Chapter: Chapter 85Ibaon ang dapat kalimutan. Ngunit paano ko maibaon sa limot lahat ang mga nararamdaman at alaala ko kay Axel kung siya naman itong todo paramdam sa akin.Siguro'y paraan niya ito para pahirapan ako. Pahirapan akong makalimutan siya.Hindi madali. Hindi na nga naging madali noong nawalan ako ng balita sa kaniya sa loob ng dalawang taon. Mas lalo pang humirap ngayon dahil nandito siya. Nararamdaman at nakikita ko ang presensya niya.Tahimik akong nanonood kay Axel habang inilalatag niya ang foam sa sahig. Inayos niya ang bedsheet sa ibabaw nito habang kinakarga ko si Lexie at sinusubukang patulugin.Upang maalis ang atensyon ko kay Axel, binuksan ko na lamang ang TV habang pinapatulog ang anak ko.Balita agad ang bumungad sa akin sa telebisyon.“Good evening, everyone. We would like to inform the public that a heavy rainfall is expected in several areas over the next few days. According to the latest weather forecast, a developing weather disturbance may bring continuous rain, strong wi
Last Updated: 2026-10-06
Chapter: Chapter 84I almost forgot how to breathe properly. Nagpakawala ako ng marahas na paghinga nang mapagtanto kong pinipigilan ko na ang paghinga ko.Natahimik ako. Nawalan ako ng sasabihin. I don't even know what to say. Kaya ang ginawa ko, mas pinili kong itikom ang bibig ko. Natatakot akong magsalita ngayon. Kasi baka kapag maibuka ko ang labi ko ay alam kong bigla akong bibigay.Tahimik akong kumakain. Ramdam ko naman ang paninitig niya sa akin, tila hinihintay ang magiging sagot ko o reaksyon. But I remained poker-faced. I made sure that he wouldn't read any of my emotions.I heard his deep sigh.Naikagat ko ang ibabang labi ko nang lagyan niya muli ng ulam ang pagkain ko. Doon ko rin napagtanto na mas marami ang ulam ko kaysa sa kanin.Maybe because I'm here in the USA.Madalang na kaming kumain ng kanin mula nang makatuntong ako rito sa ibang bansa. Puro mga tinapay, pasta, sandwich, at iba pang pagkain ang madalas kong kinakain.Noon, hindi ko maisip na masasanay ako nang walang kanin. Pero
Last Updated: 2026-10-06
Chapter: Chapter 83"Umupo ka na. Ilagay mo lang rito si Lexie sa kuna. Itatabi ko lang siya sa atin," wika ni Axel nang matapos sa pagluluto.Napatango ako. Nilagay ko ang anak namin sa kuna. Mabuti naman at hindi umiyak si Lexie dahil nilagyan agad ni Axel ng pinggan at kutsara ang bata para laruin niya ito.Tahimik akong umupo sa upuan na ipinaghila niya para sa akin. Tinulak niya ang kuna palapit sa hapag namin.Pinanood ko siyang tumungo sa kusina at pagbalik ay may dala siyang mangkok na may ulam. Inayos niya ang mga plato at kanin sa lamesa.Gustuhin ko mang tumulong, alam kong hindi niya rin ako papayagan.Umupo siya sa harap ko at sinandukan ako ng pagkain. Tahimik ako habang tinititigan siya. Parang may humahaplos sa puso ko habang pinapanood siya sa ginagawa niya.At bakit niya ba ginagawa ito?Ngunit natatakot akong tanungin sa kaniya ito. Natatakot ako sa magiging sagot. Natatakot ako na baka nagkakamali lang ako ng iniisip. Natatakot akong umasa.Napasimangot ako nang maisip na ganito rin b
Last Updated: 2026-10-05
