si Luna Therese Aquino ay isang dalagang matapang at may sariling prinsipyo, na sa kabila ng kanyang kabataan ay natutong ipaglaban ang sarili at harapin ang katotohanan. Matapos ang limang taon ng pagtatangkang kalimutan ang nakaraan, muling nagtagpo ang kanilang landas ni Emilio Madrigal, isang bilyonaryong lalaki na may malamig ngunit mapanukso na puso, at lihim na pagnanasa sa kanya. Sa bawat titig at haplos, muling bumabalik ang alaala ng kanilang nakaraan, ang tamis at sakit, ang init ng damdamin at ang matinding tensyon sa pagitan nila. Ngayon, hindi lang damdamin ang nakataya kundi ang kanilang buhay, reputasyon, at kalayaan ay nakasalalay sa mga desisyon nilang gagawin. Habang si Therese ay nagtatangka na manatiling matatag at protektahan ang sarili, unti-unti niyang nadidiskubre kung ang pagmamahal kay Emilio ay isang pagkakataon para sa kanyang kalayaan, o isang bitag ng pagnanasa at kapangyarihan na hindi basta malalampasan. Sa mundong puno ng yaman, lihim, at tukso, paano niya mapipili ang tama— ang puso o ang sarili?
View MoreLumipas ang limang taon na parang isang kisapmata lamang.Nagbalik sa ulirat si Therese. Huminga siya nang malalim, binuksan ang pinto ng sasakyan, at bumaba mula sa driver’s seat. Umikot siya papunta sa passenger side at, sa abot ng kanyang makakaya, ay nagsalita nang mahinahon.“Mr—”Iniabot niya ang susi ng kotse kay Emillio.Hindi sumagot si Emillio. Nakasandal lamang siya sa upuan, ang mga kamay ay nakapatong sa kanyang hita, at bahagyang nakapikit, mukhang pagod na pagod.Sa sandaling iyon, may neon light na dumaan at tumama sa kanyang mukha, na lalong nagpakita ng kanyang malalim at malamig na anyo.Doon napansin ni Therese na may uban na siya sa gilid ng kanyang buhok.Hindi lang iyon, kung tititigan nang mabuti, makikita rin ang malalalim na bakas ng panahon sa gilid ng kanyang mga mata.Habang pinagmamasdan ang mukhang iyon ni Emillio na tila pinagod ng panahon, nakaramdam si Therese ng kirot at lungkot sa kanyang dibdib.Ang lalaking dati’y puno ng sigla at kayang pasanin a
Gusto sanang manatili pa ni Therese sa ward at makasama nang mas matagal ang kanyang lolo. Tahimik ang silid—may tunog lamang ng makina ng ospital at ang marahang paghinga ng matanda sa kama. Sa bawat segundo, pakiramdam ni Therese ay unti-unting nauubos ang oras na maaari niyang ilaan para sa pamilyang nagpalaki sa kanya. Ngunit nang mapansin niya ang malamig at hindi magiliw na asal ng kanyang madrasta, unti-unting bumigat ang dibdib niya. Alam niyang mas lalong iinit ang sitwasyon kung magtatagal pa siya.Tumayo siya, inayos ang sarili, at marahang nagsalita.“Lolo Ador, babalik na po ako sa trabaho. Kailangan ko na pong umalis.”May panghihinayang sa tinig niya, ngunit pilit niyang pinanatiling kalmado ang boses. Kinuha niya mula sa kanyang bag ang tatlong libong piso—matagal na niyang inihanda iyon, pinag-ipunan mula sa maliit na kinikita at maingat na inilapag sa mesa sa tabi ng kama.“Pambili po ’yan ng vitamis at gamot n’yo. Huwag po kayong magtipid, at huwag n’yo ring hayaang
Pagkabuhat ni Emillio kay Therese palabas ng banyo, sobrang pagod na siya. Ayaw na niyang magsalita at gusto na lamang humiga nang tahimik sa kama upang magpahinga.Ngunit nang maihiga siya ni Emillio, at makita niya ang malapad nitong balikat, makitid na baywang, matigas at kaakit-akit na tiyan at abs, pati ang magandang V-line ng katawan nito, biglang kumabog ang kanyang dibdib. Hindi niya napigilang itanong ang matagal nang gumugulo sa isip niya.“Talaga bang may gano’n kalakas ang epekto ng juice na ’yon?”Iniangat ni Emillio ang kanyang talukap at binalikan siya ng tanong.“Ano sa tingin mo?”Kumurap si Therese gamit ang kanyang malinaw at basang mga mata.“Paano ko malalaman? Hindi naman ako ang uminom.”Yumuko si Emillio at idiniin ang hinlalaki sa kanyang mga labi.“Gusto kita. Gusto kita bilang babae. Wala ’yon kinalaman sa kung ano man ang ininom ko.”Nginuso ni Therese ang kanyang labi at marahang bumulong,“…Ok, sabi mo e.”Ngumiti si Emillio, lalo pang yumuko at hinalikan
Mahigpit na niyakap at inalo ni Emillio si Therese nang ilang sandali, hanggang sa sabihin nitong nagugutom na siya. Doon lamang siya pinakawalan ni Emillio.Sinundan ni Therese si Emillio patungo sa isang marangyang pribadong silid sa ikalawang palapag ng hotel para sa hapunan. Pagdating nila roon, may tatlong tao nang nakaupo sa loob. Isa na rito ang punong-abala—si Romualdo.Mas bata si Romualdo kaysa sa inaasahan ni Therese. Hindi siya mukhang tatlumpung taong gulang, tila nasa dalawampu pa lamang. Higit din siyang gwapo kaysa sa inaakala niya, at mas maayos ang kanyang dating at kilos.Sa isip ni Therese noon, inaakala niyang si Romualdo ay isang matabang, panot na lalaking nasa 40’s ang edad. Ngunit laking gulat niya nang makita itong pino, elegante, at may dignidad tila isang huwarang negosyanteng may mataas na posisyon o tila isa ding CEO.Ang dalawa pa ay si Jarret Montenegro, ang ikalawang anak ng pinakamayamang pamilya sa Taguig City—unang beses pa lamang siyang nakilala ni
Isang Buwan?Gusto sanang sagutin ni Therese si Emillio ng, “Bakit hindi mo na lang sabihing isang araw?” Ngunit hindi niya magawang sabihin iyon. Dahil alam niya, kung sakaling sabihin niya iyon, baka sa loob lang ng isang araw ay tunay nga siyang mapaibig ni Emillio.Isang buwan pa kaya?Sa pakir
Mahigit isang buwan nang magkasama sina Therese at Emillio—magkasabay kumain, magkasama sa iisang bahay, at gabi-gabing natutulog sa iisang kama.Sa loob ng mahigit isang buwang iyon, kahit pa ayaw man niyang lubusang kilalanin si Emillio, unti-unti pa rin siyang may natutunan tungkol dito.Alam na
Noon, labing-apat na taong gulang pa lamang si Therese at kakasimula pa lang sa high school.Maaga siyang nag-aral sa elementarya dahil ang kaisa-isang kindergarten sa kanilang nayon ay nagsara bago pa siya umabot sa senior class. Nais sana niyang magpatuloy sa kindergarten sa bayan, ngunit napakal
Pumailanlang ang eroplano sa kalangitan, tahimik ngunit makapangyarihan, tila isang higanteng ibon na marahang hinihiwa ang mapupulang ulap na pinintahan ng liwanag ng dapithapon. Sa labas ng bintana, ang langit ay tila nagliliyab—halo ng kahel, rosas, at ginto—parang isang larawan ng paglalakbay n






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews