LOGINHindi lang ang mama ni Zenaida ang nagulat, pati si Xander.Halos lumaki ang mga mata niya sa gulat. Hindi na niya napigilan ang sarili kahit nasa gitna pa ng tawag si Zenaida.“Kailan ka pa nagka-boyfriend?”Narinig ng mama ni Zenaida ang boses ng lalaki sa kabilang linya. “Zey, may kasama ka ba diyan?”“Hmm,” kalmadong sagot ni Zenaida. “Nasa kotse ko ang boyfriend ko.”Parang biglang nag-hang ang utak ni Xander.Siya?Sinabi ni Zenaida na boyfriend nito siya?Parang nabura lahat sa isip niya. Hindi siya makapag-react.“Boyfriend mo?” sigaw ng mama ni Zenaida sa telepono.“Oo naman.” May bahagyang ngiti sa labi ni Zenaida habang tumingin kay Xander. “Xander, say hi ka kay Mama ko.”Kailangan pa niyang kumausap sa magulang? Hindi ba parang meet the parents na ‘to?Nanigas si Xander, parang lutang, tapos walang pag-iisip na nasabi niya, “Ma.”Natahimik bigla sa kabilang linya.“Pfft.” Hindi napigilan ni Zenaida na matawa.Nang ma-realize ni Xander ang nasabi niya, agad s
“Hindi ito basta-basta. Tingnan mo muna.”Parang batang may ipinagmamalaking kayamanan si Xander habang binubuksan niya ang tarpaulin. Maingat niya itong iniladlad sa harap ni Zenaida.Sa gitna ng tarpaulin ay may cartoon na doktor na naka-white coat. Pero ang mukha ng cartoon ay malinaw na mukha ni Zenaida. Mukhang kinopya lang ang mukha niya mula sa isang litrato at idinikit sa katawan ng cartoon. Kung tama ang hinala niya, iyon pa mismo ang larawan mula sa beach trip nila noon.“Look, look,” masayang sabi ni Xander habang itinuturo ang mga nakasulat sa magkabilang gilid ng larawan. “Nakasulat dito, ‘Greatest Doctor: Life's Savior.’ Ang cool diba?”Pagkatapos ay bahagya niyang ibinaba ang boses at lumapit nang kaunti kay Zenaida.“Sa 'yo lang talaga ito. Ikaw lang ang pinagawa ko ng ganito,” bulong niya. “Itago mo na lang secretly, okay? Huwag mo nang ipaalam sa iba.”Minsan talaga naiisip ni Zenaida na buksan ang ulo ni Xander para tingnan kung ano bang laman ng utak nito.Pe
“Magro-round kami sa ward.”May ilang doktor na naka-white coat ang pumasok sa kwarto. Pagpasok pa lang nila, agad napansin ni Xander na kasama sa kanila si Zenaida. Mabilis niyang ibinaba ang cellphone at humiga sa kama na parang walang ginagawa.“Doctor Xander, kamusta pakiramdam mo ngayon?” tanong ng isa sa mga doktor mula sa cardiovascular department.“Okay naman, okay naman,” sagot ni Xander na nakangiti. “Sa ilang araw ko dito sa ospital, parang tumaba pa nga ako.”“Eh kasi naman, si Doctor Zey ang nag-aalaga at nagpapakain sa 'yo,” biro ng isang doktor. “Hindi ganyan ang treatment ng ordinaryong pasyente.”Pagkarinig noon, halos mamulaklak ang puso ni Xander sa tuwa.“Tumahimik ka nga,” sabi ni Zenaida at tinapik nang bahagya ang katrabaho.Wala namang problema kay Xander, kaya lumipat ang mga doktor sa kabilang kama para tingnan ang ibang pasyente. Nakatayo si Zenaida sa gitna ng dalawang kama nang bigla niyang maramdaman na may humihila sa manggas ng coat niya.Pagling
Dahil sa diretso at madaling sagot ni Zenaida, halos lumipad sa tuwa ang puso ni Xander.Sa isip niya, parang wala na ring pinagkaiba iyon sa pagpayag na makipag-date sa kanya.Masayang-masaya siyang nakatingin habang kumakain si Zenaida ng ilang subo ng pagkain, tapos bigla na itong tumigil at sinimulang ligpitin ang mga lalagyan.“Hindi ka na kakain?” tanong ni Xander.“Busog na ako,” sagot niya.“Aalis ka na?” halatang ayaw ni Xander na umalis siya.“Hmm. Late na rin.”Habang inaayos ni Zenaida ang mga gamit para umalis, biglang nagmukhang kawawa si Xander.“Pwede bang… huwag ka munang umalis?” sabi niya.Sumulyap sa kanya si Zenaida. “May kailangan ka ba?”Kumagat sa labi si Xander. Para lang mapatagal ang oras na kasama siya, nag-isip siya ng dahilan.“Ah… pwede mo ba akong samahan sa banyo?”Talagang marunong siyang sumabay sa sitwasyon.“Number one o number two?” tanong ni Zenaida nang walang emosyon.Namula ang mukha ni Xander. “Number one lang.”“Sige,” mabilis