Chapter: Chapter 82Una kong naramdaman ay ang pagbigat ng talukap ng mga mata ko, hanggang sa mahila ako ng antok.Nagising ako na magaan na ang pakiramdam ko. Kinapkap ko ang kamay ko sa katabi ko, ngunit napadilat ako nang unan lang ang tanging nakapkap ko.Napabalikwas ako ng bangon nang mapagtantong wala na si Lexie. Inilibot ko ang tingin ko sa paligid.Nanlaki ang mga mata ko nang mapagtanto kong walang katao-tao.Wala si Lexie at Axel!Mabilis akong tumayo. Ni wala na sa isip ko ang mag-ayos. Ramdam ko ang pamamawis ng buong katawan ko sa kabila ng lamig na nararamdaman ko.Halos matalisod ako sa pagmamadaling tumakbo pababa ng hagdan.Ramdam na ramdam ko ang init ng mga mata ko. Tahip-tahip ang kaba ko. Para akong nawawala sa sarili sa iniisip kong baka kinuha na ni Axel ang anak ko!Kilala ko si Axel. Hindi siya ganoon.Pero malay ko ba?Dalawang taon na rin ang nakalipas. Maraming nagbago.Baka naisip niyang kunin sa akin ang anak ko.Ngunit sa kalagitnaan ng pagtakbo ko, bigla kong naamoy ang
Last Updated: 2026-10-05
Chapter: Chapter 81Nakakahiya!Baka isipin niyang sinadya ko iyong ihulog. At bakit kasi itong lingerie ang napulot ko sa sobrang pagmamadali ko kanina? Ang inaakala kong simpleng panty na napulot ko ay lingerie pala iyon.Baka kung ano na ang isipin ni Axel!That lingerie was a gift from Doña Felicia. Hindi ko nga alam kung bakit iyon ang iniregalo niya sa akin kahit tutuusin, ang dami namang puwedeng bilhin para ibigay sa akin.Pakiramdam ko ay kasing-pula na ako ng kamatis. Hindi ako makatingin sa kaniya habang nagmamadaling pinulot ang lingerie ko. Pagkakuha ko noon ay kumaripas ako papuntang banyo.I heard his chuckle because of what I did. I slammed the door before I entered. Nagngitngit ako habang isinusuot ang lingerie ko.Nadako ang tingin ko sa salamin. Pinanood ko ang kabuuang repleksyon ko.I was wearing lingerie.Hindi ako makapaniwala habang tinitingnan ang sarili ko sa salamin. I looked hot and... sensual.Ngunit habang pinagmamasdan ko ang sarili ko, napadako ang tingin ko sa bakas ng ta
Last Updated: 2026-10-05
Chapter: Chapter 80He looked serious while doing his job. Nakakunot ang noo niya habang nilalagay ang bimpo sa noo ni Lexie na mahimbing na natutulog."Kumusta ang pakiramdam niya?" nag-aalalang tanong ko.Napalingon sa akin si Axel."Medyo mataas pa rin ang temperature niya," seryoso niyang sagot. "Pero mukhang nakakatulog naman siya nang maayos."Lumapit ako sa kama at napatingin kay Lexie. Tahimik siyang natutulog habang nakapikit ang mga mata."May kailangan ba akong gawin?" tanong ko."Keep her comfortable. Huwag mo muna siyang balutin nang makapal," paliwanag niya habang inaayos ang bimpo sa noo ni Lexie. "At kailangan nating bantayan ang temperature niya."Tumango ako.Hindi ko maiwasang titigan si Axel habang ginagawa niya ang lahat para sa anak namin.Parang natural lang sa kaniya ang maging isang ama.At hindi ko alam kung bakit, pero may kakaibang kirot na naramdaman ako sa dibdib ko.Dahil sa loob ng dalawang taon, ako lang ang kasama ni Lexie sa lahat.Ngayon, narito na siya.At unti-unti n
Last Updated: 2026-10-04
Secretly Marriage with my Rival Boss
"I hate my boss."
