Se connecterXavier Iglesias
"Emilio Mendoza," anas ko na agad niyang ikinangiti. "It's been…"
"Almost fifteen years," aniya at inilahad ang kanyang kamay. "High school to college years, I think. Hindi ko alam na muli tayong magkikita, dito rin mismo sa teritoryo ko."
Tumango ako at nakipagkamay sa kanya. "This is one of your restaurants, if I'm not mistaken."
Natawa siya at hindi kalaunan ay tinapunan ng tingin ang kanyang mga empleyado. Napangi
Xavier Iglesias"How was the food? Is it to your liking?" tanong ko kay Naya na sa mga sandaling iyon ay nag-angat ng tingin sa akin. "Sakto lang ba ang timpla?"She shook her head. "Sakto lang. It's tasty and creamy, sweet and sour.""That's good, then." Ngiti ko at nagsubo rin ng makakain ko. "Sinigurado ko talagang ayusin ang pagluluto niyan para sa 'yo. Alam ko rin naman kasi na masyadong sensitive ang panlasa ng mga nagbubuntis. Other than that, you don't want food that is too spicy."Matapos niyang uminom ng juice ay tinapunan niya ako ng tingin."You prepared all this?" wika niya na agad kong ikinatango. "Pero hindi ba…busy ka na ini-interrogate 'yong lalaking nahuli ninyo kanina? Nagawa mo pang magluto after that?"Ipinatong ko ang kamay ko sa kamay niya na nasa ibabaw ng lamesa. Pinisil ko iyon at matamis na napangiti sa kanya."For you," agad kong sagot. "Wala akong hindi gagawin para sa 'yo.
Naya DiazPaglabas ko ng banyo ay agad kong tinungo ang pinto nang sunod-sunod na katok ang narinig ko roon. Bumungad si Aling Elena kung saan ay may hawak siyang isang silver box na may ribbon sa ibabaw niyon."Ito raw ho ang isusuot niyo, ang sabi ni Mr. Xavier," nakangiti niyang sambit at iniabot sa akin ang kahon na iyon. "Meron din hong nakapaloob na sulat sa kahon na 'yan na siya mismo ang nagsulat."Tumango lamang ako bilang tugon sa kanya at hindi kalaunan ay nagpaalam na rin siya. Ilang saglit pa ay isinara ko na rin ang pinto at nagtungo sa kama upang ilapag ang hawak ko.Sa pagbukas ko niyon ay agad na lumitaw sa akin ang isang blue paper na nakapatong sa dress.Isang matamis na ngiti ang gumuhit sa mga labi ko nang basahin ko ang nakasulat sa ibabaw ng papel na iyon.My beautiful wifeKagat-labi kong binuksan iyon at doon ay bumungad sa akin ang hindi gaanong kahabaan na sulat niya sa akin
Xavier Iglesias"The bomb was fake," anas ni Vince pagpasok ko sa kwarto kung saan nila iginapos ang lalaking nahuli namin kanina. "Nakita namin sa CCTV footage na itong lalaki nga na ito ang naglagay ng bouquet sa loob ng restaurant."Kunot-noo kong tinapunan ng tingin ang lalaki na sa puntong iyon ay mataman lamang na nakikinig sa usapan namin."Wala ba siyang kausap na staff ng restaurant? Any allies?"Umiling si Vince. "No one."Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko at umupo sa bakanteng upuan na nasa harapan ng lalaki."Who is this guy? Fill me in."Si Ares ang sumagot. "He's Matteo Morales. He's not one of your classmates from college, as he claimed to be. Nag-aral siya sa state university ng criminology, pero hindi nakapagtapos dahil sa financial problem. Dario Navarro hired him to put the bomb in the restaurant. Isa siya sa mga bagong tauhan ni Dario.""Dario hired him to put the bomb in the rest
