PROLOGUE :

“Come hell or high water... I'll make you fall in love with me.”

Hindi malakas.

Hindi lasing.

Determinado.

Natigilan si Alyannah — ang babaeng kilala ng buong De Vega Global Holdings bilang si Nadine Buenavista.

Ilang minuto lang ang nakalipas, si Ethan De Vega — ang lalaking nasa boardroom kanina lang na malamig, propesyonal, at walang emosyon habang binabasura ang multi-million proposal na parang papel lang.

Pero ang Ethan na nasa harap niya ngayon sa 35th floor, mag-isa, alas-onse ng gabi ay ibang tao.

Tahimik.

Seryoso.

Mapanganib.

“S-Sir Ethan,” halos pabulong niyang tawag.

Hindi ito sumagot.

Isang hakbang.

Isa pa.

Hanggang sa naamoy na niya ang pabango nito, mamahalin, malinis, nakakalunod. Hanggang sa wala nang hangin sa pagitan nila.

Narinig ni Alyannah ang sariling puso.

Malakas.

Traydor.

Pilit niyang iniwas ang tingin. “Sir Ethan Hindi po kayo lasing, di ba?”

Bahagyang ngumiti si Ethan. Yung ngiti na bihira niyang makita. Yung ngiti na delikado.

“No,” anito, mababa ang boses. “Mas malinaw pa ang isip ko ngayon kaysa sa kahit kailan, Nadine.”

Kinabahan siya lalo sa paraan ng pagbigkas nito sa pekeng pangalan niya. Parang alam. Parang nilalaro siya.

“Eh bakit po kayo —”

Hindi na niya natapos.

Marahang inangat ni Ethan ang kamay at isinukbit sa likod ng tenga niya ang hiblang buhok na tumabing sa mukha niya. Isang simpleng galaw lang.

Pero napasinghap si Alyannah. Parang may kuryenteng dumaloy mula sa dulo ng daliri nito hanggang sa buong katawan niya.

“Huwag niyo po akong tinitingnan ng ganyan,” mahina niyang sabi.

“Bakit?” Lumapit pa ito ng isang pulgada. Amused. “Kinakabahan ka?”

“Oo.”

At doon ngumiti nang tuluyan si Ethan.

“That’s the first honest thing you’ve ever told me.”

Nakakunot-noo siya. “Ha?”

Tinitigan siya nito — hindi bilang boss, hindi bilang CEO. Kundi bilang isang lalaking matagal nang nagpipigil.

“Alam mo ba kung ano ang pinakamahirap?” tanong nito.

Napailing siya.

“Ang magmahal ng isang taong nagsisinungaling sa’yo araw-araw... at hintayin na siya mismo ang magsabi ng totoo.”

Parang may bumagsak na malaking bato sa dibdib ni Alyannah.

He knows?

Bago pa siya makahinga, marahang hinawakan ni Ethan ang magkabilang balikat niya. Hindi mahigpit. Pero sapat para hindi siya makatakas.

“Sir... mali ito—”

“Don’t ” bulong nito, noo sa noo. “Not tonight, Alyannah.”

Nanlamig ang buong katawan niya nang marinig ang totoo niyang pangalan sa bibig nito.

Walang halik.

Walang pilit.

Noo lang sa noo.

Hininga sa hininga.

Pero sapat na para makalimutan niya kung sino siya at kung bakit siya naroon.

“Come hell or high water...” ulit nito, bawat salita ay pangako, bawat salita ay banta. “I’ll make you fall in love with me.”

At sa pagkakataong iyon, siya na ang unang lumapit.

Isang segundo lang ng pag-aalinlangan at sinakop niya ang labi ng dalaga.

Mainit.

Marahas sa simula, pero puno ng lahat ng salitang hindi nila masabi.

At sa isang iglap, nagpaubaya siya. Hindi dahil hindi siya makatanggi. Kundi dahil sa unang pagkakataon, ayaw na niyang magsinungaling.

Hanggang sa biglang umalingangaw sa isip niya

ang boses ng kanyang ama

“Kailangang makuha mo ang tiwala niya... pero huwag na huwag kang mahuhulog sa lalaking iyon, Alyannah. Siya ang sisira sa atin.”

Ang rason kung bakit siya nandito.

Parang binuhusan siya ng yelo.

Mabilis siyang kumawala, hingal, nanginginig ang labi.

“Sir... mali ito. Hindi dapat ganito.”

Hindi siya sinundan ni Ethan. Nanatili lang itong nakatayo roon, madilim ang mata, pinapanood siyang tumatakbo palayo.

Hindi alam ni Alyannah kung ano ang mas kinatatakutan niya.

Ang lalaking unti-unti nang bumabasag sa pader ng puso niya...

O ang katotohanang kapag nalaman ni Ethan De Vega kung gaano kalaki ang kasinungalingang dala niya — ang pag-ibig na nagsisimula pa lan ang siya ring wawasak sa kanilang dalawa?