That was Adriana Rivera's only certainty—until she was forced to marry him. To save the life of her sick half-sister, the illegitimate daughter of the Rivera family agrees to an arranged marriage with the last man she wants: Garvin Harrison, her cold-hearted CEO. Ang Boss niyang kinasusuklaman niya sa lahat. Ang Boss niyang halos isumpa niya na.
At work, he makes her life miserable.
At home, he acts like a caring husband.
Dahil sa pilit na kasal, sinisiguro ni Adriana ang distansya sa pagitan nila ni Garvin.
But as the line between hatred and attraction begins to blur, she starts to question everything she felt about Garvin.
Unti-unti, nakilala nito ang totoong siya. Unti-unti, umiiba ang landas ng nararamdaman niya.
She married her worst enemy. Now she’s in danger of falling for him.
Is she able to fight for it or just accept the fact that she’s already falling?
Read
Chapter: Chapter 20Hindi ko alam kung paano kami nakauwi pagkatapos no'n.I can't believe how many years of secretly being married to him. Ngayon ko lang siya nahawakan ng ganoon. Ngayon ko lang naramdaman ang init na dala niya sa akin.Totoo't nakakaramdam na ako ng pagnanasa sa kaniya noon pa man. Kaya't aksidente ko soyang nasumbatan na ni kahit minsan ay hindi kami nakapagtalik na dalawa. Ngayon, hindi ko pa matatawag na pagtatalik ang ginagawa namin. He just tasted me. And I tasted him. Iba pa rin kapag mag-isa ang katawan namin.I can't believe that I desire for this... I desired for him. Alangan naman sa ibang lalaki ko ito hahanapin. Eh, siya ang asawa ko. Even though it's a secret and we don't truly love each other. But I vowed that I won't cheat. Ayokong isipin niyang manloloko akong asawa.Kahit inaalila niya ako sa trabaho. Inaalila nga ba?Kahit pinapahirapan niya ako. Hindi ako manloloko.Kinaumagahan, nagising ako sa sikat ng araw na tumama sa mukha ko. Unti-unti akong napadilat.I hear
Last Updated: 2026-10-06
Chapter: Chapter 19"Pero hindi ka pumupunta sa bar, 'di ba?" nagtatakang tanong ko sa kaniya."Hindi naman talaga," sagot pa niya, bagay na mas lalong ikinapagtaka ko."Pero sabi mo—""Damn it. Isn't it obvious? Pupunta lang ako roon para sa 'yo," napasinghap ako sa sinabi niya.Pakiramdam ko ay parang bumigat ang bawat paghinga ko. Pakiramdam ko ay naramdaman niya rin iyon. He looked at my chest as I breathed heavily. Kitang-kita niya ang pagtaas-baba nito. Kung isubsob pa niya ang mukha niya sa dibdib ko ay paniguradong pati ang walanghiyang kabog ng puso ko ay maririnig niya rin. Tila ba nakikipagkarera ang mga ito sa sampung kabayo sa sobrang bilis ng tibok.Damn it. Why am I suddenly melting?"Maybe I need to fucking set a rule about that goddamn professional clothing," aniya habang nananatili ang tingin sa dibdib ko.Napatingin ako sa suot ko. Off-shoulder ang blouse ko, bahagyang nakalantad ang aking balikat at kaunting cleavage. Hindi naman iyon ganoon ka-revealing. At lalong hindi ko iyon sinuo
Last Updated: 2026-10-05
