Chapter 4

Kinaladkad ako ng dalawang bodyguard papasok sa loob ng magarang mansion ni Roman. Gusto kong maliwanagan pa sa sinabi niya ngunit hindi ako hinayaan ng mga tauhan niya.

"Mr. Valezarte! Ano ba?! Bitiwan niyo nga ak—Mr. Valezarte! Ahh!"

Binagsak ako ng dalawang lalaki nang makapasok na ako sa kwarto ni Roman. Matapos nito ay sinara nila ang pinto.

"Mr. Valezarte! P-Palabasin mo 'ko rito! Mr. Valezarte!" Paulit-ulit kong kinakalampag ang pinto hanggang sa magbukas ito.

"I said, you will do nothing but to obey me, Ms. Roselli," saad ni Mr. Valezarte nang makapasok siya habang isa-isang binubuksan ang butones ng kaniyang long sleeve polo.

"I didn't say na ikulong mo ako—"

"But you chose to stay in my place," dugtong agad niya at tinanggal ang kaniyang suot na polo. Now, I'm seeing his masculine body. Imbis na matuwa ay natakot ako sa presensya niya.

Dahan-dahan niyang sinara ang pinto at ni-lock iyon matapos nito. Naglakad siya patungo sa 'kin upang masimulan na ang kaniyang nais gawin.

UNTI-UNTI kong naramdaman ang paggising ng diwa ko. Nang imulat ko ang mga mata ko ay napansin kong nasa kwarto pa rin ako ni Mr. Valezarte.

Pero wala na siya sa tabi ko.

"Umalis po siya. May inasikaso," sabing bigla ng isang lalaki kaya halos mapatalon ako sa gulat. Ngayon ko lang napansin na may tatlong lalaking nakabantay sa 'kin.

Sa kaba ko ay agad kong hinanap ang bag ko pero hindi ko ito makita. Paano ko matatawagan si Jasper?!

"N-Nasaan ang bag ko?!" reklamo ko sa kanila.

"Hindi po namin alam."

I was about to get up ngunit napansin kong nakakumot lang ang buo kong katawan. Nakaramdam ako ng ilang at hiya dahil may mga kasama pa akong lalaki.

"L-Lumabas nga kayo! Magbibihis ako!" utos ko sa kanila. Hindi naman sila nagsalita pa at sinunod nila ang sinabi ko.

Mabilis akong nagbihis ng damit at inisip kung paano ako makakatakas dito. Nang tignan ko ang balcony, may kataasan pa pala ang bababaan ko. Mukhang mahirap din ang makatakas dahil maraming nagbabantay sa buong paligid.

"Signora, kumain na po kayo," saad bigla ng isang lalaki nang pumasok itong muli sa loob ng kwartong kinaroroonan ko.

Agad ko itong tinignan at saka binalingan ang pagkaing nasa food tray.

"H-Hindi ako kakain. I wanna go home!" pagtanggi ko sa lalaki.

"Hindi po kayo p'wedeng umalis at iyon ang binilin sa 'min ni Padrone."

"Hindi niya ako pag-aari!" depensa ko.

"Kung ano po ang inutos niya sa 'min, sinusunod lang po namin. Sige po, Signora, maiwan ko muna kayo," paalam ng lalaki bago siya lumabas at sinara ang pinto ng kwarto.

"Buksan niyo 'to! Ano ba?! Buksan niyo 'to! Kailangan ko ng makauwi! Hmph!"

Pilit kong kinakalampag at binubuksan ang pinto ngunit wala ni isa ang sumasagot mula sa labas. Sa inis ay napasabunot ako sa buhok ko.

Paano ako makakaalis dito?!

"Argh!" pagwawala ko nang hawiin ko nang malakas ang pagkaing nasa tray kaya't kumalat ito sa sahig.

Ngayon ko lang naramdaman ang pagsisisi ko sa naging desisyon kong 'to. Kung sumunod lang sana ako sa pagpigil sa 'kin ni Jasper na gawin ito, e 'di sana, araw-araw at gabi-gabi na kaming magkasama.

NAKAUPO LANG ako sa ibabaw ng kama habang hinihintay ang pagdating ni Roman. Alas onse na ng tanghali ngunit wala pa rin akong balak kumain kahit na ramdam na ramdam ko na ang gutom.

Nilinis na rin ng isang lalaki kanina ang kinalat kong pagkain. Matapos no'n ay umalis din siya agad.

Mabilis kong binalingan ng tingin ang nagbukas na pinto at bumungad muli ang lalaking nagbantay sa 'kin kanina. Hawak niya ang isang phone habang ipinapakita ito sa 'kin.

"Si Padrone," saad niya.

Dali-dali naman akong nagtungo sa gawi ng lalaki at agad na kinuha ang phone niyang hawak.

"H-Hello? Mr. Valezarte?" hanap ko sa kaniya sa kabilang linya. "Gusto ko ng umuwi. Please, pagsabihan mo naman ang mga guard mo na palayain na ako rito. I-I'm willing to do whatever you want me to do."

"I want you to stay in my house."

Napahawak ako sa ulo ko dahil sa pagiging sarkastiko ni Mr. Valezarte.

"I-I'm begging you. Please, let me go, Mr. Valezarte..."

Narinig ko ang mahinang pagngisi niya sa kabilang linya. "You want this, right? You're after me because all you want is my money."

Hindi ako nakasagot sa sinabi niyang 'yon. Para akong napipi. Nababasa ba niya ang isipan ko?

"W-What? W-What are you talking about, Mr. Valezarte?" pagmamaang-maangan ko.

"Hmm... I know already know your motives, gold digger. You can't fool me as you fooled your previous husband. If you want my money, come and get it, but you have to face me first."

"H-Hindi ko alam ang pinagsasasabi mo, Mr. Valezarte," patuloy ko pa'ng pagtanggi sa kaniya, and the next thing happened was he ended the call. "Hello? Hello?! He—"

"I'm sorry, Signora, pero kailangan ko na pong kunin," sabi ng lalaki nang kunin niyang bigla sa kamay ko ang phone.

"H-Hindi pa ako tapos makipag-usap sa kaniya. T-Tawagan mo ulit siya—"

"I'm sorry, Signora, pero hindi na po pwede. Mauuna na po ako."

"Sandali... Sandali!"

Hindi ko na nagawa pa'ng pigilan ang lalaki nang muli siyang lumabas at sinara ang pinto. Ngayon ay para na akong tangang hindi malaman ang gagawin.

Bakit ba niya ako gustong ikulong dito?!