kabanata 3

"Maligayang bati sa inyong kasal!" sigaw ng isang malakas na tinig.

Isang lalaking nakasuot ng kaswal ang lumapit kina Stella at Ayres na kapwa nagulat at nanatiling nakatayo sa kanilang kinatatayuan.

"Damar, anong ginagawa mo rito?" tanong ni Ayres nang malamig at may halong pagkainis.

"Siyempre, dumating ako para bisitahin si Lolo," sagot ng lalaking nagngangalang Damar habang may mapanuksong ngiti sa labi. Ibinaling niya ang tingin kay Stella, na ngayon lamang niya nakita.

"Magkano ang binayad sa'yo para pakasalan si Ayres?" tanong niya nang sarkastiko, walang pasakalye at diretsong nanunumbat.

"Mag-ingat ka sa mga sinasabi mo, Damar. Nagpakasal kami dahil mahal namin ang isa't isa," sagot ni Ayres na namumula sa galit.

"Pag-ibig? Kailan pa minahal ni Ayres ang ibang babae bukod kay Jessica?" tugon ni Damar na may pangungutya habang tinititigan si Ayres nang mapanlibak.

Nakanguyom ang kamao ni Ayres, pilit pinipigilan ang matinding galit na bumabalot sa kanya.

"Makinig ka, Miss. Huwag kang magpaloko kay Ayres. Pinakasalan ka lang niya para sa mana. Hindi pag-ibig ang habol niya kundi pera. Isa siyang tusong lalaki!" dagdag pa ni Damar, lalo pang binibira si Ayres nang walang pag-aalinlangan.

"Tumigil ka, Damar!" sigaw ni Ayres na galit na galit ang tingin.

Nanahimik si Stella. Umuugong ang kanyang isipan dahil sa mga sinabi ni Damar. Totoo kayang pinakasalan lang siya ni Ayres para sa mana?

"Mas mabuting ako na lang ang pakasalan mo. Mas marami akong kayang ibigay kaysa kay Ayres," sabi ni Damar na may nakasisirang tono, lalo pang ginigisa ang sitwasyon.

"Tama na, Damar! Huwag mong guluhin ang asawa ko!" sigaw ni Ayres, hindi na napigilan ang kanyang galit.

Bigla na lamang dumapo ang isang malakas na suntok sa pisngi ni Damar, dahilan upang siya'y matumba at mapaatras. Napahawak siya sa pisngi niyang namula at masakit. Nagngangalit ang kanyang panga habang nakatitig kay Ayres na puno ng poot.

"Hindi ako magpapatahimik, Ayres. Ibubunyag ko ang lahat ng kasinungalingan mo kay Lolo!" pagbabanta ni Damar sa malakas na boses.

"Tumigil ka sa mga walang kwentang salita. Huwag mong lasunin ang isipan ni Lolo sa mga kalokohan mo!" balik ni Ayres nang matigas ang tono.

Handa na sanang sumugod muli si Ayres, ngunit mabilis siyang pinigilan ni Stella.

"Kalma lang, nasa ospital tayo. Huwag tayong gumawa ng gulo dito," bulong ni Stella habang sinusubukang pakalmahin ang kanyang asawang naglalagablab sa galit.

Mabilis pa rin ang paghinga ni Ayres, at hindi niya inaalis ang tingin kay Damar.

"Hindi ko hahayaan na ikaw ang magmana ng kumpanya ni Lolo, Ayres. Gagawin ko ang lahat para kamuhian ka niya!" sigaw ni Damar na puno ng poot at inggit.

"Mahal, mas mabuting umalis na tayo rito," bulong ni Stella kay Ayres sa mahinahong tinig.

Hindi sumagot si Ayres, ngunit alam niyang tama si Stella. Walang saysay ang makipagtalo sa tulad ni Damar—mas lalo lamang itong lilikha ng kaguluhan.

Tahimik siyang tumalikod at lumakad palayo, habang si Stella ay mahinahong sumunod sa kanya.

**

"Maaari mong gamitin ang kuwartong iyon," sabi ni Ayres habang itinuro ang isa sa mga kuwarto sa ikalawang palapag ng malaking bahay.

Diretsong dinala ni Ayres si Stella sa bahay na ibinigay ng kanyang ama bilang regalo sa kanilang kasal.

Napanganga si Stella nang pumasok siya sa bahay na may estilong Europeo at napakagarbo. Hindi ito nagpapahuli sa marangyang tahanan ng pamilya Wijaya.

"Huwag mo akong istorbohin. Gusto kong magpahinga," sabi ni Ayres bago pumasok sa kanyang silid na hindi kalayuan sa kwartong itinuro niya kay Stella.

Nanahimik lamang si Stella habang pinakikinggan ang lalaki na ngayon ay legal na niyang asawa. Sanay siyang sumusunod sa utos ni Ayres sa opisina. Ngunit ngayong wala na sila sa trabaho, ayaw na niyang magpadikta.