Pumasok si Zenaida sa kwarto habang may hawak na takeout box.“May pinabili akong pagkain. Kung hindi ka pa kumakain, sabay na tayo,” sabi niya.“Okay na okay! Gutom na gutom na rin ako,” mabilis na sagot ni Xander.Pero kakasabi pa lang niya noon, bigla siyang napadighay.“Hic~”Napatingin sa kanya si Zenaida.Medyo napahiya si Xander kaya agad siyang nagpaliwanag. “Ah… sobrang gutom lang talaga siguro. Nagre-reklamo na yung tiyan ko.”Hindi na nagduda si Zenaida. Isa-isa niyang binuksan ang mga lalagyan ng pagkain.Habang nakatingin si Xander, napunta ang tingin niya sa mahahabang daliri ni Zenaida. Tapos napunta ulit sa mga labi nito.Naalala niya ang nangyari kanina sa ward noong umaga, at bigla na naman uminit ang mukha niya.Si Doctor Zey pa mismo ang nagdala ng pagkain para sa kanya.Sa isip niya, sino ba nagsabing malas ang maaksidente? Para sa kanya, parang napakagandang bagay pa nga.“Kain na,” sabi ni Zenaida habang inaabot ang chopsticks.“Salamat,” sabi ni Xan
Parang sabay silang nagising sa isang panaginip.Biglang tumayo nang diretso si Zenaida, habang si Xander naman ay biglang napaupo at nagsimulang umubo nang malakas.Sobrang lakas ng ubo niya na halos hindi siya makahinga. Dahil doon, sumakit pa lalo ang mga nabali niyang tadyang. Namula ang buong mukha niya sa pagpigil ng sakit.Ang nurse na bagong pasok sa kwarto ay nagtatakang tumingin sa eksena.Nakatayo si Doctor Zey na nakatalikod sa pintuan, habang si Doctor Xander ay namumula at halos mamatay na sa kakaubo.Ayos lang ba si Doctor Xander? Parang mamamatay na siya sa kakaubo.Hindi ba tutulungan ni Doctor Zey?“Doctor Zey?” tawag ng nurse.Pagharap ni Zenaida, kalmado na ulit ang mukha niya, parang walang nangyari. Pero hindi pa rin siya tumitingin sa direksyon ni Xander.“May kailangan pa akong ayusin sa office. Magpahinga ka muna. Kung may kailangan ka, pindutin mo lang yung call button,” sabi niya.Pagkatapos, mabilis siyang lumabas ng ward.Medyo nagtataka ang nurs
Ha? Ha? Ha?!Ito ba ay… confession?Nabigla si Harmony. Parang naging malabo ang isipan niya dahil sa sinabi ni Darien. Teka lang, kalma. Hindi naman siya nagsabing gusto niya ako, ‘di ba? Parang may ibang ibig sabihin ang sinabi niya. Simula’t simula pa, naging aksidente ang lahat sa pagitan nila
Walang sabi-sabi, agad na humugot si Tita Cherry ng limampung piso at isiniksik ito sa kamay ni Harmony, saka mabilis na bumaba ng sasakyan.Nagkandarapa si Harmony sa pagmamadali, pinagtupi-tupi ang pera, binuksan ang bintana at inihagis ito palabas. “Tita Cherry, nasa sahig na po ang bayad!”Pag
Ni hindi inakala nina Ranna at Harold na masasabi ni Harmony ang ganung klaseng salita.Sandaling natigilan si Ranna, pero agad siyang nagalit, "Ano bang pinagsasabi mo! Kapatid mo 'yan!""Oo nga, kapatid ko siya, hindi naman siya santo. Tuwing magagalit siya, tayong lahat kailangang mag-ikot-ikot
Pagtingin ni Harmony sa likod ni Ivan, napansin niyang may ilang lalaki na nakatayo sa tabi ng pedestrian lane. Hindi na siya nagulat, sila yung mga lalaking nagtawanan sa kanya noon.Walang emosyon sa tono ni Harmony: “Anong gagawin ko sa inyo sa dinner?”“Hindi ba dati naman tayong sabay-sabay k







