Mag-log inPatuloy sa pagtoktok si Warren at talagang ayaw umalis. Huli na nang mapag-isipan ni Amanda na tumawag sa property management para ipatawag ang mga security guard at palayasin ito.Pagkaalis ni Warren, hindi na mawala ang sakit ng ulo ni Amanda. Dahil sa insidenteng iyon, halos hindi siya nakatulog buong gabi. Nagising na lamang siya kinaumagahan dahil sa tunog ng kanyang alarm clock.Hinatak ni Amanda ang kanyang sarili mula sa pagkakahiga at hinaplos ang sintido. Pagtingin niya sa phone, may nakita siyang unread message. Galing kay Jonathan ang larawan ng isang napakasarap at masaganang almusal.Mayroon itong omelet, bacon, ham and egg sandwich, at cheese pizza— Talagang nakakatakam at mapapa-laway ka sa itsura pa lang. Nagtatakang nag-reply si Amanda ng tandang pananong.Ano na naman kaya ang trip nito?Bakit naman siya sadyang sesendan ng mga larawan ng masasarap na pagkain nang ganitong kaaga?Sinadya ba nitong pag-lawayin siya?Makalipas ang ilang sandali, nag-reply si Jonathan:
Hindi akalain ni Amanda na magiging ganoon kahalaga kay Warren ang bagay na iyon.May gana pa itong mag-utos at magpasuri sa iba? Nagsisisi tuloy siya nang husto ngayon. Bakit ba kasi isinuko niya agad ang pangalang Rita nang hindi nag-iisip.Ayan tuloy, ngayong nalaman nitong walang ganoong tao sa mga listahan, talagang pinuntahan pa siya para usisain! Kahit naman sabihin niyang iba ang pangalan, kung hindi naman totoo, malamang ay hahanapin at iimbestigahan pa rin ito ng lalaki.Ang pinakamahirap na parte ng sitwasyong ito ay… Wala siyang paraan para masabi kay Warren ang totoo. Dahil ang totoo, ang nagmamay-ari ng panyong iyon ay walang iba kundi siya!"Siguro ay masyadong matagal na ang lumipas kaya hindi ko na maalala!" pagdadahilan na lamang ni Amanda para makalusot."Isip-isipin mo munang mabuti, ano ba talaga ang apelyido ng kaklase mong iyon?" pilit pa rin ni Warren na parang ayaw sumuko.Sumasakit ang ulo ni Amanda. Hinaplos niya ang kanyang noo at nag-isip ng pwedeng idahila
"Bakit ngayon ka lang umuwi? Sino ang kasama mo sa pakikipag-date?"Isang malamig at seryosong boses ang sumalubong sa kanya mula sa dilim. Sa tulong ng biglang umilaw na bumbilya sa pasilyo, nakita ni Amanda na ang lalaking nakatayo sa harap niya ay walang iba kundi si Warren."Paano... ka napunta rito?"Wala siyang naaalalang ipinaalam dito ang tungkol sa kanyang bagong tirahan. Paano nalaman ni Warren kung nasaan siya? Bakit nagawa pa nitong maghintay sa tapat ng apartment niya?"Sagutin mo muna ang tanong ko!"Galit at may halong pagbabanta ang tono ni Warren habang mahigpit siyang tinititigan.Napabilis ang kurap ng mga mata ni Amanda. Nakita kaya niya akong bumaba sa mamahaling sasakyan ni Jonathan kanina? Pero kung nakita nga siya nito, siguradong binanggit na sana nito ang pangalan ni Jonathan.Kaya malamang ay nanghuhula lang ito."Huwag mong kalimutan na tapos na tayo, annulled na ang kasal natin," malamig na paalala ni Amanda.Wala na silang obligasyon sa isa't isa. Wala siy
Paano ba siyang titigil gayong bitin na bitin pa ito?"Sino 'yan? Lumabas kayo rito!"Galit na isinigaw ng lalaki habang mabilis na isinira ang sinturon ng kanyang pantalon.Gusto niyang malaman kung sino ang walang-galang na nagtangkang makinig at manood sa kanila.Biglang nakaramdam ng kaba si Amanda.Kung sakaling matuklasan ng lalaki na magkasama sila rito ni Jonathan, tiyak na magiging kumplikado at mahirap ipaliwanag ang lahat. Parang nabasa ni Jonathan ang kanyang pag-aalala.Agad siyang niyakap nito nang may pagpapakita ng proteksyon sabay marahang hinaplos ang likod niya. At habang papalapit nang papalapit ang lalaki sa kinaroroonan nila, mabilis na tumayo si Jonathan mula sa pagkakaupo."S-Sir Jonathan?"Nanlaki ang mga mata ng lalaki nang makita kung sino ang nakatayo sa harapan niya.Halos manginig ito sa tindi ng takot."Umalis kayo rito!"Matalim na tinitigan ni Jonathan ang lalaki habang mariing isinigaw ang utos na ito. Sa tindi ng takot, dali-daling nagtatakbo ang lala
