LOGINPagdating ni Darien sa bahay, tahimik na tahimik ang loob. Bukas ang ilaw sa sala pero walang tao. Sa mesa may nakapatong na isang drawing. Sa totoo lang, tao lang ang halatang laman ng drawing, hindi mo talaga masasabing kung sino iyon. Pero alam agad ni Darien na si Daria ang gumawa noon, at para iyon sa lolo niya.Sa tabi ng drawing, may mga bulaklak na gawa sa clay. Hindi pulido ang hugis, halatang gawa ng bata, pero punong-puno ng inosenteng saya.Napangiti si Darien. Lumakad siya papunta sa kwarto at marahang binuksan ang pinto. Sa kama, magkatabi ang mag-ina, parehong nakapikit at mahimbing ang tulog.Dahan-dahan siyang nagbukas ng cabinet at kinuha ang pajama niya. Bago lumabas ng kwarto, iniwan niyang bahagyang nakasara ang pinto.Pagkatapos maligo, bumalik siya sa kwarto at sandaling tumayo sa gilid ng kama, pinagmamasdan ang mag-ina.Noon, halos lahat ng oras at lakas niya ay nasa pag-aaral at trabaho. Kontento na ang loob niya, kaya para sa kanya dati, ang pag-aasawa a
“Eh ano ang kakainin natin tonight?” tanong ni Harmony.“Ano bang gusto mong kainin, Daria?” balik niya.Nag-isip munang mabuti si Daria, seryoso ang mukha, tapos saka nagsalita. “Gusto ko ng fries saka hamburger.”Kinindatan siya ni Harmony. “Gusto mo ba may kasamang Coke?”Biglang sumigaw si Daria sa tuwa. “Yes! Mama is the best!”Pagkatapos magpa-takeout, umuwi na silang dalawa. Habang kumakain na sila sa bahay, biglang tumawag si Darien sa video call.“Papa!” sigaw ni Daria.Pagkasagot ni Harmony, agad na lumapit si Daria sa screen.Nasa opisina pa si Darien. May suot siyang salamin, at sa likod ng lente, malambot ang tingin niya sa mag-ina.“Kumain na ba si Daria?” tanong niya.“Kumakain na,” sagot ni Daria sabay abot ng hawak niyang burger papunta sa camera.Hindi yung tipo si Darien na pagbabawalan agad ang bata sa tinatawag na junk food. Para sa kanya, ayaw niyang pigilan ang pagiging bata ni Daria.“Burger pala. Masarap ba?” tanong niya.“Masarap!” sagot ni Daria.
Nang makita ni Doctor Alexis ang itsura ni Leign, mas lalo lang siyang nainis. Parang may naipong galit sa dibdib na hindi niya mailabas. Sa isip-isip niya, iniisip na lang niya kung paano ito idadaan sa department head, magpapakaawa, at tuluyang ipapasa sa iba ang problemang hindi niya pwedeng pagalitan o parusahan, isang mainit na patatas.“Sige na, sa susunod mag-ingat ka,” malamig niyang sabi. “Doktor tayo, hindi pwedeng pabaya. This is basic.”“Opo, salamat po, Doctor Alexis,” mahinang sagot ni Leign.Lumabas siya ng opisina. Tahimik na ang hallway, wala nang tao.Habang dumadaan siya sa treatment room, may narinig siyang mga boses sa loob.“Si Doctor Leign na naman, mali na naman ang medical order. Ngayon potassium chloride IV push pa. Hindi ba talaga siya nagbabasa?”“Nadaan ako kanina sa opisina, narinig ko pinapagalitan siya ni Doctor Alexis. Mukhang talagang sumabog na yung pasensya.”“Sa totoo lang, every time na ka-duty ko siya, kabado ako. Nagdo-double check talaga
“Last time sabi ko wala kang eight-pack abs, tapos ngayon araw-araw ka nang maagang gumigising para mag-workout. Kung sabihin ko bang hindi ka gwapo, magpapa-plastic surgery ka na?” pabirong sabi ni Harmony.“Depende ‘yan kung anong type ang gusto mo,” sagot ni Darien.“Eh di go, magpa-retoke ka,” nakangiting hamon niya.Tumaas ang kilay ni Darien, may babalang tingin sa mga mata.Ibig sabihin ba nun, hindi na siya gwapo?Hindi pa siya nakakapag-react nang biglang lumapit si Harmony at niyakap ang balikat niya. “Gawin mo na lang mukha mo na kamukha ni Darien Legaspi. Kilala mo ‘yon, ‘di ba? Siya yung pinaka-gwapong professor sa Lilac Medical College, super sikat sa school namin. Siya yung pinaka-favorite ko. Kapag mukha kang siya, yayakapin kita araw-araw…”Hindi pa niya natatapos ang sinasabi nang biglang salubungin ng halik ni Darien ang labi niya.Kitang-kita ni Harmony ang apoy sa mga mata niya, at alam na alam niya kung ano ang ibig sabihin nun.“Ano… may period ako,” hing
