ВойтиXavier Iglesias
Tinapunan ko ng tingin si Naya.
Sa mga sandaling iyon ay agad na gumuhit ang hindi maipintang reaksiyon sa kanyang mukha nang mapagtanto niyang sa akin naman ngayon tumatawag si Corazon.
"Do you want me to answer this?" tanong ko sa kanya habang inaabangan ko ang reaksiyon at sasabihin niya. "Pwede ko namang—"
"Just do it," malamig ang tono niyang sambit. "Alamin mo kung bakit tawag nang tawag ang babaeng 'yan."
Ilang saglit pa ay napag
Mattias Avila(Four hours ago)Matapos kong bumaba ng bus ay agad akong naglakad patungo sa front door ng gusali ng kumpanya. Ngunit sa kasagsagan ng mga sandaling iyon ay natigil ako nang isang kotse ang agad na humarang sa daraanan ko.Nanatili lamang ako sa kinatatayuan ko habang inaabangang lumabas kung sinuman ang nasa loob ng sasakyan na iyon.Ilang saglit pa ay isang lalaki ang lumabas doon. Mas matangkad siya sa akin. Nakasuot siya ng maong pants at corduroy shirt. Sa leeg niya ay nakasuot din ang silver na kwintas na may pendant na leon. Bukod pa roon ay mayroon ding nakasubong sigarilyo na kulang na lang ay malapit nang maubos.Isang nakakalokong ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi nang tuluyan kaming nagharap. Ngunit makalipas ang ilang segundo ay pareho kaming natigil at napukol ang tingin sa ilan pang mga sasakyan na huminto sa likuran ko.Mula roon ay lumabas ang ilan sa kanyang mga tauhan. Armado ang
Naya Diaz"Kumain ka muna, Ate Naya. Binilhan kita ng makakain," rinig kong sambit ni Yven mula sa likuran ko.Umiling ako. "Mamaya na lang. Wala pa 'kong gana.""Hindi pwedeng hindi ka kumain," aniya na may tono ng pag-aalala. "Lumipas na ang tanghalian. It's already two o'clock. Anong balak mong gawin sa inyong dalawa ng anak mo? Kapag gising si Kuya Xavier, hindi siya papayag na gawin mo 'yan."Natigilan ako sa sinabi niyang iyon. Maya-maya ay tinapunan ko ng tingin ang orasan kung saan ay alas-dos na nga ng tanghali.Napahilamos ako sa mukha. Dahil sa pag-aalala ko sa kalagayan ni Xavier ay hindi ko namamalayan na halos apat na oras na pala ang dumaan. I've been staring at him from outside the ICU, hoping that he would wake up as soon as possible.I turned to him. "Gusto ko lang na…nandito ako kapag gumising siya.""Naiintindihan ko." Tango niya sabay haplos sa likod ko. "Pero hindi rin naman pwedeng gutum
Third Person's POVMatapos marinig ni Dario ang balita tungkol sa pagsabog sa gusali ng kumpanya ng mga Iglesias, agad na rin niyang in-off ang TV. Isang matamis na ngiti ang gumuhit sa mga labi niya, kasunod niyon ay ang pagtungga niya ng kaunting alak na nasa baso niya.Ilang saglit pa ay napukol ang tingin niya nang bumukas ang pinto.Iniluwa niyon si Eric, ang kanyang kanang kamay."Tinawagan ako ng isa sa mga tauhan natin. Meron na siyang balita tungkol kay Xavier."Marahan siyang tumango. "That's good. Anong balita? Naghihingalo na ba siya? Meron na ba tayong pupuntahang lamay? Or is he dead already?""He's…still alive," sambit nito na ikinatigil ni Dario. "Although, stable na ang kalagayan niya, nagkaroon daw siya ng traumatic brain injury. Baka raw matagal-tagal pa siyang gumising."Humagalpak ng tawa si Dario at tumayo mula sa kanyang kinauupuan."Mas maganda kung hindi na siya gigising,