Chapter: Chapter 18Sandaling hindi ako nakasagot sa biglaang tanong ni Clara. Sa huli ay napatikhim ako. "Iyon ba? Nagkita kasi kami sa daan. Naghihintay ako ng sasakyan, sakto rin namang nakita niya ako. Kaya nag-offer na lang siya na sabay na lang kami papuntang kompanya," pagsisinungaling ko pa. Naningkit ang mga mata ni Clara. Napakunok naman ako dahil doon. "Nakakapagtataka lang kasi. Magkaaway kayo pero kakaiba ang tinginan ninyo minsan," nag-iisip na wika pa niya. Halos magpasalamat ako nang biglang bumukas ang elevator. Papalabas pa lang ako bigla na akong hinila ni bakla. "Ang tagal mo naman doon kay Sir. Himala at hindi kayo nagsisigawan, ah," nakangising ani pa niya. Halos kaladkarin ako ni bakla. Habang naglalakad kami. Napasulyap ako kay Clara na nakasunod sa likod namin ngunit ramdam ko ang lalim ng titig niya sa akin. Pakiramdam ko nga ay parang hinuhukay niya ang kaloob-loobanbko sa pagitan ng tingin niya. Nakahinga ako ng maayos nang maupo siya sa station niya. "Ang weird ni
Last Updated: 2026-09-16
Chapter: Chapter 17Nagising ako na magaan ang pakiramdam ko. Pagdilat ng mga mata ko, bumungad sa akin ang hindi pamilyar na kwarto. Inilibot ko ang paningin ko. Nagulat ako nang makita si Garvin, nakaupo sa maliit na mesa. Ang mga mata ay nakatutok sa dokumento. Seryoso ang mukha niya, bahagya pang nagkakasalubong ang kilay. Nadako ang tingin niya sa akin nang mapansin ang paggalaw ko. "How's your sleep?" tanong niya sa akin. "Nasaan ako?" tanong ko pabalik. I didn't even bother to answer his question. "You're in my secret room. This is the extension of my office. Ikaw lang ang makakaalam nito," wika pa niya. Nagulat ako roon. Secret pala, bakit niya sinabi sa akin? Ibig sabihin ay binuhat niya ako papunta rito? Pwede niya rin naman akong hayaan sa sala niya. Alam ko tuloy na may sekretong kwarto pala siya rito sa opisina niya. Baka bigla akong antukin at magdesisyon na matulog sa kwarto niya rito. "O-okay na ba ang dokumento ko?" tanong ko naman sa kaniya. Napabuntong-hininga siy
Last Updated: 2026-09-16
Chapter: Chapter 16"What is it, Clara?" tanong ni Garvin sa kaniya. Sandaling hindi siya nakasagot dahil tumatagal ang titig niya sa akin. Napatikhim siya at unti-unting dinako ang tingin kay Garvin. "Gusto ko lang pong itanong kung tapos ka na po sa pag-re-review. May panibagong dokumentong dala po kasi ako rito." Halos lumuwa ang mata ko sa dami no'n. Napasimangot ako. Edi, mas lalo pang tatagal ang akin! "Almost done na rin, Clara. Pakilapag na lang iyan at isusunod ko," ani pa ni Garvin. Nakaramdam ako ng inis. Uunahin niya ulit iyang kay Clara? Matalim ko siyang tinitigan. Alam kong napansin niya iyon pero mukhang wala lang sa kaniya iyon. Tila ba sanay na sanay na siya sa ganitong pag-uugali ko. "Sir, pwede bang maupo habang naghihintay?" halos mapairap ako nang marinig ang tanong ni Clara. Pakiramdam ko ay parang nalukot ang mukha ko. Parang gusto ko na lang tulungan si Garvin sa pag-re-review para makaalis na siya rito. "Hmm... pwede bang makisuyo, Clara?" nangunot ang noo ko
Last Updated: 2026-09-14
Chapter: Chapter 15Paano niya ako mas makilala kung ako mismo ay hindi ko kayang ibigay iyon sa kaniya. Hindi ko alam kung makakapagkatiwalaan ko siya. I'm also afraid that he will end up judging me. O baka biglang manlamig siya sa akin at lumaki ang posibilidad na hiwalayan niya ako. Nakatatakot ako. Sapat na sa akin na alam niyang kasal kami. Na empleyado niya ako sa trabaho at asawa sa papel. "You'll know me more kapag hindi lang sana pagkakamali ko ang tinitingnan mo," mapait na wika ko sa kaniya. That's not what I'm trying to say. Higit pa roon, ngunit dinaan ko na lang iyon sa ganoong usapan at baka lumalim pa ang tanong niya tungkol sa katauhan ko. "Kasi may mali ka naman talaga," paglilinaw pa niya sa akin. Alam ko iyon pero naapakan lang talaga ang pride ko. Kahit may mali man ako, sana isipin niyang asawa niya ang kaharap niya at hindi simpleng tao lamang. Sabagay, bakit niya ako iisipin? Eh, hindi niya naman ako mahal. Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang mapagtan iy
