Mag-log inHindi ko alam kung paano kami nakauwi pagkatapos no'n.I can't believe how many years of secretly being married to him. Ngayon ko lang siya nahawakan ng ganoon. Ngayon ko lang naramdaman ang init na dala niya sa akin.Totoo't nakakaramdam na ako ng pagnanasa sa kaniya noon pa man. Kaya't aksidente ko soyang nasumbatan na ni kahit minsan ay hindi kami nakapagtalik na dalawa. Ngayon, hindi ko pa matatawag na pagtatalik ang ginagawa namin. He just tasted me. And I tasted him. Iba pa rin kapag mag-isa ang katawan namin.I can't believe that I desire for this... I desired for him. Alangan naman sa ibang lalaki ko ito hahanapin. Eh, siya ang asawa ko. Even though it's a secret and we don't truly love each other. But I vowed that I won't cheat. Ayokong isipin niyang manloloko akong asawa.Kahit inaalila niya ako sa trabaho. Inaalila nga ba?Kahit pinapahirapan niya ako. Hindi ako manloloko.Kinaumagahan, nagising ako sa sikat ng araw na tumama sa mukha ko. Unti-unti akong napadilat.I hear
"Pero hindi ka pumupunta sa bar, 'di ba?" nagtatakang tanong ko sa kaniya."Hindi naman talaga," sagot pa niya, bagay na mas lalong ikinapagtaka ko."Pero sabi mo—""Damn it. Isn't it obvious? Pupunta lang ako roon para sa 'yo," napasinghap ako sa sinabi niya.Pakiramdam ko ay parang bumigat ang bawat paghinga ko. Pakiramdam ko ay naramdaman niya rin iyon. He looked at my chest as I breathed heavily. Kitang-kita niya ang pagtaas-baba nito. Kung isubsob pa niya ang mukha niya sa dibdib ko ay paniguradong pati ang walanghiyang kabog ng puso ko ay maririnig niya rin. Tila ba nakikipagkarera ang mga ito sa sampung kabayo sa sobrang bilis ng tibok.Damn it. Why am I suddenly melting?"Maybe I need to fucking set a rule about that goddamn professional clothing," aniya habang nananatili ang tingin sa dibdib ko.Napatingin ako sa suot ko. Off-shoulder ang blouse ko, bahagyang nakalantad ang aking balikat at kaunting cleavage. Hindi naman iyon ganoon ka-revealing. At lalong hindi ko iyon sinuo
Sandaling hindi ako nakasagot sa biglaang tanong ni Clara. Sa huli ay napatikhim ako. "Iyon ba? Nagkita kasi kami sa daan. Naghihintay ako ng sasakyan, sakto rin namang nakita niya ako. Kaya nag-offer na lang siya na sabay na lang kami papuntang kompanya," pagsisinungaling ko pa. Naningkit ang mga mata ni Clara. Napakunok naman ako dahil doon. "Nakakapagtataka lang kasi. Magkaaway kayo pero kakaiba ang tinginan ninyo minsan," nag-iisip na wika pa niya. Halos magpasalamat ako nang biglang bumukas ang elevator. Papalabas pa lang ako bigla na akong hinila ni bakla. "Ang tagal mo naman doon kay Sir. Himala at hindi kayo nagsisigawan, ah," nakangising ani pa niya. Halos kaladkarin ako ni bakla. Habang naglalakad kami. Napasulyap ako kay Clara na nakasunod sa likod namin ngunit ramdam ko ang lalim ng titig niya sa akin. Pakiramdam ko nga ay parang hinuhukay niya ang kaloob-loobanbko sa pagitan ng tingin niya. Nakahinga ako ng maayos nang maupo siya sa station niya. "Ang weird ni
Nagising ako na magaan ang pakiramdam ko. Pagdilat ng mga mata ko, bumungad sa akin ang hindi pamilyar na kwarto. Inilibot ko ang paningin ko. Nagulat ako nang makita si Garvin, nakaupo sa maliit na mesa. Ang mga mata ay nakatutok sa dokumento. Seryoso ang mukha niya, bahagya pang nagkakasalubong ang kilay. Nadako ang tingin niya sa akin nang mapansin ang paggalaw ko. "How's your sleep?" tanong niya sa akin. "Nasaan ako?" tanong ko pabalik. I didn't even bother to answer his question. "You're in my secret room. This is the extension of my office. Ikaw lang ang makakaalam nito," wika pa niya. Nagulat ako roon. Secret pala, bakit niya sinabi sa akin? Ibig sabihin ay binuhat niya ako papunta rito? Pwede niya rin naman akong hayaan sa sala niya. Alam ko tuloy na may sekretong kwarto pala siya rito sa opisina niya. Baka bigla akong antukin at magdesisyon na matulog sa kwarto niya rito. "O-okay na ba ang dokumento ko?" tanong ko naman sa kaniya. Napabuntong-hininga siy
"What is it, Clara?" tanong ni Garvin sa kaniya. Sandaling hindi siya nakasagot dahil tumatagal ang titig niya sa akin. Napatikhim siya at unti-unting dinako ang tingin kay Garvin. "Gusto ko lang pong itanong kung tapos ka na po sa pag-re-review. May panibagong dokumentong dala po kasi ako rito." Halos lumuwa ang mata ko sa dami no'n. Napasimangot ako. Edi, mas lalo pang tatagal ang akin! "Almost done na rin, Clara. Pakilapag na lang iyan at isusunod ko," ani pa ni Garvin. Nakaramdam ako ng inis. Uunahin niya ulit iyang kay Clara? Matalim ko siyang tinitigan. Alam kong napansin niya iyon pero mukhang wala lang sa kaniya iyon. Tila ba sanay na sanay na siya sa ganitong pag-uugali ko. "Sir, pwede bang maupo habang naghihintay?" halos mapairap ako nang marinig ang tanong ni Clara. Pakiramdam ko ay parang nalukot ang mukha ko. Parang gusto ko na lang tulungan si Garvin sa pag-re-review para makaalis na siya rito. "Hmm... pwede bang makisuyo, Clara?" nangunot ang noo ko
Paano niya ako mas makilala kung ako mismo ay hindi ko kayang ibigay iyon sa kaniya. Hindi ko alam kung makakapagkatiwalaan ko siya. I'm also afraid that he will end up judging me. O baka biglang manlamig siya sa akin at lumaki ang posibilidad na hiwalayan niya ako. Nakatatakot ako. Sapat na sa akin na alam niyang kasal kami. Na empleyado niya ako sa trabaho at asawa sa papel. "You'll know me more kapag hindi lang sana pagkakamali ko ang tinitingnan mo," mapait na wika ko sa kaniya. That's not what I'm trying to say. Higit pa roon, ngunit dinaan ko na lang iyon sa ganoong usapan at baka lumalim pa ang tanong niya tungkol sa katauhan ko. "Kasi may mali ka naman talaga," paglilinaw pa niya sa akin. Alam ko iyon pero naapakan lang talaga ang pride ko. Kahit may mali man ako, sana isipin niyang asawa niya ang kaharap niya at hindi simpleng tao lamang. Sabagay, bakit niya ako iisipin? Eh, hindi niya naman ako mahal. Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang mapagtan iy







