kabanata 6

Nakahiga at nakapikit si Lolo Wijaya nang dumating sina Ayres at Stella upang dalawin siya.

Mukhang medyo naiilang si Stella nang hawakan ni Ayres ang kamay niya at akayin siya palapit sa gilid ng kama.

“Lo, nandito na po kami,” mahinang sabi ni Ayres.

Dahan-dahan na iminulat ni Lolo Wijaya ang kanyang mga mata. Ang kanyang mga matang malungkot at puno ng mga kunot ay napunta kay Ayres, pagkatapos ay kay Stella.

“Salamat at dumating na kayo,” mahina niyang sabi.

“May gusto po kayong sabihin kay Stella, Lo?” tanong ni Ayres habang umuupo sa upuan sa tabi ng kama.

“Tawagin mo si Ricko,” wika ni Lolo Wijaya.

Kumunot ang noo ni Ayres, nagtataka kung bakit isinasali ng kanyang Lolo ang abogado nito sa usapan.

“Stella, tawagin mo yung lalaking naghihintay sa labas,” sabi ni Ayres.

Tumango si Stella at agad na lumabas upang tawagin si Ricko.

Maya-maya pa, pumasok si Ricko—ang personal na abogado ni Lolo Wijaya—sa silid na may dalang isang folder na may mga dokumento.

“Mag-asawa na kayo, at masaya si Lolo dahil sinunod mo rin sa wakas ang gusto niya, Ayres. Pero, may isa pa kayong dapat gawin,” seryosong sabi ni Lolo Wijaya.

“Ano pa po, Lo?” kunot-noong tanong ni Ayres.

“Stella, sigurado si Lolo na magiging mabuting asawa ka kay Ayres. Gusto ko, bigyan niyo ako ng apo.”

“Lo, bagong kasal pa lang po kami. Paano po kami agad magkakaroon ng apo?” protesta ni Ayres.

Napalunok si Stella. Hindi niya inaasahan na ang kanilang pekeng kasal ay magiging ganito ka-komplikado. Nagkasundo pa naman silang hindi magkakaroon ng pisikal na kontak, paano sila magkakaroon ng anak?

“Ricko, basahin mo ang pinakahuling testamento,” pakiusap ni Lolo Wijaya.

Binuksan ni Ricko ang folder sa kanyang kamay, at sinimulang basahin ang laman ng dokumento.

“Ang mana na binubuo ng kompanya ay ibibigay lamang sa anak nina Ayres at Stella. Kung wala silang magiging anak, wala nang karapatan si Ayres na magpatuloy sa pagmamay-ari ng kompanya, at ang lahat ng mana ay ibibigay kay Damar.”

Agad na natahimik sina Ayres at Stella, pareho silang mukhang nagulat.

Kinuyom ni Ayres ang kanyang panga. Muli na naman, makakaharap niya si Damar—ang taong palagi niyang itinuturing na mapanlinlang.

“Magkaanak?” mahinang bulong ni Stella, halos hindi marinig.

“Bakit? May problema ba?” tanong ni Lolo Wijaya, nakakunot ang noo.

“Wala pong problema, Lo. Bibigyan ko po kayo agad ng apo,” tiwalang sagot ni Ayres, hindi pinapansin si Stella na nakatingin sa kanya nang may pagkabigla.

Agad na kinurot ni Stella ang tagiliran ni Ayres nang medyo malakas kaya napaigik ito sa sakit.

“Sige, mag-honeymoon kayo. Narinig ko, bumalik agad kayo sa trabaho pagkatapos ng kasal niyo kahapon.”

“Masyadong maraming trabaho sa opisina, Lo,” pagdadahilan ni Ayres.

“Ayoko ng dahilan. Mag-honeymoon kayo!” sabi ni Lolo Wijaya habang iniwas ang tingin, bilang tanda na ayaw na niyang makipagtalo pa.

Sinulyapan ni Ayres si Stella, at sinenyasan siyang umalis na.

“Mauna na po kami, Lo.”

Pareho silang lumabas ng silid.

“Mr. Ayres, ano pong ibig niyong sabihin na sinang-ayunan niyo ang gusto ni Lolo? Seryoso po ba kayong gusto niyong magkaanak sa akin?” tanong ni Stella nang may matinis na boses, hinahabol ang mabilis na paglalakad ni Ayres.

Biglang huminto si Ayres. Hindi sinasadyang nabangga ni Stella ang likod ng lalaki.

“Syempre hindi. May Jessica na ako. Paano ako magkakaroon ng anak sa’yo?” sagot ni Ayres habang humarap at tinitigan si Stella nang may pagkainis.

Mukhang naguluhan si Stella. Hindi pa niya nauunawaan ang tunay na ibig sabihin ni Ayres.

“Ano po ba talaga ang ibig niyong sabihin?”