Last Updated: 2026-09-14
Chapter: Chapter 5I woke up in bed with a heavy feeling. Ngunit sinubukan ko pa ring bumangon dahil may photoshoot pa kami.Binasa ko ang pagpapalitan ng mensahe namin ni Blyte kagabi. Iyon na iyon, wala nang kasunod kinabukasan. Ni hindi niya pa sinend sa akin ang bank account niya.Me: Paki-send na iyong bank account mo para mabayaran kita.Pagka-send ko no’n, nagsimula na ako sa trabaho. Habang nasa kalagitnaan kami ng photoshoot, natigilan ako nang makita si Manuel kasama ang babae niya. Sikat na modelo iyon, habang si Manuel naman ay isang kilalang artista. Ibinalewala ko lamang sila.But every time that I’m trying to do my job, napapalingon ako sa hagikhik ng babae. My heart hurts. How can they act like nothing happened? Na para bang hindi nila ako sinaktan.“Uuwi ka na, Beatrice? Ayaw mo bang uminom muna sa bar?” tanong ng kasama ko.“Aalis na ako. May pupuntahan pa ako,” sagot ko habang nagliligpit ng mga gamit ko.“Ganoon ba? Sayang naman!” wika pa ng kasama ko.Tahimik akong umalis. Habang na
Last Updated: 2026-09-14
Chapter: Chapter 4Pagkapasok ko sa building, agad akong sinalubong ng malamig na hangin mula sa air-conditioning. Malinis ang lobby, makintab ang sahig, at may malaking digital directory sa gilid na puno ng iba’t ibang pangalan ng mga kumpanya.Kaya lalo akong nakampante. See? Legit naman.Tinungo ko ang elevator at pinindot ang floor na sinabi sa akin sa message.Pagbukas ng elevator, isang mahabang hallway ang bumungad sa akin. Tahimik. Halos wala akong makitang ibang tao.Napatingin ako sa cellphone ko. Veloura Studios — 12th Floor.Ang layo naman! ‘Di ba dapat malapit ito para hindi mahirapan ang mga modelo niya?Sinundan ko ang direksyong ipinadala sa akin hanggang sa makita ko ang isang malaking glass door na may nakasulat na VELÓURA CREATIVE STUDIO.Napangiti ako. Mukhang professional talaga.Pagpasok ko, isang lalaking suot ang pormal na damit ang sumalubong sa akin.“Beatrice?” tanong niya sa akin.Napatango ako. “Yes, ako iyon.”“You’re the model scheduled for tonight?”“Yes.”“Come on. The p
Last Updated: 2026-09-14
Chapter: Chapter 3Magtatanong pa sana ako nang biglang kumatok sa pinto namin. Napatingin ako roon. Maya-maya pa’y biglang tumunog ng selpon ko. Napatingin ako roon at nabasa ko ang mensahe mula sa katrabaho ko. Nagmamadali kong inabot ang card ko sa gigilo ko. “I need to go. Here’s my number, contact me kung magkano ang kailangan mo. And also, wait for my next contact with you,” wika ko pa habanh pinupulot ang heel ko at isinuot iyon. “What’s this for?” nagtatakang tanong niya habang hawak-hawak ang card ko kung saan naroon ang numero ko. “For payment, of course. Hindi naman libre na maging gigolo kita,” wika ko pa sa kaniya. Kita ko ang pag-awang ng labi niya. He qas about to say something but he suddenly shut his mouth. A smile suddenly rose up from his lips. Napakurap ako dahil agad din naman iyong nawala. “Okay,” simpleng wika niya at ibinulsa ang binigay ko sa kaniya. “Good. Now, I have to go,” wika ko pa. “I’ll come with you. Ihahatid na lang kita. Aalis na rin naman ako,” ani pa niya.