"Akala mo ba ikaw lang ang gustong magpahinga? Gusto ko rin, Sir," bulong ni Stella nang may inis, sabay irap ng tingin.

Pumasok siya sa kanyang silid, iniwan si Ayres na halatang gusto pang ilabas ang inis nito.

Namangha si Stella habang tinitingnan ang paligid ng malaking kuwarto na puno ng mamahaling kasangkapan. Hindi pa siya kailanman nakapunta sa isang tahanang kasing luho nito. Parang panaginip lang ang lahat.

Lumapit siya sa malaking salamin at ngumiti sa sarili.

"Ngayon, isa ka nang Ginang Ayres," sabi niya habang natatawa sa sarili. Kakaiba at nakakatawa sa kanyang pandinig ang pangalan na iyon.

Ngunit unti-unting nawala ang kanyang ngiti. Dumilim ang kanyang mukha.

"Tandaan mo, Stella. Kunwari lang ang kasalang ito. Pagkatapos ng isang taon, babalik din ang lahat sa dati. Huwag kang mahulog sa kanya," bulong niya sa sarili bilang paalala.

Malalim siyang huminga at lumapit sa kama. Humiga siya sa malambot at malaking king-size bed.

Wala sa ulirat ang tingin niya sa puting kisame ng kuwarto. Unti-unting naglaho ang ngiti sa kanyang labi, napalitan ng lungkot.

Pumatak ang luha mula sa gilid ng kanyang mata habang naaalala ang ina niyang naka-coma pa rin hanggang ngayon. Ang aksidente sa sasakyan dalawang taon na ang nakalilipas ay naging dahilan ng pagkawala ng malay ng kanyang ina.

"Kung narito lang si Mama, siguradong mas magiging masaya ang lahat ng ito," bulong niya habang pinupunasan ang luhang dumadaloy sa pisngi.

"Hindi ka pwedeng maging mahina, Stella. Lilipas din ang isang taon," dagdag niya, sinusubukang palakasin ang loob.

---

Samantala, sa kabilang kuwarto...

"Ang numerong inyong tinatawagan ay kasalukuyang hindi ma-contact."

Galit na ibinagsak ni Ayres ang telepono. Ilang araw na siyang hindi makontak si Jessica.

"Nasaan ba siya talaga?" bulong niya habang kita ang inis sa kanyang mukha.

Hindi pa alam ni Jessica ang tungkol sa kasal nila ni Stella, at ni wala ring balak si Ayres na sabihin ito. Ayaw niyang magalit si Jessica o maapektuhan ang relasyon nila dahil sa kasunduang kasal na ito.

---

Bahagyang nakatulog na si Stella nang marinig niyang may kumakatok sa pintuan ng kanyang kuwarto. Sa una'y ayaw pa sana niyang pansinin, pero lalong lumalakas ang katok at nakakagambala na.

"Ano ba, istorbo sa pagtulog," reklamo niya habang tinatakpan ang tenga gamit ang unan. Ngunit ngayon, ang katok ay naging malalakas na pagbayo.

"Stella! Buksan mo ang pinto!" sigaw ni Ayres mula sa labas, halatang naiinis.

Napilitan si Stella na bumangon at dahan-dahang lumakad patungo sa pinto. Marahan niya itong binuksan, at tumambad sa kanya si Ayres na seryoso ang mukha.

"Ano pong kailangan ninyo? Bakit ninyo ako tinatawag?" tanong ni Stella habang pilit binubuksan ang mata sa antok.

"Ang baho mo. Maligo ka. Isasama kita," sabi ni Ayres habang tinatakpan ang ilong.

Napadilat si Stella, sabay amoy sa sarili. Totoo ngang hindi pa siya naliligo, pero hindi naman siya naniniwalang mabaho siya.

Napatingin siya kay Ayres nang masama.

"Saan naman tayo pupunta?" tanong niya nang matalim.

"Sasamaan mo akong kumain," sagot ni Ayres nang maikli.

Sumilip si Stella sa bintana. Gabi na. Kumakalam na rin ang kanyang sikmura dahil hindi pa sila kumakain mula tanghali. Kaya't tama lang na gutom na siya ngayon.

"Sandali lang po. Maliligo muna ako," sabi ni Stella bago isinara ang pinto at dumiretso sa banyo.

---

Dinala ni Ayres si Stella sa isang restawran malapit sa bahay. Pagpasok pa lang nila, agad silang napansin ng ilang mga customer.

Kilala si Ayres sa publiko, lalo na matapos ilantad ni Jessica ang kanilang relasyon. Kaya kahit saan siya magpunta, laging umaani ng atensyon.

"Sir, baka pag-usapan tayo ng mga tao. Baka makasira ito sa relasyon ninyo ni Miss Jessica," mahinang sabi ni Stella. Alam niyang dapat siyang manatiling tahimik at hindi maging sanhi ng problema.

"Huwag mong intindihin. Kumain na tayo. Gutom na ako," sagot ni Ayres na tila walang pakialam.

Ni hindi niya alintana nang may palihim na kumuha ng litrato nila habang kumakain.