Masuk“Opo,” mahinahong sagot ni Darien. “Malaki po ang pasasalamat ko sa inyo, Director, at sa lahat ng guro sa naging pag-aalaga sa akin ngayong semester.”Gusto sanang magpaikot-ikot muna ni Director Wendy bago dumiretso sa punto, pero diretso talaga ang ugali niya. Matapos mag-isip sandali, diretsahan na siyang nagsalita. “Professor Darien, bakit hindi ninyo ipinaalam sa school ang tungkol sa kasal ninyo? Sa records noong pumasok kayo dito, nakalagay ay single kayo.”“Pagkatapos na po akong ma-hire nang ikinasal,” kalmado ang sagot ni Darien.“Pero ang naririnig ko,” bumigat ang boses ni Director Wendy, “ang napangasawa ninyo ay estudyante rin ng school natin.”“Opo.”Kumunot ang noo ni Director Wendy. “Alam mo naman siguro, nasa education field tayo. Pinaka-iniiwasan talaga ang teacher–student relationship. Naiintindihan naming may halo o admiration ang mga estudyante sa teachers, pero bilang guro, tungkulin nating magbigay ng tamang gabay. Ikaw… ikaw pa talaga ang nagpakasal sa sa
“Halika, hindi na ’to mainit,” sabi ni Darien habang inaabot ang tasa sa kanya.Maayos na tinanggap ni Harmony ang tasa at yumuko para uminom ng isang higop.Tahimik na nakatingin si Darien sa kanya.Halos wala namang pinagkaiba ang mukha ni Harmony kumpara noong unang nagkakilala sila. Siguro medyo bumilog lang ng konti, pero dahil araw-araw niya itong nakikita, hindi niya masyadong napapansin ang pagbabago. Kung meron man, napansin niyang may ilang maliliit na freckles na sa may pisngi niya. Hindi halata, makikita lang kapag malapitan.Maganda ang memorya ni Darien. Naalala niya noon, habang nag-aaral pa siya sa abroad, may narinig siyang mga babaeng kaklase na nag-uusap tungkol sa paglalagay ng pekeng freckles sa mukha. Hindi niya gets noon kung bakit. Pero ngayon, tinitingnan niya si Harmony, at naiintindihan na niya. Cute pala talaga. May sariling charm.Ramdam ni Harmony na kanina pa siya tinititigan ni Darien.Unti-unting uminit ang mukha niya. Pagkatapos ng ilang maliliit
“Sumasang-ayon ako sa comment sa itaas. Ngayon ko talaga nakita kung gaano ka-delikado ang internet. Pagdating ko sa field kanina, nakita ko ang daming taong nakapalibot sa isang babae, buntis pa siya. Kung hindi siya napahamak o nakunan sa sobrang takot, dapat magpasalamat na kayo sa langit.”Bihira lang may magtanggol kay Harmony online, pero unti-unti, may ilan ding nagsalita na maayos ang pananaw. Saglit lang niyang binasa ang mga iyon. Ang mas pinansin niya talaga ay ang apology letter ni Ivan.Walang nakakaalam kung sino talaga si Ivan, kaya bakit siya biglang lumabas at inako lahat, kusang-loob pang magpaulan ng mura sa sarili niya. Malinaw na may pumilit sa kanya.Ang unang pumasok sa isip ni Harmony ay si Darien.Wala nang iba pa.Nag-isip sandali si Harmony, saka tumayo at lumabas ng study room.Walang tao sa sala, pero may naririnig siyang galaw sa kusina.Sumilip siya at nakita si Darien na nakatayo sa harap ng stove. May kaserola sa harapan nito, pinapainit ang gata
Nag-reply si Harmony kay Sammy, [“Nagre-review ako.”]Mabilis ang sagot ni Sammy. [“Sa ganitong kagulong moment, nakakaya mo pang magbasa ng libro?”]Sammy: [“Strategy mo ba ’to? Sinadya mong ilabas ang relasyon n’yo ni Professor Darien bago ang exam para guluhin ang lahat, no?”]Harmony: [“Ang rich ng imagination mo.”]Diretsong nagpadala si Sammy ng forum link. [“Gumawa pa sila ng topic tungkol sa 'yo at kay Professor Darien.”]Agad itong binuksan ni Harmony. Pagpasok niya, nakita niyang halos umabot na sa sampung libong comments ang thread.“Hinahanap ko ’yung mga nasa field kanina ng hapon.”“Andito na kami.”“Ahhh, hindi ako naniniwala. Paano naging maagang nag-asawa ang Professor Darien ko?”“Girl, hindi na siya bata. Thirty na si Professor Darien. Noon pa may tsismis na kasal na siya kasi may singsing, ayaw lang paniwalaan ng lahat.”“Ang shocking pa, may baby na. Ang taas ng image niya sa utak ko, hindi ko ma-imagine kung ano siya sa kama. Akala ko parang priest
Pagkasagot ni Ivan ng tawag, ang boses na narinig niya sa kabilang linya ang tuluyang sumira sa kaunting pag-asang meron pa siya.“Ako si Darien Legaspi.”Malamig at malinaw ang boses na dumaan sa cellphone.Sa sandaling iyon, parang gumuho ang mundo ni Ivan. Ilang segundo siyang hindi nakapagsalita bago niya pilit na maibalik ang boses niya. “P-Professor Darien…”“Alam mo kung bakit kita tinatawagan,” kalmadong sabi ni Darien.Halos lumabas ang puso ni Ivan sa lakas ng tibok. Mahigpit niyang hinawakan ang cellphone.“Agad kang magsulat ng apology letter sa school forum,” diretsong utos ni Darien. “Ilagay mo kung ano ang dahilan, kanino ka humihingi ng tawad, at ano ang naging motibo mo.”Kung gagawin niya iyon, tuluyang mawawala ang natitira niyang dignidad.Paos ang boses ni Ivan, may halong pagmamakaawa. “Professor Darien, puwede po akong mag-sorry nang personal kay Harmony. Kahit lumuhod pa ako. Estudyante lang po ako. Please, pagbigyan n’yo po ako.”“Estudyante ka?” inuli
Pagdating nila sa bahay, dumiretso si Harmony sa study room para mag-review at gawin ang huling push niya sa pag-aaral.Mula sa bahagyang bukas na pinto ng study room, nakita ni Darien ang likod niya, tahimik, seryoso, at sobrang focus.Kahit na nangyari ang lahat ng gulo kanina, nagawa pa rin niyang ayusin agad ang sarili niya at mag-aral nang walang distraction.Dahan-dahang isinara ni Darien ang pinto, saka kinuha ang cellphone at lumabas papunta sa balcony.May tinawagan siyang number. Hindi nagtagal, may sumagot agad.“Actually, tatawag na sana ako sa 'yo.”Boses iyon ni Xander.“‘Yung forum post na sinend mo sa akin, ipinasa ko na sa pinsan ko. Medyo tuso ‘yung gumawa, binura niya agad ‘yung post. Pero buti na lang, ready ‘yung kaibigan ko. Sinundan nila ang trail at nakuha ang IP address. Na-confirm na rin kung sino talaga.”Madilim ang gabi. Tumalim ang mga mata ni Darien, at ang maayos niyang features ay tila mas naging malamig.“Ang pangalan niya ay Ivan dela Cruz. E