Last Updated: 2026-09-14
Chapter: Chapter 2Pinahiga niya ako sa kama. Hindi pa man ako nakapag-aayos sa pagkakahiga nang bigla niya akong dinaganan. He began to kiss my neck until it went down to my breast. "A-ah..." I moaned loudly. He didn't leave my breast feeling lonely. Patuloy siya paghalik sa tuktok habang ang daliri ay nilalaro-laro ang tuktok ko. I don't know where to focus, both are demanding. May lalo kong nagliyab nang maramdaman ko ang halik niya na bumaba patungong tiyan ko hanggang sa napunta ito sa gitna ko. Unti-unti niyang tinanggal ang lingerie ko. Hindi pa man ako nakabwelo nang bigla niyang sinisid iyon. My body automatically trembled, not because of the felt but a different sensation embracing my body. His tongue hardened while licking me. Hindi ko alam kung saan kakapit, nanginginig ang katawan ko sa kakaibang sensasyon. I can't believe it. In my entire life I've never experienced this kind of pleasure. Kakaiba ito. Nakakabaliw. Nakakawala sa sarili. Hindi ko na makilala ng sariling boses ko. Pilit k
Last Updated: 2026-09-14
Chapter: Chapter 1Wala na palang mas sasakit pa kapag mahuli mo ang boyfriend mo na may ibang babae.My heart shattered as I walked through the hallway. Nasa pinakaloob na ako ng bar. I had decided to hire a gigolo.Gusto kong patunayan kay Manuel na kaya ko ring gawin ang ginagawa niya. Before I broke up with him, his words were like daggers to me. Kesyo masyado akong conservative, walang dating, mukhang manang manamit, at hindi raw ako kaakit-akit.Maybe he said that because he couldn't handle the fact that I rejected him every time he asked for sex.Pero noong handa na sana akong ibigay ang sarili ko sa kaniya, nahuli ko siyang nagpapakasaya sa piling ng ibang babae.Kaya kung kaya niya, kaya ko rin."Pasok lang po, Ma'am. Narito na po ang gigolo na mag-aaliw sa inyo ngayong gabi," nakangising sabi ng babaeng nag-alok sa akin nito."Pasok lang po, Ma'am. Papasok lang po rito iyong gigolo na aaliw sa 'yo ngayong gabi," ngisi ng babae na nag-offer sa akin na gawin ito. "S-salamat," utal na wika ko.
Last Updated: 2026-09-14
My Chosen Slave
Chiara Villanueva thought marrying Alejandro Montenegro would give her the love she had always dreamed of.
Instead, she became the wife of a man who treated her like a stranger.
Sa loob ng ilang taon, tiniis niya ang malamig at walang pagmamahal na pagsasama nila ng asawa niyang si Alejandro Montenegro. Umaasa siyang balang araw ay mamahalin din siya nito. Ngunit sa halip na pagmamahal, ibang lalaki ang ibinigay nito sa kaniya.
Tobias Ellington.
A slave chosen to get her pregnant.
Isang misteryosong lalaking may abong mga mata, nakamamatay na karisma, at nakaraan na walang nakaaalam.
Ang tanging papel ni Tobias ay ang pabuntisin siya.
Ngunit paano kung sa bawat halik, bawat haplos, at bawat sandaling kasama niya si Tobias ay unti-unti niyang nakakalimutan ang lalaking matagal niyang minahal?
At paano kung ang lalaking tinatawag na "alipin" ng asawa niya ay nagtatago ng lihim na kayang wasakin ang lahat?