Mattias Avila"Magiging maayos kaya ang kalagayan ni Xavier?" nag-aalalang tanong ni Naya. "I can't lose him, Yven. Kung kailang nagagawa ko pa lamang siyang kilalanin ng husto ay saka naman humantong sa ganito."Hinaplos ni Yven ang likod nito. "Wag kang mag-alala, Ate Naya. Magiging maayos ang lahat. Sigurado rin ako na hindi ka basta-basta iiwan ni Kuya Xavier. Siya pa ba? Pagdating sa 'yo…lahat ay gagawin niya. Just relax. Everything's going to be okay."Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko sa usapan nilang iyon.Nanatili akong walang imik sa mga sandaling iyon habang nakaupo sa waiting chair na hindi kalayuan sa kanila. Kasabay ng pagsandal ko ng ulo ko sa pader ay pumikit ako.Inaasahan ko na sa pag-uwi ko ay makakausap ko ng maayos si Xavier, pero ang masaklap ay napadpad sa ganito ang sitwasyon. Bakit ba sa tuwing uuwi ako ay bigla na lang may nangyayaring gulo? Minsan iniisip ko na lang na m
Naya DiazNatigilan ako sa mga sandaling iyon habang natanaw ko ang naganap na pagsabog mula sa tenth floor kung saan naroon si Xavier. Bago pa man ako makakilos mula sa kinatatayuan ko ay may humila na sa akin palabas ng kumpanya.Hindi ko alam kung sino iyon at wala akong balak na alamin kung sino.Sa puntong iyon ay wala akong gustong pagtuunan ng pansin kundi ang asawa ko. He's on the tenth floor, inside the conference room. Gusto kong tumakbo patungo roon ngunit kahit gustuhin ko man ay tila ba hindi ako makakilos mula sa kinatatayuan ko.Narinig ko ang sigawan ng mga empleyado at ganoon din ang usapan ng mga tauhan ni Xavier, kabilang sina Vince at Ares.Si Vince ay agad na tinawag ang kanyang mga kasamahan habang si Ares naman ay agad na tumawag ng bumbero upang maapula kaagad ang apoy. Tumawag din siya ng ambulansya para sa mga nasugatan…o mas higit pa ang nangyari roon.Sa puntong iyon ay agad kong naramdaman ang pagtulo ng luha ko mula sa mga mata ko. I can't feel anything, b
Xavier Iglesias"Are you out of your mind?" Pagak na natawa si Mr. Nathan. "Sa tingin mo, gugustuhin naming maging CEO ng kumpanyang 'to ang lalaking iyon? Are you expecting us to trust your cousin when, in fact, you, yourself, are spiteful towards him?""Mattias doesn't know how to manage a company as huge as this," sabat naman ni Mr. Harry. "In fact, walang alam ang lalaking 'yon sa pagpapatakbo ng kahit na anong kumpanya. We are not going to risk losing the company to that guy.""Are you even thinking, Xavier?" dagdag ni Mr. Ariel, kung saan ay salubong ang kilay nitong tinapunan ako ng tingin. "Mattias? You despise that guy! Nandoon kami nang mag-away kayo. Halos magpatayan na rin kayo, hindi ba? Nathan was right. You're out of your mind!"Ikinuyom ko ang kamao ko sa sunod-sunod na pahayag na iyon na binitawan ng mga board members.They don't know what they were talking about.Mattias is more capable of managing any company. Mas mapagkakatiwalaan pa siya kay Theodore o sa kahit na
Naya DiazIlang oras na ang nagdaan simula nang mag-usap kami ni Xavier pero hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa mga narinig ko mula sa kanya. Hindi ako makapaniwala na pumapayag siyang makipagkasal ako kay Ruan. Kung tutuusin ay inaasahan kong magagalit siya o di kaya ay sasabihin
Xavier Iglesias'I don't think you're thinking straight''Nababaliw ka na ba?''Anong pinagsasasabi mo?'Nawawala ka na ba sa katinuan?'Iyan lang naman ang mga katagang inaasahan kong maririnig ko mula kay Naya. Kung tutuusin ay hindi ko alam kung ano ba ang pumasok sa kokote ko at nagawa kong sab
Naya DiazIsang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko kasabay ng paghiga ko sa kama. Hindi ko na alam kung ano ang iisipin ko at mararamdaman ko sa mga sandaling iyon. Kung minsan ay iniisip ko nalang na baka may nagawa akong kamalian noong bata ako at ngayon ay sinisingil nila ako nang dahi
Xavier IglesiasHindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko nang makita ko ang wedding invitation na iniabot sa akin ni Jasmine.Halo-halong emosyon na hindi ko tiyak kung saan patungo.Sa puntong iyon ay hindi ko magawang alisin ang tingin ko sa mukha nilang dalawa ni Ruan. Sigurado ako na edited l