Third Person's POV"What the fuck is wrong with that guy!" gigil na wika ni Dario. "Bakit palagi na lang nakakatakas ang lintik na lalaking 'yon? Bakit sa lahat ng problemang kinakaharap niya ay palagi na lang siyang may solusyon? Fuck!"Napakislot si Corazon nang ibalibag ni Dario ang hawak nitong wine glass malapit sa kanyang kinauupuan. Hindi kalaunan ay sinugod siya ng binata; kasunod niyon ay mahigpit nitong hinawakan ang kanyang leeg."You know that guy?" Napangisi ito. "Noon pa man ay wala na siyang ibang gawin kundi ang bwisitin ako. Sagad na sagad na ang pasensya ko sa kanya. I want to kill him, but my dad doesn't want me to do it."Binitiwan nito si Corazon, kung saan ay habol-habol niya ang kanyang hininga dahil sa higpit ng pagkakasakal ni Dario sa kanya.Tinapunan niya ng tingin ang binata na tila ba gigil na gigil na makapatay sa mga sandaling iyon. Sa kabilang banda naman ay hindi maubos-maisip ni Corazon na
Naya Diaz"Is everything okay?" tanong ni Lola Erlita pag-uwi namin sa mansyon. "Wala bang masamang nangyari sa inyo? Wala bang masamang nangyari rito kay Naya?"Si Xavier ang sumagot. "Wag ho kayong mag-alala, Lola. Everything's good. Nagawan kaagad ng paraan ang nangyari kanina.""Bakit ba kasi lumabas-labas pa kayo? Pwede naman kayong kumain dito sa bahay. Alam mo naman na ang sitwasyon, Xavier. Nagawa mo pa talagang ayain sa labas 'tong asawa mo. Paano kung sa hindi inaasahan ay may nangyari sa kanya o sa magiging anak niyo? Maibabalik mo pa ba ang pagkakataon?"Napakamot na lamang si Xavier sa walang prenong litanya sa kanya ni Lola Erlita. Sa kabilang banda naman ay lihim na lamang akong napangiti dahil ramdam ko ang sinseridad ni Lola sa mga sandaling iyon.I had never been treated this way.Bukod kay Xavier, wala pang nakakapagpakita sa akin ng kabutihan at pag-aalala. Tama nga ang sinabi sa akin ni Lola Verena, napakaswe
Xavier Iglesias"Emilio Mendoza," anas ko na agad niyang ikinangiti. "It's been…""Almost fifteen years," aniya at inilahad ang kanyang kamay. "High school to college years, I think. Hindi ko alam na muli tayong magkikita, dito rin mismo sa teritoryo ko."Tumango ako at nakipagkamay sa kanya. "This is one of your restaurants, if I'm not mistaken."Natawa siya at hindi kalaunan ay tinapunan ng tingin ang kanyang mga empleyado. Napangiti ang mga ito sa kanya at ganoon din siya rito."That's right." Baling niya sa akin. "Sinabi nila sa akin noong nakaraang linggo na merong gustong magpa-reserve ng restaurant. Nang marinig ko ang pangalan mo, pumayag kaagad ako. Kung ibang tao 'yon, malabo pa sa sikat ng araw na pumayag ako.""Why did you make an exception?" naniningkit ang mga mata kong anas."That's a good question," nakangisi niyang tugon. "Pero alam mo na siguro ang sagot sa tanong na 'yan."
Naya DiazBagamat abala akong nakikinig kay Ms. L sa mga sandaling iyon, tila ba lumilipad naman ang utak ko tungkol sa narinig ko mula kay Sebastian kanina. Hindi ko alam kung nagkamali lang ba ako ng dinig o sadyang lutang lang ako nang mga oras na iyon dahil sa kabang nararamdaman ko.Muli ay bi
Xavier Iglesias Kulang nalang ay mamilipit sa sakit si Vladimir sa lakas ng pagkakasipa ko sa kanyang sikmura. Hindi siya makatayo at kita ko sa kanyang mukha ang hirap na pinagdaraanan niya sa mga sandaling iyon. Halos kalahating oras na ang nagdaan simula nang bisitahin ko siya pero hanggang nga
Naya DiazIsang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko matapos ang presentation ko. Tila ba nabunutan ako ng tinik at naglaho ang bigat na nararamdaman ko sa mga sandaling iyon. Sa mga sandaling iyon ay walang mapaglagyan ang saya ko dahil sa wakas ay naging matagumpay ang halos ilang araw na
Happy 7k views and 960 followers! Malapit nang matapos ang Volume 1. Ano nga ba talaga ang tunay na pagkatao ni Xavier? Isa lang ba talaga siyang ordinaryong CEO o higit pa roon? One more chapter to go bago ang Volume 2. Anyway, salamat ulit sa mga readers na patuloy na sumusuporta sa story na i

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