Sa pagitan ng asawang hindi siya kailanman pinili at ng lalaking hindi niya dapat mahalin, sino ang pipiliin ni Chiara?
At kapag lumabas na ang katotohanan...
May matitira pa bang pusong hindi wasak?
Read
Chapter: Chapter 11"Let's just say that we're both living in a different world," makahulugang wika pa ni Tobias. "What do you mean?" nagtatakang tanong ko. He clenched his jaw and avoided my eyes. "Sa tingin ko ay hindi na dapat nating pag-usapan iyan, Ma'am Chiara," matigas na wika niya. Naikagat ko ang ibabang labi ko. Masyado ba akong madaldal? Sabagay, hindi ko naman kailangang alamin iyon. Wala rin naman akong pakialam sa kaniya. "Yeah, you're right. Let's just keep up with our business," ani ko pa at napairap. Nauna akong naglakad at nilampasan siya. Anong business namin dito? Eh, hanggang ngayon ay hindi pa kami nakakapagtalik? Ngunit may punto siya. Mahaba pa naman ang panahon. Habang nandito pa kami, mas mabuti na sigurong huwag kong sayangin ito. Maaga pa akong gumising para mag-ayos. Hindi ako makapaghintay sa tour na tinutukoy ng tour guide kahapon. Sa sobrang excited ko ay buong gabi kong pinag-isipan iyon. Inasahan kong tulog pa si Tobias paglabas ko sa banyo. Nagula
Last Updated: 2026-09-14
Chapter: Chapter 10Tuloy-tuloy ang lakad ko. Ngunit hanga ako na nagawa pa rin ni Tobias na pantayan ang lakad ko. Hindi ko alam kung mabilis lang ba talaga siyang maglakad o sadyang pinagpala lang siya ng mahahabang biyas."Ma'am, may island tour po kami. Baka gusto niyo pong sumali sa amin bukas."Napalingon ako sa isang lalaking nakangiti habang namimigay ng flyers sa mga turista."Island tour?" ulit ko."Yes, Ma'am. May snorkeling, sandbar, at sightseeing po."Bahagya akong napatigil. Mukhang masaya iyon.Mahilig pa naman akong maglibot at makakita ng mga bagong lugar.Iniabot sa akin ng lalaki ang flyer. Namumula pa ang pisngi nito at nahihiyang ngumiti sa akin. Hindi ko na lamang iyon pinansin at tinanggap na lamang ang flyer.Agad kong tiningnan iyon. Naramdaman ko si Tobias sa likuran ko, bahagya ring sinilip ang flyer."You want us to come?" tanong niya bigla sa akin.Napalingon ako sa lalaking namimigay ng flyer kanina. Kita ko ang pagkakamot niya sa ulo; mukhang dismayado ang mukha niya."U-u
Last Updated: 2026-09-12
Chapter: Chapter 9Naligo ako sa dagat. Tobias was merely watching me swim, he never took his eyes off me. Ramdam ko ang madilim niyang titig sa akin, lalo na sa katawan ko. Hinubad ko na ang nakatakip sa katawan ko. Tanging one-piece swimsuit na lamang ang suot ko ngayon.I was in the middle of swimming when I suddenly stopped. Nakita ko ang babaeng lumapit kay Tobias. Nakaupo siya at bahagyang yumuko. May ibinulong ang babae sa kaniya. Buong akala ko ay magtatanong siya ng direksiyon, ngunit nagulat ako nang bigla siyang dumapa sa telang hinigaan ko kanina. Iniabot niya kay Tobias ang lotion.My head suddenly boiled. Napaiwas ako ng tingin sa kanila. Tinalikuran ko sila at lumangoy pa nang mas malalim, palayo sa kanila para hindi ko na sila makita nang maayos. Sumisid ako sa dagat at nagtagal ako roon.Mabuti na lang at malinaw ang tubig. I'm also an expert swimmer, kaya marunong akong magkontrol ng pagpigil ng hininga ko sa ilalim ng tubig.I'm adventurous. Mahilig ako sa kalikasan. Na-e-enjoy kong m