“Papangakuan ko si Jessica na magdadalang-tao ng anak ko, tapos, magpapanggap kang buntis. Kaya, ang anak na ipanganganak mo ay magiging anak ko sa’yo sa paningin ng lahat—pero ang totoo, anak ko siya kay Jessica.”

Kinagat ni Stella ang labi niya, sinusubukang intindihin ang plano. Mukhang madali lang ang plano. Ang trabaho niya lang ay sumunod sa palabas ni Ayres.

“Sige po,” sabi niya habang tumatango.

Nagpatuloy sa paglalakad si Ayres. Balak niyang kausapin sina Mr. Brata at Mrs. Lidya para pag-usapan pa ang bagay na ito.

**

“Gusto mong utusan si Jessica para mabuntis? Pumayag kaya siya?” Nag-aalinlangan si Mr. Brata sa tagumpay ng plano ni Ayres.

“Si Jessica ay isang modelo, at ang pisikal na anyo ay napakahalaga sa kanya. Hindi sigurado ang nanay mo kung kusang-loob siyang magdadalang-tao ng anak mo,” sabi ni Mrs. Lidya habang inilalagay ang kanyang knitting needles sa mesa.

“Pag-uusapan ko mismo 'to kay Jessica, Pa. Naniniwala ako na maiintindihan niya pagkatapos marinig ang paliwanag ko,” tiwalang sagot ni Ayres. Ayaw niyang sumuko agad.

Inilipat ni Mrs. Lidya ang kanyang tingin kay Stella at tinitigan siya nang may awa.

“Pasensya na, Stella. Kailangan mong madamay sa problema ng pamilya namin,” malambing at mapagmahal na sabi ni Mrs. Lidya.

Ang maamong mukha ng babae ay nakapagpaalala kay Stella sa kanyang yumaong ina. Noong buhay pa, ang kalmadong ugali ng kanyang ina ay halos kapareho kay Mrs. Lidya.

Ngumiti lamang si Stella nang bahagya.

“Walang problema po, Ginang. Natutuwa po akong makatulong kay Mr. Ayres.”

Isang kasinungalingan.

Ang totoo, nakadarama si Stella ng pagkabalisa at takot, na baka ang kanyang paglahok ay lalong magpalalim sa kanyang pagkadawit. Lalo na kung sakaling malaman ni Lolo Wijaya ang kanilang palabas. Hindi niya alam ang kanyang kahihinatnan.

Sumandal si Mr. Brata, matalim at seryoso ang mga mata. Ang malamig niyang mukha ay nagpapakita kung gaano kahalaga ang bagay na ito sa kanya.

“Anuman, ayaw kong makuha ni Damar ang kompanya na pag-aari ng pamilya natin mula pa noon. Saka, wala namang kakayahan si Damar na pamahalaan ang kompanya. Imbes na umunlad, natatakot akong masisira ang kompanya sa kanyang mga kamay.”

Huminga nang malalim si Ayres. Matatalim ang mga titig niya sa kanyang ama.

“Huwag kayong mag-alala. Hindi ko rin hahayaang manalo si Damar.”

“Kailan mo kakausapin si Jessica?” tanong ni Mrs. Lidya, binago ang usapan.

“Sa susunod na linggo, Ma. Bago 'yun, kailangan ko munang mag-honeymoon kay Stella,” sagot ni Ayres.

“Ano?” Nanlaki ang mga mata ni Stella, nagulat.

“Kunwari lang 'yun, para lokohin si Lolo. Malamang, mag-uutos siya ng taong magbabantay sa atin,” paliwanag ni Ayres habang sumusulyap kay Stella.

Hinimas ni Stella ang kanyang sentido. Napaka-komplikado ng mga usapin ng mayayamang pamilya—lahat alang-alang sa mana.

“Tulungan mo kami, Stella. Kailangan talaga namin ang pakikipagtulungan mo,” sabi ni Mrs. Lidya habang mahinahong hinahawakan ang mga kamay ni Stella.

“Sige po, Ginang. Huwag kayong mag-alala,” sagot ni Stella, na parang nahipnotismo sa lambing ni Mrs. Lidya at hindi kayang tumanggi.

Ang tanga mo! bulong ni Stella sa sarili, sinisisi ang sarili dahil sa madaling pagsunod sa kagustuhan ng mayamang pamilya.

“Bukas tayo pupunta sa Bali,” biglang sabi ni Ayres.

Natigilan si Stella. Matagal na niyang gustong puntahan ang Bali.

“Pupunta talaga tayo sa Bali, Sir?” paninigurado niya.

“Para saan pa ako magsisinungaling?” sagot ni Ayres nang medyo naiinis.

Napangiti si Stella nang masaya. Hindi pala puro nakakainis ang pagiging pekeng asawa ni Ayres. Makakapunta rin pala siya sa kanyang pangarap na lugar.

“Mag-enjoy kayo, Anak,” nakangiting sabi ni Mrs. Lidya, nakikita ang saya sa mukha ni Stella.