LOGINPa-like po and comments huhuhu. Thank you sa mga patuloy na nag-aabang at nagbabasa. Follow na din po for more updates:) Good morning:)
DWAYNE P.O.VNaalimpungatan akong wala na siya sa tabi ko, nilibot ko ang buong paningin sa lugar, hindi na ito magulo. Nakaayos na ang mga gamit, at wala na ang mga nagkalat na basag na flower vase sa sahig. Hindi ko maiwasang mapapikit sa bango ng aroma ng ulam na nagmumula sa kusina. Lumapit ako doon at nakita ko siya, isang perperktong may-bahay. Hindi ko maiwasang mapangiti habang pinagmamasdan ang bawat pag-indayog ng balakang niya habang naghahalo ng ulam. Hindi ko na napigilan ang sarili ko't niyakap ko siya mula sa likuran. "Mabuti naman at gising kana," Malambing ang kanyang boses, malayo sa masungit na Allison na nakilala ko noon. "I'm sorry I fell asleep, I didn't even get to help you clean." Isinilid ko ang aking mukha sa kanyang leeg. Napaka-bango nito, parang humahalo sa niluluto niyang adobo. Ang pinagkaiba lang, sariwang-sariwa ang amoy niya, nag-iinit tuloy ako. "Ano ba yan!" Iritableng sabi niya at bahagya pa akong tinulak. "Sa tuwing nadidikit ka sa akin ay tuma
ALLISON P.O.VGinabi na't lahat wala parin akong nakukuhang tawag mula kay Dwayne, nag-aalala kaya ang girlfriend niya.Bzzzzt....Bzzzt...Bigla nalang nag-vibrate ang cellphone ko kaya agad ko itong tiningnan.1 messaged received..From Dwayne:"Nasa labas ako ng gate ng subdivision niyo, labas ka." Mahinang sabi niya. Literal na nagulat ako, sinadya talaga niyang puntahan ako. Napak-sweet naman talaga. Wala akong inaksayang oras, nagpaalam agad ako kay Mom."Mom, aalis po muna ako. Nasa gate si Dwayne," Nahihiyang sabi ko. Ngumiti naman agad siya at sumenyas na "sige na"."Bakit hindi mo nalang siya papuntahin dito? Kawawa naman yung tao, gabing-gabi na nagda-drive pa," May punto naman si Mom, pero nang maalala ko si Drake, saka nalang siguro kapag maayos na ang lahat."Ako nalang Mom ang lalabas, baka bukas na rin ako makauwe," Pinilit kong tumawa. Knowing Dwayne, paniguradong hindi niya ako pauuwiin. " Hay nakung bata ka! Sige na at matanda kana, baka mamaya malaman ko na lang na
DWAYNE P.O.VHalos apat na oras ang naging byahe namin simula Pampanga patungong Calatagan sa Batangas. May tagong rest house kasi ako na pinagawa dito, walang masiyadong tao at malapit lang din sa dagat. Pagdating namin ay sinalubong kami ni Mang Ramon, ang mapagkakatiwalaan kong taga-bantay ng rest house. "Magandang umaga, Mang Ramon," nakangiting bati ko sa matanda na abala sa pagtatambak ng bato sa paanan ng rest house. Nagulat pa siya ng makita ako, pati na ang nanay ko. "Kayo ho pala, Sir Dwayne. Ano't naparito po kayo dito?" Magalang na tanong niya. Punong-puno ng pawis ang kanyang noo, marahil ay dahil sa pagtatambak niya ng bato at pagtatanim ng bulaklak.."Nanay ko po pala, tawagin niyo nalang siyang Ma'am Karen," nakangiting pakilala ko. Mabait si Mang Ramon, halos dito na nga siya tumira sa rest house, wala na rin kasi siyang pamilya. Nadaanan ko siyang namamalimos sa Maynila, kaya ang ginawa ko'y kinupkop siya at dinala rito. Siya na rin ang nagpresinta na maging taga-
ALLISON P.O.VNang mayakap ko si Ate Cassandra ay tila nakabalik na ako sa dating ako. Walang galit, walang poot na kinikimkim, napaka-payapa. Isang yakap na ang ibig sabihin ay kapatawaran at pagsisimula ng masaya at panibagong relasyon bilang magkapatid, kahit hindi naman kami tunay na magkadugo. Humugot ako ng malalim na buntong-hininga, bago ko siya komprontahin."Ate, pwede magtanong?" Umalis ako sa pagkaka-yakap sa kanya at tiningnan siya sa mata. "Biological daugther kaba talaga ni Mom?" Mababatid ang matinding lungkot sa boses ko."Ofcourse not, Si Mama (Vina) ang totoo kong nanay, beside dugo lang ni Dad ang nananalaytay sakin. Pero kung may mas naging nanay dito, si Mama Rose 'yon," Mapaklang sagot niya at tumingin sa malayo. So, all this time ang alam niya din ay si Dad ang tunay niyang ama, which is hindi naman. Paano ko ba to sasabihin sa kanya na hindi siya magagalit o masasaktan?"P-paano kung malaman mong hindi si Dad ang totoo mong Tatay, anong gagawin mo?" Deserve
DWAYNE P.O.V Pagkatapos kong ihatid si Allison sa Coffee shop ay dumiretso na ako sa bahay ni John sa Pampanga. Sobrang layo ng naging byahe ko, inabot ako ng dalawang oras sa byahe. Pagdating ko sa bahay ni John ay nag-doorbell muna ako sa pintuan. Ilang minuto ang hinintay ko bago nila ako pinagbuksan. Si Mom ang nagbukas ng pintuan kaya agad ko siyang niyakap. "Thanks God! Mabuti naman ay ayos ka anak," Puno ng pag -aalala na sabi ni Mom habang hinahawakan ang mukha ko. Bumitaw siya sa akin at agad akong pinapasok sa bahay. "Asan si John, Mom?" Tanong ko, dahil hindi ko siya makita sa loob ng bahay. "Nasa kwarto niya, tulog pa ata. Huwag mo nang gisingin, antayin mo na lamang na magising siya." Nakangiting sabi ni Mom. Lumapit ako sa kanya, at pinaupo ko siya sa sofa. Andami niyang pasa, napaka-hayop talaga ni Tito Lucio. "Siguro naman ngayon ay matatauhan kana, Mom. Huwag mo nang antayin na mapatay ka ni Tito Lucio. 'Wag na 'wag kanang babalik sa kanya!" Seryosong sabi ko
ALLISON P.O.V When I entered Cafe Amante, I was greeted by Angelo, his forehead was all furrowed, like I’d done something really wrong. "Mag-uusap tayo, Ate." Seryosong sabi niya at hinila ako sa likod ng kanyang Coffee shop kung saan tanging VIP lamang ang nakakapunta. "Bakit? May nangyari ba?" Kabadong tanong ko. Mas lalo pa siyang naging seryoso at nakapamewang na humarap sa akin. "Magsabi ka nga sakin ng totoo, siya ba ang tatay ni Drake?" Hindi agad ako nakapagsalita dahil sa pagkagulat. "I was right all along! When he first came in, I thought I was just seeing double – he looks exactly like Drake!" Nakangiting sabi niya. Akala ko'y magagalit siya pero mukhang natutuwa pa siya. Kung binisita lang niya si Ate Cassandra noong inoperahan ito, ay paniguradong magku-krus ang landas nila ni Dwayne. Sumaglit lang kasi siya, kaya hindi sila masiyadong nagkita. Akala ko, okay na ang lahat pero hindi pa pala. Bigla nalang siyang tumigil sa pagtawa at masama akong tiningnan. "Wala ako