Nanlaki ang mga mata ni Amanda sa narinig. Napakunot-noo siya at napatingin kay Jonathan. Madilim at nanggigigil ang gwapong mukha ng binata. Siguradong hindi nito inaasahan na may mga empleyado pala itong may ganitong klaseng pagnanasa sa kanya.Nagawa pa talagang pumasok sa president's office para makipagtalik, tapos ay isisigaw pa ang pangalan niya habang may kasamang ibang lalaki!"Boss Jonathan, mahal kita... Boss Jonathan..."Mabilis at nanginginig ang boses ng babae habang parang baliw na sumisigaw sa tindi ng naramdaman. Galit na hinampas ng lalaki ang kasama.. "Sino ba talaga ang gusto mo, ako o si Boss Jonathan?""Siyempre si Boss Jonathan... Mmm...""Kaya pala gustong-gusto mong dito tayo sa office niya makipag sex... Para lang kay Jonathan Ramirez pala ang lahat ng 'to!"Nasa mga bisig ni Jonathan si Amanda, kaya naramdaman niya ang mabigat at nagpipigil na paghinga nito gayundin ang matinding galit na namumuo rito. Malinaw na napuno na ang pasensya ng binata sa dalawang es
Agad na naintindihan ni Jonathan ang sitwasyon.. "Bumalik ba ang kondisyon mo?"Tumango si Amanda at mabilis na nagmakaawa: "Bilisan mo.""Lumapit ka rito!"Matalim na nakatitig si Jonathan sa kanya, habang inuutos na lumapit ito. Akala ni Amanda ay bibigyan siya nito ng gamot.Kaya naman sumunod siya at lumapit sa kinatatayuan nito. Pero laking gulat niya nang bigla siyang hablutin ng lalaki at isubsob sa mga bisig nito.Kasabay nito, dumampi ang isang mariing halik sa kanyang mga labi..."Hmm..."Ang halik ni Jonathan ay mabilis, mainit, at puno ng pagnanasa. Hindi nakapaghanda si Amanda."Teka lang..."Itinukod niya ang dalawang kamay sa dibdib nito para itulak palayo. Pero masyadong malakas ang lalaki, kaya hindi niya ito natitinag.Ang halik na iyon ay may halong awa at pag-aalala, na para bang gusto nitong pawiin ang lungkot at sakit na naramdaman niya kanina. Unti-unting nanlabot ang mga tuhod ni Amanda. Nawala ang kanyang pag-iingat at hinayaan ang sarili na sumabay sa halik ng
NAPATIGIL si Amanda dahil sa narinig niya. Napansin ni Warren ang bahagyang lungkot na dumaan sa kanyang mga mata. Ngunit nanatiling malamig ang boses nito na tila ba walang pakialam.“Sorry. Ilang beses ko ng sinabi sa’yo na may obsessive compulsive disorder ako,” wika ni Warren kay Amanda..“P
UMALIS si Amanda sa clinic, kinuha ang gamot, at dali-daling lumabas ng ospital.Nang maalala niya ang nangyari kanina, how a male doctor ordered her to take off her pants and examined her—hindi niya maiwasang mamula ng todo. Kapag kumalat ang balitang iyon, she wouldn’t be able to face anyone anymo
“Hubarin mo… then lie down!”Kasabay ng isang mababa at malamig na boses ng lalaki. Biglang kumabog ang dibdib ni Amanda sa narinig.. Hindi niya alam kung kailan siya nagkaroon ng ganitong klaseng sakit, something she couldn’t even explain, a kind of shameful condition. Kapag umaatake ito… she just
HALATANG hindi inaasahan ni Dr. Jonathan Ramirez ang sitwasyon. Pero pareho naman silang adults, some needs don’t need to be said. At alam din niyang may kondisyon si Amanda.“Sir…” ani niyang pabulong. Nanigas si Amanda. Parang nag-hang ang utak niya nang narinig ang boses ng lalaki sa kabilang lin







