Chapter 2

Isang oras at mahigit na after naming umuwi galing sa gathering. Natutulog na si Rolando, habang ako ay may iniisip na panibagong plano para sa pera.

I've searched about Roman Valezarte, and I found out that he's the founder of La Vanta Impresa na naka-base sa Italy. Bilyong dolyares ang naipapasok na pera sa kumpanya niya dahil sa lakas ng kaniyang negosyo.

At dahil doon, nagka-interest ako sa kaniya.

Hmm... Bakit hindi ko siya akitin at nang maambunan din ako ng bilyon?

It seems like he's interested in me. The way na titigan niya ako kanina, alam kong may ibig sabihin 'yon. Alam kong kumilatis ng mga lalaking interesado sa 'kin.

Napangiti ako dahil sa naiisip kong plano. Pakiramdam ko, nangangati na naman ang mga palad ko!

Habang tinatahi-tahi ko sa utak ko ang mga pwede kong gawin, napansin ko na lang si Rolando na tila lumalalim ang paghinga niya.

"Rolando?" tawag ko at marahan siyang inuga dahil sa kaba. "Rolando? Gumising ka nga!"

Ilang sandali pa ay nag-iba ang reaksyon ng kaniyang mukha. Napahawak siya sa kaniyang dibdib, kasabay ng malalalim niyang paghinga.

"Yaya! Yaya! Call an ambulance now! Yaya!..." sigaw ko dahil hindi ko mapigilan ang mag-panic. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko.

Sa ilang sandali ng paghihintay namin ay may dumating din na ambulance. Sinakay nila si Rolando habang ito naman ay hindi na maipinta sa mukha ang sakit.

"L-Love..." sambit ko, kahit na ang totoo ay nae-excite na ako sa maaaring mangyari.

Habang tinatahak namin nang mabilis ang mahabang daan ay inaasikaso ng mga medic ang asawa ko. Nakakapit si Rolando sa kamay ko pero unti-unti na itong nanghina.

"W-What happened?" tanong ko sa medic, ngunit imbis na sagutin ako ay nakita ko na lang ang pagtingin nila sa kanilang relo.

Is he... dead?

PINATAPOS ko ang isang linggo ng burol ni Rolando kaya't marami ang nakiramay sa 'kin. Dumalo rin si Mr. Hussein. Dahil doon ay nakakuha ako ng tiyansa na yakapin siya at mag-drama.

Ang bango niya!

Syempre, dahil kasama siya ay kasama rin si Mr. Valezarte, pero wala man lang siyang imik at panay lang ang tingin sa 'kin.

And that's good for me.

Hindi ko inaasahan na after ng libing ay ang attorney mismo ni Rolando ang pupunta sa mansion para sabihin ang last will and testament ng asawa ko.

I felt overjoyed dahil naging successful ang plano ko. Sa akin napunta ang lahat ng properties, savings, at mansion ni Rolando. Ang kumpanya naman ay nakapangalan sa anak niya sa labas. Hindi na ako nagreklamo ro'n dahil hindi naman ako marunong magpatakbo ng negosyo.

"Cheers, baby!" sigaw ni Jasper at sabay naming ininom ang hawak naming tig-isang bote ng red wine.

Hindi namin mabilang ang saya dahil matapos ang mahigit isa at kalahating taon naming pagtitiis, napasa 'min na ang pinakahihintay namin.

"See? I told you to wait. Tignan mo, ang ganda ng naging bunga!" natutuwa kong sabi sa kaniya.

"Iba ang kamandag mo, baby," puri ni Jasper bago niya ako halikan sa labi.

"I know, right!" proud kong sagot sa kaniya. Unti-unti akong natahimik dahil sa iniisip ko. "At hindi pa ako tapos."

"What do you mean? He's already dead, baby. Nakuha na natin lahat."

"Hindi si Rolando ang tinutukoy ko... but Mr. Valezarte," sagot ko. Kumunot lalo ang noo ni Jasper dahil dito.

"Sino naman 'yon? Teka, h'wag mong sabihing—"

"I need to get at least one billion dollars, baby. Sayang din 'yon," sagot ko. Imbis na matuwa ay hindi ito nagustuhan ni Jasper.

"Celestine, hindi mo na kailangang gawin 'yan. We already have Rolando's wealth. Marami na tayong pwedeng gawin na magkasama. Ano? Maghihintay na naman ako nang matagal sa binabalak mo?" reklamo ni Jasper.

"Baby, alam ko na nasa atin na lahat ng kayamanan ni Rolando, but how long it will last? Marami pa tayong mga pangarap sa buhay, 'di ba? So marami pa tayong pera na kakailanganin," paliwanag ko sa kaniya, but he just shook his head in disagree.

Lumapit ako sa kaniya at sinimulang ayusin ang kuwelyo ng kaniyang damit.

"Baby, payagan mo na ako. I promise you na ito na ang pinakahuling kukunan natin ng pera. Kapag nakatanggap na ako ng bilyones, lalayo na tayo at magsasama habang buhay. Please?"

Tinignan ako ni Jasper. "So ilang araw? Ilang buwan at ilang taon na naman akong maghihintay, Celestine? Alam mo naman na gustong gusto na kitang masolo, 'di ba?"

"I know, baby, kaya nga gusto kong payagan mo na ako, e. Last na 'to, promise! Once na maging successful na naman tayo, iyong iyo na ako araw at gabi. Gusto mo ba?" pang-aakit ko pa kay Jasper para mapayagan niya ako.

Alam kong kahit labag sa loob ni Jasper na payagan ulit ako, wala naman siyang magagawa.

"Sige. Basta ipangako mo na huli na 'to, Celestine," sagot nito sa 'kin.

Tinaas ko pa ang kanang kamay ko sa tuwa. "I promise!" sagot ko bago ko siya niyakap sa sobrang excitement. "Thank you, baby!"

Hinalikan ko si Jasper sa kaniyang labi nang mapusok. Ito na ang pakunswelo ko sa pagpayag niya sa 'kin.

"Baby, can you do me a favor once more?" nang-aakit kong tanong.

"What is it?"

"Can you fuck me? I'm so horny, baby."

Ngumiti sa 'kin si Jasper bago niya ako biglang hilahin upang idikit sa kaniyang katawan.

"My pleasure, baby..."

Matapos niya akong sagutin ay muli ko siyang hinalikan nang mapusok sa labi. Hindi maipagkakaila ang kapusukan namin para sa isa't isa. Para kaming palaging sabik na matikman at maramdaman ang bugso ng init ng mga katawan namin.

Oh gosh! I love this fucking life!