Last Updated: 2026-09-11
Chapter: Chapter 8Kung ano man ang dahilan ng pagkaaksidente niya, hindi na ako nag-intriga pa. Even though I want to ask more about him."I'll sleep on the couch. And then you sleep in bed," wika niya bigla sa akin. Agad siyang tumayo."Why? We can share a bed. Ang lapad nito," offer ko pa sa kaniya.Ngunit napailing siya. "N-no..." paos na tanggi niya. "My dick won't behave if that happens," walang prenong sabi niya.Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. "Akala ko ba walang sex?" ngisi ko."Yeah. Pero baka hindi ko, Ma'am. Ayokong isipin ng asawa mo na ginagapang kita kahit hindi mo gusto at hindi ka pa handa," magalang na sagot niya. Napangiwi ako.Nagawa niya pa talagang isingit si Alejandro na wala namang pakialam sa akin."Bahala ka," tanging nasabi ko at nagkibit-balikat. "You want to come with me?""Lalabas ka?" tanong niya sa akin.Napatango ako. "Oo. Maliligo sa dagat. If you won't fuck me here, gagawa ako ng bagay na pagkakaabalahan ko. Pag-iisipan ko pa ang sinabi mo," sagot ko pa. Mukhang nawi
Last Updated: 2026-09-10
Chapter: Chapter 7My lips parted. Nagulat ako sa sinabi niya at bahagyang nalito kung sino ba sa amin ang may karapatang magsabi no'n.Did he just reject me?"Excuse me? What did you say?" hindi makapaniwalang tanong ko."You heard me. I won't allow us to have sex," ulit pa niya, dahilan para halos mabingi ako sa sinabi niya.Ilang beses akong napakurap-kurap. Tila hirap na hirap iproseso ng utak ko ang mga salitang iyon."How dare you! Ako ang dapat na mag-reject sa 'yo. You know our agreement. Huwag mong sabihin na sumusuko ka na? You need money, right?" madiing tanong ko sa kaniya.He clenched his jaw. Pansin kong gusto niyang magsalita ngunit pinipigilan niya ang sarili na gawin iyon. In the end, he just sighed."See? You need money. Maraming lalaki ang nagnanasa sa akin. Tapos ikaw, ire-reject mo ako?" The audacity of him!After he touched me, he would suddenly reject me? Bakit? Dahil napagtanto niyang hindi naman pala ako ang type niya? I almost have a perfect body. I have proper hygiene. Alin do
Last Updated: 2026-09-09
Chapter: Chapter 6Tunay ngang pinagplanuhan ni Alejandro ang lahat. Pati ang reservation namin sa hotel. Hindi na namin kailangang mag-asikaso para sa booking dahil ginawa na iyon ng asawa ko. Nang makarating kami ni Tobias sa room namin, isang malamig na aircon ang agad na yumakap sa akin. Tiningnan ko ang kabuuan nito. May malaking master bedroom at may dim lights pa sa gilid ng kama. Malapad din ito, para na ngang bahay at pwede pang lagyan ng kusina. I pouted. This is the house I imagined. Hindi mahalaga sa akin kung ilang floor ang bahay. Ang mahalaga ay kasama ko ang lalaking mahal ko. But it didn't happen. God gave me the opposite. Binigyan Niya ako ng bahay na kasinglapad ng mansyon, pero hindi ang lalaking mahal ko. Yes, we're together. We're spouses. Pero hindi ko naramdaman na mahal niya ako. Hindi ko naramdaman na may asawa ako. Napunta ang tingin ko kay Tobias. Inaayos niya ang mga gamit namin sa maleta. Umupo ako sa kama at bahagyang ipinagkrus ang mga braso ko. "Why did you
Last Updated: 2026-09-08
LOGIN