Paglingon ni Darien, nakita niya si Harmony na nakasandal sa may pinto, tahimik na pinapanood silang dalawa.“Mama,” tawag ni Daria nang mapansin din siya.Ngumiti si Harmony at pumasok sa loob.Sa puting kaserola, may pinakukuluang tubig na may asukal na pula, at may ilang hiwa ng luya na lumulutang sa ibabaw.“Paano mo nalaman na may period ako?” tanong ni Harmony kay Darien.Tiningnan siya ni Darien na parang obvious na obvious ang sagot. “Because I know almost everything about you.”Yung kalahating ngiti niya na parang may ibig sabihin, agad nagpainit sa mukha ni Harmony. Inabot niya ang damit nito at bahagyang hinila.“Mama, sabi ni Papa masakit daw tiyan mo. Kapag uminom ka nitong brown sugar water, gagaan na raw pakiramdam mo,” seryosong sabi ni Daria habang hinahalo pa rin ng maliit niyang kamay ang laman ng kaserola.Parang natunaw ang puso ni Harmony. Hinawakan niya ang mukha ni Daria at hinalikan ito. “Thank you, Daria. Mahal ka ni Mama.”“Hmm?”May boses na biglan
“Nandito ka na,” sabi ni Zenaida.“Sa-salamat,” nanginginig na sagot ni Xander habang dahan-dahang tinatanggal ang seatbelt, dahan-dahang niyang binubuksan ang pinto ng kotse, at dahan-dahang ding bumababa. Halatang hilo pa rin.“Doctor Xander.”Narinig niya ang boses ni Zenaida mula sa likod.Nanginginig pa rin si Xander nang lumingon siya.Si Zenaida ay nakasandal sa manibela, nakatingin sa kanya nang diretso.“Kahit gaano mo pa ako kakilala, so what? Ang pagiging magkasama ng dalawang tao hindi base sa kung gaano karami ang alam nila tungkol sa isa’t isa, kundi kung gaano mo kayang tanggapin ang isa’t isa. Mahilig ka bang mag-travel? Gusto mo ba ng maanghang? Gusto mo ba ng rock music o car racing?”Nakatayo lang si Xander sa gilid ng daan, maputla ang labi dahil sa hilo sa biyahe.Nagkibit-balikat si Zenaida matapos magsalita, parang may konting panghihinayang. “Tingnan mo nga sarili mo, sobrang putla mo na.”Hindi pa man nakakabuka ng bibig si Xander, pinaandar na ni Zena
Hinawakan ni Harmony ang singsing na nakatago sa ilalim ng damit niya, at muling bumalik ang matamis na pakiramdam.Kanina pagkagising niya, agad siyang humanap ng kwintas at isinabit doon ang singsing. Dahil rainy season at makakapal ang suot niyang damit, hindi siya natatakot na may makakita.Lu
Nawala ang lambot na nakapatong sa labi niya, kaya bahagyang pumikit si Darien.Samantalang si Harmony naman, parang batang nahuli sa kalokohan, mabilis na tumalikod para tumakbo.Pero biglang may kamay na mahigpit na humawak sa pulso niya, hinila siya pabalik.Hindi siya handa, kaya diretso siyan
Ngumiti lang si Harmony at kinuha ang mainit na gatas mula sa kamay niya. “Wala naman.”Nakatingin si Darien sa kanya habang umiinom siya ng ilang lagok. Paminsan-minsan, palihim din siyang tumitingin kay Darien. At nang magtagpo ang mga mata nila, hindi siya umiwas. Para bang kumikislap ang mga ma
Kanina lang ay pinagsabihan pa ni Darien si Lola Nena na huwag siyang tukso-tuksuhin, pero ngayon siya mismo ang nang-aasar.Hindi niya alam kung saan nanggaling ang tapang niya, pero itinuro niya ito ng daliri, kunwari galit.Nakatitig si Darien sa mukha niyang namumula, at sa likod niya ay may m







