Lahat ng Kabanata ng Secretly Marriage with my Rival Boss: Kabanata 1 - Kabanata 5

Tagaktak na ang pawis ko. Halos nakalimutan ko na kung paano huminga dahil pakiramdam ko ay nawalan ako ng oxygen sa katawan.Ngunit higit pa sa pagod, mas nangingibabaw ang nag-aapoy kong galit.Pumasok ako sa loob ng opisina habang mahigpit na nakahawak sa makapal na folder na muli niyang pinarebisa.Hindi ko maiwasang makaramdam ng inis at inggit.Habang ako ay mistulang bruha sa kakabalik-balik sa iba’t ibang departamento para ayusin ang kontratang pinapaulit-ulit niya, heto siya ngayon—preskong-presko at ayos na ayos.Nakaupo siya sa mamahalin niyang swivel chair na para bang wala siyang pinahirapang tao ngayong araw.Nakaluwag nang bahagya ang itim niyang necktie habang nakabukas ang unang dalawang butones ng puti niyang polo. Nakasuklay paatras ang makapal niyang itim na buhok na tila bagong ayos lamang.Matangos ang ilong niya at matalim ang panga na para bang inukit nang perpekto. Ang manipis niyang labi ay bahagyang nakakurba sa isang nakakairitang ngisi habang nakatutok ang

We were silent during our dinner. Tanging kubyertos lamang ang maririnig sa hapag.Pinaunlakan ko ang alok niya sa akin. Lalo pa’t kumakalam na talaga ang sikmura ko. Pakiramdam ko rin ay parang sasama ang pakiramdam ko. Napaangat ang tingin ko sa kaniya. Sa kabila ng simpleng suot niya, hindi ko maiwasang palihim na mapahanga.Kahit sa simpleng pambahay, mukha pa rin siyang modelo ng isang mamahaling magazine.Para bang hindi patas.Habang ako ay halos mamatay na sa stress at overtime, siya naman ay mukhang bagong gising mula sa isang mahimbing na tulog.Kaagad kong ibinalik ang tingin ko sa plato nang mapansing matagal ko na pala siyang pinagmamasdan.Ngunit huli na. Napaangat na rin ang tingin niya. Nagtagpo ang mga mata namin.Halos magpasalamat ako nang bigla akong nabahing. Mukhang lalagnatin yata ako, ah. “Are you okay?” biglang tanong niya. Nilagyan niya ang baso ko ng tubig at iniabot iyon sa akin. Matagal ko munang tinitigan ang basong hawak niya. Tinatantya kung tatangga

Sa sobrang inis at sama ng loob ko. Nagtrabaho ako. Umalis ako nang hindi nagpapaalam kay Garvin. Nag-uusap sila sa kusina. Mabilis akong bumalik sa kwarto ko, naligo, at parang hangin na lang na lumipad patungo rito sa trabaho. Napansin kong ilang beses siyang tumawag sa selpon ko pero hindi ko iyon sinagot. Ni hindi ko rin binasa ang mga mensahe niya sa akin. “Dumating na raw iyong ex-girlfriend ni Sir Garvin kahapon. Kaya pala panay tutok niya sa selpon at hindi maka-focus sa meeting natin kahapon. Atsaka, sabi ni Marlon mukhang may tinatawagan daw. Grabe, Adriana, baka hindi ka na sungitan no’n kasi inspire na siya sa trabaho,” kwento sa akin ng kasamahan ko sa trabaho na bakla. Nanikip ang dibdib ko. Mas lalong dumiin ang bawat pindot ko sa keyboard. Nakakainis! Hindi ko alam kung bakit nasasaktan ako ngayon. Dapat hindi ako apektado kasi wala naman akong pakialam sa kaniya!Ikaw naman, Adriana. Huwag kang tanga! Pinakitaan ka lang ng kabaitan ay tatanga-tanga ka na riyan!